τριμιλίου. — 106. ti

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. V 79

Ep” ἵππου τοίνυν ἐπιδὰς τοῦ ἰδίου ἐχεῖνος

elAxe χερσὶ τὸν ἕτερον καὶ ᾧχετο τοῦ δρόμου.

οὐ μνημονεύεις ἐξ ἀργῆς τοὺς ἐξαιρέτους Spxous; » 180 Ὡς δὲ οὐχ ὑπεστρέφετο, ἔτι μᾶλλον ἐφώνουν ᾿

xal μεθ᾽ ἡμέρας ἑαυτὴν μόλις ἀναλαδοῦσα,

οὐ γὰρ τολμῶ εἰς τοὺς γονεῖς τοὺς ἐμοὺς ὑποστρέψαι, αἰσχύνομαι τοὺς γείτονας, τὰς συνομήλικάς μου. ÎLoÿ εὑρεῖν τὸν πλανήσαντα παντελῶς οὐ γινώσχω, χαὶ δέομαί σου μάχαιραν τοῦ δοῦναι μοι εἰς χεῖρας, 146 χαὶ χατασφάξω ἐμαυτὴν ὡς πράξασαν ἀφρόνως " οὐ γὰρ συμφέρει μοι τοῦ ζῆν πάντων ἀποτυχοῦσα. Ὦ τῶν ἐμῶν ἀτυχιῶν, ὦ συμφορῶν μεγίστων, ἠλλοτριώθην συγγενῶν, γονέων ἐχωρίσθην πρὸς τὸ χερδῆσαι φίλτατον, καὶ αὐτοῦ ὑστερήθην. ν 150 Ὥς δὲ ταῦτα ἐφθέγγετο ἡ χόρη θρηνῳδοῦσα, 46 το. τοὺς βοστρύχους συντέμνουσα, τύπτουσα χαὶ τὴν ὄψιν, ἐγὼ ταύτην, ὡς δυνατὸν, ἀνέστειλα τοῦ θρήνου, τὰς χεῖρας τε τῶν πλοχαμῶν ἀνέσπασα ἐν μέτρῳ ἔχειν παραμυθούμενος ἐλπίδας χρηστοτέρας.

153. Je ne suis pas sûr d'avoir lu exactement le dernier mot de ce vers. — 159. Au lieu de ἕτερον, le ms. porte ἄλλον. Cette correction m'est suggérée par le ms. de Trébizonde (vers 1758). — 161. αὐτοῦ, après lequel je supprime ποτὲ,

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. V 81

al ὡς δένδρον νεόφυτον πρὸ καιροῦ ξηρανθεῖσα | » 45 ve. Ταῦτα ἡ χόρη λέγουσα, δαχρύουσα ἀσχέτως,

χαὶ "Apabor ἐξήεσαν ἄφνω ἀπὸ τῆς ἕλης

Oi δὲ τοῦτο ἀκούσαντες ἔφυγον εἰς τὴν ἕλην,

110. ἐφόνευέ τὸν x παντὸς (ces deux derniers mots sont répétés dans le vers suivant). La correction est empruntée au ms. de Trébizonde (vers 1768) et à celui d'Andros (vers 2664). — 176. νεώτατον, et au-dessus νεόφυτον. — 179. χονταράτοι. — 184. τούτους. Correction empruntée au ms. d'Andros (vers 2688). — 187. ἀπολλόμεθα,

ἐχ τοῦ δένδρου χατήρχετο χαὶ σπουδαίως ὑπήντα, παρεχάλει τε λέγουσα μετὰ δαχρύων τάδε" « χύριέ μου καὶ τῆς ἐμῆς πρόξενε σωτηρίας, εἰ ὃ ᾿Αχρίτης ἀληθῶς σὺ ὑπάρχεις ἐχεῖνος ὃ τὸν ἐμὸν ῥυσάμενος φίλτατον ἐκ θανάτου, οὗ τὸ ὄνομα ἔφριξαν καὶ νῦν οἱ ᾿Αραόῖται, ἀπάγγειλόν μοι, δέομαι, μὴ ἀποχρύψης ὅλως 40 το, χαὶ τὴν σπαθέαν τοῦ Μουσοὺρ εἰ μετεῖχε θανάτου. » Ἐμὲ δὲ εἶχεν ἔχπληξις καὶ θαυμάζειν ἐποίει τῆς κόρης βλέπων τὴν πολλὴν ἀγάπην πρὸς τὸν παῖδα τὸν ταύτῃ προξενήσαντα συμφορὰς ἀνειχάστους, τῶν γεννητόρων χωρισμὸν, ἀφαίρεσιν τοῦ πλούτου, χαὶ φρικώδη κατάλειψιν ἐν ἐρήμῳ ἀδάτῳ, μὴ προσδοχῶσα ἄλλο τι À τὸ θανεῖν ἀδίκως, χαὶ τότε πρῶτον ἔπαθον ἀγάπην γυναιχείαν θερμοτέραν κατὰ πολὺ ὑπάρχειν τῶν ἀρρένων ᾿" φθείρει δὲ μᾶλλον ἄθεσμος xai παράνομος μίξις. Ἐγὼ δὲ ἔφην πρὸς αὐτήν ᾿ « παῦσαι, κόρη, τοῦ κλαίειν xai τοῦ θρηνεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ δι᾿ ἐμοῦ σῳθέντος "

τὸν ὁδοστάτην xal λῃστὴν, τὸν τὰς ὁδοὺς χρατοῦντα,

ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἐξ αὐτοῦ ἑλκύσας xai θανάτου

ὃν οὐχ olda πῶς ἀγαπᾶς al ἐπὶ μνήμην φέρεις

197. τὲ, — 203. σπαθαίαν. — 212. μίξις, — 218. ὁ manque. — 228, ἀρνήσῃ.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. V: 83

χαὶ τοῦ θείου βαπτίσματος γέγονα ἐν μεθέξει πρὶν συναφθῆναι τῷ ἀνδρὶ, παρ᾽ αὐτοῦ χελευσθεῖσα * οὐδὲν γὰρ εἶχον δυνατὸν, τῷ πόθῳ δουλωθεῖσα, 4 ve. τὰ παρ᾽ αὐτοῦ λεγόμενα μὴ ἀγαγεῖν εἰς ἔργον, 230 δι᾿ ὃν γονεῖς χαὶ ἀγχιστὰς εἰς οὐδὲν ἐλογίσθην. » Ταῦτα, φίλε, ὡς ἤκουσα Ex στόματος τῆς χέρης χαθάπερ φλὸξ εἰς τὴν ἐμὴν καρδίαν ἐπεισῆλθεν, χαὶ προσέφερεν ἔρωτα καὶ παράνομον μῖξιν" χαὶ πρῶτα μὲν ἀνέστελλον τὴν ἀκάθεχτον γνώμην, 235 χαὶ ἤθελον, εἰ δυνατὸν, φυγεῖν τὴν ἁμαρτίαν ᾿ ἀλλὰ πάντως ἀδύνατον πῦρ παραμεῖναι χόρτῳ.

Ὡς γὰρ ταύτην ἀνήγαγον ἐν τῷ ἰδίῳ ἵππῳ, χαὶ τῆς ὁδοῦ ἡπτόμεθα ὡς πρὸς τὴν Χαλχουργίαν (τόπος γὰρ οὗτος mépuxe πλησίον τῆς Συρίας), 240 οὐχ εἶχον ὅτι γένωμαι, πῦρ ὅλος ἐγενόμην, τοῦ ἔρωτος ὁλοσχερῶς ἐν ἐμοὶ αὐξηθέντος " χαταδαλόντες τὸ λοιπὸν χρείαν τάχα ποιῆσαι ἐν τῷ χάλλει τοὺς ὀφθαλμοὺς, ἐν τῇ ἁφῇ τὰς χεῖρας, τὸ στόμα τοῖς φιλήμασι καὶ ἀχοὴν τοῖς λόγοις, ἠρξάμην ἅπαντα ποιεῖν πράξεως παρανόμου ‘ χαὶ γεγόνασιν ἅπαντα ὅσα ἤθελον ἔργα, χαὶ ἐμιάνθη ἡ ὁδὸς ἀπὸ τῆς ἀνομίας, συνεργείᾳ σατανιχῇ καὶ ψυχῆς ἀμελείᾳ, εἰ χαὶ πολλὰ ἀνθίστατο à χόρη πρὸς τὸ ἔργον, 960 εἰς θεὸν καθορχίζουσα χαὶ εἰς ψυχὰς γονέων. ᾿Αλλὰ ὁ ἀντικείμενος, τοῦ σκότους ὃ προστάτης, ὃ ἐγθρὸς καὶ πολέμιος τοῦ ἡμετέρου γένους, χαὶ αὐτοῦ παρεσχεύασε θεοῦ ἐπιλαθέσθαι χαὶ τῆς ἀνταποδόσεως τῆς φοδερᾶς ἡμέρας, 41 το.

233. μίξιν. — 244. τῷ στόματι φιλήματα. Correction empruntée au ms. de Trébizonde (vers 1816).

ἐν ἧ πάντα τὰ χρύφια πταίσματα φανεροῦνται τῶν ἀγγέλων ἐνώπιον xal τῶν ἀνθρώπων πάντων.

xal τοῦτον παραδέδωκα πρὸς τοὺς ἐχεῖ μου φίλους,

259. ἄρα υἱὸς στρατηγοῦ τοῦ ἀντιόχου. Correction empruntée au ms. de Trébizonde (vers 1829) et à celui d'Andros (vers 2778). — 261. ἐρυσάμην. — 266, Je crois devoir adopter la leçon αὐτῶν du ms. de Trébizonde (vers 1834) au lieu de αὐτῆς. À mon avis, ce mot pourrait aussi se rapporter à xdpns sous-entendu. — 267. τὸν (sans accent).

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. V

AOTOË EKTOZ

Ὁ Euros λόγος ὃ παρὼν πλείστων ἀνδραγαθίων διεξιὼν τὰ θαύματα τοῦ Διγενοῦς ᾿Αχρίτου, ὡς αὐτὸς διηγήσατο πρὸς τοὺς ἰδίους φίλους.

Ἔν τούτῳ δὴ τῷ θαυμαστῷ μηνὶ τῷ γλυχυτάτῳ, ἠθέλησα μεταδαλεῖν μόνος μὲ τῆς καλῆς μου, τοῦ στρατηγοῦ τῆς θυγατρὸς τοῦ Δουχὸς τῆς ὡραίας. Καὶ δὴ πρός τινα θαυμαστὸν λειμῶνα ἀπελθόντες, ἐχεῖ τὴν τένδαν ἔστησα χαὶ τὴν ἰδίαν χλίνην, χύχλωθεν ταύτης τεθεικὼς πάντων φυτῶν τὰ εἴδη. 48 το. Κάλαμοι ἐπεφύοντο εἰς ὕψος ἐπηρμένοι, ὕδωρ ψυχρὸν ἀνέδλυζεν ἐν μέσῳ τοῦ λειμῶνος 90 χαὶ PE διέτρεχεν τῆς γῆς ἐκείνης πάσης ᾿

1. Le premier ὁ manque. -- 3. Au lieu de ὡς, il n’est pas nécessaire de lire ἃς, comme dans le ms. de Trébizonde (vers 1858). — 6. τερπνότητος. — 8, ἀπαστράπτων. — 11. τὲ, — 13. με. — 16. ἔστησαν, Correction fournie par le ms. de Trébizonde (vers 1878) et celui d'Andros (vers 2834).

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 87

Ἔν ὥρᾳ τῇ μεσημόρινῇ πρὸς ὕπνον ἀγετράπην, ῥοδόσταμμα τῆς εὐγενοῦς ῥαντιζούσης με χόρης, ἀδονίδων καὶ τῶν λοιπῶν ὀρνίθων μελῳδούντων. 48 ve. Ἡ δὲ κόρη διψήσασα πρὸς πὴν πηγὴν ἀπῆλθε᾽ χαὶ, ὡς ἐχεῖσε ἔδρεχε τοὺς πόδας τερπομένη, δράχων, μορφώσας ἑαυτὸν εἰς εὐειδὲς παιδίον, πρὸς αὐτὴν παρεγένετο, βουλόμενος πλανῆσαι *

23. xAwvor. Correction fournie par le ms. de Trébizonde (vers 1896) et celui d'Andros (vers 2855). — 29. ὑπεραστράπτων. — 32. ἐξανέτελλε. — 35-86. Entre ces deux vers, il y en a très probablement un ou plusieurs d'oubliés. — 38. πέγματα. — 40. ἢ manque. — 44. ἀδωνίδων.

55 Ὁ δὲ πηδήσας ἀναιδῶς βιάζειν ἐπεχείρει" χαὶ φωνὴν ἔπεμπεν εὐθὺς χαλοῦσα με À χόρη᾽ « ἐξύπνησον, αὐθέντα μου, καὶ λάδε τὴν φιλτάτην. » Τῆς δὲ φωνῆς εἰς τὴν ἐμὴν καρδίαν ἠχησάσης, τάχιον ἀνεκάθισα χαὶ τὸν ὀχλοῦντα εἶδον " 60 ἄντιχρυς γάρ μου À πηγὴ ἦν ἐξεπιτηδείως, χαὶ ἐξελχύσας τὸ σπαθὶν εἰς τὴν πηγὴν εὑρέθην, οἱ γὰρ πόδες μου ἔτρεχον ὡς πτέρυγες ὀξέως " χαὶ τοῦτον τε χαταλαῤδὼν, φάντασμά μοι ἐδείκνυ φριχῶδες τε καὶ φοδερὸν ἐν ἀνθρώποις χαὶ μέγα, τρεῖς εὐμεγέθεις κεφαλὰς πυρφλογιζούσας ὅλως * ἐξ ἑχατέρων ἔπεμπεν ἐξαστράπτουσαν φλόγα " ἐχ τόπου δὲ χινούμενος βροντῆς ἦχον ἐτέλει, ὥστε δοχεῖν σαλεύεσθαι γῆν τε xal πάντα δένδρα. Σῶμα παχύνων, χεφαλὰς εἰς ἕν ἐπισυνάγων, .

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VE 80

πόρρωθεν ὄντας τοὺς ἐμοὺς προσεχαλούμην παῖδας, 80 χαὶ ἀρθῆναι προσέταττον τὸν δράχοντα εὐθέως. Ὡς δὲ τοῦτο ἐγένετο ταχέως ὑπὲρ λόγον, οἱ παῖδες μὲν ἀπέτρεχον εἰς τὰς ἰδίας τένδας " ἐπὶ τὴν χλίνην δὲ χἀγὼ ὑπνωσόμενος αὖθις, ἡδὺς γὰρ ὃν ἐκάθευδον εἶλχε με πάλιν ὕπνος " 85 οὕπω γὰρ τούτου χορεσθεὶς ἀφύπνωσα τὸ πρῶτον. Ἡ δὲ κόρη πρὸς γέλωτα ἄμετρον χινηθεῖσα, φαντάσματα τοῦ δράχοντος φέρουσα ἐπὶ μνήμης χαὶ τὸν σύντομον θάνατον ἐχείνου τοῦ μεγέθους, πρὸς τὸ μὴ ἐξυπνῆσαι με ἐξῆλθε πρός τι δένδρον, 90 παρηγορίαν τε λαθεῖν μιχρὰν ἀπὸ τοῦ φόθου. Καὶ ἰδοὺ λέων φοδερὸς ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἄλσους, ὃς πρὸς τὴν χόρην καὶ αὐτὸς τὴν ὁρμὴν ἐποιεῖτο" ἡ δὲ φωνὴν ἐξέπεμψε βοηθόν με xx oo a ” χαὶ ἐπαχούσας τάχιστα ἐπανέστην τῆς χλίνης ᾿ 95 χαὶ ὡς εἶδον τὸν λέοντα συντόμως εἰσπηδήσας, φέρων ῥάδδον ἐν τῇ χειρὶ τοῦτον εὐθὺς ἐχπίπτω, πατάξας δὲ εἰς χεφαλὴν, ἔθανε παραχρῆμα" 49 ve. ὡς δὲ καὶ οὗτος μήχοθεν ἐρρίφη τε à δράχων, ἡ χόρη [pou] εἰς ἐμαυτὴν χαθώρχισεν εἰποῦσα " 100 « ἄχουσόν μου, αὐθέντα μου, νά με ἐπιχαρείης, ἔπαρον τὴν κιθάραν σου, χροῦσον αὐτὴν ὀλίγον ù μεταθαλών μου τὴν ψυχὴν Ex τοῦ θηρὸς τοῦ pébou. » Καὶ ὡς οὐκ ἦν μοι δυνατὸν παρακοῦσαι τῆς χόρης, ταύτην ἀνέχρουον εὐθὺς, ἡ δὲ ἐνετραγῴδει᾿ « εὐχαριστῶ τῷ ἔρωτι γλυχὺν δόντι μοι χύρχαν, xal χαίρω βασιλεύουσα, μηδένα pobouuévn, χρίνον ὑπάρχει εὐθαλὲς, μῆλον μεμυρισμένον,

84. ὦν. Correction fournie par le ms. de Trébisonde (vers 1963) et celui d'Andros (vers 2924). — 96. 53650. — 98. τὲ. — 107. πρίνον.

χαὶ ὡς ῥόδον πανεύοσμον θέλγει μου τὴν καρδίαν. » Ὡς δὲ τὸ ῥόδον ἔλεγεν ἡ xépn μελῳδοῦσα,

115 Καὶ τοῦτο ἐπεγνώχαμεν Ex τούτου τοῦ σημείου ᾿" χατὰ τύχην διήρχοντο, ἐν ἐχείνη τῇ ὥρᾳ, στρατιῶται ἐν τῇ ὁδῷ τῇ καλουμένῃ Τρώσει, ἐν ñ πολλοὺς συμδέθηχε πολλὰ τραυματισθῆναι, καὶ δῆλον ἐχ τὸ ὄνομα ὃ εἴληφεν ὃ τόπος.

186 ἀρματωμένους ἅπαντας ἐφ᾽ ἵππους χαθημένους, λόγοις αὐτῶν πιστεύσασα ἐδειλίασε σφόδρα, xal τῇ ὀθόνῃ τὰς αὑτῆς χαλυψαμένη ὄψεις,

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI ᾿ς 9

Ἐγὼ δὲ ἔφην πρὸς αὐτήν ᾿ « τί οὐ λαλεῖς, φιλτάτη; » 140 « Ὅτι, φησὶ, πρὸ τῆς ψυχῆς τέθνηχεν ἡ φωνή pou ἰδοὺ γὰρ χωριζόμεθα καὶ ζῆν οὐ θέλω φέρειν. » « Ιαῦσαι, ἔφην, ψυχὴ ἐμὴ, λογίζεσθαι τοιαῦτα " οὃς ὃ θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωποι οὐ χωρίσουν. » Εὐθὺς τὴν ῥάδδον εἴληφα χαὶ τὸ χειροσχουτάριν, 146 ὡς ἀετὸς πρὸς πέρδικας ἀφ᾽ ὕψους ἐχπετάσας, ὅσους ἡ ῥάδδος ἡ ἐμὴ ἔφθασε τοῦ προσψαῦσαι, ζωῆς ἐν τούτοις λείψανον οὐδαμῶς ὑπελείφθη ᾿ πολλοὶ δὲ θέλοντες φυγεῖν, κατελάμβανον τούτους, 50 ve. οὐ γὰρ ἐνίκησεν ἐμὲ ἵππος ποτὲ εἰς δρόμον.

Τινὲς δέ με ἐλάνθανον εἰς βάλτα χρυδηθέντες ᾿ γχαὶ, πρὶν ὀλίγον ἅπαντας θανάτῳ παραδῶσαι, ἕνα ζωγρήσας μοναχὸν παρ᾽ οὗ ἔμαθον τίνες 155 ὑπῆργον οἱ ἀσύνετοι καὶ παράφρονες οὗτοι", χαὶ ὑπερζέσας τῷ θυμῷ οὐδενὸς ἐφεισάμην, εἶθ᾽ οὕτως ῥίπτω τὸ σπαθὶν χαὶ τὸ χειροσχουτάριν, χαὶ τὸ μανίχιν ἔσειον χαὶ πρὸς τὴν χόρην ἦλθον. Ἡ δὲ χόρη, ὡς εἶδε με μόνον περιλειφθέντα, 160 ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν χαρᾶς ἐμπεπλησμένη, xal ῥοδόσταμμα ἔρριπτε μὲ τὰς ἰδίας χεῖρας, φιλοῦσα μου τὴν δεξιὰν xal ζῆν ἐπευχομένη.

144. ῥᾶδδον. — 146. ῥᾶδδος. --- 168. παραδώσας. --- 161. με (sans accent). — 108. ὀνειδίσαι.

« τὸ πλῆθος εἶδον, λέγουσα, τῶν ἱππέων ἐξαίφνης ἀρματωμένους ἅπαντας, σὲ δὲ πεζὸν χαὶ μόνον " ἐπὶ τούτῳ, αὐθέντα μου, à φόθος μοι ἐπῆλθε. » Καὶ μυρία φιλήσαντες ἤλθομεν εἰς τὴν τένδαν, xa τῇ ἑξῆς πρὸς ποταμὸν λουθῆναι ἀπηρχόμην, ὅπως ἀλλάξω τὴν στολὴν τὴν αἵματι χρανθεῖσαν᾽" χαὶ τῇ κόρη παρήγγειλα ἑτέραν ἀγαγεῖν μοι.

168. ἁρματωμένους. --- 170. φιλήσαντας. --- 184. ἀλλ᾽, et en marge ναὶ, — 187. τίς. Correction empruntée au ms. d'Andros (vers 3060).

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 98

Καὶ μειδιάσας πρὸς αὐτοὺς ἐγὼ ἀνταπεχρίθην ᾿ 900 « εἰ βούλεσθε, πεζεύσατε χαὶ δεῦτε οἱ τρεῖς εἰς ἕνα, εἰ δ᾽ ἴσως οὐχ αἰσχύνεσθε, δεῦτε χαὶ χαδαλλάροι, χαὶ ἐκ τῶν ἔργων μάθετε ποῖος ἄρα τυγχάνω 51 ve. χαὶ, εἰ δοχεῖς, ἀρξώμεθα τῆς μάχης ἀπεντεῦθεν. » Ῥαδδὶν λαμδάνω σύντομα, ὄρθιος ἐγενόμην, χαὶ τὸ χειροσχουτάριν μου, χαὶ γὰρ ἐχράτουν ταῦτα, χαὶ πρὸς ὀλίγον προσελθὼν « εἰ χελεύετε, ἔφην. » Καὶ à πρῶτος ἐφώνησεν ᾿ « οὐ ποιοῦμεν ὡς λέγεις, ἡμεῖς ἔθος οὐχ ἔχομεν ἐλθεῖν οἱ τρεῖς εἰς ἕνα, οἱ θαρροῦντες μεταχινεῖν ὃ καθεὶς χιλιάδας " 210 ἐγὼ γὰρ ὃ Φιλοπαπποῦς εἰμὶ ὅνπερ ἀχούεις,

χαὶ αἰσχυνόμεθα οἱ τρεῖς πολεμῆσαι εἰς Eva "

198. Peut-être πάντως, comme au vers 191. — 203. Goxer est la leçon fournie par le ms. de Trébizonde (vers 2128). — 211. ἰωαννάχην. — 214. κἀγὼ manque et est emprunté au ms. de Trébizonde (vers 2141) et à celui d’Andros (vers 3189). — 216. αὐτοῦ. — 219, σπαθαῖαν.

Καὶ τοῦτο θεασάμενοι οἱ ἕτεροι ὡς εἶχον δ2 re.

230 χαῤαλλάροι ἐπάνω μου ἤρχοντο παραχρῆμα, μηδαμῶς αἰσχυνόμενοι, ὡς πρώην ἐκαυχῶντο. Τούτων ὡς εἶδον τὴν ὁρμὴν, ἁρπάζω τὸ σχουτάριν ἀπὸ χειρῶν τοῦ γέροντος, χαὶ πρὸς αὐτοὺς ἐχτρέχω. Γεναμένης δὲ συμπλοκῆς xal ἐνστάτου πολέμου, 235 à μὲν Κίνναμος ὄπισθεν ἔσπευδε τοῦ λαθεῖν με᾿ ᾿Ιωαννάχης ἔχρουεν εὐθέως χαὶ συντόμως, χαὶ τότ᾽ εἶδον πολεμιστὰς ὡς ἀληθῶς δοχίμους, ἀλλ᾽ οὐδεὶς τούτων ἴσχυσεν ἐμοὶ περιγενέσθαι" χαὶ γὰρ, ἡνίχα τὴν ἐμὴν ἀπετίνασσον ῥάδδον, 240 ὅλοι ὡς ἀπὸ λέοντος ἔφευγον ἐναντίον, :

ὡσεὶ πρόθδατα μήχοθεν ἐμὲ περισκοποῦντες, χαὶ αὖθις πάλιν ἤρχοντο ὡς χύνες ὑλαχτοῦντες. Ὡς δὲ οὕτως ἐγένετο ἐφ᾽ ὥραν οὐχ ὀλίγην, χαὶ ἡ χόρη χατέλαθε, πλὴν ἵστατο μαχρόθεν, 245 ἀντιχρὺς ἐξεπίτηδες τοῦ παρ᾽ ἐμοῦ ὁρᾶσθαι" χαὶ ὡς εἶδε χυχλοῦντας με τοὺς δύο ὡσεὶ χύνας, λόγον μοι ἐνετόξευσεν ἐπίκουρον εἰποῦσα * a ἀνδρίζου, ὦ παμφίλτατε! » Καὶ εὐθὺς σὺν τῷ λόγῳ ἰσχὺν ἀναλαδόμενος, πλήττω τὸν Toavvéxnv 260 ἐν τῇ χειρὶ τῇ δεξιᾷ ἄνωθεν τοῦ ἀγχῶνος " τὰ ὀστᾶ συνετρίδησαν, à χεὶρ ὅλη ἡπλώθη, χαὶ τὸ σπαθὶν ἐπὶ τὴν γῆν πέπτωχε παραχρῆμα"

239. ῥᾶδδον. — 246. με manque et est emprunté au ms. de Trébizonde (vers 2180.) — 249. πλήττει,

Cm. me 7 EnES

ὀλίγον δέ μου παρελθὼν πέπτωχεν Ex τοῦ ἵππου,

χαὶ εἰς πέτραν ἀχούμπησεν, ἐχόμενος τοῦ πόνου. Βουληθεὶς δὲ ὁ Κίνναμος μόνος ἀνδραγαθῆσαι, δ2 ve.

τὸν δὲ pé6os ἐλάμόανε καὶ δειλία συνεῖχε,

ἀλλ᾽, εἰ βούλει, ἀνάστηθι καὶ AGE σου τὰ ὅπλα,

| 266. αὐτοῦ. — 259. ῥαύδαϊαν. — 274. ti. — 275. μὰ manque dans ems. :

ϑὲ BIBLIOTHÈQUE GRECQUE VULGAIRE

καὶ μειδιάσας πρὸς αὐτὸν μετ᾽ εἰρωνείας Épnv « Φιλοπαπποῦ, ἐξύπνησας χαὶ ὁράματα λέγεις " ἀλλ᾽, ἐπεὶ εἰς χατάνυξιν μετέστρεψας τὸ γῆρας,

286 ἀνάστα, Aube τοὺς σὺν σοὶ, ἄπελθε ὅπου βούλει, οἰχείους ἔχων ὀφθαλμοὺς μάρτυρας τοῦ πραχθέντος, χαὶ οὖς ζητεῖτε πίστευσον νὰ λείψουν ëx τὸ ἀδνούμιν. "Apyetv δὲ οὐχ ἐφίεμαι, ἀλλὰ μόνος διάγειν, ἐπειδὴ καὶ μονογενὴς πέφυχα τοῖς γονεῦσιν *

806 χαὶ ἀντιδῴη σοι θεὸς ἀντάξια τῆς γνώμης δ4 re. μείζονα τὰ χαρίσματα χαὶ ζῆν μετὰ συμβίου εἰς ἀπεράντους χρόνους τε τερπόμενοι ἀλλήλοις. »

282. εἰρωνίας. — 283. βλέπεις, et en marge λέγεις. --- 287. ἀδνούμην. --- 804. μὴ δὲ, — 802. λέγοντες manque et est emprunté au ms. d'Andros (vers 3237). — 304. Le verso du feuillet 53 est blanc. — 308. πολυωραίαν.

"Exeïvor δὲ συνήχθησαν of τρεῖς εἰς ἕνα τόπον,

καὶ αἰσχύνης ἐνέπλησε χαὶ δειλίας καὶ pébou "

54 ve.

854. τὶς. — 355. ἐγὼ manque et est emprunté au ms. de Trébironde (vers 2227). — 359. παγχάλιστε. ὑπάρξει, et un ÿ au-dessus du E. —

τῶν φαινομένων, et en marge τῶν δοχουμένων. — 866. τὰς. Correction

empruntée au ms. de Trébizonde (vers 2200).

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 99

Καὶ ἤρεσεν ἡ συμδουλὴ τῷ γέροντι ἀσμένως ᾿ 55 ve. εὐθὺς ἐφ᾽ ἵππου ἐπιδὰς πρὸς Μαξιμοῦν ἀπῆλθε.

877. αὐτὴ. --- 387. ἣν, au lieu de ἃς. Correction fournie par le ms. de Trébironde (vers 2270) et celui d’Andros (vers 3358). βραγμάνων. Correction fournie par les mêmes mss. (ibid.).

où

Αὖθις ὁ γέρων ἔφησε τάδε, οὐχ ἀληθεύων᾽ « οἱ μὲν παῖδες, χυρία μου, Κίνναμος xai ᾿Ιωαννάκης, χαλῶς ἔχοντες σὺν θεῷ ἀπῆλθον εἰς τὰς βίγλας, τοὺς ἀτάκτους ὁλοσχερῶς σπεύδοντες ἀφανῖσαι᾽" τῶνδε χἀγὼ ἀπολυθεὶς ἀναπαύσεως χάριν, ἢ μᾶλλον οἰχονομιχῶς θεοῦ τῇ εὐδοχίᾳ, εἰς τοῦ καλοῦ ἀνεύρεσιν καὶ ἀτιμήτου δώρου, ὡς γὰρ οὐχ ἦν μοι πώποτε τέλεον ἠρεμῆσαι, μετὰ τὴν ὑποχώρησιν τῶν ἐμῶν παμφιλτάτων, μόνος τοῦ ἵππου ἐπιδὰς ἀνέτρεχον τὰς ὄχθας, χαὶ τοὺς πόρους ἐσχόπευον ἰδεῖν τοὺς ἐναντίους * ὡς δὲ ἦλθον ἐν τῇ ὁδῷ τῇ καλουμένη Τρώσει, πρὸς μέρος τὸ εὐώνυμον ἐν τῷ δασεῖ λειμῶνι, θηράματι ἐνέτυχον χρυσοῦ τιμιωτέρῳ, χόρη, οἵαν οὐδέποτε οἱ ὀφθαλμοί μου εἶδον.

Ἔν τῷ χάλλει ἀμήχανον τὴν φαιδρότητα εἶχεν, ἐξ ὀφθαλμῶν ἀπόρρητον ἀνέπεμπε τὴν χάριν, 56 το, ἔρνος ὥσπερ εὐθέατον τὴν ἡλικίαν ἔχων, χαὶ θέλγει πάντων τὰς ψυχὰς, εἰκὼν καθάπερ ἔμπνους " ἔστι δὲ, ὡς ἀνέμαθον, τοῦ Δουχὸς à θυγάτηρ, ἣν λόγῳ οἰκειούμεθα τοῦ Χιρυσοϊωαννάχη ᾽ν ἕτερος δὲ προέλαδεν, ἀγνοῶ ποίῳ τρόπῳ, xal μετ᾽ αὐτῆς ἐφαίνετο νυνὶ ἐν τῷ λειμῶνι.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 101

ἀλλὰ τάχιον ane 0e, ᾿ἐδρὲ τοὺς ἀπελάᾶτας, ἡ

ἵνα ᾧπερ ἐντύχωμεν, κατάσχωμεν ῥαδίως. » 56 vo. Ὁ δὲ πρόσταγμα μὴ τολμῶν δεσποίνης ἀθετῆσαι,

4386. ἑκατὸν manque et est emprunté au ms. de Trébizonde (vers 2320) et à celui d'Andros (vers 3409). — 444. ἁπάσας. C'est la seule correction possible.

458. On pourrait adopter au lieu ἀ ἑτοίμους, ἐτίμα qui est la leçon des mss. de Trébizonde (vers 2386) et d’Andros (vers 3424). — 462. ἰσχύσομεν.

— 476. αὐτῆς. — 478. τε manque et est emprunté au ms. de Trébizonde (vers 2360).

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI

Ὡσαύτως xat ὁ Κίνναμος ἐπαινῶν τὰ λεχθέντα,

χαὶ ὡς ἐν τούτῳ μου τὸν νοῦν εἰς ὥραν ἐσχολούμην, λαθών με ὃ Φιλοπαπποῦς xai ἐλθὼν èx πλαγίου, χονταρέαν ἐν τῷ μηρῷ τιτρώσχει μου τὸν ἵππον "