καλὸν. πάντας. — 488, μὴ δὲ, --- 504 et510 χονταραίαν
ὑπὸ δένδρων χρυπτόμενον χαὶ δυσεύρετον λίαν, τοῦ ὁρᾶν μὲν τὰ πόρρωθεν πραττόμενα παρεῖχε, χαὶ μηδὲ τὸ χρυπτόμενον παρά τινος ὁρᾶσθαι * ἐκεῖσε, ὡς δεδήλωται, τὴν xépnv χαταχρύψας,
511. συνηρρεφῆ. --- 520. εἶδε. Correction empruntée au ms. d’Andros (vers 3504). — 524. ἅρματα. — 526. χρηπῆ. J'écris χρυπτῇ (cachette) sans hésiter, bien que l'accentuation normale soit χρύπτῃ ; car on ne peut songer à un synonyme vulgaire de χρηπίς.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 105
χαὶ παραγγείλας μηδαμῶς δειλιᾶν τὰ συμόάντα, μηδὲ μὴν ἐν ταῖς συμπλοζαῖς φωνῆσαι τὸ παράπαν, ἵνα μὴ τούτοις γένηται ὁδηγὸς ἡ φωνή σου, χαὶ ἐπανέλθωσι πρὸς σὲ, ἐμοῦ ἀσχολουμένου, χαὶ προφανὴς ὁ χίνδυνος ἐχ τούτου μοι ἐπέλθῃ. Καὶ ὥρμησα πρὸς ποταμὸν τὸν λαὸν ἔνθα εἶδον, χαὶ τὰς ὄχθας ἀνέτρεχον ἵνα τὸν πόρον εὔρω᾽" χαὶ θεωρῶ τὴν Μαξιμοῦν τῶν λοιπῶν χωρισθεῖσαν 58 ve. χαὶ σὺν αὐτῇ τοὺς τέσσαρας μεγίστους ἀπελάτας,
« λέγε μοι, ὦ Φιλοπαπποῦ, τίς ὁ τὴν κόρην ἔχων. » Ὁ δὲ φησίν ᾿ « οὗτός ἐστι, » χἀμὲ τῇ χειρὶ δείξας. Ἡ δέ: « καὶ ποῦ οἱ σὺν αὐτῷ, ἤρετο, στρατιῶται; » « Οὗτος, φησὶ, xupia μου, τῶν συνεργῶν οὐ δεῖται, ἀλλ᾽ εἰς τὴν ἄπειρον αὑτοῦ ἐπιθαρρῶν ἀνδρείαν, μόνος ὁδεύει πάντοτε, χαύχημα τοῦτο ἔχων. »
640, μὴ δὲ, — 557. Je supprime καὶ avant στραφεῖσα. --- 561. μου manque. — 562. αὐτοῦ.
669. μαξιμοῦ. --- 585. χονταραίαν. --- 589. χαὶ manque et est emprunté au ms. de Trébizonde (vers 2420) et à celui d’Andros (vers 3587). — 690. τὴν δὲ ἀναποδίσασαν τρόμω ouveyouévnv. Cf. le ms. de Trébizonde (vers 2602) et celui d'Andros (vers 3588). — 593. μὲν manque. — 594, τὶ.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 107
596 ἐχεῖ ταύτην ἀφέμενος, πρὸς τοὺς λοιποὺς ἐξῆλθον " ὅπως τε πάντας ἴσχυσα, αἰσχύνομαι τοῦ λέγειν, ἵνα μὴ ὡς χαυχώμενον λογίσησθέ με, φίλοι" ὃ γὰρ ἐχδιηγούμενος ἰδίας ἀριστείας χενόδοξος λογίζεται ὑπὸ τῶν ἀχουόντων. | 600 Ἐγὼ δὲ οὐ χαυχώμενος ταῦτα ὑμῖν ἐχφαίνω, 59 v°. où, μὰ τὸν διδόντα ἰσχὺν χαὶ γνῶσιν τοῖς ἀνθρώποις, αὐτὸς γὰρ μόνος πάροχος τῶν ἀγαθῶν ὑπάρχει" διὰ τοῦτο ῥηθήσονται ὡς γεγόνασι πάντα, συγγνώμην ὅπως παρ᾽ ὑμῶν ἕξω τῶν ἀκουόντων.
Καὶ, τοῦ πολέμου παύσαντος, ὄπισθεν ἐστρεφόμην, χαὶ ἐξαίφνης τοὺς τέσσαρας καθορῶ ἀπελάτας 820 Φιλοπαπποῦν χαὶ Λέανδρον, Κίνναμον καὶ Ἰωαννάχην, τοῦ ἄλσους ἀναχύψαντας xal πρός με ἐρχομένους " Λέανδρος δὲ καὶ Κίνναμος ἤρχοντο Ex προσώπου, ὃ γέρων δὲ xal οἱ λοιποὶ ἤλαυνον ἐξοπίσω, ἐλπίζοντές με ἀνελεῖν μέσον αὑτῶν βαλόντες,
625 ἀλλ᾽ ἠνέχθησαν μάταια xal κενὰ μελετῶντες" ὡς γὰρ εἶδον τοὺς ἔμπροσθεν σφόδρα ἐπιλαλοῦντας, 60 re. πρὸς αὐτοὺς ὥρμησα εὐθὺς, τῶν ἄλλων μὴ φροντίσας. Ὁ Λέανδρος ἐπέδραμεν, οὐ γὰρ εἶχε μου πεῖραν᾽ ὃν χαὶ πατάξας, ἐπὶ γῆν πέπτωχε σὺν τῷ ἵππῳ.
« στράφητε, οὐχ αἰσχύνεσθε τὸν ἕνα δειλιῶντες : » Où δὲ μᾶλλον σφοδρότερον τὸν δρασμὸν ἐπετέλουν "
ἀφ᾽ οὗ γάρ με ἐχρήμνισας, εἶχες xal τοῦ φονεῦσαι,
ἄπελθε ἔνθα βούλεσαι, χἀμὲ ὧδε εὑρήσεις " 61 re.
656. εὐχὴν. — 665. πῶποτε. — 672. γνώσω, Cf. le ms. de Trébizonde (vers 2532) et celui d'Andros vers 3700). — 673. τὴν σὴν. Cf. le ms. de Trébizonde (vers 2533) et celui d'Andros (vers 8701). — 677. πάγκαλλε. — 678. αὐτὸν. — 679. ὧδε. — 681. μαθὲ.
685. ὁ manque. χνημίσαντα. — 687. σπαθαίας. --- 688. χονταραίας. --- 701. μᾶλλον, et en marge πάντας. --- 708, ἅρματα. --- 711. δώδεχα.
Καὶ, εἰς τὴν τένδαν μου ἐλθὼν, ἀπέῤαλον τὰ ὅπλα, xal ἐδυσάμην θαυμαστὸν λεπτότατον μαχλάθιν, βαλών τε χαὶ σγουρούτζιχον χόχχινον χαμηλαύχιν, χαὶ ἵππον μετεσέλλισα δαγάλην, ἀστερᾶτον, ὃς εἶχε γνώμην χάλλιστον ἐν ταῖς ἀνδραγαθίαις ; σπαθὶν, σχουτάριν εἰληφὼς καὶ βένετον κοντάριν, τὸν ποταμὸν ἐπέρασα, ἑσπέρας ἤδη οὔσης᾽ὮἉ ἐπὶ τούτῳ xal ὥχνησα ἀνελθεῖν ἐν τῇ χόρῃ, ἀλλ᾽ ἔστειλα τὰς ἑαυτῆς δύο θαλαμηπόλους ᾿" εἴχομεν χαὶ γὰρ ἱκανοὺς τοὺς ἡμῖν ὑπουργοῦντας, τὴν οἴκησίν των ἔχοντας ἀπόμαχρα τῆς τένδας, οὐχὶ δὲ ἅπαντες ὁμοῦ, ἀλλ᾽ ἄνδρες μὲν ἰδίως, χαὶ αἱ γυναῖκες ὡσαύτως εἶχον αὑτῶν τὰς τένδας.
Πρὸς ὄρθρον δὲ ἐξαναστὰς xal ἐπιδὰς τοῦ ἵππου, εἰς τὸ πεδίον ἀνελθὼν, ἱστάμην ἀναμένων.
716. χαμαλαύχην. — 717. γαδάλην ἀστεράταν et o au-dessus de av. — 726, Au lieu de ὡσαύτως, qui fausse le vers, il faut sans doute lire ἄποθεν, comme dans le ms. de Trébizonde (vers 2558). — 7386. ὁλόθδυρον.
τὴν ἰσχὺν ἐπιδείξω σοι τὴν ἐμὴν ἐν τῷ ἵππῳ. » 62 ve. τοῦ Καὶ σπαθέαν χαταδατὴν εἰς τοὺς νεφροὺς εὐθέως
τοῦ φαρίου κατήγαγον xal διηρέθη μέσον,
742. χαιρετίσαντος. — ‘745, χονταραίας. — 760. στῆσαι μετὰ γυναιχὸς. On pourrait aussi écrire, στῆσαι μετὰ γυναίχας (génitif vulgaire). Mais je préfère ma correction, qui nous donne un accent sur la cinquième syllabe, comme l'affectionne l'auteur de ce poème. — 756. μαξιμοῦ, φοδῆσαι. — 768. τὶς εἰμὶ. — 760. σπαθαίαν.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VI 118
ἡ Μαξιμοὺ, τὴν ἑαυτῆς ἀποπλύσασα χεῖρα, xal δόχιμον ἐν τῇ πληγῆ ἄλειμμα ἐπιθεῖσα, ὅπερ φέρειν εἰώθαμεν ἀεὶ ἐν τοῖς πολέμοις,
712. ἴστι (sic). — 188. ἐμφαίνοντο, Cf. le ms. de Trébizonde (vers 2631), qui donne ὑπέφαινε. --- 785. ὡραῖα, Après ce vers, il manque un feuillet, enlevé sans doute par un lecteur qu’avaient scandalisé les détails qui s’y trouvaient concernant l’adultère d'Acritas. Nous comblons cette regrettable lacune à l'aide du ms. de Trébizonde (vers 2632-2672). — 786. A partir de ce vers jusqu'au vers 825 inclusivement, nous empruntons le texte du ms. de Trébizonde.
Εἶτα παραγενόμενος πρὸς τὴν ἐμὴν φιλτάτην, χατῆλθον ἐχ τοῦ ἵππου μου, ταύτην φιλῶ ἀπλήστως ᾿" 810 « εἶδες, ψυχή μου, ἔλεγον, ἐχδικητὴν ὃν ἔχεις, καὶ οἵαν σοι ἀντίληψιν à πλαστουργὸς παρέσχεν; » Ἡ δέ τινα ἐν τῇ ψυχῇ ζηλοτυπίαν σχοῦσα * « ἐν ἅπασιν εὐχαριστῶ, ἀντέφη, χύριέ μου, δάχνει με δὲ τῆς Μαξιμοῦς ἡ πάντολμος βραδύτης " 815 τὸ τί ἐργάζου μετ᾽ αὐτῆς ἐγὼ γὰρ οὐ γινώσχω " ἔστι χαὶ τοίνυν ὁ θεὸς ὃ τὰ χρυπτὰ γινώσχων, ὃς συγχωρήσει σοι, χαλὲ, ταύτην τὴν ἁμαρτίαν " ἀλλ᾽ ὅρα μὴ, νεώτερε, πάλιν χαὶ τοῦτο πράξῃς, xal ἀποδώσῃ σοι θεὸς, ὃ χρίνων δικαιοσύνην ᾿
194. δαίμων. --- 795. Le ms. d’Andros donne μεμυρισμένην (vers 3812), que l’on pourrait adopter. — 797. Μαξιμὼ, forme à laquelle je substitue Μαξιμοὺ, la seule que donne le ms. de Grotta-Ferrata. — 798. λόγοις παγγλυκχυτάτοις. Correction empruntée au ms. d'Andros (vers 3815). — 806. αὐτῆς. — 817, συγχωρήσεισει. — 819. ἀποδούσει,
χεῖρα ὅπως ἐπλήγωσα τὴν δεξιὰν ἐχείνης 63 re,
xal εἰ μὴ θᾶττον ἐπέζευον καὶ ἐπέδρεχον ὕδωρ
Ταῦτα εἰπὼν, ἀναψυχὴν ἐλάμόανεν ἡ xépn,
Εἶτα καὶ xata νοῦν βαλὼν τὰ ῥήματα τῆς χόρης, χαὶ ὅλως τῷ θυμῷ αὐτὸς εἰς ἄχρον ὑπερζέσας, χαθαλλιχεύω παρευθὺς, δῆθεν εἰς τὸ χυνῆγιν, χαὶ ταύτην δὲ χαταλαῤὼν ἀνηλεῶς ἀνεῖλον, μοιχείαν, φόνον τότε γὰρ ἐχτελέσας ἀθλίως" χαὶ οὕτως ὑποστρέψας γε ἔνθα ἦτον ἡ xépn, χαὶ ἐχεῖσε τὴν ἅπασαν ποιήσαντες ἡμέραν ἀμφότεροι χατήλθομεν τῇ ἑξῆς ἐν τῇ τένδᾳ, χαὶ ἐπὶ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν λειμώνων ἐχείνων ᾿" χαὶ μεθ᾽ ἡμέρας σχέψεως καὶ δουλῆς παγχαλλίστης, ἐν τῷ Εὐφράτῃ ἔχρινα τὴν οἴχησιν ποιῆσαι,
821. Il serait peut-être préférable d'écrire διαφυλάξοι. σώσοι, et, au vers suivant, ἀξιώσοι. — 823. πανεύμνωστε. — 824. πιθανιχοῖς. — 825. ἀγγέλων. — 826. Avec ce vers nous reprenons le texte du ms. de Grotta-Ferrata.
AOTOXZ EBAOMOËE
Βασίλειος ὁ θαυμαστὸς χαὶ Διγενὴς ᾿Αχρίτης, τῶν Καππαδόχων ὁ τερπνὸς χαὶ πανευθαλὴς ἔρνος, ὁ τῆς ἀνδρείας στέφανος, ἡ χεφαλὴ τῆς τόλμης, πάντων τῶν νέων ὁ τερπνὸς χαὶ παγκάλλιστος χόσμος, μετὰ τὸ πάσας ἀνδρικῶς τὰς ἄχρας ὑποτάξαι, πλείστας τε πόλεις κατασχὼν χαὶ χώρας ἀπειθούντων, 63 ve. οἰκῆσαι ἡρετίσατο πλησίον τοῦ Εὐφράτου.
4. 1ἰ serait peut-être mieux d'écrire τὸ τερπνὸν καὶ πανευθαλὲς͵ mais on risque, en modifiant la langue, de corriger le poète. ἔρνος. — 3. ἢ τῆς ἀνδρείας τόλμης, et en marge, χεφαλὴ τῆς. — δ. Ce vers est répété en tête du feuillet 63 verso. — 8. ποταμῶν, que donne le ms. de Trébizonde (vers 2698) et celui d'Andros (vers 8900), serait plus correct. — 10. διατοῦτο. — 16. ἔχων.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VII 117
᾿Ορνίθων γένη ἱκανὰ ἐνέμοντο ἐκεῖσε, 64 re,
Τοσοῦτον δὲ ἐχάλλυνε τὸ ἔργον ὁ τεχνίτης, ὥστε νομίζειν ὑφαντὰ τὰ δρώμενα εἶναι ἔχ τε τῶν λίθων τῆς φαιδρᾶς χαὶ πολυμόρφου θέας " τὸ ἔδαφος χατέστρωσεν x λίθων ὀνυχίτων ἠχονημένων ἰσχυρῶς, ὡς δοχεῖν τοὺς δρῶντας ὕδωρ ὑπάρχειν πεπηγὸς εἰς χρυστάλλινον φύσιν. 64 ve ᾿Αμφοτέρωθεν ἴδρυσε τῶν μερῶν ἐχ πλαγίου 60 χαμοτριχλίνους θαυμαστοὺς, εὐμήχεις, γρυσωρόφους, ἐν οἷς πάντων τὰ τρόπαια τῶν πάλαι ἐν ἀνδρείᾳ λαμψάντων ἀνιστόρησε χρυσόμουσα, ὡραῖα, τὴν τοῦ Σαμψὼν ἀρχίσας τε πρὸς ἀλλοφύλους μάχην, λέοντα ὅπως ἔσχισε τῇ χειρὶ παραδόξως, 65 πύλας ὅπως μετὰ κλειθρῶν πόλεως ἀλλοφύλων ἐν τῷ λόφῳ ἠγάγετο, ὁπότε ἀπεχλείσθη " ἀλλοφύλων τοὺς ἐμπαιγμοὺς xal τὰς ἐξολοθρεύσεις " τελευταῖον τὴν τοῦ ναοῦ κατάλυσιν ἀθρόαν τὴν γεναμένην παρ᾽ αὐτοῦ ἐν ταῖς πάλαι ἡμέραις, 70 χαὶ αὐτὸν ἀπολλύμενον μετὰ τῶν ἀλλοφύλων.
Μέσον παράγει τὸν Δαῤὶδ χωρὶς ὅπλων παντοίων, μόνην σφενδόνην τῇ χειρὶ κατέχων χαὶ τὸν λίθον ἐχεῖθεν δὲ τὸν Γολιὰθ μέγαν τῇ ἡλικίᾳ, χαὶ τῇ ἰδέᾳ pobepèv πολύν τε ἐν ἰσχύϊ, πεφραγμένον ἐν χεφαλῇ μέχρι ποδῶν σιδήρῳ χαὶ τῇ χειρὶ ἀκόντιον φέροντα ὡς ἀττίον ὁλοσίδηρον τῇ χροᾷ τῇ τοῦ ζωγράφου τέχνη " ἔγραψε τούτου χαὶ αὐτὰ τὰ χινήματα πολέμου:
ot
ὅθ. ἔδαφος. — 60. χρυσορόφους. — 74. εἰδέα, et en marge ἰδαία. — 78. Avant πολέμου, je supprime τοῦ, afin de rendre le vers correct.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VII 119
xal τεμόντα τὴν χεφαλὴν καὶ λαθόντα τὸ νῖχος. ᾿ Εἶτα τὸν φόδον τοῦ Σαοὺλ, φυγὴν τοῦ πραοτάτου,
Τότε πεῖραν ὃ θαυμαστὸς πρῶτον θλίψεως ἔσχε᾽ μαθὼν γὰρ νόσον τῷ πατρὶ περιελθοῦσαν τότε, 66 ve. χαὶ ὅτι πέφυχε δεινὴ θανάτῳ γειτνιῶσα, ἔσπευδε τοῦ καταλαδεῖν τὴν Καππαδόχων χώραν᾽ πλησίον δὲ τοῦ γονιχοῦ ὡς ἐγένετο οἴχου, ὀδυρομένους ἅπαντας δρᾷ τοὺς συναντῶντας " χαὶ, μαθὼν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέλιπε τὸν βίον, τὴν ἐσθῆτα διέρρηξε καὶ τοῦ ἵππου χατῆλθεν, ἔνδοθεν δὲ γενόμενος, περιπλαχεὶς τὸ σῶμα, θρηνῳδῶν ἀπεφθέγγετο μετὰ δαχρύων τάδε"
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VII 191 .
χαὶ τὴν μητέρα μετ᾽ αὐτοῦ ἦλθεν εἰς τὰ οἰκεῖα, χαὶ οὕτω θάπτει δεύτερον ἐντίμως τὸν πατέρα εἰς τὸν ναὸν ὄνπερ αὐτὸς ἀνήγειρεν Ex πόθου " χαὶ διῆγε μετὰ τοῦ υἱοῦ ἡ μήτηρ τοῦ ᾿Αχρίτου.
μέλος, ὁποῖον Σειρηνῶν ἣ ποῖον ἀηδόνων ὑπερέδαινεν ἡδονὴν, τὰς ἀχοὰς ἐχπλῆττον " τὸν ἦχον δὲ πρὸς ὀρχησμὸν ἐχτρέπων τῆς χιθάρας, 66 ve. εὐθὺς ἡ πολυώραια ἀνίστατο τῆς κλίνης, δλαττὶν ἐξήπλωνεν ἐν γῇ, ἐπέδαινεν ἐν τούτῳ.
on
Di
on
162. σύριγγον. J'avais d’abord pensé à écrire σύριγγων ou συριγγᾶν. — 166. πολνωραία. — 166. ἐξήπλων (sic).
Ζήσασα μετὰ τελευτὴν τοῦ ἀνδρὸς ἔτη πέντε, xal πᾶσιν ἐντρυφήσασα ἀγαθοῖς ἐν τῷ χόσμῳ, 195 ἡ ὄντως ἀξιέπαινος ἐν γυναιξὶ φανεῖσα,
169. ἐφέρωντο. ἐπόμεναι. --- 178. Je supplée le premier of. --- 179. ὃν. χαθεχάστην. — 183. χαθεχάστην. — 189. τούτω. — 190. διατεσσάρων. — 194. Après ἀγαθοῖς, je supprime τοῖς qui fausse le vers.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VII 123
xal εἰρήνην βραδεύσασα πόλεσί τε χαὶ χώμαις
Ἡνίχα δὲ ὁ δι᾿ ἡμᾶς γεννηθεὶς Ex παρθένου
τοσούτων γὰρ τῶν ἀγαθῶν παρ᾽ αὐτοῦ ἐχαρποῦτο xal εἰς τέλος ἐπλήσθησαν οἱ αἰχμάλωτοι πάντες
ὡς δούλους χτῆσαι τοὺς αὑτῶν δεινοτάτους δεσπότας. "Aou πόσης ἀπήλαυσαν οἱ συγγενεῖς ἐχείνων 67 we. χαρμονῆς ὄντως τοὺς αὑτῶν δεξάμενοι γνωρίμους ‘
202. εἰρήνην, et en marge ὡραῖον. --- 208, φρυάγματα ἀγαρηνῶν. —
αὐτῶν. — 220. tous (sans accent) αὐτῶν.
ot
AOTOS ΟΓΔΟΟΣ
ΤΗΣ ΑΥ̓ΤΟΥ͂ TEAEYTHE
Ποτὲ γὰρ φίλοι πρὸς αὐτὸν ἐλθόντες ἐχ τὸ Ἔμελ, ὀρθόδοξοι ἀπὸ πατρὸς συγγενεῖς αὐτοῦ ὄντες, (οἱ γὰρ πλείονες συγγενεῖς ταῖς χρησταῖς νουθεσίαις τοῦ πατρὸς ἐστηρίχθησαν πρὸς ὀρθόδοξον πίστιν), εἶχον δὲ θέλημα πολὺ, ἐπιθυμίαν πάντες τοῦτον ὁμοῦ θεάσασθαι χαὶ τὴν αὐτοῦ ἀνδρείαν " τινὲς δὲ ὄντες ἀπ᾿ αὐτῶν τῆς πατρῴας θρῃσχείας χριστιανοὶ γεγόνασιν ᾿Αχρίτου νουθεσίᾳ. 68 το, Ἐκείνων, ὡς δεδήλωται, πρὸς τοῦτον ἀφιγμένων, ἀσμένως τούτους δέχεται ἡ φιλάγαθος γνώμη " τούτων ὡς ὄντων εὐγενῶν χρειττόνων τε χαὶ ἄλλων, δέδωχεν εἰς καταγωγὴν τερπνὸν ξενοδοχεῖον, ὃ τῶν ἄλλων ἐτύγχανεν ἐγγύτερον τοῦ οἴχου ᾿" xal μετ᾽ αὐτῶν ἐφ᾽ ἱκανὰς ἡμέρας διατρίψας, πολλά τε καὶ ἐξαίσια ἀριστεύματα δράσας, εἰς θήραν ἐξεργόμενος σὺν αὐτοῖς χαθ᾽ ἑκάστην,
BIBLIOTHÈQUE GRECQUE VULGAIRE θάμόδος μὲν εἶχεν ἅπαντας καὶ ἔχπληξις μεγίστη,
Γνοὺς δὲ τοῦ πόνου τὸ σφοδρὸν, καταλιπὼν τοὺς φίλους, ἐπὶ τὸν olxov ἔρχεται, καὶ πεσὼν ἐπὶ χλίνης τὴν ὀδύνην καθ᾽ ἑαυτὸν καὶ τὸν πόνον συνεῖχε, ἵνα μὴ θλίψη τὴν ψυχὴν τῆς πανεντίμου κόρης" 68 ve. ὡς δὲ μᾶλλον δεινότερος καὶ σφοδρότερος ἔτι ὃ πόνος ἔθλιθεν αὐτὸν, καὶ γνοῦσα τοῦτο à χόρη, ἀπὸ βάθους στενάξασα * « ὦ κύριέ μου, ἔφη, οὐχ ἐρεῖς μοι τί τὸ συμδὰν καὶ πιέζον σε ἄλγος ; οὐ λέγεις, ὦ παμφίλτατε, τίς ἡ ἀδημονία ; πλείονα γάρ μοι προξενεῖς σιωπῶν τὴν ὀδύνην, χαὶ τὴν ψυχὴν ἀναίρεις μοι, τὴν νόσον ἀποχρύπτων. » Ὁ δὲ μᾶλλον τῷ στεναγμῷ ταύτην ἀλγήσας πλέον, οὐ γὰρ ἐδούλετο ποτὲ χατιδεῖν τεθλιμμένην᾽᾿ « οὐδὲν ἄλλο, ἐμὴ ψυχὴ, πιέζει καὶ συντρίθει, εἰ μὴ πόνος ἀφόρητος τὰ ὀστᾶ μου ἀπέσω * ὀσφὺν γὰρ πᾶσαν χαὶ νεφροὺς, ῥάχιν, ὀστᾶ καὶ πάντας
25. ἀποδράσαι. — 27. ἄλλό, — 45. ravplAtats. --- 47. νοσον (sans accent).
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VIII 197
τοὺς ἁρμούς μου διέλυσε, καὶ où φέρω τοὺς πόνους. Τῶν ἰατρῶν χαλείτω τις τῶν τοῦ στρατοῦ ἐν τάχει. »
δ Οὗ xat ἐλθόντος τῇ ἑξῆς χαὶ σφυγμοῦ ἁψαμένου, ἐχ τῆς πυρᾶς τὴν ὀύναμιν ἐπέγνω παρελθοῦσαν " ἡ γὰρ νόσος κατὰ πολὺ νενίχηχε τὴν φύσιν.
Ννήσκεσαι, ὦ ψυχὴ ἐμὴ xal φῶς τῶν ὀφθαλμῶν pou,
54. τὶς. — δδ. σφιγμοῦ. — 57. κατα πολυ (sans accents). — 72. χωρίσαι. — 14. y — 76. μηδ᾽. — 81. ἐμὴ manque.
90 Μέμνησαι καὶ τοῦ λέοντος εἰς τὸ αὐτὸ Abd, ὅπως, ἐμοῦ καθεύδοντος, φῶς μου μεμυρισμένον, ὥρμησε τοῦ σπαράξαι σε, σὺ δὲ φωνὴν ἀφῆχας, ἧς ἐπαχούσας πρὸς αὐτὸν χατεπήδησα θᾶττον, 69 ve. χαὶ θανατώσας ἀδλαδῇ ἐκ τῶν ὀνύχων τούτου
ot
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VIII 129
xal τοῦ σχοποῦ ἀπέτυχον, ἥμαρτον τῆς ἐλπίδος " χαὶ γὰρ πληροφορήθητι βέδαιον ἀποθνήσχω,
114. χράττος, avec le premier + exponctué. — 120. Le premier hémistiche est incomplet de deux syllabes. — 124. τέλειον, et en marge γράφε θέθαιον. — 186. εἰδὼς, et en marge οἷδ' ὡς.
καὶ εἰς τὴν ἄχραντον ἁγνὴν δέσποιναν θεοτόχον, οὐδεὶς ἄλλος γνωρίσει με, εἰ μὴ σὺ, μέχρι τέλους, 70 ve. xal τῆς δεινῆς λυτρώσει σε ἐν τάχει ἀρρωστίας. » Οὕτως εἰποῦσα ἔρχεται εἰς τὸ ἐντὸς ταμεῖον, χεῖρας τε πρὸς ἀνατολὰς ἐχτείνασα καὶ ὄμμα, δάχρυσί τε τὸ ἔδαφος καταδρέξάσα ἅπαν,
ὁ Ex τῆς γῆς τὸν ἄνθρωπον σῇ χειρὶ πλαστουργήσας, ὃ ἐχ μὴ ὄντων ἅπαντα παραγαγὼν εἰς εἶναι, εἰσάκουσον δεήσεως ἐμοῦ τῆς ἀναξίας,
144. θερμοτέρως. — 150. ti. — 151. ἔδαφος. — 159. θλίψιν. — 160. ὡς ποτὲ, — 161, θυγάτριον ποτὲ.
BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. VIN 151
ἐν μιᾷ ὥρα τὰς ψυχὰς, Ex συνθήματος ὥσπερ.
