H M 1,1 I II I -.M
doi
• ini / gulœ I '■ ' poftatt •
m bo relinqui .1
Vimirum I brève dumtaxal tempus liaud diffu ni*
mil inseca onanismi inordinali . itiuni inij itu
i.iiii. eo vol magie <|u<».| nunc t'-m} illiun
peccati malitia, quodque tara evidenler ;i|
listui banda, potesl nonnuiujuam • ■ abstinere, quando nempe merito Linwl int< lionem noi profuturam.
\i\ ero prudenter el cautè • s\ adruittrnda I 1 en e raiera : limor malae dis quinùno, eliara ubi po u
ràrô praestal equidem inb uam <|U"<1 b<
[ides non «lui manebrt, natum • -1 fieri, in praesenl - Lim
tempo ri s adjunctis, in quibus attentio ad ha*c plurimuirj u! silentiura confessa ri i babeatur 1 la approbati
pênes ipsum pœnitentem, tum pênes - "I audituros
\ e discrimen pro bono pubiico.
B. Officium monendi et docendi.
Ouod spectal conjuges, quos confes aperitione vel ex prudenti i novil onanismi pi
addictos, distinguenda esl dup virum habente onanistam, cui mère material agitur de conjugibus qui scientei ei
inter hos autem dari potesl exception aliter unus alterv*» <pi tur in bona fide illamque praxini li. itetur quî-
dem in confessione - - >nanisticè uti mat r in ien
se non accusai quas - llud non esse ii
malum, vel autumal rationes adess
msi prudenter limeatur n grès, s ilantur matrimo-
nio se « fais Is laxam. si in pi
t. « 1 sition flagrante, directe et radicale, avec
la 'in pi l'anl. l*e^ • t le
développement de la s e e s le mariage, des con-
ditions norn s - n.ent. un - mer
volontairement, obstinément, 1 - n* peu1 - sur lobli-
çatioo primordiale, de droit naturel, qu'impliqu - - - x».
T!a Knoch, 1. c, i>. 28: quo loco el pag - ■ 3S rca bonam ;
ceptional stentem, et cil - Rat.
Quœritnr proinde prima utrum con juges, qui in ipsa confession»' reperiuntur onanismum exercere, semper debeant moneri de gra- \itate peccati, etiam ubi in bona lide versantur; secundo quomodo doeendae sinl dicta? uxores onanismo merè coopérantes.
Jamvero ad primum :
Conjuffes, quos confessarms in confessione audit onanismo ad- *) conjuges
° ' * ... onanismum
dictos, debent severissimè moneri de malitia admodum gravi illius exircentes; peccati, juxta norinam ab ipsa S. Sedc inculcatam (').
(Juae norma absoluta est et nuili omninô exceptioni obnoxia, quotiescumque de moralitate dictœ actionis directe interrogatur confessarius, vel quando dubius hœret pœnitens.
Quodsi agatur de pœnitente bona fide reputante praxim onanisticam sil>i Hcere, nec speretur monitio profutura : re abstracte spectata, potest, etiam in hac hypothesi, stricto jure permitti ut m bona lide relinquatur : atvero, rem practice el in conereto sumendo, vix vél ne vix quidem huic agendi rationi erit locus.
Et sane rationes, quas sub A. Induximus contra silentium servandum et abstinentiam ab interrogando, hîc valdè magis urgent: facilius (Miim in hoc casu silentium confessarii, actionem suo judicio xquivalenter subieciam non reprobantis, aequivalebit approbationi, ac valde magis timenda erit hujus confessarii silentii divulgatio, cum gravissimo boni pubhci discrimine (3).
Quibus attentis, severe interpretandara e1 applicandam ducimus praxim in Instructionibus Episcoporum Belgii propositam, quatenus scil., in casu rarissimo, Liceal pœnitentem, qui in confessione reperitur vilio addictus, relinquere in bona fide : quam caeteroquin praxim non permittunt ipsa' Instructiones nisi hac salva condition'1. vix ob tin ente, quod non praesumatur confessarii silentium pervul-
l S. Pœnitentiaria, die 10 Martii i^Si>. I. c, ad 2 quaesitum, utrum « confessarius qui, sive ex spontanea confessione, Sive (1^ prudenti interrogatione, cognoscil pœnitentem esse onanistam, teneatur eum de hujus peccati gravitate moneri . oumque paterne charitate reprehendere, eique absolutionem tune solum impertiri, cum sufficientibus signis constet, eumdem dolere de p'rœtérilo, et habere propositum non amplius onanisticè agendi », rescripsit : « affirn juxta piobatos Âuctores
Quam normam jam proposueral S. Pœnitentiaria, «lie il Dec. t87fi, apud V /.' Th.,
Wlll, p. 586 ss., ubi doccl non satisfacere muneri su nfessarios qui, <• quando
pœnitens solummodo accusai onanismum, altum silentium servant, et, imita confessione peccatorum, illum verbis generalibus ad contrilionem excitant, illique asserenti letestari omne peccatum lethale sanctam absolutionem impertiuntui
Ce silence ne restera p.i- longtemps le secrei di mnal. Nombre <1«'
pénitents, soi! bavardage, ^oil désir <lr s'excuser, en sa siront leur «ni l'er-
reuj ditera, la contagion fera de nouvelles victimes K • Cf.
etiam \ i n\:i i rs< ■■ i n grave péril, p. 13
.iluiii m i 1 .1 m ii nid i : . ,t m
tenduni, quod pl< i iqu< i ii in '
i undum Si quœratur d< do endn el monend
l'tlllr ..II,: ;,||
. tnda
l Xiiii'/ii'iin r\ juatitia obliyalui u lebitum
conjugale \ ii" petenti i opulam i Ratio e8l quia, juxta bu péri u pus niai in ordine ad copulam «i.
A / Hebitum / eddt i sollicitant ad i
l.iiii exercendara condomisticè, ope pallioii seu involucri : uni diate namque participa rel uxor in in
quantum esl tnordinata.
Oporterel igitur ul mulier in casu positive --t pi pro posse, Don si eus ac puella quam invi un-
rnodô ob gravUsimam causam, scilicel "I» timorem i ni.ili huic aequiparandi, ipai Licerel non résistera op|
-i novil maritum coiturum cum retractu: a reddere
debitura gravi de caus autelis adhibendis; b
petei e debitura, sed ' i tantura de cai
1. hleo modo suprà diximus vîx sel ne vit q in casu. Et sai île a tantum booum Bpei i uniformi umnium -
riorum severitate m reprobando hoc erimine termitti ; leatnr rarissimas omn - -
tan delictuin silentio premi Pr ibit fortasse huj pênes unum alterumve pœnitentem, sacramentorum de^rtionern, qua» induis silentio potuissel aliquatenus differri ; »^x alia autem part- maxime salutarr-rn innuxum exercebit in fidelinm turmas universim, ac, omni remot.. .a
confes^ariorum praxi, intimam apud omnes tndncel p< i m, onanismum »
cet immisericorditer damnari n^c pai em haberi posse cum eo. e Ce à quoi il faut arriver, c'est que l'on sache que lo prêtre, non pal'Eglise enfin, lient pour péché grave l'onanisme. I ndra encor-
— qui voudra, mais au moins -
nus qu'il? auront à B'accuser de rrtte misérable pratique f\ à s'izons de foi et »k religion chancelante pourront dés rter les -hrétien = - Collaf. Tornac. 1. c . p. 413. juxta l'.4mi du ?< t
„'. Seponitur igitur ilhibet instrumentuir. um.
puta | ss iim occlusivum, ?el infusione liqui.li sen pulveris oceisivi utitur : seponitur etiam omni- consensus in copulam onanisticam, ac quae1. - I m.. directa, sive indirecta, quatenus conqueratur uxor de liberorum numéro, d~ periculo partus, etc. nir, cooperatio formalis, eique principia sunt applii quas posita sunt sub pr
o. Ita lnstruct.. p ' - Cf. Yfrmeersch, Pu grave Péril, p. 9 Kwocai, o. c. p. 44. ubi citât ur decretum C. S. O . 19 Apr. 1853, in quo ad dubium : « utrum uxor sciens in congressu condomistico po?>it pass - habere ? ». r^spondetur : « nega tire. daret enim operam rei intrinsecè mala? ».
Quod possil gravi de causa reddci e debitum, inde est quud « in proposito casu mulier, e sua quidem parte, nihil contra naturam agat, detque operam rei licitae, Iota autem actus inordinatio ex vin malitia procédât, qui, loco consummandi. retrahit se et extra vas cff'undit » (l) ; co ipso cooperatio non est immediata, sed mediala dumlaxnt, a qua excusât gravis ratio : chaiïtas autein, qua illud peccatum viri impedire teneretur uxor, cum tanto incommodo non obligat.
Ouod requiratur y ravin causa, sequitur ex eo quod, ratione cooperationis mediaiœ stricto dictas ad peccatum mariti, requiratur ratio compensais innlum elïectum ad quem cooperatur uxor. est nernpe actio maie sonans. cujus inordinatio est abstergenda per causam proportionnlam (2).
('ausa sufficiens est « si ex ejus (debili) denegatione, maie habenda sit a viro suo et grave inde incommodum sibi timere possit » (*). Jiesponsum S. Pœnitentiaride, 15 Nov. 1816, 1. c.
Cautelœ autcm sunt a/ ut scandalum amoveril. coram viro protestando, in quantum opportune fieri potest, contra hujusmodi nefandum seelus ; b/ ut ex una parte maritum non tantum nec directe nec indirecte ad onanisnmm excitaverit, sed ipsum, omni (|iia par est zelo, a nefario hoc opère revocare conala sit, et ex altéra parte ut ipsum opus detesletur nec ullo modo consentiat copulae qua est onanistica, nec ejus qua talis delectationi, quamvis possit delectari de copula simpliciter, imo et effectu secuto, detestata causa.
Quod ad petendwn debitum gravior causa requiratur patel, siquidem cooperationi stricte dictas quae inest redditioni, accedil cooperatio late dicta, quatenus petitionc sua influit in virum ut copulam exerceat quam pra?\ idet fore onanisticam. Hujusmodi causa esset periculum imminens incontinente.
1. Resp. S. Pœnitentiariœ, diei 23 Apr. 1822, upud Theol. Mfxhl., o. c, p. 150 s. ; coll. responso ejusdem S. Pœnitentiarise diei 15 Nov. 1816. 1. c, et apud N, R. Th., t IV p. 326.
2. Principia circa cooperationem qua' hic applicantur, exponuntur ah 111. ac Rev. Waffblabrt, l'Aude de Théologie morale sur la coopération, Bruges, 1883, p. 1-13.
3. « Tune autera... grave incommodum subiret uxor 1/ si mors, vorbera aut graves sanitiœ limendœ sint, quœ ex circumstantiis pcrsnnarum dijudicamlae sunt... ; 2/ si fundate timeat ne mantus concubinam in doino conjugali habeat et cum illa mari tali ter vivat vel etiam eam alibi frequentel vel ad inerctrices accédât : 3/ si certo sciai virum. ex repulsu irstum, blasphemias in Deum et in religionem vel wrba scandalosa coram famulis vol liberis pronuntiaturum : 4' si timendum sit divortium vel separutio aut infaniia aut errave scandalum : 5/ si timenda -un! jurgia, rixsp. (iiss»>n«innes fréquentes... ». IV 7? Th . IX, p. 326.
\\ H RI i.i i ; m
i i n un m i monenl Inëtrm i
laveritati propendendum potiui quara
in.iiur quod, \ n ici ami i tii mu
lieras onanisme indul Imittantui
1 OHii ium medendi.
I /'. •/ • uai fo ingeralui <!<■ gra\ \ mai ad ic. mut'- dictorura Buprà, lus ommitt
; 1 1 • 1 1 1 1 1 ■ è d e 8 1 ru a tu i 0 Deo i n I
refellantur : «pu « ad duplex genui run
1 1 1 r . « uni alii quidem nolinl omis mm
aiii vero velinl gestationia el praesertim pari ilum m
«•;i\ are l>^i' ., p. 15
Incule timon m salutarem : pro un >\\\
quam in Be attrahunl onanistac per vitium contra uaturam Que m salutarem metum excita in illi- praesertim qui, ducti, ad onus nascendœ prolta effugiendum legibus renituntur : qui « Limeanl ne duriora el graviora aliquando încurrant, cura sœpenumero in proie nata nimis dilecta, jam in terris, vindice manu l»«'i pùniantui
1 Contra illos qui conantur UiGciari illam doctrinam Ibeologican suit
• m,- de la Natalité, p 50 N
2 Si prœtendt ni numei i>rol>'.m vel egestatem. ruagnam fiducie m excita in patentais l> Pro^ dentiam, quse sollicité curât vel ri -latilitius cœli : quara Provident iam caveanl oe mutent in maledictioi
Provo< n super ad factura quoUd tum : nuim-rosas
familias generatim loquendo al ï i c i -• res : in illis enim natur
membrorum splendid intur, m \\\i- régnai major unio et nnlis am r /•
8truct., p. 156; coll. Epùtola Pa*tnrali Card. Mercier, p 13 M /
l'i-ur de l'enfant, p. 11.
3. s Quod vero spécial ad illos qui ex novo partu timent rite ni test, ?erl >us, aonnullos medic^s nimis facile periculum mortis ex p
obveniendum affirmare, insuper artem obstetricam atque chirunricam b^dir-dum ita ul vix mortis periculum aptis adbibitia mediis iveri pot
roquin ab alia ; - rilitatem voluntariam onanismi vitio procuratam non
sine detrimento sanitatis; quodsi tandem ^erum adait periculum, ipsis n«n superesse nisi praxim conUnentiaa vel periculi suslentationem. l"t:que miseris illis qui in h - ,mliir christiano rohore erit utendum : sed, hoc modo po-
gloriee prsestantissimis h mperanliae actibus - réservant, nedum morsus sibi parent atque pœnaa toendas InstrueU, p. 456. Cf. etiam Despi o. c. p. 15 s - bi salutarem exponit effectum quem pra?gnantia. eaque
multiplex, physioli tercet in muliere.
I. Exemplum notissimum est in punitione terribili generis humani per aqua? ci il in pœnam Luxuriae contra naturam (Gen.. VI, lj : omnis quippe caro c^rruperat viam Buam) : item in punitione Sodoma et Gomorrhae.
5. Instruct.. p. 4 am prudenter allegari poterit a média qnibus utuntur non
esse ad ipsorum scopum infallibiliter efficacia : unde suspiciones infïdelitatis, ar mm divîsiones, et alia hujusmodi •. Ibidem, p. 456 s. Imo bonum est interdum provooare ad malas sequelas phvsiologicas. de quibus suprà. Cf. Lettre Paslor. du Card. Mercier, p 41" -
4° Causas debella, ex quibus onanisiuus procedit, et prse caeteris materialisticum vitœ conceptuni necnon voluntatis mollitiem : provocando in corijugibus altiorem conceptuni matrimonii, eosque compellando ad strenuum exercitium virilitatis christianœ ac moderatam voluptatum fruitionem (1).
5° Juxta responsum S. Pœnitentiariae, 10 Junii 1880, potest nonnunquam caute insinuari pœnitenti, ut non utatur matrimonio nisi lempore ageneseos (2) ; sed hoc non potest indiscriminatim proponi, nec tanquani médium certum l'œcundationis vitandae (3).
Quinimo non videntur reprobandi confessarii, qui, in desperatis adjunctis, per modum ultimi effugii, permittunt conjugibus tanquam minus malum, ut copulam exerceant ea lege ut eam incceplain abrumpant ante seminationem, hanc cohibendo : supponitur utique conjugibus experientia constare, hujusmodi eopulationem pro ipsis non aequivalere pollutioni (4).
Quodsi, omnibus remediis ac zeli industriis frustra exhaustis, non succédât confessario pœnitentem, malttire conscium, a praxi onanistica avertere, non remanet nisi ut dimittatur tanquam indispositus, absolutione denegata.
Nota. « Medici catholici graves suas in hac re obligationes perspiciant, ne pericula partus exaggerent, sed potins média quibus illa niinuantur timentibus indigitent » (6). Conentur totis viribus, connitente publica auctoritate (6). pestiferam illam contagionem
1. Une potissimum pertinet ad parochum, ut occasions data illud vitium impugnet in instructionibus publicis et privatis, uti infrà sub n. 334 dicetur, ubi de officia. parocln ( rga con juges et sponsos.
2. Tempus ageneteos, uti nomen indicat, est tempus fœcundationi minus idooeum : decurrens scil. inter 1 lm vel 15" posl fluvum menstruum inccptuni et 3"' vel 4m diem ante proflirvium sequens.
3. Ex ima parte non est neganduni copulam. per tempus illud peraclam, esse physiologieè a fœcundatione inagis remotam, siquidem fluxus mtnstruus régularité? est cuin ovulatione connexa : quod experientia comprobatur, juxta computationem factam
I Broi irdel, o. c, p 1T.'{. Ex alia parte exceptionaliter contingit ovulatio extra iluxiis menstrui tempora ac potest per ipsum coitum provocari ; semen etiam potest per plures dies manere in utero fœcundum : unde dicti remedii efficaciae non est plenè fidendum. Cf. Eschbach, o. c, p 81-84; Capellmann, o. c, p. 138-lin: .\. R. Th., XXXI, p. 599
4. Cf. suprà. ii. 127 : Collât. Brug., t. VII, p. 485 s., coll. t. VI, p. 478.
5. Instruct., p. 4GI. Cf. Desplats, o. c, ubi egrcgie et data opéra officium modici in hoc negotio describil.
fi. Cf. 1. clive Pastorale du tard. Mercier, p. 408, quo loco referuntur decisiones Tribonalium contra onanismi promotores ; cf. etiam decisiones l Aug. 1909 (i d'Appel de Pau), apud Pasicrisie, 1909, I\'. p. 11 s. et Collât. Brun., t. XIV, p. 365 s.; item decisiones Curiœ Leodiensïs el Bruxellensis (in causa Dr" Mascau), 18 Oct. 1909 et 26 Febr. 1910, respective apud Pasier., 1910, II, p. 171 ss. et 160 as. I f
I\\" Siècle. 2\ (>et. 1910, cirea energlcam impugnationem contra pornographiam ex parte minislri llali Luzzati.
