GONZALÈS

Ex nova Franciâ, 15 feb. 1694.

Transacta hyeme apud Omiamios, quadringentis leucis Kebecc distantes, hùc ad meos illinenses redii mense aprili (1693). Ad' recitandas preces convenerant omnes intereà manè et sero perindè ac si adfuissem ; nerao autem mortuus, dura abfui,. quem non baptisassem prius.

Paucis post reditum diebus, adstantibus indigenis, simul et quibusdam gallis mercatoribus, œdem Deo rite dicavi, ad quam major erecta crux cum festis acclamationibus.

Ex hoc, matutinis et serotinis horis obire pagum, cunctos voce ad preces invitare, doctrinam christianam exponere, bis hebdoraada quâque in sacello, quotidie à cœnâ, in mea ipsius casa, ob minium frigus hibernum; quo penè omnes conveniunt ; neminem interrogari, neminem respondere pudet. Mirum quantum acuant animos granula quœdam rubra, acus, cultellus et alia id genus, nullius apud nos, ingentis apud eos momenti praemia. Nullus omninô nunc in pago, etiam puer, qui doctrinam Xam non teneat. Multos audire est per casas, certa fidei nostrae capita, carminibus dicam descripta, décantantes, sibique invicem revocantes in memoriam. Quse sint matrimonii leges, impuram gentem edocere imprimis euro. Juvant nos etiam maxime chartacea& imagines, in quibus depictam veteris et novi testamenti historiam ipsis ob oculos pono, sigillatimque explico. Multos confitentes audivi, quorum nonnulli omnia vitae anteactae peccata deponere, adhibitis de more ligneis virgulis ad juvandam memoriam. Neque omiserim casas ad très leucas adjacentes pago, quas cir-