GONZALÈS

Ex nova Franciâ, 15 feb. 1694.

Transacta hyeme apud Omiamios, quadringentis leucis Kebeco distantes, hùc ad meos illinenses redii mense aprili (1693). Ad recitandas preces convenerant omnes intereà manè et sero perindè ac si adfuissem ; nerao autem mortuus, dura abfui, quem non baptisassem prius.

Paucis post reditum diebus, adstantibus indigenis, simul et quibusdam gallis mercatoribus, sedem Deo rite dicavi, ad quam major erecta crux cum festis acclamationibus.

Ex hoc, matutinis et serotinis horis obire pagum, cunctos voce ad preces invitare, doctrinara chrislianam exponere, bis hebdomadâ quaque in sacello, quotidie à cœnâ, in raeâ ipsius casa, ob nimium frigus hibernum; quo penè omnes conveniunt ; neminem interrogari, neminem respondere pudet. Mirum quantum acuant animos granula quœdam rubra, acus, cultellus et alia id genus, nullius apud nos, ingentis apud eos momenti praemia. Nuilus omninô nunc in pago, etiam puer, qui doctrinam X*"» non teneat. Multos audire est per casas, certa fidei nostraB capita, carminibus dicam descripta, décantantes, sibique invicem revocantes in memoriam. Quae sint matrimonii leges, impuram gentem edocere imprimis euro. Juvant nos etiam maxime chartaceae imagines, in quibus depictam veteris et novi testamenti historiam ipsis ob oculos pono, sigillatimque explico. Multos confitentes audivi, quorum nonnulli omnia vitse anteactse peccala deponere, adhibitis de more ligneis virgulis ad juvandam memoriam. Neque omiserim casas ad très leucas adjacentes pago, quas cir-