Ce conte provient de Pallinrobe, comté de Mayo
aige go dtiucfadh an chailleach ag toruigheacht an mhic oig. Chuaidh sé chum an choôcaire, agus thug ceud puünt di, ag rädh léithe go raibh cailleach na fiacla fada ag teacht ag toruigheacht an oidbhre ôig, agus go dtiubhradh sé di mac an chocaire in äit a mhic féin. Annsin chuaidh sé chum caillighe na gcearc agus thug ceud eile dhi-se, agus dubhairt léithe mar dubhairt sé leis an gcocaire.
Air maidin, là air na mhärach, thainig cailleach na fiacla fada chum caisleäin an righ, agus tharraing si an cuaile-comhraic. Thäinig an righ amach agus dubhairt si leis : « Cuir amach do mhac, tà sé bliadhain agus fiche d’aois. » Chuir sé amach mac an chocaire chuici. Rug si léithe é go dtäinig si chum guirt mhoôir ghlais. Annsin dubhairt si leis : « Creud tà do mhäthair à deunamh ‘sa ’mbaile anois? > — « Tà si ag gleus dinéir do ’n righ, » ar san fear Og. — « Ni tu an mac righ, » ar san chailleach. Annsin bhuail si buille slaitin-draoigheachta air, agus rinne cloch mhor dé.
Annsin thänig si air ais chum caisleäin an righ, tharraing si an cuaile-comhraic agus dubhairt leis an righ : « Cuir amach do mhac chugam, no leagfaidh mé an caisléan ort. » Do chuir an righ amach mac caillighe na gcearc chuici. Rug si léithe é go dtäinig si chum au ghuirt ghlais. Annsin dubhairt si leis € Creud tà do mhaäthair ag deunamh ‘sa ’mbaile anois? >» — «Ta si à faire na gcearc » ar san fear ô6g. — « Ni tusa an fear ceart, » ar san chailleach. Thug si buille de’nt-slaitin draoïgheachta dh6, agus rinne cloch dé.
Annsin thäinig si chum caisleäin an righ. Tharraing an cuailecomhraic agus dubhairt leis an righ : <Muna gcuirädh tu do mhac amach chugam ant äm so, leagfaidh mé an caisleän ort. Bhi faitchios air an righ agus chuir sé amach a mhac féin chuici : Rug si léithe 6 chum an ghuirt ghlais agus d’fiafruigh dhé creud do bhi a mhäthair a deunamh sa’ mbaile, « Tà si ag caoineadh, » ar san mac righ. — « Is tu an fear ceart, » ar san chaïlleach.
CONTES IRLANDAIS MODERNES. Ad
il savait que la vieille viendrait chercher le jeune homme. I] alla trouver la cuisinière, il lui donna cent livres, il lui dit que la vieille aux longues dents allait venir chercher le jeune héritier et qu’elle eût à donner son fils à elle à la place de son fils à lui. Puis, il alla trouver la vieille femme de basse-cour, il lui donna cent livres et lui parla comme il avait parlé à la cuisinière.
Le lendemain matin, la vieille aux longues dents arriva au château du roi et tira le marteau de la porte. Le roi sortit et elle lui dit : « Amène ton fils, il a vingt et un ans d'âge. » Il lui amena le fils de la cuisinière. Elle le conduisit avec elle jusqu'à ce qu'elle arriva à un grand jardin vert. Alors, elle lui dit : « Que fait ta mère à la maison en ce moment-ci?» — « Elle est en train de préparer à dîner au roi. >» — « Tu n'es pas le fils du roi, » dit la vieille. Alors, elle le frappa d’un coup de baguette magique et
elle en fit une grosse pierre.
Puis elle revint au château du roi, elle tira le marteau de la porte et elle dit au roi : « Amène-moi ton fils ou je renverserai le château sur toi. » Le roi lui amena le fils de la vieille femme de basse-cour. Elle le conduisit avec elle jusqu'à ce qu’elle arriva au jardin vert. Alors elle lui dit : « Que fait ta mère à la maison en ce moment-ci? » — « Elle est en train de garder les poules, » dit le jeune homme. — « Tu n'es pas le vrai fils du roi !, » dit la vieille. Elle lui donna un coup de la baguette magique et en fit une pierre.
Puis elle alla au château du roi, Elle tira le marteau de la porte et elle dit au roi : « Si tu ne m'amènes pas ton fils cette fois-ci, je renverserai le château sur toi. » Le roi eut peur et il lui amena son propre fils. Elle le conduisit avec elle jusqu’au jardin vert et lui demanda ce que faisait sa mère à la maison. — « Elle est en train de se lamenter, » dit le fils du roi. — « Tu es le vrai fils du roi, » dit la vieille. Puis elle lui donna un coup