G. DOTTIN

(Suite)

Monachar agus Manachar !.

Bhi Monachar agus Manachar ann, fad 6 Soin, agus is fad 6 bhi, agus dà mbeidheadh siad ann ant ? am sin, n1 bheidheadh siad ann anois. Chuaidh siad amach le chéile ag baint sugh-craobh, agus an méad a bhaineadh Monachar d’itheadh Manachar iad. Dubhairt Monachar go rachadh sé ag iarraidh slaite a dheunfadh gad le crochadh Mhanachair à d’ith a chuid sugh-craobh agus thäinig se chum na slaite.

«Go-mbeannuighidh Dia dhuit, » ar sant-slat. — « Go-mbeannuighidh Dia ’gus Muire dhuit. » — « C’ fad a rachas tu? » — « Agiarraidh slait a dheunfadh gad a chrocfadh Manachar a d’ith mo chuid sugh-craobh. > — « Ni bhfuighidh tu mise, » ar sant Slat, « go bhfägh’ tu tuagh a ghearrfas mé. »

Thäinig se chum na tuaighe.

« Go-mbeannuighidh Dia dhuit. » — « Go-mbeannuigidh Dia ’gus Muire dhuit. » — « C’ fad a rachas tu? >» — « Ag iarraidh tuaighe, tuagh a ghearrfadh slat, slat a dheunfadh gad, gad a chrochfadh Manachar a d’ith mo chuid sugh-craobh. » — « Ni bhfuighidh tu mise, » ar san tuagh, « go bhfägh’ tu leac a chuirfeas faobhar orm. »