‹ Les monastères bénédictins d'Italie: souvenirs d'un voyage littéraire au delà des AlpesChapitre 64 sur 70 · DIPLOME DE L'EMPEREUR OTHON · texte numérisé non relu

DIPLOME DE L'EMPEREUR OTHON

In nomine sanctæ Dei et individuæ Trinitatis. Otto divina favente clementia imperator Auguslus.

Ce diplôme, confirmant celui qu'Othon Il, avait déjà accordé à l'abbaye en 980, doit être rapporté à la derniére année du règne de cet empereur, et après

Omnium sancta Dei Ecelesia fidelium nostrorumque præsentium scilicet, ac futurorum noverit industria, qualiter quidem monachi sancti et venerabilis monasterii Benedicti nostram adierunt celsitudinem deprecantes, quatinus nos pro Dei amore nostræque animæ remedio sub nostræ tuitionis, ac defensionis mundiburdium omnes res et proprietates S.monasteri Benedicti, quo pertinere ad sanctum dictum monasterium per aliquod ingenium videntur, recipere dignaremur ; ea videlicet ratione ut nullus Dux, Episcopus, Marchio, Comes, Vicecomes, Sculdacio, Gastaldio, nullaque regni magna, vel parva persona monachos in sanclo dicto cœænobio deservientes de omnibus hominibus supra terras, et loca Beati Benedicti habitantibus, aliquam publicam functionem exigere cogat, vel molestet illos videlicet, qui illis monachis, pro tempore 1b1 habitantibus deservire cupiunt. Si quis vero contra Ecclesiam et monasterium Beati Benedicti molestiam, aut injuriam de'omnibus rebus, mobilibus et immobilibus, sive de hominibus ad eos pertinentibus facere præsumpserit, sine legali judicio, sciatse compositurum auri purissimi libras centum, medietatem Kameræ nostræet medietatem dicto jam monasterio, vel abbati, et monachis ibidem commorantibus. Quod ut verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, sigillo nostro hanc paginam sigilare præcepimus. Adelbertus cancellarius ad vicem Petri epi- <copi, et archicancellarij recognovi, et subscripsi.

[Monogramma Ottonis. |

Data sexto kalendas Septembris. Anno Dominicæ Incarnalionis nocentesimo octuagesimo tertio. Indictione undecima, regni vero Domini secundi Ottonis XXIT, Imperij vero ejus decimo.

Actum in Larinensi loco prope Civitatem.

son aventureuse campagne contre les Grecs et les Sarrasins de l'Italie méridionale. Proclamé roi de Germanie dès 961, et couronné empereur en 975, Othon II mourut à Rome le 7 décembre 985, n'étant âgé que de vingt-huit ans. Un autre diplôme d'Othon le Grand, donné en 964 à la prière d'Adélaïde, sa femme, est aussi conservé dans les archives du Mont-Cassin.

Page 1