‹ Les origines de la langue et de la poésie françaises d'après les travaux lesChapitre 34 sur 138 · Bracbel, IHct. itymoly XXIV · texte numérisé non relu

Bracbel, IHct. itymoly XXIV

2. La terminaison dis a donné ei, al : Mortalis, mortel; regalis, royal. — anus a donné ain : certanuSy certain, albanus, aubain. — amen a donné aim, ain, en : marnent airain, ligamen, lien. — entia est devenu ance : confidentia, confiance. — aris, arias a donné er, ier : primarius, premier, scolaris, écolier. — atus, ata s'est changé en é, ée : ducatusj duché, amata, aimée. — acem s'est changé en ai : veracem, vrai, nidacem, niais. — etum a fait oy, aie : alneîum, aulnaie, Roboretum, Rouvray. — orem a fait eur : cantoreni, chanteur, sudorem, sueur. — osus a donné eux : spinosus, épineux. — onem a donné on : carbonem, charbon. — tionem a donné son : rationem, raison, sationem, saison. — tatem a donné té : civitatemy cité. — icus s'est changé en i : inimicusy ennemi. — aticus en âge : viaticum^ voyage, formaticum, fromage. — umus en our : diumtis, jour, furnusy four. — aculus en ail: gubemaculum, gouvernail. — iculus en eil: apicula^ abeille. — aculus en ouil : ranacula, grenouille, funaculum, fenouil. — Pour tous ces détails, consulter la Grammaire historique de M. Brachet, et la Formation de la langue française par Ampère (édit. de 1871).

Page 1