POESIES D'AUSONE

dont la traduction est insérée dans le premier récit.

Ephemeris.

Ad ParmettonciH.

Mane jam clarum reserat fenestras ; Jam strepit nidis vigilax hirundo ; Tu, velut primam mediamque noctem, Parmeno, dormis.

Dormiunt glires hiemem perennem, Sed cibo parcunt : tibi causa somni, Multa quod pot as, nimiaque tendis Mole saginam.

Inde nec flexas sonus intrat aures ; Et locum mentis sopor altus urget, Nec coruscantis oculos lacessunt Fulgura lucis.

Annuam quondam juveni quietem, Noctis et lucis vicibus manentem.

Fabulae fingunt, cui Luna somnos Continuârit.

Surge, nugator lacerande virgis :

Surge ; ne longus tibi somnus, unde Non times, detur : râpe membra molli, Parmeno, lecto.

Fors et haec somnum tibi cantilena Sapphico suadet modulata ver su.

Lesbiœ depelle modum quietis, Acer ïambe.

Ausonius Paulino s.