LIBER PRIMUS

x fas vestra mihi vulgare arcana per orbem, Pierides , penitusque sacros recludere fontes , Dum vatem egregium teneris educere ab annis, Heroum qui facta canat , laudesve deorum , Mente agito, vestrique‘in vertice sistere montis. Ecquis erit juvenum, segni qui plebe relictà Sub pedibus, pulchr®æ laudis Suécensus amore, Ausit inaccessæ mecum se credere rupi,

Lætæ ubi Pierides , citharâ dum pulcher Apollo Perscnat , indulgent choreis, et carmina dicunt ?

Primus ades, FranciscE (1); sacras ne despice musas, Regia progenies, cui regum debita sceptra Gallorum , quum firma annis accesserit ætas.

Hæc tibi parva ferunt jam nune solatia dulces, Dum procul à patrià raptum amplexuque tuorum, Ah dolor! Hispanis sors impia detinet oris Henrico cum fratre. Patris sic fata tulerunt Magnanimi, dum fortunà luctatur iniquà !

Parce tamen, puer Ô, lacrymis, fata aspera forsan