Cod. Bamberg, P. II. 4, fol. 29' a
Gandulph complétait ensuite sa discussion en invoquant, en faveur de sa thèse, des autorités du Décret . Il fait remarquer que la lettre d’Urbain II à Lucius de Pavie ne fait aucune distinction entre les hérétiques : le pape, dit-il, reconnaît que les sacrements administrés par eux, suivant la forme prescrite, ont la forma sacramenti . C’était ruiner la distinction qui est à la base du système de Roland, de Rufin, et de Jean deFaenza.
Prêter bas etiam rationes suam sententiam suis auctoritatibus confirmât 1 : Dist. XXXII fVram [3* Pars] Ibi*enim loquitur Urbanus de sacramento ordinis, baptismi et heucaristie dicens huiusmodi [sucramenta] forinam generaliter habere, id est veritatem et integritatem, non eirectum virtutis nisi per manus impositionem; et ibi generaliter dicit de hereticis, ergo de quibuslibet est intelligendum.
Cette interprétation de la lettre à Lucius de Pavie est-elle exacte? Certainement, en gros* Mais on ne peut qu’approuver Gandulph quand il interprète les décisions du concile de Plaisance de iog5.
Itemevidenterexprimit 3 [C.lX, q. i,c. 5] Ordmationes k ubi expresse loquitur de ordinalis ab hereticis heresiarchis qui ultiinam manus impositionem extra ecclesiam acceperunt, dicens de talibus quod eorum ordinatio erit irrita; et quod de extra ecclesiam ordinalis heresiarebis loquitur innuit id quod sequitur in eodem capitulo, scilicet qui vero ab rpiscopis quondam catholice ordinatis etc. Perillud vero perpenditur quod [cumj de aliis premiserit, de aliis subiungat; alioquin illud vero non esset adversativum; a talibus ergo facta (est) ordinatio, ut ibidicitur, irrita crit. Ergo aut erit irrita quoad veritatem aut quoad executionem. Sed quoad veritatem nequaquam, quia probata ignorantia amittetur officii exequtio ut ibi ; ergo irrita est quoad officii exequtionem; ergo manifestum est eum qui ultimam accepit manus impositionem extra ecclesiam, si ordinet, ordinationes conferre. Illud capitulum Daibertum 1 et que eo modo loquuntur, intelliguntur de hereticis prêter formam ordinantibus vel de illis qui nunquam erant ordinati, non autem de depositis vel de bis qui ultimam manus impositionem acceperunt [extra ecclesiam], et ubicumque talium ordinatio dicitur irrita, intelligitur quoad exequtionem, non autem [quo]ad veritatem.
Après cela, on ne sera pas surpris que Gandulph rejette la théorie de Roland, Rufin et Jean de Faenza sur les effets de la déposition et de la dégradation. Pour lui, ces peines ecclésiastiques ne peuvent aucunement lier le pouvoir d’ordre d’un
ï. Suppléer le sujet : Gandulphus.
'js. C’est la lettre d’Urbain II à Lucius de Pavie, citée et interprétée p. ia 8 .