‹ Les Sacrés-Cœurs et le vénérable Jean Eudes, premier apôtre de leur culteChapitre 181 sur 354 · C. adm., i. XII, ch. xvi · texte numérisé non relu

C. adm., i. XII, ch. xvi

-I. 3« Ant. du :-!'■ Noct.

crucifigentibus se oravit, dicens : Pater, dlmilte illis, non enim sciunt quid faciunt 1 . Sans cesse nous pénétrons avec saint Bernard 2 dans le côté et le cœur entr'ouverts par la lance pour nous enivrer de l'amour, et pour mêler nos larmes à son sang :

Ave, dolorum victima Centrum crucis, rex martyrum, Fac nostra sit Crux gloria Amor corona, gaudium 3 .

Solvamus ut nos debiti Nobis suum Cor tradidit*.

Mon désir, nous redit mille fois ce Cœur sacré, est de me donner à vous comme victime et comme nourriture : meipsum et in victimam et in escam vobis*.

Heu, quanta pro movtalibus Tu corde passus vulnera Non vana peccatoribus Sint tanta Cordis mimera 6 .

Et ailleurs 7 :

incomparabilis charitas ! cum adhuc imimici essemus, dilexitnos : et lavxt nosapeccatis nostrisin sanguine suo... Nolite timere, filioli... Ego tamen non obliviscar vestrî. Ecce in manïbus et in Corde meo descripsi vos.

Page 1