st

VE PR NE ET ων EE EE APRES να ER EU ο ώς Ut M κα.

à Ες Art: 4 Ce τας Ἰᾳ

98 ΥΙΤΑ 8. DANIELIS STYLITAE

εὐχὴν ποιησάντων, οὐρανόθεν ὁ Κύριος ἐχειροθέτησεν τὴν σὴν ὁσιότητα.» Τεθεικὼς οὖν τὴν κλίμακα, ἀνῆλθεν πρὸς αὐτόν * D καὶ µετέδωκεν τῶν θείων μυστηρίων. Καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ παλατίῳ, ἀνήγγειλε τῷ βασιλεῖ, καὶ ἦλθεν καὶ αὐτός. Καὶ τεθείσης τῆς κλίµακος ἀνῆλθεν ἐν τῷ στύλῳ ὁ βασιλεὺς καὶ ἠσπάσατο αὐτόν. 5 Θέλων δὲ ἄψασθαι τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ἰδὼν τὴν ὄγκωσιν αὐτῶν, ἐθαμβήθη καὶ ἐδόξασεν τὸν Θεόν. Καὶ µετήγαγεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς εἰς ἕτερον κίονα, σανίδος τεθείσης ὡς γεφύρης, πάσης τῆς πὀλεως παρούσης, ὥστε γενέσθαι ἰάσεις πολλὰς τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων. Τοῦ δὲ προκηρυχθέντος παρὰ τοῦ ἁγίου το κατ᾿ ὀργὴν Θεοῦ μέλλοντος γίνεσθαι ἐμπρησμοῦ ἤδη καταλαβόντος, ἀνῆλθεν ὁ βασιλεὺς σὺν τῇ γαµετῆ αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησαν τῷ ὁσίῳ, ὥστε πληρωθῆναι τὴν ὁπτασίαν τῆς μητρὸς τοῦ ἁγίου, ἣν εἶδεν, ἡνίκα ἔμελλεν αὐτὸν συλλαμβάνειν, ὅτι δύο φωστῆρες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατελθόντες ἔστησαν πλησίον αὐτοῦ. Κατεσκήνω- 15 σεν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν TD εὐκτηρίῳ τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ. ᾿Ανέµων ΄ δὲ τότε καὶ υἱετῶν γενοµένων, ἰδὼν 6 βασιλεὺς τὸν κίονα τοῦ ἁγίου κλονούμενον καὶ φερόµενον εἰς ἑκάτερα µέρη, ἐκέλευ-

6. Ἐντεῦθεν καὶ Γουβάζιος ὁ βασιλεὺς τῶν Λαζώῶν καταλαβὼν 25 ἀνῆλθεν σὺν τῷ βασιλεῖ : καὶ ἰδὼν "ἐξέστη µηδέποτε τοιοῦτον ἑορακὼς θέαµα, ὥστε καὶ ἅπερ εἶχον ἀμφότεροι περὶ τῆς ῥωμαϊκῆς πολιτείας πρὸς ἀλλήλους πράγματα καὶ συνθήκας ἐγνώρισαν τῷ ὁσίῳ * καὶ γέγονεν αὐτῶν μεσίτης 6 ὅσιος. ἝΑλλοτε πάλιν χειμῶvos πολλοῦ καὶ ἀνέμων καὶ κρύους yevouévou, ἀπεσκεπάσθη τὸ 3ο δερμοκούκουλον τοῦ ὁσίου καὶ ἐρρίφη κάτω, καὶ ἔμεινεν χιονιζόµενος καὶ παγούμενος ὅλην τὴν νύκτα : ὅθεν ἀπεῖπον οἱ τούτου μαθηταὶ νοµίσαντες αὐτὸν ἤδη τεθνάναι * ᾿Ανελθόντες δὲ καὶ εὗρόντες τὰς τρίχας αὐτοῦ σὺν τῷ κρυστάλλῳ ᾿ πεπηγυίας διήγειραν αὐτόν. Ὁ δὲ ὡς ἐξ ὕπνου ἀναστὰς ἔφη αὐτοῖς : « Ὄντως, τέκνα, 35 οὐ καλῶς ἐποιήσατε ἐξυπνίσαντές µε : ἐν ἀρχῇ γὰρ τοῦ χειμῶνος πάνυ ἐθλίβην ‘ ἐκ-τῆς βίας τοῦ κρύους. Κατενεχθεὶς δὲ ὥσπερ εἰς ὕπνον, ἐδόκουν ἐπὶ στρωμνῆς ἁπαλῆς καὶ θερμῆς ἀναπαύε-

VITA S. DANIELIS STYLITAE 99

σθαι, καὶ ἄνδρα τινα βλέπειν ! καθήµενον ἐν θρόνῳ προσεοικότα τῷ πρεσβύτη, ᾧτινι συνήντησα, ἡνίκα ἐκ τοῦ ὁσίου Συμεὼν ἐπορευόμην ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ οὗτος ἦν συνομιλῶν µοι καὶ λέγων * "Ον. τως πολλά σε ἀγαπιῶ καὶ πολλοὶ καρποὶ ἐκ τῆς ῥίζης σου βλαστή- 6σουσιν * καὶ ὁρῶ ἱέρακα ἐξ ἀνατολῶν ἐλθόντα εἰς τὴν στήλην τοῦ φόρου, καὶ εὑρόντα νοσσιὰν ? ἀετοῦ : καὶ ἔθαλπε τὴν νοσσιὰν αὐτοῦ ἐν τῷ φόρῳ.» Τοῦτο δὲ ἐδήλου τὸ λείψανον τοῦ ἁγίου Συμεὺν µέλλειν ἐξ ᾿Αντιοχείας ἐπὶ τὸ Βυζάντιον ἀποκομίζεσθαι. 7. Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις ᾿Αρδαβούριος, ιὢν ἐν τῇ ᾿Ανατολῆ, ιογράφει Πέρσαις κατὰ Ῥωμαίων ἐλθεῖν. Καὶ δὴ κρατηθέντων τιῶν γραμμάτων, ἀποστέλλει ὁ βασιλεὺς Ζήνώνα κόμητα καὶ δοµέστικον, τὸν ὕστερον βασιλεύσαντα, καὶ διαδέχεται ᾿Αρδαβούριον. Καὶ ἄγει τὸ λείψανον τοῦ ἁγίου Συμεὼν τῇ αἰτήσει τοῦ µακαρίου Δανιὴλ πεισθείς * καὶ κατετέθη ἐν TD εὐκτηρίῳ τῷ ὑπ αὐτοῦ κτισθέντι, τοτοῦ λαοῦ πάσης τῆς πόλεως καὶ τοῦ πατριάρχου παραγενοµένου ἐν τοῖς καταθεσίοις. "Αλλοτε πάλιν κακόσχολός τις ἀνὴρ τηγανίσας ἰχθὺν ἐν τῷ ἐμπορίῳ καὶ ἐν τῷ κόλπῳ βαλὼν ἀνῆλθεν πρὸς τὸν ὅσιον, μυκτηρίζων αὐτὸν καὶ λέγων τοῖς παροῦσιν ὅτι ' « Θέλων προσκυνῆσαι εἰς τὸν κίονα εὗρον τοῦτον τὸν ἰχθύν.» Καὶ ἐπιτιμώμενος 20 0ὐχ ἡσύχαζεν. Κατελθὼν καὶ βουληθεὶς μεταλαβεῖν τοῦ ἰχθύος ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ, ἤρξατο δαιμονιᾶν καὶ τρέχειν ἐπὶ τὸν ὅσιον ἐξομολογούμενος τὴν συκοφαντίαν. Διὰ τριῶν δὲ ἡμερῶν ποτιζόµενος τοῦ ἐλαίου τῶν ἁγίων, ὑγιὴς ἐγένετο ' καὶ ἀνέθηκεν εἰκόνα ἀργυρᾶν εἰς τὸ θυσιαστήριον λιτρῶν δέκα, ἔχουσαν τὸ ἐκτύπωμα τοῦ ὁ- 25 σίου. ᾿Ανέρχεται πρὸς τὸν ὅσιον Τίτος ὁ κόµης, ὃν ἤγαγεν ὁ βασιλεὺς ἐκ τῶν Γαλλίων ὡς δυνατὸν πολεμιστὴν πρὸς τὸ ἔχειν αὐτὸν ἐν ώρα πολέμου μετὰ τῆς αὐτοῦ ἑταιρίας. Καὶ ἀκούσας τῆς διδασκαλίας τοῦ ὁσίου, ἔμεινεν ἐκεῖσε. Λυπηθέντος δὲ τοῦ βασιλέως, ébnawoev αὐτῷ ὁ ὅσιος ὅτι * « OÙ χρείαν ἔχεις ἀνθρωπίνης βοηθείας : 306 γὰρ Θεὸς βοηθός σού ἐστιν, » Οὗτος ὁ Τίτος θεωρῶν τὸν ὅσιον ἀγωνιζόμενον, ἐκρέμασεν ἑαυτὸν ἐκ τῶν μασχαλῶν ἐν μιᾷ γωνίᾳ τοῦ οἴκου, ἐπιθεὶς σανίδα ἐν ñ τὸ στῆθος ἐπανέπαυεν καὶ βιβλίον τιθεὶς ἀνεγίνώσκεν * ὃς καὶ ἐν τῇ ἐξόδῳ αὐτοῦ ἄνω τὸ ὄμμα ἔχων παρέδωκε τὸ πνεῦμα σταυροειδῶς Ἱστάμενος. ὝἝτερος dé, 35᾽Ανατόλιος τοὔνομα, τὸν αὐτὸν ζηλώσας Τίτον, μετ’ ὀλίγον ἦλθεν | εἰς τὸν ἅγιον Ζαχαρίαν ' κἀκεὶ ἀσκήσας ἐν κελλίῳ ἀνεπαύσατο. 8. Εἶτα ζεύγνυσιν 6 βασιλεὺς ᾿Αρεάδνην τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Ζήνωνι, ποιήσας αὐτὸν ὕπατον καὶ στρατηλάτην τῆς Θράκης ' ἐν

Ε οι. Ἐ, supplevi ex L.— *? νοσιὰν R

Vitae 1. 55.

Vitae I. 66.

: EL Το,

too VITA S. DANIELIS STYLITAE |

οἷς τίκτεται παιδίον τῷ Ζήνωνι, ὃν καὶ Λέοντα ἐπωνόμασαν. Καὶ yivéto ἀνταρσία τῷ βασιλεῖ Λέοντι ὑπὸ "Ασπαρος καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ, οὓς καὶ ἀνεῖλεν. Τελευτᾷ οὖν Λέων ὁ βασιλεὺς καταλείψας Λέοντα «τὸν ἔκγονον αὐτοῦ βασιλέα. Καὶ στέφεται Ζήνων βουλῆ τῆς συγκλήτου ὑπὸ τοῦ πατριάρχου, τοῦ νηπίου υἱοῦ τὸ στέφος 5 ἐπιτεθεικότος τῆ κεφαλῆ, τοῦ πατρός * καὶ μετ ὀλίγον τὸ αὐτὸ γήπιον τελευτᾷ. Προλέγει δὴ ὁ ὅσιος τῷ Ζήνωνι ἀνελθόντι πρὸς αὐτὸν τὴν τῶν συγγενῶν αὐτοῦ ἐπιβουλήν, ὅπως διωχθήσεται τῆς βασιλείας καὶ χλόην τῆς γῆς φάγεται κατὰ τὸν Ναβουχοδονόσορ καὶ πάλιν εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται. Βασι- το λίσκος οὖν ὁ ἀδελφὸς τῆς Βηρίνας καὶ ΑἉρμάτος ὁ ἀνεψιὸς αὖὐτῆς καὶ Ζοῦγος γαμβρὸς ἐπ᾽ ἀδελφῆ συναρπάσαντες τὴν βασίλισσαν ἠβουλήθησαν διῶξαι Ζήνωνα. "Όπερ μαθὼν διὰ νυκτός, χειμῶνος ὄντος, ὁ Ζήνων σὺν τῇ yauerÿ ἐπὶ τὴν ᾿Ισαυρίαν ἐχώρει φυγάς. Κρατήσας δὲ τῆς βασιλείας Βασιλίσκος ἠθέλησεν τὴν τς βασίλισσαν ἀνελεῖν, ἐβλασφήμει τε εἰς τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ * καὶ συγκρούει ᾽Ακακίῳ !’ τῷ. πατριάρχη καὶ συνάγεται πᾶς ὁ λαὸς εἰς τὴν ἐκκλησίαν πρὸς παραφυλακὴν αὖτοῦ * ὅθεν τὰς ἐκκλησίας πάσας ὁ πατριάρχης ἐκέλευσεν ἨΆπενθικὴν ἐσθῆτα περιβαλέσθαι. Καὶ δηλοῦσιν τῷ ὁσίῳ τὴν τοῦ βασι:2ο λέως ἀποστασίαν.

9. ᾽Ανέρχεται δὲ καὶ ὁ Βασιλίσκος πρὸς τὸν ὅσιον καὶ ἀποστέλλει κουβικουλάριον δηλῶν τὸ συμβᾶν. ‘O δὲ ἀπέπεμψεν αὐτὸν μὴ ὄντα ἄξιον εὐλογίας. ᾿Αποστέλλονται δὲ καὶ ἡγούμενοι ὑπὸ τοῦ πατριάρχου πρὸς τὸν ὅσιον τοῦ καταγαγεῖν αὐτὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, 25 ᾽Αβράμιος 6 τοῦ ἁγίου Κυριακοῦ, Εὐσέβιος ὁ πλησίον τοῦ ἜἘξακιοviou καὶ ᾿Αθηνόδώρος ὁ τῶν Στουδίου καὶ ᾿Ανδρέας ὁ δευτεράριος τοῦ ἐξάρχου, καὶ δυσωποῦσιν τὸν ἅγιον κατελθεν, Τῆ δὲ νυκτὶ ἐκείνη ἀκούει φωνῆς ὁ ὅσιος λεγούσης' «Κάτελθε μετὰ τῶν πατέρων σου καὶ βοήθησον TA ἐκκλησίᾳ πολεμουμένη. » Καὶ où- 3ο TWS κατῆλθεν τῇ αὐτῆ νυκτὶ καὶ εἰσῆλθεν ὑπὸ τὸν ὄρθρον εἰς τὴν καθολικὴν μεγάλην ἐκκλησίαν, ψΨαλλομένου τοῦ πεντηκοστοῦ. Καὶ ἰδὼν αὐτὸν πᾶς ὁ λαὸς ἅμα τῷ ἀρχιεπισκόπῳ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ἐδόξασαν τὸν Θεόν. Προσομιλήσαντος δὲ τοῦ ὁσίου τῷ λαῷ, ἀφείλαντο τὰ πενθικὰ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. Καὶ δηλοῖ ὁ ὅσιος δι ὑπο- 25 μνηστικοῦ τῷ Βασιλίσκῳ ἐγκαλῶν τὰ τῆς ἀσεβείας αὐτοῦ. ‘O δὲ ἀντεδήλώσεν τῷ ὁσίῳ ' «Ὅλος ὁ ἀγών σου Τέγονεν εἰσελθεῖν ἐν τῇ πόλει καὶ διεγεῖραι πάντας κατ᾿ ἐμοῦ : ἰδοὺ ἀφίημί σοι καὶ

1 "Ακακί. -- 2 (dè — ἀφ.) it marg.primu manu KR.

VITA S. DANIELIS STYLITAE ΙΟΙ

τὴν πόλιν.» Καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ Ἑβδόμῳ. Ἐξῆλθεν δὲ καὶ ὁ ὅσιος σὺν τοῖς μοναχοῖς καὶ φθάνει αὐτὸν εἰς ἼΆμμους!, πλησίον τοῦ προφητείου τοῦ ἁγίου Σαμουήλ, βασταζόµενος ἐπὶ τοὺς ὤμους τοῦ πιστοτάτου λαοῦ : ὧτινι προσελθὼν λεπρὸς ἰάθη σδιὰ προσευχῆς τοῦ ὁσίου, ἐπιτραπεὶς παρ᾽ αὐτοῦ λούσασθαι ἐν Th θαλάσση. Καὶ λαβόντες αὐτὸν τὸν ἰαθέντα γυμνὸν εἰσήγαγον ἐν τῇ πόλει καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐν τῇ ἁγιωτάτῃη µεγάλη ἐκκλησίᾳ, δοξάζοντες τὸν Θεόν, καὶ ἀνήγαγον εἰς τὸν ἄμβωνα, δεικνύοντες

rouou, Γότθος τις παρακύψας ἐμυκτήριζεν τὸν ὅσιον εἰπών * «Ἰδοὺ καὶ ὁ νέος ὕπατος.» Καὶ εὐθέως κατασπασθεὶς κάτω διερράγη ". Mi παθὼν δὲ 6 ὅσιος ἀπόκρισιν παρὰ τοῦ Βασιλίσκου, ἐκτιναξάµενος εὐαγγελικῶς τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, τὸ αὐτὸ δὲ καὶ τοῖς λοιποῖς ἐπιτρέψας ποιῆσαι, οὕτως ὑπέστρεψεν. Ἐλθόντων δέ τινων ἀρ- 15 χόντων παρὰ τοῦ βασιλέως τοῦ παρακαλέσαι τὸν ὅσιον ὑπὲρ αὖτοῦ, αὐτὸς πάλιν ἐκτιναξάμενος τὴν ἐσθῆτα αὐτοῦ ἐδήλωσεν aùτῷ κατὰ τὴν δολιότητα αὐτοῦ * καὶ εὐθέως ὁ πύργος τοῦ παλα-

. TIOU κατέπεσεν.

40. Ἐλθόντος δὲ τοῦ ὁσίου εἰς τὴν Χρυσείαν TTéprav, ἰάσατο 20 δύο δαιμονιῶντας " καὶ τοῦ ὄχλου συνέχοντος αὐτόν, εἰσήει εἰς

σατο γυναῖϊκά τινα, ἄγνωστον ἔχουσαν πάθος ἐπὶ τριετῆ χρόνον. Ελθὼν δὲ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρικίου Δαγαλαΐφου, ἰδὼν ἄνωθεν à πατρίκιος τὴν συντριβὴν αὐτοῦ ἀνήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸν. οἶκον 26 αὐτόῦ * κἀκεῖθεν διέσωσεν αὐτὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ * Καὶ καθεσθεὶς ἐν τῷ σεκρἐτψ, ὄφις ποθὲν ἐλθὼν εἰλήθη εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ. Αὐτὸς ἀνατυλίξας αὐτὸν «ἀπέλυσεν λέγων ᾿ «Αρατε αὐτόν, ὅτι πρὸς τέλος ἔχει.» Καὶ ἀπελθὼν ἐν τῇ γωνίᾳ διέρραγεν . Ἐνταῦθα Sn πατρικία Ἡραῖς ἐλθοῦσα ἥψατο τῶν ποδῶν αὐτοῦ αἰτοῦσα υἱοῦ 3οτυχεῖν. Καὶ ἰδοῦσα τὴν πλάτην. τοῦ ποδὸς αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀστρα- Ἱάλου ἐκρυεῖσαν καὶ τὸν κάλαμον τοῦ ποδὸς µόνον ὄντα, ἐθαύµασε τὴν ὑπομονὴν αὐτοῦ. Καὶ περιειλήσαντος σπαρτίον τοῦ ὁσίου τῷ σεσηπότι ποδὶ τῇ παρακλήσει τοῦ πατριάρχου, δέδωκε τῇ γυναικὶ λέγων ὅτι * «Τέξεις υἱὸν καὶ ἔσται τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζή- 35 VWV ’ » ὅπερ καὶ (έχονεν. ΄᾿Ηλθεν δὲ καὶ Βασιλίσκος ἐν τῇ ὅγιωτάτη ἐκκλησίᾳ, καταλλαχείς τε καὶ φιλιωθεὶς τῷ πατριάρχη ÊTEς τοῦ ὁσίου, πολλὰ παραινέσαντος αὐτῷ ἀπο-

Vitae I. 74.

VitaeI.84,85