go

102 VITA S. DANIELIS STYLITAB

τῇ πόλει ' Θεόκτιστον τὸν µάγιστρον ἐν τῷ σταδίῳ ! ' τοὺς αἷρετικοὺς τῇ ἐξορίᾳ.» Καὶ ἀπελογήσατο ὁ βασιλεὺς ὡς ὀρθόδοξός ἐστιν. Καὶ οὕτως ἠσύχασεν ὁ λαός. ᾿Απελθὼν δὲ à ὅσιος ἐπὶ τὸν στύλον αὐτοῦ, κόπῳ πολλῷ μόλις διὰ τὴν σύγχυσιν τοῦ λαοῦ ἡδυνήθη ἀνελθεῖν. Λαβὼν rép τις τὸ δερμοκούκουλον αὐτοῦ καὶ φο- 5 . ρέσας πρὸς ἐκεῖνον ὁρμήσαντος τοῦ λαοῦ, οὗτος ἔστη ἀνενόχλητος.

12. Προεῖπεν δὲ καὶ πρὸ τριῶν μηνῶν τὴν κοίµησιν ἑαυτοῦ᾽ καὶ διετάξατο τὴν κηδείαν αὐτοῦ ' μὴ κὠλυθῆναι δὲ τὴν πατρικίαν 25 Ἡραϊΐδα, ὅσα ἂν θελήσῃ ποιῆσαι τῆ κηδείᾳ αὐτοῦ. Καλέσας δὲ πάντας τοὺς ἀδελφοὺς πρὸ ἑπτὰ ἡμερῶν, ἐπανέγνωσεν αὐτοῖς τὴν εὐχὴν αὐτοῦ διὰ τὸ κατακεῖσθαι αὐτόν. Δοὺς δὲ αὐτοῖς ἐντολᾷς καὶ συνταξάµενος εἶπεν μὴ ἀθυμεῖν * συνήχθη δὲ πᾶσα ἡ πόλις καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος, ὅστις ἀνελθὼν ἠσπάσατο αὐτόν ' πρὸ yp 30 τῶν τριῶν ἡμερῶν ἐν μεσονυκτίῳ εἶδεν πάντας τοὺς ἁγίους ἐλθόντας καὶ προτρεψαµένους αὐτὸν λειτουργῆσαι. "Ὅπερ καὶ δύο ἀδελφοὶ.... Σ ἐζήτησε τὴν κοινωνίαν. Καὶ κοινωνήσας µετέδωώκε καὶ αὐτός ' καὶ συντασσόµενος τοῖς πρὸς αὐτὸν ἐλθοῦσιν ἁγίοις, ἐπέτρεψεν τοῖς ἀδελφοῖς ἀνενδότως βάλλειν τὸ θυμίαμα. Κατ’ αὐτὴν 35 δὲ τὴν τελείωσιν αὐτοῦ ἀνήρ τις ὀχλούμενος ἀπὸ πνεύματος ἀκαθάρτου, ἐβόησεν τὴν τῶν ἁγίων πρὸς τὸν ὅσιον παρουσίαν,

! σταῖς R — ? Εὐφήμιος L, Ο, P, supra p. 9ἵ --- 5 nonnulla deesse patet.

A ο SE πως πο επ αμ ES ss ος : / ή

pe

ΥΙΤΑ 8. DANIELIS STYLITAE 103

ἐξαγγέλλων ἑκάστου τὸ ὄνομα !, λέγων ὅτι ' «Οἱ ἐλθόντες λα- Beîv τὸν ὅσιον µαστίζουσί µε καὶ ἐξελαύνουσιν ' αὔριον δὲ ώρᾳ τρίτῃ, κατατιθεµένου τοῦ λειψάνου αὐτοῦ, ἐξέρχομαι.» Ὁ δὴ καὶ γέγονεν.

5 13. Ἐτελεώθη δὲ 6 µέχας ἀθλητὴς ἐν ὁσίοις καὶ ἁγίοις Δανιὴλ ἡμέρᾳ σαββάτῳ ὥρᾳ τρίτη τῆς ἡμέρας, ἰνδικτιῶνος δευτέpas, μηνὶ δεκεµβρίῳ, ἑνδεκάτη. Εὑρέθη δὲ τὰ γόνατα αὐτοῦ OUV- Vitae I. 98. nuuéva τῷ στήθει, καὶ οἱ μηροὶ ταῖς πτέρναις καὶ τοῖς σκέλεσιν, ὥστε μετὰ βίας ἡἠπλώθη : τρισμὸς δὲ µέγας τῶν ὀστέων αὐτοῦ 10 ἐγένετο, ὥστε πάντας νοµίσαι συντετρῖφθαι AN ἦν ὅλως oo. Τὸ μέντοι φορτίον τῶν τριχῶν τῆς αὐτοῦ κεφαλῆς εἰς δώδεκα σειρὰς διήρητο, ὧν ἑκάστη σειρὰ τεσσάρων πηχῶν ὑπῆρχεν ' Ἐλ- I. 90. θὼν δὲ ὁ πατριάρχης ἠσπάσατο αὐτὸν καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ' ἐφάνησαν δὲ τρεῖς στύλοι φωτοειδεῖς ἐπάνω τοῦ λειψάνου ' καὶ λευ- 16 καὶ περιστεραὶ περήπταντο ἐπ᾽ αὐτῷ. Ἐνέγκας οὖν Εὐθύμιος ὁ I. 100. πατριάρχης γλωσσόκομον μολιβδοῦν, ὅπερ ἡ µακαρία Ἡραῖς ἐποί- Ἴησεν, κατέθετο αὐτόν ΄ καὶ διαβαστάξας μετὰ ὁσίων ἀνδρῶν οὔτως Th ὁσίᾳ ταφῆ παρέδωκεν ὑποκάτω τῶν ἁγίων μαρτύρων. 44. Ὁ οὖν ἐνισχύσας τὸν σὸν θεράποντα καὶ πανόσιον Δανιήλ, 20 Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, διὰ μεγάλης καὶ ἀθλητικῆς ἀσκήσεως καταπατῆσαι τὰς µεθοδείας τοῦ διαβόλου καὶ φωστῆρα τοῦ κόσμου τοῦτον ἀναδείξας εἰς καύχηµα τῆς ἁγίας καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς ἐκκλησίας, καὶ ἡμᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς καταξίωσον ταῖς \ αὐτοῦ πρεσβείαις μιμητὰς τοῦ βίου αὐτοῦ κατὰ δύναμιν γενέσθαι 25xai τῆς ἐνθέου πολιτείας καὶ πίστεως ' δι’ ἧς ῥυσθείημεν καὶ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ τοῦ ἐχθροῦ παγίδων καὶ τῆς ἐκεῖθεν TÜχοιµεν ἀῑδίου ζωῆς, αἶνον καὶ δόξαν ἀναπέμποντες σοὶ τῷ δεσπότῃ Θεῷ καὶ σωτῆρι ἡμῶν σὺν τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι νῦν καὶ dei καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ‘ ἀμήν.

Prologus.

Vitae I. c. 2.

SANCTI DANIELIS STYLITAE Vita tertia.

4. Ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀριστέων, ὁπόταν περὶ πολέμων καὶ ἀγώνων καὶ τροπαίων τις διαλέγηται, αὐτίκα τε αὐτοῖς ἡ ψυχἠ διανίσταται Kai που καὶ παρατάξεις ἐπιζητεῖ καὶ πρὸς συμπλοκὴν πολε- 5. µίων ὁρμᾷ, καὶ ὅσωπερ ” ἂν μᾶλλον τοὺς περὶ τούτων ἀκούωσι λόγους, ἐπὶ πλέον τε αὐτοῖς 5 ἡ ὁρμὴ αὔξεται καὶ τοιούτων ἔργων εὐθὺς ὀρέγονται * οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν τῆς ἀρετῆς ἐραστῶν ἂν ἀσκητικούς τις αὐτοῖς διέρχηται βίους καὶ διὰ πάσης ἀρετῆς ἥκοντας, ὁπόσαι Θεῷ οἰκειοῦσιν", ἅμα τε διαθερµαίνονται καὶ τῶν το ὁμοίων ἐφίενται, καὶ ὅλως οἰκείως διατίθενται τοῖς λεγομένοις καὶ παρασκευάζονται πρὸς τὴν µίµησιν. Ὁ οῦν τοῦ θαυμασίου τούτου Δανιὴλ βίος πῶς οὐχὶ καὶ µόνος ἱκανώτατός ἐστιν ἀρετῆς ἐρῶσαν ψυχὴν εἰς πλείονα ζῆλον ἐκκαῦσαι, καὶ ὅλως αὐτὴν κινῆσαι καὶ καταθέλξαι, καὶ ἡδονήν τινα. τῶν γλυκυτάτων τῆς ἀσκή- 15 σεως αὐτῆ δ πόνων ἐνθεῖναι, κόρον οὐκ ἔχουσαν ’ ὅσῳ γὰρ θαυμασιώτατος, τοσούτῳ δὴ καὶ ὠφελιμώτατος ' καὶ El τις τὸν ἄνδρα ζηλοῦν ἐθελήσειε, πολλὴν ἐν ὀλίγὼ καὶ] ὀλίγχοις ἐφάμιλλον εὑρήσει τὴν ἀρετήν À.

2. Τούτῷ τοίνυν τῷ! µακαρίῳ πατρὶς μὲν ἡ τῆς" Εὐφράτου2ο καὶ Τίγρητος μεταξὺ κειµένη Μεσοποταμία ἐστί τε καὶ οἰκείως κατονοµάζεται ΄ ἐν κώμη δὲ τίκτεται πόλει YEÏTOVL Σαµοσάτων, Μαραθᾶ ταύτην ἡ ἐγχώριος γλώττα καλεῖὶ Τούτῳ πατὴρ μὲν Ἠλιοῦ, µήτηρ δὲ Μάρθα * τρόπος δὲ τῆς συλλήψεως οὗτος" Πεπήρωτο τὴν Υαστέρα δεινιῶς ἡ µήτηρ, καὶ στεῖρα ἦν πρὸς παί-25 δων Ὑονήν. Μυρίοις οὖν ὀγείδεσι καθεκάστην βαλλόντων αὐτὴν ἀνδρός, γνωστῶν, συγγενῶν, τῶν ἄλλων ἁπάντων, καὶ τὴν ἀτεκνίαν πικρῶς ἐγκαλούντων ", ἐκείνη κακῶς ὑπὸ τούτων πάσχουσα καὶ τὴν καρδίαν ὀδυνωμένη, τί ποιεῖ ; Πρὸς τὸν δυνάµενον ταῦτα θερα-

1.---ἲ διαλέγεται Ε. — 3 ὅσονπερ Ο. — 5 αὐτῶν H. — # οἰκοιοῦσαι F. — 5 προπαρασκευάζονται À. — 6 αὐτὰς Ε. ---Ἰ ὀλίγω καὶ om. Ο. --- 8 (καὶ ἡδονὴν — ᾱρετὴν) om. Ἡ.

2.--3 αὐτῷ G.—? fix A, D,C,E,F.— 5 γὰρ add. H. — 4 ὑποβαλλόντων Η. —5 (καὶ — ἐγκαλούντων) om. Η.

VITA S. DANIELIS STYLITAE 105

πεύειν καταφεύχει Θεὸν καὶ λάθρᾳ τῆς οἰκίας µέσων νυκτῶν ‘ ἐξελθοῦσα καὶ τὰς χεῖρας εἰς οὐρανὸν ἄρασα δάκρυσί τε τὴν γῆν βρέχουσα “ « Κύριε βασιλεῦ, ἔλεγεν, ὁ τὴν ἀρχὴν ἄρσεν καὶ θῆλυ ? ποιήσας, à εἰπών ' Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, ὁ δοὺς ἐν στειρώ- 6σει καὶ γήρᾳ Σάρρᾳ μὲν τὸν Ἰσαάκ, Αννη δὲ τὸν Σαμουήλ, Ἐλισάβετ δὲ Ἰωάννην, ὁ αὐτὸς οὗτος!» τῆς ὁμοίας ἐλέησον ’!' κἀμὲ συμφορᾶς, καὶ πρὸς οἶκτον ἴδε, καὶ τὴν στείρωσιν λῦσον, καὶ τὸν ὀνειδισμὸν ἄφελε, καὶ δός µοι τῆς ἀτέκνου κοιλίας καρπόν, ἵνα καὶ τοῦτόν '" σοι τῷ δεδωκότι προσάξω, καθάπερ À πρὶν "Αννα τοτὸν Σαμουήλ.» Οὕτω πικρῶς ἐν συντριβῇ πνεύματος κλαύσασα, εἴσω πάλιν τῆς οἰκίας χωρεῖ, καὶ μικρὸν ἀφυπνώσασα φωστῆρας δύο λαμπροὺς τὸ κάλλος! ὄναρ ὁρᾷ, τὸ μέγεθος µεγίστους, τὸ σχῆμα δίσκῳ προσεοικότας. Τούτους ἐδόκει τὸν οὐρανὸν λιπόντας. ἠρέμα τε ὑποκατιόντας ἄνωθεν '’ αὐτῆς ὑπὲρ κεφαλῆς YEVÉτό σθαι’Σ. Ἕωθεν οὖν ἀναστάσης καὶ τῷ ἀνδρὶ τὴν ὄψιν καὶ τοῖς συγγενέσι κοινωσαµένης, ἄλλος μὲν ἄλλο τι τὸ ἀποβησόμενον ἔλεγε ' τὸ δὲ ἄρα τοῦ ἐξ αὐτῆς ὑπὲρ ἀστέρας ’" λάμψαντος!Ἰ προδήλωσις ‘5 ἦν.

8. Où πολὺ τὸ ἐν µέσῳ, καὶ συλλαβοῦσα τέτοκε τὸν μακάριον 20 Δανιήλ, καὶ τῶν ὠδίνων ἀμφοῖν ! στειρώσεώς τε καὶ ἀθυμίας εὖθὺς ἀπολύεται. Τοιαῦτα τῷ µακαρίῳ τὰ τοῦ βίου προοίµια * οὔτω προῆλθεν εἰς φιῶς τὸ τοῦ φωτὸς ὄντως γέννημα. Πέμπτου μὲν οὖν ὁ παῖς ἐπέβαινε χρόνου * οὕπω δέ τινος πρὸς τῶν YEVVNTOρων ὀνόματος ἠξιοῦτο”, ἅτε δὴ παρὰ Θεοῦ καὶ τοῦτο βουλοµέ- 25 VWV τῷ παιδὶ γενέσθαι, ὥσπερ ἄρα καὶ τὴν εἰς τὸν βίον παραγωγήν 3. Απῆτον μὲν οὖν οἱ γονεῖς εἴς τι σεμνεῖον τὸν παῖδα * συναπἤγον δὲ καὶ ὅσα προσφέρειν εὐσεβεῖς χεῖρες φιλοῦσι Θεῷ, ἵν' ὁ ἱερὸς ὄντως καὶ ἐν ἱερῷ τόπῳψ τὴν κλῆσιν δέξηται. ΤΠαραγενοµένων οὖν καὶ λεγόντων τῷ τῆς πνευματικῆς µάνδρας # προηγουµέ- 3ovw ἄλλο τι ὄνομα τῷ παιδὶ θεῖναι, ἔνθους ὥσπερ ὁ θεῖος ἀνὴρ ᾿ἐκεῖνος γενόμενος τοῦτο ἔφη τεθήσεσθαι, à ἐὰν ὅ ὁ Κύριος πάντως © ἀποκαλύψη * καὶ ἅμα πρὸς τὸν παῖδα βλέψας, αὐτὸν δὴ τοῦτον τὸν µέχαν φημὶ Δανιήλ”, ἓν ἐκέλευε τῶν 8 τῇ τραπέζη κειµένων ἀγαγεῖν βιβλίων ΄ ἔθος γὰρ αὐτοῖς τοῦ Ἱἱεροῦ θυσιαστηρίου 35 προκεῖσθαι τὰς βίβλους, κοινῆς ἕνεκα τῶν μοναχών ὠφελείας. Αὐ-

6 γυκτὸς H.— Ἰθήλην 0 --δ(ἐν-- γήρᾳ) om. Η.-- Ὁ om. H.— 19 οὕτως C.—- 11 λὂσον F.— 12 om. F.— 15 κάλος A. — ## ὅθεν F.—15 γενέθαι C — 16 ἀστέρα Η. — 17 λάμψοντος Η. — !# προδήλως À, C, G.

8.-- 1 ἀμυβὴν À. — ? ἠξίωτο H. —5 διαγωγὴν F. — #om.F. —58 ἂν H, F.— πάντας À. —7 τὸν Δανιήλ φημι Η. — 8 ἐν αάά. ΕΒ.

Vitae Ι. 4.

Vitae L 4.

ιο VITA S. DANIELIS STYLITAE

τίκα τοίνυν 6 παῖς ἐποίει τὸ κελευσθὲν. καὶ κοµίζει BiBlov’, οὐχ ὡς ἄν τις εἴποι !» τύχη τινί, ἀλλὰ θείᾳ γνώµη καὶ ὁδητίᾳ βίβλον ἐκείνην, Ἡ τὰ τοῦ προφήτου Δανιὴλ εἶχε λόγια. Κρίνας οὖν ὁ ἆvip ὡς ἐξ οὐρανοῦ τοῦτο σύμβολον, ὁμωνύμως εὐθὺς τῷ "' προφήτη τὸν ὁμότροπον ὀνομάζει, καὶ Δανιὴλ τὸν παῖδα θεαρέστως 5 καλεῖ.

4. Εἰ μὲν οὖν εἶξε τοῖς λόγοις τῶν γεννητόρων ὁ θεῖος οὗτος ᾱνήρ, τότε ἂν εὐθὺς ἀνετέθη Δανιὴλ τῷ Θεῷ, καὶ ἐκ πρώτης τριχὸς κατειλέχθη ' τοῖς μοναχοῖς. Αὐτοῦ δὲ μὴ πεισθέντος, ἀλλὰ προβαλλομένου τὴν ἡλικίαν καὶ τὸ κομιδῆ νήπιον, τότε μὲν ἅμα το τῷ Δανιὴλ οἴκαδε ἐπανήεσαν, δόξαν οὕτω τῷ κρείττονι, ἵνα μὴ τῇ ἑτέρων, τῇ ἑαυτοῦ δὲ γνώµη τὸ ἀγαθὸν ὁ παῖς ἕληται. Εὐθὺς μὲν οὖν ἡ ” πρώτη βλάστη, ὁποῖον ἔσται τὸ φυτόν, παρεδήλου καὶ τῶν ᾱρετῶν ai σκιαὶ Mon τῷ διὰ φωτὸς ὁδεύοντι ' ἠκολούθουν. Μετὰ μικρὸν δὲ τῆς ἡλικίας αὐτῷ προϊούσης, καὶ φανερῶς ἔδειξεν, ὅσην 15 καὶ παρ) ἡλικίαν αὔξην ηὔξησε τὴν τοῦ πνεύματος. "Αρτι μὲν γὰρ τοῦ δεκάτου ἔτους ὁ Δανιὴλ ἐπὶ τοῖς δυσὶν ἥπτετο, καὶ μηδενὶ μηδὲν εἰρηκὼς und’ ἐξαγαγὼν τὸ τῆς ψυχῆς βούλημα, ὑπερφρονεῖ μὲν γεννητόρων διὰ Χριστόν, ὑπερφρονεῖ δὲ συγγενῶν, παρορᾷ δὲ ‘ βίον καὶ τὰ ἐν βίῳ καὶ πάντας καταλιπὼν φίλους, ἥλικας *, κώμην 20

vos δώδεκα, ἀφικνεῖται μὲν εἴς τι κοινόβιον μοναχῶν ’ προσπεσὼν δὲ τοῖς ποσὶ τοῦ τῆς Ἱερᾶς ποίµνης ® ἀφηγουμένου ἠξίου καὶ αὐτὸν ἐκείνοις καταλεγῆναι καὶ τὸ τῶν μοναχῶν σχῆμα περιβαλέσθαι. Ὡς δὲ τὸ ἁπαλὸν ἐκεῖνος αὐτῷ τοῦ σώματος καὶ VÉOV προ-25 φέρων οὐκ 7 ἔλεγε δὐνατὸν εἶναι τὰ τῶν μοναχῶν ὑπελθεῖν, ἐν βραχεῖ γὰρ ἔσται πρὸς τοὺς πόνους ἀπαγορεύων, Où πολλοί τέ εἰσι καὶ ἀνδράσιν αὐτοῖς χαλεποί, ἀγρυπνίαι, χαµευνίαι, νηστεῖαι, σώματός TE καὶ τῶν τοῦ σώματος ὃ θεληµάτων ἀκριβὴς νέκρωσις, καὶ διὰ ταῦτα μικρόν τι παραινοῦντος τοῖς 'γονεῦσι προσμεῖναι 30 καὶ μὴ τοὺς τηλικούτους ἀναδέξασθαι πόνους ἐν οὕτως ἀώρῳῷ καὶ

9 βιβλίον H, Ε. — 1 εἴπη G. — 11 om. Ε.

4. — 1KatekéjOn Η, Ε. — ? om. Ἡ. —5 σκηναὶ F. — # καὶ add. H. —5 (καὶ πάντας — ἥλικας) on. H ; ἰσοχρόνους in sénistra ὁμοχρόνους in dextra margine D. — 65 (τῆς --ποιμνῆς) om. G.— 7 οὐκέτι C. — 8 (te x. t.T. σ.) om. G.— 3 om. G. — 19 (ἀγρυπνίαι — σώματι) om. H, — !! corr. prius µετιότι G, µετιόν C. — 12 µε

VITA S. DANIELIS STYLITAE 107

5. Ὡς οὖν πολλὰ μὲν εἰπών, πολλὰ δὲ καὶ! ἀκούσας ὁ τῆς εἱερᾶς ἡγούμενος µάνδρας οὐκ ἔσχεν αὐτῷ τὴν ἁρμὴν ἀμβλῦγαι καὶ τὸν σφοδρὸν τοῦτον ἔρωτα ", συμβούλους λαμβάνει τοὺς ἀδελφούς, εἰ δέον αὐτὸν ἐν τῇ κατ αὐτοὺς εἰσδεχθῆναι uovi. Τῶν δὲ τὴν πολλὴν ἔνστασιν τοῦ παιδὸς καὶ τὸ τῆς προθυµίας σύντονον ἐκπλαγέντων καὶ θεῖον εἶναι τὸ κινοῦν τοῦτον Ÿ ὑπειλητοφότων, καὶ πρὸς τὴν παραδοχὴν ἀσμένως καταθεµένων, Τίνεται λοιπὸν καὶ Δανιήλ µετ αὐτῶν ΄ ὑπὲρ αὐτοὺς δὲ μᾶλλον τῷ κατὰ Θεὸν βίῳ καὶ τῇ πρὸς ἀρετὴν θερµότητι. Βραχὺς ὁ ἐν µέσῳ χρόνος, καὶ τοῖς γονεῦσι γνὠσθέν, οὗ τέ ἐστι καὶ παρ᾽ οἷς, οἱ μὲν σὺν θαύματι΄ παραχίνονται πρὸς αὐτόν τὸν παῖδα δὲ θεα: 15 σάµενοι ἑαυτὸν ἀναθέντα καὶ καθιερώσαντα τῷ" Θεῷ, οὐδὲν ἀνθρώπινον πεπόνθασιν, οὐδὲν πατρικόν ' οὐδ' ἠτήσαντο τὸν φίλτατον αὖθις ἀναλαβεῖν καὶ πρὸς τὰ οἴκοι χωρεῖν, καὶ ταῦτα µήπω τελειωθέντα τῷ μοναχικῷ © σχήµατι, ἀλλ épyw δεῖξαι βουλόμενοι πατέρες ὄντες ἐκείνου, καὶ ἤσθησαν μᾶλλον τῷ YE- 20 νομένῳ Ἰ, καὶ πολλὰς δεήσεις τῷ προεστώτι τῆς μονῆς προσῆγον παρὰ τοῖς αὐτῶν ὀφθαλμοῖς περιβαλεῖν τῷ υἱῷ τὸ τῶν ᾽ μοναχῶν ἔνδυμα. ‘O δὲ περὶ τούτου πάλιν κοινολοχεῖται τοῖς μοναχοῖς 8, καὶ ἐπεὶ κἀκείνους εἶχε όυντιθεµένους, κελεύσας ἅπαντας ἐν τῷ κυριακῷ συναχθῆναι, καὶ τὸν ἱερὸν ἐπάσας κανόνα τῷ Δανιήλ, κείρει τε αὐτῷ 25 τὰς τρίχας καὶ τὰ τῶν μοναχών ἐνδύει τὸν κατὰ μοναχοὺς ἤδη καὶ βιοῦντα καὶ ζῆν ἑλόμενον. Ἐντειλάμενος δὲ τοῖς αὐτοῦ πατράσιν 6° τῆς μονῆς προεστὼς μὴ πυκνὰς ποιεῖσθαι πρὸς τὸν παῖδα τὰς !" προσελεύσεις, χαίροντας ἐκπέμπει γονεῖς τὸ καινότατον υἱοῦ στεpouévous i!.

3ο 6. Ἡν οὖν ' ὁ µακάριος ἐκεῖ Δανιὴλ πνεύµατι προκόπτων καὶ κραταιούµενος. Καὶ αὐξανομένῳ Σαὐτῷ πάντα τε τὰ πρὶν τῆς ἀρετῆς συνηύξετο σπέρµατα καὶ ἄλλα uer οὐ πολὺ προσετέθη *. Ὃ δὲ τῆς μείζονος αὐτῷ πολιτείας ἀρχὴ καὶ τῶν μετὰ ταῦτα καρ-

13 π. τούτους F. — 14 (κενὸν — καὶ) om. H, ἢ κενὸν ἀπ. om. Α.

5.—1 om. F.— 2? (Kai τὸν — ἔρώτα) om. H. — 5 τοῦτο H. — 4 θαύμασι H. 5 om. C. — 5 μοναδικῶ Ο. — 7 γινοµένω Ε. -- 8 (κοιν. τ. u.) om. C. — ? om. Η. - 10 om. F. — 11 (yoveîs — στεροµένους) 0m. H.

6. — 1 om. À. — ? αὐξομένω E.—5 (καὶ αὐξ. — προσετέθη) om. H,

Vitae 1. 5.

108 VITA S. DANIELIS STYLITAE rue

πῶν ἡ ῥίζα, τοῦτο Kai δὴ λέξων ἔρχομαι”. Ἔρως αὐτοῦ θεῖος τὴν καρδίαν διαθερµαίνει, καὶ σφοδρὸν ἀνάπτει πυρσὸν ἰδεῖν τό- Ἴπους ἐκείνους, ἐν οἷς ὁ Χριστὸς τὸ ὑπὲρ ἡμῶν ἀνεδέξατο πάθος, καὶ οὗ τέθαπται, καὶ ὅθεν ἐξαναστὰς πρὸς οὐρανοὺς ἀνελήλυθεν. | Άμα δὲ καὶ θεία τις ἐπιθυμία διέφλεχε τὴν ψυχὴν τὸν ἐν ἀσκή- 5 der µέχαν, τὸν ἐπὶ τοῦ στύλου, φημί, θεάσασθαι Συμεών. Καὶ δὴ τῷ προεστῶτι τῆς μονῆς προσελθὼν ἐκοινοῦτό τε τὸ βούλημα καὶ μὴ ἀποτυχεῖν τῆς αἰτήσεως ἠντιβόλει. Ὅ δὲ τότε μὲν ἑκὼν οὐκ ἐπέτρεψε : μετ οὐ πολὺ δὲ καὶ ἄκων ἐφῆκεν . Ὡς γὰρ ἦν αὐτῷ ἀναγκαῖον ἐπὶ τὴν ᾿Αντιόχου φοιτᾶν ἐκκλησιαστικών ἕνεκα φροντίδώὠν, το τότε «δὴ καὶ τὸν Δανιὴλ ue ἑαυτοῦ καί τινας ἄλλους τῶν ἀδελ- Vitae L.7. φῶν συμπαραλαβὼν τῆς πορείας ἄρχεται. Καὶ ἐπειδὴ κατὰ τήνδε τὴν κώµην ἐγένοντο *, ἢ δὴ καὶ Τελλαδὰν ὀνομάζεται, οὗ καὶ. ὁ µέχας ἐν ὁσιότητι Συμεὼν τοὺς μακροὺς ἐκείνους τῆς ἀσκήσεως ἀγῶνας διήνυεν. ᾿Επεὶ δὲ " καὶ '" πρὸς αὐτῷ ἤδη τῷ στύλῳ YÉ-15 νοιντο, ἐθεῶντό τε τὸ τοῦ κίονος ὕψος καὶ τὴν τοῦ τόπου τραχύτητα, καὶ ὅπως ὁ γεννάδας ἐκεῖνος ἔφερε καὶ χειμῶνος κρυμὸν !! καὶ θέρους φλογμὸν καὶ ἀπειλὴν ὄμβρων καὶ πνευμάτων βίαν καὶ τὴν ἄλλην πᾶσαν τοῦ σώματος!” κακοπάθειαν. Ὡς ταῦτα εἶδον, οἱ μὲν ἄλλοι τῶν ἀνοητοτέρων δόξης ὤοντο µαταίας τοὺς τηλι- 2ο κούτους τὸν ὅσιον ὑπομένειν ἀγῶνας. Ὁ δὲ µακάριος Δανιὴλ οὐ µόνον ἐξεπλήττετο !5- καὶ ἐθαύμαζεν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν µίµησιν L 8. ἠρεθίζετο, καὶ κέντρον ἀγαθοῦ ζήλου τῇ ψυχῆ παρεδέχετο. τος δὲ καὶ κάτωθεν βοησάντων, ὁ μέγας ἐκεῖνος προκύψας ἄνωθεν ἔφησε θεῖναι κλίµακα καὶ πρὸς αὐτὸν ἀνελθεῖν, ἦν τότε καλῶς ἰδεῖν ἀκρι- 25 : βὲς τῶν ψυχῶν δοκίµιον * ὁ μὲν γὰρ ποδῶν ἀσθένειαν, ὁ δὲ νεφρῶν, ὁ δὲ γήρως, ὁ δὲ ἀἄλλο τι αἰτασάμενος παρητεῖτο τὴν ἄνοδον / ὁ Δανιὴλ δὲ δραμὼν καὶ τοῦ καθηγητοῦ δεηθεὶς καὶ παρ αὐτοῦ προτραπείς, ἄνεισί τε προθύµως καὶ τὸν µέγαν ἀνασπάζεται'' Συμεὼν σὺν ἡδονῆ καὶ θαύματι. ολ. 3ο 7. ᾽Αμέλει καὶ οὐκ ἀκερδὴς ὁ κόπος τῷ Δανιὴλ γίνεται καὶ ἡ πρὸς αὐτὸν ἀνάβασις, ἀλλὰ πρῶτα μὲν πρὸς τὴν ἀρετὴν ἀλείφεται καὶ θερμότερος τὴν ὁρμὴν Τίνεται ! " ἔπειτα δὲ ? καὶ εὐλογίας, ὥσπερ ἔδει, map αὐτοῦ ἀξιοῦται τῇ τῆς χειρὸς ἐπιθέσει καὶ τὴν τοῦ μµέλλονίος προαγόρευσιν δέχεται. Ἠκουε γὰρ προφητικώτατα 35

som. Ο. — à om A, δὲ καὶ H. — 5 ἄρχομαι H. -- 7 ὀφῆκεν À, Ο. — 8 ἐγέννοντὸ Α. --ὃ om ÀA,E.--10 om. HA, D. —U (κ. χο ΠΠ. — ® πνεύματος 6, — 15 έξεπλήσσετο 1). — 15 ἀσπάτετα C, L.

τ.---"ίθερι om, ο. =: ἳ Gel οὐκ δεῖ μι LA. tunes Η.

VITA S. DANIELIS STYLITAË 109

παρ᾽ αὐτοῦ : «᾿Ανδρίζου, τέκνον, καὶ κραταιούσθω σου Ÿ ἡ καρδία. Πόνους γὰρ πολλούς τε καὶ χαλεποὺς ὑπομένειν µέλλεις διὰ Χριστόν, ὃς καὶ ἀρκοῦσά σοι παράκλησις ἔσται À * καὶ πρὸς τὸ Τενναίως φέρειν ” ἐπιρρώσει σου τὴν ψυχήν .» Κάτεισιν οὖν ὁ Δανιὴλ µεστὰ τὴν γλυκεῖαν ταύτην τοῦ ἀνδρὸς ὁμιλίαν, καὶ πρὸς τὴν ἱερὰν μονὴν αὖθις ἐπάνεισιν. Ἐπεὶ δὲ τὸν τῆς μονῆς προεστῶτα ἐκάλει πρὸς ἑαυτὸν ὁ Θεός, ὁ δὲ καλὸς οὗτος Δανιὴλ καλῶς ποιµαίνεσθαι διδαχθεὶς ἄρτι καὶ καλῶς ποιµαίνειν ὑπενοεῖτο ", καὶ βίᾳ πρὸς τοῦτο παρὰ τῶν συμφοιτητῶν εἵλκετο * αὐτὸς τῆς φίλης ἡσυχίας το μεταποιούμµενος, καὶ τὴν ἀπραγμοσύνην ἑαυτῷ μνηστευόµενος καὶ εἰδώς, ὅσα πρὸς ἀρετὴν αὔτη δύναται συντελεῖν ", τοῖς μὲν ἐκείνων λόγοις οὐδαμῶς εἴκειν ἔγνω, ἀλλ ἕτερον αὐτοῖς εἰσηγεῖτο τὸν λυσιτελῶς προστησόµενον ' ἑαυτῷ δὲ τὰ βέλτιστα συµβουλεύών ἦν ' «Ἰδού, λέγων, ἐλεύθερος γέχονας, Δανιήλ, οὖδετο vi! κάτοχος. ᾿Ιδοὺ καιρὸς οὗ πρόπαλαι ἤρας * ἔχου τοίνυν καὶ σκοποῦ καὶ ὁδοῦ, καὶ ὃ προέθου καὶ εἰς πέρας ἀΤαχεῖν ἐπείχθητι.» Πάντα τοίνυν οὕτω καταλιπὼν καὶ μηδενὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἀπόρρητον ἐξειπών, λαθὼν ἔξεισι τῆς MOV, καὶ καταλαμβάver μµάνδραν ἐκείνην, ᾗ καὶ ὁ !‘ τοῦ µακαρίου Συμεὼν ἤδραστο 20 στῦλος * ἦν Υάρ τι κάτω περὶ αὐτὸν καὶ κοινόβιον, ἔνθα καὶ TÉO-

map’ αὐτῷ µένειν τὸν Δανιὴλ ἤθελεν, ἐπεὶ καὶ Φφίλον τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον, ἐκεῖνος δὲ οὐκ ἠνείχετο ἑτέρῳ πόθῳ κατάσχετος ὤν -τῶν γὰρ ἱερῶν ἐγλίχετο τόπων, καὶ τὴν ἐνδοτέραν ἔρημον ἐπεζήτει ---

30 8. Καὶ ἐπειδὴ τῆς ἀποδημίας ἤψατο, συναντᾷ τις αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν ἀνήρ, ὥσπερ ' ἡλικίᾳ πρεσβύτου, À στολὴ μοναχοῦ, ñ θρὶξ πολιοῦ, πάντα ὁμοίως ἔχων τῷ ἐπὶ τοῦ κίονος Συμεών. Προσειπὼν οὖν τὸν 3 Δανιὴλ τῆ Σύρων γλώττη καὶ ἀσπασάμενος ἠρώτα, TI τε αὐτῷ ἡ πορεία καὶ ποῖ * φέρουσα. ‘O δὲ ’ « Εἰ δοκεῖ τῷ Θεῷ,

35 φησίν, ἐπὶ τοὺς ἁγίους ἄπειμι τόπους. » Κάκεῖνος ὑπολαβών : « Ka-

5 (προφ. π. a.) 0m. H. —5 om. Ἡ. — 6 (καὶ — ἔσται) om.H. --Ἱ φέρει. —8 ἐπενοεῖτο Η. --Ὁ (καὶ τὴν — συντελεῖν) om. Η. — 10 οὐδενὸς H.— ΙΙ om. Ο. — 12 γόµου C.

Vitae I. ο.

Rom: 14,8.

Matth. 10, 23.

Vitae I. 11.

ep ni rie GT 94 ph, 7 Re τν ών.

᾿ : = PTE CN nn SAR |

αἱ Le αι Μα

110 VITA 8. DANIELIS STYLITAE

λῶς εἴρηκας, εἶπεν, ei δοκεῖὶ τῷ Θεῷ. Νῦν δὲ ἴσθι σαφῶς, ὡς οὐ κατὰ γνώµην Θεῷ τὸ προκείµενον * οὐ γὰρ ἀκήκοας τὴν ἐν Τίαλαιστίνη στάσιν καὶ ταραχήν ; » Καὶ ὅς : «᾿Ακήκοα, ἔφη : πλὴν ἀλλ ἐπὶ Θεῷ τεθάρρηκα βοηθὸν ἕξειν αὐτόν, µάλιστα΄ μὲν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἐλπίζω πονηρόν uoi τι προσπεσεῖν * εἰ δέ τι καὶ τοιοῦτον 5 συµβῆ, ἐάν τε ζῶμεν, ἐάν TE ἀποθνήσκωμεν ὅ τοῦ Κυρίου ἐσμέν. » Τοῦ 6 δὲ τὸ προφητικὸν ἐκεῖνο προβαλομένου λόγιον "μὴ δώης εἰς σάλον Ἰ τὸν πόδα σου, καὶ οὐ νυστάξειό φυλάσσων σε ἄγγελος, ἐπεὶ καὶ πρὸς τὀῦτο ὁ Δανιὴλ ἑτοίμως ἀπήντησεν εἰρηκὼς ὅτι καὶ τὸ διὰ Χριστὸν πάντως ἀποθανεῖν ἀγαθόν ', δυσχεράνας ὁ πολιὸς 10 ἐπὶ τούτῳ, ἀπέστρεφέ τε τὴν ὄψιν καί’ « Οὐκ ἀνέχομαι, ἔλεγε, μὴ Τὰρ ἐπιτρέψαι τὸν Θεὸν ἐπιρριπτεῖν ἑαυτοὺς παρὰ καιρὸν τῷ θανάτῳ καὶ βιάζεσθαι τὴν ἀναίρεσιν. Ἐκεῖνος γάρ” ἐστιν

ὁ εἰπών * Ἐὰν διώκωσιν ὑμᾶς ἐκ τῆς πόλεως ταύτης "0, φεύγετε εἰς τὴν ἄλλην. » Τοῦ δὲ µακαρίου εἴξαντος πρὸς τὴν ἔνστασιν καί "15 « Ei ἔστιν αὐτῷ δοκοῦν, εἰπόντος, οὐκ ἀναβάλλομαι τὴν ὕποστροφήν > — « Où συμβουλεύω δή σοι, φησὶν ἐκεῖνος, πάντῃ τῆς ἀγαθῆς ταύτης ἐπιχειρήσεως ἀποστῆναι * µάταιος γὰρ ἂν εἴην * ἀλλ εἴ μοῖ πείθη, τὰ ἑῴα χαίρειν πολλὰ φράσας, τὴν ἐπὶ τὸ Βυζάντιον ἐπιστρέψας πορεύου, δευτέραν εἰς ἁγιασμοῦ λόγον ὑπάρχουσαν Ἱερου- 2ο σαλήμ, μᾶλλον δὲ καὶ πρώτην, ἐπεὶ καὶ'' τὰ ἐκείνης πρεσβεῖα ταύτη νῦν παρὰ Θεοῦ δέδοται, ἐν ᾗ πολλῶν μὲν ἀπολαύσεις ἡσυχάσαι εἴτε ἐν τῇ ἀνωτέρω Θράκη, etre πρὸς αὐτῷ τοῦ Πόντου τῷ 14 στόµατι, εὐπορία πολλὴ καὶ τὴν ἐπιθυμίαν σου Θεὸς ἐκπλη- 25 poî. Πρὸς τούτοις οὐ χρὴ νοµίζειν ἐν Ἱεροσολύμοις μὲν ἐντυχεῖν τῷ Θεῷ, ἐν δὲ τῇ Βύζαντος οὐδαμῶς * οὐ γὰρ περιγράφεται τὸ θεῖον, ἀγαπητέ.»

9. Ταῦτα τοῦ πολιοῦ τῷ Δανιὴλ κοινολογουµένου, ὁ ἥλιός τε ἤδη πρὸς δυσμὰς ἦν, καὶ αὐτοῖς' συνήντα πρός τι µοναστήριον À 30 κατάλυσις. Πυθομένου τοίνυν τοῦ Δανιὴλ ei? ἐνταῦθα δεῖ καταλῦσαι * «Σὺ μέν, εἶπεν ὁ γηραιός, προλαβὼν εἴσελθε ' ἐγὼ δέ σοι κατὰ πόδας ἕψομαι.» Ὑπολαβὼν οὖν ὁ µακάριος τῶν ἀναγκαίων. τι τοῦ σώματος ἐπείγειν αὐτόν, τῆς πύλης εἴσω γενόμενος περιέµενεν. Ὡς δὲ µηκέτι ἐκεῖνος παρῆν, δόξας ὁ Δανιὴλ ἀλλαχοῦ 35

4 μάλλιστα C. — etre … εἴτε ἀποθνήσκομεν Ἡ. — 6 τοῦτο Η. — 7 ἅλον Α. — 8 (τοῦ δὲ — ἀγαθὸν) om. H. — ? om. H. — 10 τῆσδε τῆς πόλεως H. — 1 δὲ H. σα om, Ο. — 5 supra lin. D. — 14 D τοῦ πόντου C.

9, — 1 corr prius αὐτὸς D, — ? om. C.

VERRA ών

VITA S. DANIELIS STYLITAH itt

που καταλύειν αὐτόν 5, προσελθὼν µόνος τῷ προεστῶτι τῆς μονῆς καὶ τοῖς ὑπ αὐτὸν ἀδελφοῖς, σεμνὸν φίληµα τὸ τῆς ἀγάπης ἐδίdou σύμβολον. Εἶτα καὶ τροφῆς αὐτῷ παρατεθείσης µετελάμβανεν. Ὡς δὲ καὶ ὕπνου καιρὸν ἔγνω, παραστὰς αὐτῷ πάλιν ὁ γηραιὸς “ 5 ἐκεῖνα παρήνει πράττειν ἃ καὶ πρόσθεν ἐδίδασκε, καὶ τὸ τάχος καταλαμβάνειν 5 τὴν Βύζαντος. Ἐκεῖνος μὲν οὖν διυπνισθεὶς ἐλογί- -ζετο, τίς ἂν ein οὗτος, καὶ εἰ ἄνθρωπός τις À τῶν ἀγγέλων εἲς. καὶ βασιλίδα καταλαβεῖν τῶν πόλεων, ἵνα καὶ πολλοῖς ὁδὸς οὗτος ιοπρὸς σωτηρίαν Τένηται. Δόξαν οὖν οὕτω ποιεῖν, μηδενὶ μηδὲν 6 Δανιὴλ εἰρηκώς, . ἐπειδὴ ” τὰς νυκτερινὰς ἦσεν ῴδάς, συνταξάµεvos πᾶσι καὶ ἐξελθὼν ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν σπουδαίως ἐχώρει, καὶ κατὰ τὸν τοῦ ἸΤόντου εἴσπλουν γενόµενον ὁ τοῦ ἀρχιστρατήγου MixañÀ ναὸς αὐτὸν ὑποδέχεται, ὃς ἐκεῖ καλῶς ἵδρυται, 15 καὶ εἰς ἡμέρας εἶχεν ἑπτά. ᾿Ακούσας 7 δέ τινων καὶ περὶ ναοῦ ἑτέρου λεγόντων, ὃς ἀνωτέρω ” μὲν τοῦ ἱεροῦ καλουμένου διέκειτο, ὁ δὲ τόπος οὕτω παρὰ τῶν ἐγχωρίων Φιλέμπορος ὠνομάζετο, καὶ μαθὼν ὅτι τε ἐν αὐτῷ κατοικοῦσι πνεύματα πονηρὰ καὶ ὅτι καὶ πλέοντας ἔστιν ὅτε βυθίζουσι, καὶ τοῖς παροδεύουσιν ἐπιτίθενται

τινα διελθεῖν ὃ ἀβλαβη, οὐχ ἕωθεν, οὐχ ἑσπέρας, où µεσηµβρίας, ἐν v® λαβὼν ᾿Αντώνιόν τε τὸν µέγαν !° καὶ τὰ ékeivou, καὶ ὅσους κἀκεῖγος ἐκτῶν δαιμόνων ὑπέμεινε πειρασμοὺς καὶ ὡς εἰς ἅπαν αὐτῶν ἐν τέλει τῇ τοῦ Κυρίου δυνάµει περιεγένετο, καὶ ὅσων περιγενόµενος 25 ἠξιώθη "' τιμῶν, ἐπὶ τὸν ἆθλον καὶ αὐτὸς ἀπέδυ ' καὶ δεῖξαι τὸν ναὸν αὐτῷ τοὺς παρόντας εἰπὼν καὶ καταλαβὼν τὰ προαύλια, µέσος τοῦ ναοῦ γίνεται τὸν τοῦ Χριστοῦ σταυρὸν ὥσπερ ὅπλον ἄμαχον ἐπαγόμενος, καὶ ψάλλων ἅμα : «Κύριος φωτισμός µου καὶ σωτήρ µου * τίνα φοβηθήσοµαι;» διὸ δὴ καὶ πρὸ τῆς συµβολῆς αὐτὴν 30 Tv τῶν δαιμόνων φάλαγγα ‘? πτοήσας, ἑκάστην περιῄει ! γωνίαν ὁραπετεύοντας τοὺς πολεμίους ἐπιζητῶν, καὶ ἐφ᾽ ἑκάστη '' τούτων γονυκλισίας ἐπιτελῶν.

5 αὐτὸς Ο. — 4 γεραιὸς Η. -- 5 καταλαμβάνει C.— 5 ἐπεὶ δὲ Η. — 7 ἀκούας À. --8 ἀνωτέρου ΔΑ. -- 9 ἐλθεῖν Η. — 10 µέγα Ο. — #1 τε add. Η. — 1 φάλαγκα ο. — 15 περιη À. — #4 καὶ ἑκάστη À.

Vitae 1. 14.

Marc. 9, 29.

Vitac I. 16.

112 VITA 8. DANIELIS STYLITAE

τάξηται ἐπ᾽ ἐμὲ παρεμβολή !, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία µου.» Νύκτα μὲν οὖν ἐκείνην τὴν πρώτην καὶ τὴν μετὰ ταῦτα δευτέραν οὗ-. τω, τὴν δέ γε» τρίτην ἀνθρώπους ἑώρα τῷ µεγέθει µεγίστους, τῇ μορφῆ ἀλλοκότους, τῇ ὠμότητι, ὡς εἰκάζειν ἦν, σαρκοβόρους, πάνυ δεινὸν τετριγχότας καὶ ἀπειλοῦντας τῷ Δανιὴλ καὶ τῷ φό- 5 Bw τὰς δικαιολογίας * ἀναμιγνύντας, καί ' «Τίς σε, λέγοντας, ᾱθλιε, τὰ ἐνταῦθα καταλαβεῖν ἔπεισεν, ὅτε καὶ εἰ μηδὲν ἆλλο, ὅ γε χρόνος ὃν ἐσμὲν ἐνταῦθα κυρίους ἡμᾶς ἤδη τοῦ τόπου δείκνυσι;» Καὶ τούτων « of μὲν εἰς θάλατταν αὐτὸν ἐμβαλεῖν ἠπείλουν, οἱ δὲ καὶ αὖθις λίθους ἠφίεσαν εὐμεγέθεις ’ οὐδεὶς μέντοι αὐτῷ ἐγγίζειν το ἐθάρρει. Τί οὖν ποιεῖ; Πείθεται τῷ Δεσπότη, τοῦτο τὸ Τένος eiπόντι νηστείᾳ µόνηῃ καὶ προσευχῆ φυγαδεύεσθαι. Καὶ οὕτω δὴ καὶ ποιεῖ καὶ μικρὰ 5 ἢ οὐδὲν τῶν ἀπειλούντων ἢ καὶ βαλλόντων φροντίσαςδ, πρῶτα μὲν καὶ 7 αὐτὸς ἀντηπείλει, τοσοῦτον γὰρ ἐθάρpa τῇ δυνάµει Χριστοῦ 5, ἔπειτα ὡς ἔτι μᾶλλον ἀναισχυντοῦντας "15 ἑώρα καὶ θορυβοῦντας, πάντῃ καταφρονήσας αὐτῶν ἀναφράττει πᾶσαν τὴν εἴσοδον τοῦ ναοῦ, δεικνύων, ὅτι µόνος βούλεται πρὸς µόνους αὐτοὺς παλαίειν, καὶ ὅτι οὐδὲ φυγῆς δεῖται προσβαλλόντών αὐτῶν, μικρὰν 'ο δὲ µόνην διανοίγει θυρίδα θέας τῶν προσόντων ἕνεκα καὶ τοῦ τὴν βραχεῖαν τροφὴν τῷ σώματι δέχεσθαι. 20 Où πολὺ΄ τὸ ἐν µέσῳ, καὶ κατήργηται μὲν πᾶσα τῶν δαιμόνων ἡ πονηρὰ ἐνέργεια δυνάµει Χριστοῦ * ἐλεύθερος δὲ πᾶς ὁ χῶρος τῆς ἐξ αὐτῶν ἐπηρείας δείκνυται, καὶ λοιπὸν πάντες ἀνεπιβούλως καὶ ἐλευθέρως ὥδευόν τε καὶ τὴν θάλατταν ἔπλεον.

41. Φήμη δὲ περὶ αὐτοῦ πανταχοῦ! διέρρε, καὶ ἦν ἰδεῖν ἄν- 25 ὃρας ὁμοῦ καὶ γυναῖκας, νέους καὶ YÉPOVTOS, πένητας καὶ πλουσίους, καὶ πᾶν ὅσον τοὺς πέριξ τόπους κατῴκει, ὥσπερ τι ῥεῦμα συνεχεῖ ὁλκῷ πρὸς αὐτὸν φεροµένους καὶ διὰ θαύματος ποιουµένους, πιῶς ὅπου μὲν πρώην ὄλεθρος, ἐκεὶ σωτηρία, ὅπου δὲ δαιµόνων βοαί, ἐκεῖ καὶ νύκτωρ καὶ µεθ᾽ ἡμέραν ᾠδαὶ πρὸς Θεόν. ‘O 30 δὲ φθονερὸς Σατὰν καὶ µισάνθρωπος, µήτε τὴν ἑαυτοῦ ἧτταν µήτε τὴν ὑπομονὴν τοῦ ὁσίου μήτε τὴν τῶν εὐσεβούντων ὠφέλειαν ὁρᾶν ἀνεχόμενος, ἐπὶ τὸ δεύτερον µετήει σόφισµα, καί τισι τῶν ἐν τῷ vo ἐκείνῳ ? κεκληρωμµένων τοιούτους ἐγίησι λογισμοὺς οἵους πάλαι τοῖς ᾿Ιουδαίοις κατὰ Χριστοῦ, ὡς «OÙ καλὸν συγχωρεῖν 35

10. --ἰ-παρατάξητε... παρεμβολἠν ἔλεγεν H. — ? om A, H. — 5 δικολογίας H,

δικαὶ ὁλογίας A. — # ταὐτων H. — 5 μικρόν À. --6 (οὕτω --φροντίσας) om. Η. —7 on. Η. —5 τοῖ Χριστοῦ δυνάµει ΕΠ. --Ὁ' ἀναισχυτοῦντας E. =" uaxpay A.