πονταχὴ He 2 ο

VITA S. DANIELIS STYLITAE 113

ἄνθρωπον ἐνταῦθα οἰκεῖν ὃν οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστίν. Ὁ δὲ -καὶ πάντας τῇ φήμη πρὸς ἑαυτὸν ἑλκύει, καὶ ἡ ἐκείνου τιμὴ ὕφεσις πάντως ὑμῖν " τῶν προσόδων Τίνεται. ᾽Αλλὰ δῆλα ταῦτα τῷ ἐπισκόπῳ ποιήσαντες, ἐξελαύνετε θᾶττον αὐτόν.» Καὶ ὁ μὲν σποδρεὺς οὗτος, ὁ δὲ σπόρος τοιοῦτος * οἱ δεξάµενοι δὲ οὐκ ἆλλοθεν ἢ τοῦ εὐθὺς ταῦτα βλαστῆσαι Ὑγνώριµοι. Αμα γοῦν ἔλαβον τὴν σποράν, ἤνεγκαν τὸν καρπόν. Καὶ προσίασι τῷ ἐπισκόπῳ καὶ ὡς ἡ βουλὴ τὰ κατὰ τὸν ὅσιον ἀπαγγέλλουσιν. Ὁ δὲ ἐπίσκοπος Κωώνσταντιγουπόλεως ---᾿Ανατόλιος οὗτος { ἦν — « Καὶ πῶς, φησίν, ἄνθρωτοπον κακιῶς λέγετε καὶ ἐξελαύνειν ἐπιχειρεῖτε, ὃν οὔτε πόθεν ἔστιν οἴδατε οὐδὲ οἵος ὁ τρόπος αὐτῷ τῆς διαγωγῆς; τοὐναντίον μὲν οὖν δέον ἐἂν αὐτὸν ἐνταυθοῖ, ἵν εἰ μὲν ἀγαθὸς ᾖ, καὶ ἡμῖν κοιγωνήση τῆς ὠφελείας: εἰ δὲ τοὐναντίον, αὐτὸς μὲν δικαίως ἐντεῦθεν ἀπελαθῇ, ὑμεῖς δὲ κἀγὼ ὤὦμεν τά γε τοιαῦτα ἀνέγκλητοι. » 15 Οὕτως ἐκεῖνοι ἁλόντες ὑφ᾽ ἑαυτῶν ---τοιοῦτον γὰρ ἡ κακία ἑαυτῆ πανταχοῦ περιπίπτει καὶ τοῖς οἰκείοις ἁλίσκεται — αἰσχύνῃ τὰ πρόσώπα καλυφθέντες τοῦ κακουργεῖν ἐπαύσαντο. [ 19. Ὡς δὲ καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν ἐπιβουλὴν οὕτως διαλυθεῖσαν εἶδεν ! ὁ πονηρός, μακρὸν ἂν ein λέγειν, ὅσας μὲν πάλιν φαντα- 2οσίας τῶν πρὶν δεινοτέρας ἐπῆγε τῷ µακαρίῳ ὅσας δὲ τὰς ὀχλήσεις, νῦν μὲν ἀπειλῶν αὐτὸν ἀνελεῖν, νῦν δὲ καταποντώσαι, νῦν δὲ ἀἆλλο τι ὁρᾶσαι τῶν ἀβουλήτων, κἂν ὅτι μάλιστα 3 ταῦτα παθεῖν ὑπ᾿ ἐκείνου αὐτός τε καὶ τὸ ὑπ᾽ αὐτὸν στράτευμα πονηρὸν ἔμελλον. Ὡς γὰρ δὴ κἀκεῖνος διαναστὰς προσηύξατό τε καὶ θαρ- 25 ρούντως ἐφθέγξατο ' « Ἰησοῦς ὁ Χριστός, εἰς ὃν ἐπίστευσα * καὶ πιστεύω, αὐτὸς ὑμᾶς εἰς τὴν ἄβυσσον καταποντώσειε τὴν ἐσχάτην », ἐκεῖνοι τότε πικρὸν ὀλολύξαντες καὶ Ὑοερὸν ἀνακράἔαντες καὶ τῷ δοκεῖν τὰ πρόσωπα τύπτοντες, νυκτερίσιν ὁμοιω- . θέντες, αὐτοῦ ἐκείνου ταῦτα βλέποντος τοῦ ὁσίου, ἐξῆλθόν τε 3ο καὶ ἀπιόντες ώχοντο. Ὁ δὲ µηδέποτε» τοῦ ἐπηρεάζειν παυόµενος, νοµίζων, εἰ πυκνῶς αὐτῷ καθάπερ ἐν πολιορκίᾳ προσβάλλει”, ὀψὲ γοῦν χαλάσαι τοῦ µακαρίου τὸ φρόνημα δυνατὸς ἔσται, καὶ ἐπὶ τρίτην πεῖραν κακουργίας 7 χωρεῖ καὶ τοὺς προτέρους αὐτῷ συκοφάντας ἐπισείει καὶ αὖθις μετὰ τοῦ αὐτοῦ μηχανήματος. Où δὴ’ 35 καὶ προσελθόντες τῷ ἐπισκόπῳ, ὥσπερ ἤδη τὰ µέτιστα ἀδικούμε- VOI, κακοῦργον τὸν ὕσιον εἴρωνά τε κἀὶ ἀπατεῶνα ἐκάλουν

ἡ juiv À. — fom. FH.

19.-- 1 εἶδεν διαλ. H.— 2? μάλλίστα C.— ὃ ons, [1 — { re ada, Ἡ. -- Ὁ υήπι- /- - \ ορ να \ τες, --πμοσῤόλιν 1, 27 πιῖρυν καὶ «κορν IH. — ὁ δὲ 6,

SIT à

Vitae I, 18.

Vitae I, 20.

114 VITA S. DANIELIS STYLITAE FRA καὶ ὅτι: « Δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι φορτικός τε καὶ µόνον βλεπόμενος. » Κάκεῖνος ἥττων ἤδη γενόμενος τῶν ὀχλήσεων, πέµψας εὐθὺς ἄγει” τὸν Δανιὴλ παρ) αὐτὸν καὶ πυνθάνεται, τίς τε ὢν καὶ πόθεν καὶ τίνων δεόµενος καὶ ἐπὶ πᾶσι ποίας ἄρα '" περὶ τὸ θεῖον δόξης ἐχόμενος τούτοις τοῖς µέρεσιν ἐπεδήμησεν. ‘O δὲ τοῦ peyi-5 στου καὶ πρώτου, τῆς εἰς Χριστὸν ὀρθοδόξου πίστεως, πρῶτα µνησθείς, οὕτω δὴ καὶ τἆλλα!'' συνεῖρε !", πατρίδα καὶ γένος, καὶ τέλος ὅτι θεία τοῦτον ἐκίνησεν ‘ ἀποκάλυψις τὸ Βυζάντιόν τε ‘* ἰδεῖν καὶ τὰ ἐνταῦθα καταλαβεῖν. Ταῦτα ὡς ἤκουσεν ὁ ἐπίσκοπος, ὑπανέστη τε ! καὶ περιεπτύξατο καὶ ὡς θεῖον ἀτεχνῶς ἄνδρα το ἐτίμησε καὶ τοῖς κατ᾿ αὐτοῦ λέγουσιν ἐπετίμησε. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἐστρατήγηται καλῶς τῷ µεγάλῳ : οὐκ ἦν δὲ! πάντως τὸν τὴν Χριστοῦ πολιτείαν ἐπανελόμενον μὴ καὶ τὴν τάξιν τῆς πολιτείας Duvardv φανῆναι μιμούμενον. ΄Ὥσπερ οὖν ὁ τούτου δεσπότης μετὰ τὸν πειρασμὸν Φαίνεται τῶν σημείων ἀρχόμενος, οὕτω 15 δὴ καὶ οὗτος, πλὴν ὅσον καὶ τοῦτον ‘7 ἐκείνου κινοῦντος καὶ τούτου τῇ ἐκείνου δυνάµει κατορθοῦντος τὰ θαύματα.

ἀπαθής. Καὶ οὕτω μὲν τὰ τοῦ θαύματος ’ οὐ μᾶλλον δὲ ἄν τις αὐτὸν ἐκπλαγείη τῆς θεραπείας À τῆς ἐπὶ τῇ θεραπείᾳ χρηστότητος. 25 Ὡς γὰρ ἰάσατο τοῦτον, ἤτει μισθὸν τῆς ἰάσεως * ὁ δὲ ἦν ἀφεθῆναι τοῖς διαβεβληκόσι τὸ ὄφλημα. Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς ἀσμένως τε πρὸς τὴν αἴτησιν διετέθη καί: «Πῶς γὰρ μὴ ἀφήσω, ἔφη, οἷς μικροῦ δέω 3 καὶ χάριν ὁμολογεῖν, ὅτι σὲ τὸν ἐμὸν σωτῆρα παρέσχον ἰδεῖν καὶ πρὸς ἡμᾶς Φφοιτῆσαι κατέστησαν αἴτιοι;, » ᾿Ἐπεὶ 30 δὲ πρὸς αὐτὸν καὶ µοναστηρίου καὶ δώρων καὶ τοῦ συνεῖναι τού- TW διαπαντὸς ἐμέμνητο ΄ «Εἴ µε θέλεις, φησὶν ὁ μέγας, τὰ µέχιστα θεραπεύειν, ἔα τὰ τή Θεῷ καὶ ἐμοὶ δοκοῦντα ποιεῖν.» Καὶ oùτω δὴ πρὸς τὸν ναὸν σὺν πολλῆ καὶ λαμπρᾶ τῇ. δορυφορίᾳ παραπεμφθεὶς καὶ πάλιν τὰ αὐτὰ τοῖς προτέροις ποιήσας καὶ δια- 35

9 re add. C. — 10 ἄρρα À. — 1! δὴ κατᾶλλα A. — 12 συνῆρεν C. — 15 ἐκάλεσεν C. — 4 om, Ο. — 1% om. H. — 1 µεχάλω οὐδὲ Ο. — 17 ik, τ.) om. C.

43, — 1 Χριστόν H, — ? δέον H, om, A,

VITA S. DANIELIS STYLITAE 115

φράξας τὴν εἴσοδον, διά τινος μικρᾶς ὀπῆς ὠμίλει τοῖς προσιοῦ- Vitae I. 20.

σιν. Ἐννέα τὰ 5 μεταξὺ διῆλθον ἔτη, καὶ ἐπὶ τὴν τελεωτέραν αὐτὸν πολιτείαν ἡ πρόνοια καλοῦσα φανερῶς τὰ μέλλοντα προεδήλου : ὁρᾷ γὰρ ἐν ἐκστάσει γενόμενος στῦλον νεφέλης, καὶ οὗτος 5ὑψοῦ λίαν ἐπῆρτο, καὶ καταντικρὺ αὐτοῦ ἀπῃώρητο ' καὶ ὁ θαυμαστὸς Συμεὺν ὑπὲρ κεφαλῆς τοῦ στύλου ἐφίστατο. Δύο δὲ αὐτῷ συμπαρίσταντο νεανίσκοι : καὶ ἡ ἐσθὴς αὐτοῖς λαμπρὰ καὶ ἀστράπτουσα. Ανωθεν οὖν ἀπὸ. τῆς τοῦ στύλου κεφαλῆς ἀκούει φωγῆς © «Δεῦρο πρός µε, λεγούσης, Δανιήλ, ἄνελθε.» Τοῦ δέ " 10€ Kai πῶς ἐγώ, κύριε, πρὸς τοσοῦτον ὕψος ἀρθῆναι δυνήσοµαι;» ἀποκριναμένου, ἐπιτρέψαι τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ νεανίσκοις τὸν Συμεὼν κατελθεῖν καὶ ἀναλαβόντας πρὸς αὐτὸν ἀγαγεῖν * οἳ καὶ κατὰ ΄ τὰ κεκελευσµένα Ÿ πεποιηκότες, αἴρουσί τε καὶ ἱστῶσι πλησίον αὐτοῦ. Κάκεῖνος εὐθὺς τοῦτον περιπτυξάµενος εἰς οὐρανὸν 15 ἀνεφέρετο καὶ ἅμα µέγα ἐφώνει : « ᾿Ανδρίζου, Δανιήλ, ἴσχυε, καὶ στῆθι γενναίως. » Καὶ ἐπειδὴ πάνυ λαμπρὸν περιήχησεν ἡ φωνή, ---"φοβερὰ 5 γὰρ ἐῴκει εἶναι καὶ ὁμοία ? βροντῆ — 6 Δανιὴλ πληγεὶς τὴν ἀκοὴν καὶ συνταραχθεὶς ἐξ ὀνειράτων ὥσπερ ἀνήνεγκε. 14. Τοῦτο τὴν µέλλουσαν αὐτῷ κατὰ τὸν Συμεὺν πολιτείαν 2οπροανεφώνει, καὶ ὅτι δεῖ αὐτὸν καὶ στύλου ἐπιβῆναι καὶ τόπον παραπολὺ τοῦ στύλου μετελθεῖν ὑψηλότερον. Οὕτως ! αὐτῷ πάντα γνώµη τοῦ κρείττονος ἐπεραίνετο καὶ μετὰ μικρὸν καὶ ἡ µηλωτὴ Ἠλιοῦ τῷ κατὰ τρόπον 3 Ἐλισσαίῳ ἐπέμπετο. Ἐπέμπετο 5 δὲ οὕτως, "Ἐστέλλετο μὲν παρὰ τοῦ Συμεὼν τῷ βασιλεῖ Σέργιος ὁτούτου μαθητής, 25 δῶρον αὐτῷ παντὸς κακοῦ ἀποτρόπαιον τὸ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς κάλυμμα” -- κουκούλιον τόδε 5 καλεῖν σύνηθες--- κοµίζων αὐτῷ * τοῦ δὲ βασιλέως πρὸς ἀἄλλοις τὴν ψυχὴν ἔχοντος καὶ φροντίσι δηµοσίαις ? ἀσχολουμένου, Θεοῦ ταῦτα πάντως οἰκονομοῦντος, ὁ ῥηθεὶς οὗτος Σέργιος ἀναπλεῦσαι διέγνω, καὶ τὴν µονὴν ἣν ᾿Ακοιμήτων ἐἔπονο- 38ομάζουσι καταλαβεῖν ἔσπευδεν. ᾿Επεὶ γοῦν ὃ ἀναπλέων σύναμα ’ τισὶ τῷ «τοῦ Δανιὴλ προσήγγιζον ‘° τόπῳ, καθάπερ ἐκ συνθήµατος εὐθὺς ἐν τοῖς ἁπάντων στόµασιν ὁ µακάριος ἦν. Καὶ οἱ μὲν αὐτοῦ τῆς ὑπομονῆς ἐμέμνητο, οἱ δὲ τιῶν εὐχῶν, οἱ δὲ τῶν ἰάσεων, οἱ δὲ ὅτι τὸν τόπον δαΐίµοσιν ὄντα κάτοχον ἐξημέρωσε καὶ νῦν 35 ἀκινδύνως μὲν οἱ ἐν θαλάσση πλέουσιν, ἀβλαβῶς δὲ οἱ ἐν

5 τὸ À. 4 om. H. -- 5 corr. prius. τὰ κελευσµένα D. -- 8 φοβερὸν 6. — 7 ὅμοιον C. | 14. —1 οὕτω Δ. — ? τρόπω C. — 5 om. À — # κάλυµα À. — ὃ κουκούλλαν À.

Deut. 84,

δν arm ve

Vitae I, 23.

Act. 9,15.

116 VITA S. DANIELIS STYLITAE

yâ πεζεύουσι !. Μανθάνει ταῦτα καὶ Σέργιος ὁ τὸ πολύτιμον δώρηµα πιστευθεὶς καὶ τὴν ψυχἠν πρὸς ἔρωτα κινηθεὶς πυνθάνεται, τίς οὗτος καὶ ὅπου καὶ εἰ δυνατὸν αὐτῷ ἐντυχεῖν. Οἱ δὲ τόν τε τόπον προθύμως ὑπέδειξαν καὶ τῇ γῆ προσοκείλαντες, αὐτοί TE πρὸς τὸν ὅσιον καὶ '3 σύναµα Σέργιος ’5 ἀφικνοῦνται. Ὃς καὶ σφόδρα 5 φιλοφρόνως τὸν µακάριον ἀσπασάμενος, τὰ μὲν αὐτὸς ἐξηγεῖται, τήν τε τοῦ Συμεών φημι τῶν ἐνθένδε ἀπαλλαγὴν καὶ ὃ Top” αὖτοῦ κοµίζοι # τῷ βασιλεῖ δῶρον : «Πρὸς σὲ μᾶλλον, επών, παρὰ πάλιν παρὰ τοῦ Δανιὴλ ἀκούει, ἃ ὁ Θεὸς αὐτῷ περί τε τοῦ Συ-το μεὼν καὶ τῆς κατ αὐτὸν ἐγνώρισε πολιτείας. “Απερ ἀκούσας ὁ 3 Σέργιος καὶ τὸ ἱερὸν αὐτίκα δώρηµα ἐκβαλὼν τῷ Δανιὴλ δίδωσι, καὶ ἑαυτὸν ἐκείνῳ προσπαραδίδωσιν "4, ἀπὸ ‘7 πατρὸς τοῦ Συμεὼν πρὸς πατέρα µετοικίζεσθαι λέγων τὸν Δανιήλ. Καὶ ταῦτα μὲν ἐπράττετο TÂdE. 15 45. Τὸ θεῖον δὲ ! πάλιν τὰ συνήθη ποιοῦν ἠρέθιζε τὸν Δανιὴλ ὄψει τινὶ θειοτέρᾳ βίου πάντως ὑψηλοτέρου καὶ μείζονος ἄψασθαι πολιτείας, ἐκλογῆς αὐτὸν σκεῦος κατὰ Παῦλον προειδὼς” ἐσόμενον. Καὶ ἡ ὄψις οὐ τῷ Δανιὴλ ἀλλὰ τῷ Σεργίῳ μᾶλλον παρίστατο. Ἐδόκει γὰρ τρεῖς αὐτῷ νεανίσκους ἐλθόντας εἰπεῖν ' «᾿Αναστάς,2ο Σέργιε, λέγε τῷ ἀββᾷ Δανιήλ * ‘O τῆς ἐν τῷ ναῷ σου5 κατοικίας χρόνος ἤδη πεπλήρωται * δεῦρο λοιπὸν καὶ πρὸς µείζονας ἀγῶνας παῤασκενάζου.» Δήλην οὖν αὐτῷ τοῦ Σεργίου τὴν θείαν ὄψιν

ὁπτασίας ὄψει καὶ ἡ δευτέρα συνέβαινε καὶ πρὸς τούτοις καὶ τὸ τοῦ Συμεὼν ἔνδυμα τῆς τοιαύτης πολιτείας ὁ ἀρραβὼν ἦν, — πέµπεται Σέργιος τούς τε λόφους καὶ τοὺς μᾶλλον ἐρημικοὺς τόπους ὅσοι ἐκέῖσε καταμαθεῖν, οὗ κίονα προσῆκον ἱδρῦσαι καὶ βίον ζῆσαι τὸν φιλήσυχον ἐπιτήδειον ’' ὃς καὶ µέρη τινὰ τοῦ λόφου Kka- 30 λῶς διερευνησάµενος, ἐπειδὴ κατ᾽ ἐκεῖνο τοῦ ὅ τόπου ἔνθα ἔδει στῆναι τὸν κίονα παραγένοιτο, σύ, Θεὲ πάντων, καὶ τοῦτο δεικνύεις. “Opâ γοῦν à ῥηθεὶς . Σέργιος περιστερὰν αὐτίκα λευκήν * καὶ αὕτη πτερυσσοµένη πυκνὰ καὶ μικρὸν οὖθις ἀνιπταμένη πάλιν κατ-

11 (πλέουσιν — πεζεύουσι) om. C. — 12 om. Ἡ. -- 15 Σεργίῳ Ἡ. — 14 κοµίζει H. — 15 (ἢ πρὸς — στέλλεσθαι) om. H. — 16 (καὶ ἑαυτὸν — poor.) om. C. — 47 τοῦ add. H.

15.— 1 δὲ ὧν marg. D. — ? προειδὀ/[[ς D. — 5 om. H. — 4 ἐτήδειον A. — 5 supra lin. D, om. H.

dé + PE Pr cd PP A TITLE | =,

va

VITA S. DANIELIS STYLÎTAE 117

έπιπτε. Δόξας οὖν θήραμα ταύτην εἶναι καὶ βρόχοις ἡμμένην, ο ο, τε ἐπ᾽ αὐτὴν καὶ ὑπὸ χεῖρα λαβεῖν ἐπείγεται. Ἡ δὲ εὐθὺς ἀποπτᾶσα καὶ ὀφθαλμοῖς ἄληπτος ἦν. Οὕτω δῆλον τὸ σύμβολον DURE τῆς ἱδρύσεως, καταμαθὼν δὲ καὶ αὐτὸς ὅπως εἶχεν ὁ 5στόπος ἐπιτηδείως, κάτεισι πρὸς τὸν ἅγιον καὶ πάντα κατὰ µέρος μεθ ἧς εἶδεν ὁράσεως ἀπαγγέλλει. ‘O δὲ ἤσθη τε ἀκούσας καὶ τὸν τόπον καταλαβεῖν ἔσπευδε. Δωρεῖται δὴ Μάρκος μὲν φίλος αὐτῷ καὶ τἆλλα συνήθης τὸν κίονα ' γενοµένου δὲ καὶ τοῦ συνήθως καλουμένου µοδίου καὶ τῇ κεφαλῆ τοῦ στύλου προσαρµοσθέντος, τοκελεύει περὶ µέσας αὐτῷ νύκτας τὸν τοῦ γναοῦ τοῖχον διατρηθῆναι, καὶ οὕτω πάντας λαθὼν ἀνήει. Εἶτα καὶ προσευχὴν ἐπιλέγει µεθ᾽ ἡδονῆς οὕτως ἔχουσαν * «Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ὅτι τοιούτων κἀμὲ ἀγαθῶν καὶ πολιτείας τοιαύτης ἠξίωσας. ᾽Αλλ αὐτὸς οbac, δέσποτα, ὅτι σοι uôvw θαρρῶν τὸν κίονα ἀναβαίνω καὶ τὸν 15 ἀγῶνα τοῦτον ὑπέρχομαι. Δέξαι µου τὴν πρόθεσιν, ἐνίσχυσον πρὸς τὸν dpôuov, τελείωσον τὸ ἐγχείρημα. » Οὕτως à µακάριος οὐ κατὰ πνεῦμα µόνον τελεῖν οὐράνιος, ἀλλὰ καὶ ὡς οἷόν τε κατὰ σῶua ἐξεβιάζετο 5 καὶ τοῦ λοιποῦ µόνος ἦν ἐν τῷ κίονι, µεθόριον 20 πνεύματι ἀφιστάμενος, πρὸς δὲ τὸν ἐπειγόμενος.

16. Ταῦτα δὲ τὸν βάσκανον ὀφθαλμὸν οὐκ ἦν ἐνεγκεῖν, οὐδ᾽ αὐτῷ ἐκείνῳ τῷ τοῦ φθόνου πατρὶ φορητά. AA ὁ τοῦ τόπου κύριος εἰς Υνῶσιν τούτων ἐλθών, -- Γελάνιος ! ἐκείνῳ ὄνομα 3, — ἀλογίστῳ θυμῷ τὴν ψυχὴν. διαταραχθείς, ἢ ΄ μᾶλλον

3οἦν * ὁ δὲ ἐπίσκοπος εἴτε φθόνῳ εἴκων ἢ καὶ τῷ δεηθέντι χαριζόμενος, οὐ τοῦ στύλου κατενεχθῆναι µόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπιτιμίῳ ὑποβληθῆναι τὸν ἅγιον ἐδικαίου. νεισιν οὖν ὁ Γελάνιος ὅλος ὀργῆς ὢν συχνοὺς καὶ ἄλλους µεθ᾽ ἑαυτοῦ συμπαραλαβὼν καὶ τοῦ στύλου τὸν ἅχιον ἐθέλων κατενεγκεῖν. AM ὁ dei θαυμάστὸς ἐν 35rToîç ἁγίοις αὐτοῦ Κύριος οἷα καὶ νῶν ἐποίει, ἐκεῖνόν τε θρασυνό-

- pevov ἀναστέλλων καὶ τὸν αὐτοῦ θεράποντα δοξάζων κρυπτόµε-

νον : εὐδίας γὰρ ἀκριβοῦς οὔσης καὶ τοῦ ἀέρος ἀλαμπὲς OÙ-

6 ἐξεβιάζοντο À. — Ἰ τῆς add. H. --3 (καὶ τ. μ.) om. H. --Ὁ μὲν add, Ἡ.