Γελάσιος H et ita deinceps. — ? τοὔνομα H

Vitae I, 25, 26.

118 VITA 8. DANIELIS STYLITAE )

δὲν ἔχοντος νέφη τε συνέδραµε παραυτίκα καὶ ὀμίχλη προσέπιπτε καὶ ὑετὸς ῥαγδαῖος καὶ χάλαζα βιαίως 5 συγκατεφέροντο. Καὶ To-

Vitae I, 28.

τὰ τῶν ἀμπέλων ἀπορρεῦσαι φύλλα, μὴ ὅτι γε τὸν καρπόν, — TPUγητὸς ΄ γὰρ ἦν. Οὐδὲ ταῦτα ἐπεῖχε τὴν τοῦ παραφρονοῦντος ἀσυ- 5 νεσίαν * ἀλλὰ καὶ ἐγγὺς ἐκεῖνος τοῦ. ἀπολέσθαι γενόμενος, οὐδὲ οὕτως ἐμάνθανε σωφρονεῖν, οὐδ' ὅσον ἐπλούτει Δανιὴλ τὴν ἄνωθεν χάριν ἠξίου μαθεῖν * ἀλλὰ πνευστιῶν καὶ διάβροχος σὺν τοῖς ἀμφ) αὐτὸν ἐπελθὼν ὃ ἠγανάκτει, διηπείλει, ἐβόα, κατενεγκεῖν τὸν ὅσιον ἐπεχείρει. 10 17. Ἐπεὶ δὲ οἱ συνόντες τὰ βέλτιστά εἰσηγοῦντο, ὡς οὔτε ὁ κίων ' ἔγγιστα τοῦ ἀγροῦ, λέχοντες, ἐντεῦθέν τε ὄχλησιν οὐδὲ µίαν 5 ἕξει, ὅτι μὴ « καὶ εὐχῶν μᾶλλον ἀπολαύσει πολλῶν: καὶ λυσιτελήσει αὐτῷ τὰ μέγιστα Τείτων ἀγαθὸς ὤν : éme ταῦτα ἔλεγον, ἔπειθον. Καὶ τότε μὲν ἐκέλευε κατελθεῖν δι αἰδοῦς, οἶμαι, 15 τοὺς παρόντας ποιούµενος, ἵνα μὴ µάτην ἀφικέσθαι δοκῆ, ὕστερον δὲ αὐτῷ καὶ τὴν ἄνοδον ὑπισχνεῖτο, καὶ ἀνελθόντα µένειν ἐφ᾽ ὅσον βούλοιτο. Ἐπεὶ γοῦν κλίµακος προσερεισθείσης τῷ κίονι κατῄει ὁ ὅσιος καὶ δὴ πρὸς ‘ ἕκτην Ὀδη 6 βαθµίδα τὸν πόδα ἤρειδεν, οἶκτος ἔλαβε τὸν ἀμείλικτον, ὁρῶντα πόδας ἐκείνους ὡς 20 ἑτέρους κίονας, οὓς αἱ πάννυχοι στάσεις καὶ πανηµέριοι οἰδοῦντας καὶ ἡλκωμένους καὶ τραυμάτων πλήρεις ἐδείκνυον * ἃ καὶ πρὸς ἔκπληξιν θεασάµενος ὥρκωσέ τε πάλιν τὸν ὅσιον ἀνελθεῖν καὶ συγγνώµην ἠτεῖτο ? τοῦ ἐγχειρήματος. Ὕστερον δὲ αὐτῷ καὶ τὸν κίονα ἵστησιν ὑψηλότερον καὶ τὸ πάχος στερρότερον καὶ τὴν 25 βάσιν καὶ τἆλλα πολυτελέστερον, γνώριµα καὶ αὐτῷ δ βασιλεῖ τὰ τῆς ὑπομονῆς ἐκείνου καὶ τῆς καρτερίας θέµενος. Ἠρκει μὲν οὖν

βίον καὶ fs αὐτὸς ἠξιοῦτο ? παρὰ Θεοῦ χάριτς. Ὁ δὲ λόγος μικρὰ ταῦτα καὶ oiovei στοιχεῖα καὶ ἀρχὰς λογιζόµενος τὰ πολλῷ 30 µείζονα τούτων δηλοῦν ἐπείγεται. η

17. — 1 οἰκων EC. — 3 om. Ο. — 5 οὐδὲ uiav ὄχλ. H. — 6 supr. lin. D.

7 τὴν add. Η. — ο ἔτι H. — 7 fra H. — 9 abràC. — 9 ἠξίωτο H. 18.— 1 ἔξον À.

VITA S. DANIELIS STYLITAE ΤΟ

τοῦ κίονος, δάκρυά τε ἔρρει τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ῥήματα προσετίθει τῶν δακρύων ἐλεεινότεα. Ὅρα γὰρ ὅσας Σ εἶχε πρὸς ὀδυρμὸν ἀφορμάς, τὴν φύσιν, τὴν πολιάν, τὴν τοῦ παιδὸς νεότητα, τὸ ἐπὶ µόνῳ τούτῳ σαλεύειν, τὸ μακρὰν ἐστάλθαι καὶ πολλὴν ταλαιπωρῆσαι 6 πορείαν καὶ ταῦτα δαιμονῶντι καὶ οὕτως ἀτάκτως καὶ μανικῶς ἔχοντι καὶ τέλος προσθεὶς ὅτι * « Τριακοστὴ αὕτη ἡμέρα ἐξ ὅτου τὸ σὸν ὄνομα τὸ πονηρὸν ἀνακράζει πνεῦμα, » τὴν εὐκίνητον ψυχὴν πρὸς ἔλεον εὐθὺς εἶχεν αὐτῷ συμπαθοῦσαν. Καὶ πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλε συμπαθεῖν 6 τοῦ «Χριστοῦ. μαθητής 5 ; « Εἰ où οὖν, ἔφη, δι ἐμοῦ πιστεύεις ἰαθῆναι [οτὸν παῖδα, δοθήσεταί σοι κατὰ τὴν πίστιν σου. > Καὶ ἅμα τοῦ ἐλαίου αὐτὸν ἐκέλευε ποτισθῆναι τῶν ἐκεῖσε ἁγίων ' οὗ γενοµένου βάλλει μὲν αὐτὸν εὐθὺς ἐπ᾽ ἐδάφους τὸ χαλεπὸν δαιµόνιον καὶ πολλοῖς αἰκίζει σπαράγµασιν, εἶτα uéya βοῆσαν ἐν oiuwyf * « Ἐξέρχομαι, φεῦ, ἐξέρχομαι ὀγδόης ἤδη παρούσης ἡμέρας, » τό µέλαν ὁ δαιμονῶν ἐξεμέσας αἷμα καὶ πεπηχός, εὐχαῖς ἰᾶτο τοῦ ἀοιδίμου πατρὸς καὶ ὑγιῶς ἔχων τῷ ἑαυτοῦ πατρὶ παραδίδοται, ‘O δὲ τὸν παῖδα λαβὼν τῇ μὲν γλώττη πρὸς εὐχαριστίαν ἐχρῆτο, -τοῖς δάκρυσι δὲ πρὸς χαράν. Ἔστι γὰρ καὶ ἡδονῆς δάκρυα, ὅταν ἐξ ἄκρας ἀθυμίας χαρᾶς ἀκρότητες τὴν ψυχὴν λαβοῦσαι τὸ πιέ- 20 Zov « νέφος εὐθὺς λύσωσι καὶ τῇ τῶν δακρύων φυσικῇ λιβάδι σὺν ἡδονῆ χρήσώνται. Οὕτως 6 παῖς οὐκ ἰᾶται µόνον τοῦ πονηροῦ δαΐµονος, ἀλλὰ καὶ κατὰ δαιμόνων εὐθὺς ὁπλίζεται, τῷ Θεῷ . αὐτὸν τοῦ πατρὸς μετὰ τὴν θεραπείαν καθιερώσαντος καὶ τὸ τῶν ᾿ μοναχῶν ἐνδῦναι σχῆμα καὶ τὸν βίον παρασκευάσαντος τῷ ἰατρῷ 26τε τοῦ σώματος παραδόντος καὶ ἰατρὸν Τενέσθαι καὶ τῆς ψυχῆς ἀξιώσαντος 5: ὃς καὶ καθαρῶς τῷ καθαρῷ προσῆλθε τὴν τοῦ βίου πᾶσαν ἀπολιπὼν µαταιότητα. Ἓν μὲν δὴ τοῦτο καὶ οὕτως ἔχον, ἕτερον dè τούτου οὐδαμῶς ἔλαττογ.

49. Κύρῳ τινὶ ὑπάρχῳ μὲν γεγονότι τὸ πρότερον, ὕστερον δὲ Vitae I, 31. ἦν--- καὶ ταύτης ἐκστάντι διά τινα κατ αὐτοῦ κινηθεῖσαν διαβολήν, θυγάτριον ἦν, ᾽Αλεξάνδρία ταύτῃ τὸ ὄνομα. Αὕτη τῷ προτέρῳ τὰ ὅμοια ἐπεπόνθει καὶ ὑπὸ δαίµονος ὠχλεῖτο δεινῶς. ‘O οὖν ταύτης πατὴρ τὸν ὅσιον ἐπὶ νοῦν λαβὼν re πρὸς αὐτὸν τὴν παῖδα τῇ 35 φυσικῆ στοργῆ θέρµην ἄλλην κεράσας καὶ τὴν ἐκ πίστεως, "Αμα οὖν αἱ τοῦ ἁγίου χεῖρες τῇ κεφαλῆ αὐτῆς ἐπετίθεντο, τὸ πνεῦμα ἐφυγαδεύετο, καὶ ὑγιὴς εὐθὺς ἡ πάσχουσα καθωρᾶτο . ᾽Αμέλει

- ἁ πὀσας H. — 3 µιµητής He — πιεζόµενον H. — ὃ καταξιώσαντος Η. --

6 ὕστερον H, érepovinras. C.

Vitae I, 37.

τος VITA 8. DANIELIS STYLITAE ; IAE

καὶ τῷ τοιούτῳ θαύματι θαῦμα συνήπτετο ἕτερον. δη γὰρ 6 Κῦρος τὰ μεγάλα θαρρῶν πρὸς τὸν ἅγιον τῇ αὐτοῦ χάριτι καταχρώµενος ἦν ' ὅθεν καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ τῶν ἀγρῶν αὐτοῦ τὴν φροντίδα πεπιστευµένου, δαιμονῶσαν καὶ ταύτην οὖσαν, πρὸς αὖτὸν ἤγαγε, καὶ θαρρῶν οὐχ ἡμάρτανεν, ἀλλὰ καὶ ταύτην μετὰ τῆς 5 θυγατρὸς εἶχε δαιµονίας λύσσης κεκαθαρµένην * ὑπὲρ ὧν δὴ καὶ µεγάλας ὁμολογῶν χάριτας — καὶ γὰρ περὶ λόγους εἶχε καὶ τὴν ἑλληνικὴν σοφίαν πεπαίδευτο ?— ἐπίγραμμα τῷ ὕστερον αὐτῷ ἱδρυθέν- T° κίονι ἐνεκόλαψεν ’ ἔχον οὕτως": « Meoonyds yainç τε καὶ οὖραγοῦ 5 ἵσταται ® ἀνὴρ πάντοθεν ὀρνυμένους” καὶ οὐ 5 τροµέων ’το ἀνέμους ᾿ τροφῇ ὃ᾽ἀμβροσίῃ τρέφεται καὶ ἀναίμονι ! δίψει, τεύχεα ῥιζώσας κίονι διχθαδίῳ : Συμεὼν δ’ ἐρίζει viéa κηρύττων μητρὸς ἀπειρογάμου.» ᾽Αλλὰ ταῦτα μὲν ὧδε {2

20. Τὰ δὲ ἑξῆς ἡμέρα μὲν! ἦν ἡΣ κυρία τῶν ἡμερῶν. ᾽Ανὴρ δέ τις τῶν παρὰ τὸν Εὔξεινον πόντον οἰκούντων ἣκε παῖδα κοµίζων 15 δαίµονι μὲν καὶ αὐτὸν κατάσχετον ὄντα, πλὴν τἆλλα κωφόν τε καὶ ἄλαλον καὶ ὁποῖον δὴ τὸν Χριστὸν θεραπεῦσαι διδάσκει 5 τὰ εὐαγγέλια, Ὡς οὖν ἤδη τῷ στύλῳ προσήγτιζον ὁ παῖς μετὰ τοῦ πατρός, ἐκτινά ἔας ὁ δαίµων τὸν παῖδα καὶ τῶν κρατούντων αὐτὸν ἀποσπάσας ἤλασε πρὸς τὴν κλίµακα, ἥτις ἐρηρεισμένη τότε τῷ στύλῳ ἐτύγ- 2ο χανε. Καὶ ὁ μὲν εὐθὺς τῆς κλίµακος ἐπιβὰς ἀνήει, ὁ δὲ ὅσιος ἄνωθεν ὁρῶν ἐδέετο τοῦ Θεοῦ. Καὶ πιῶς γὰρ οὐκ ἂν ὑπὸ τοῦ daiuovos ῥιφεὶς τῆς κλίµακος κατεάγη, εἰ μὴ προκατέσχεν οὗτος τὸν δαίµονα τῇ εὐχῆ; Οὔὕκουν αὐτῷ τὰς χεῖρας ἐπέθηκεν, οὐδὲ ἅπερ ἐπὶ τοῖς ἔμπροσθεν εἰώθει ποιεῖν ἔδρασεν, ἀλλ᾽ ἄνω μὲν 25 ἐκεῖνος ηὔχετο, κάτω δὲ dv 6 παῖς ἔτι καὶ µήπω τὰ µέσα τῆς κλίµακος ἐφθακὼς τῆς θεραπείας ἀπέλαυεν 4. Ἑνὸς ἔτι µόνου µνησθεὶς τῶν ἄλλων ἐν καιρῷ πάλιν diw µνησθήσοµαι.

21. Λέων ὁ µέγας ἐκράτει μὲν τῆς ᾿Ρωμαίων ἀρχῆς, ἥκιστα δὲ καὶ φύσεως εἶχε κρατεῖν, ἀλλ ἄρρενος ἡμοίρει γονῆς. Τί οὖν 30 not; Ἐπὶ τὸν πάντων κρατοῦντα φεύγει ! Oeôv, µεσίτῃ πρὸς αὐτὸν τῷ Δανιὴλ χρησάµενος. Καὶ ὃς ὑπήκουεν καὶ ὅτι τέξεται ñ γυνἠ τὸ ἐπιὸν ἔτος εὐθὺς ἐμήνυε. Γέγονεν οὖν αὐτῷ πρᾶγμα

Ἄπεπαίδευτος B. — 5 ἱδρυνθέντι Ο, G.— 4 ἐκόλαψεν Α,Β. — 5 (μεσσηγὺς — οὐρανοῦ) ὧν marg. D, om. E, F, G, H ; cf. supra p. EN real Ge — Ἰ ὀρνύμενος E,F,G, ἀρνύμενος H. — 8 καὶ où om.B. --ϐ τροµαίων D E, G, τρομαῖον C. — 10 ἀνέμονι, F.— 11 δὲ ῥίζη Ὀ, Ε, Ε, G, δὲ ῥίζα H. — 12 (ἀλλά — de) om. F, H. |

20. — 1 om. H. — 3 ο. À. — 3 om. Ἡ. — 4 ἀπέλαβεν C, ἀπήλαυεν B. 21. — ! καταφεύγει Η. 1

VITA S. DANIELIS STYLITAE 121

τὸ ῥῆμα καὶ ταῖς εὐχαῖς εἶξεν ñ φύσις οὐ δοῦναι µόνον υἱόν, ἀλλὰ καὶ κατ ἐκεῖνον δὴ ? τὸν καιρὸν δοῦναι, καθ ὃν τὸ θεοφόρον στόµα τοῦ ἁγίου προέλεξεν. Οὕτως 5 ἐκεῖνος οὐ µόνον εὐχῆς υἱὸς ἦν, ἀλλὰ koi τοῖς ἄλλοις ἐδίδου δι εὐχῆς ἔχεινὲ υἱούς. 5 Ταῦτα καὶ βασιλεὺς αὐτὸν ” ἀμειβόμενος, τρίτου θεµέλιον κίονος αὐτῷ 5 κατεβάλετο.

τοτε αὐτὸν τοῦ μὲν κίονος κατελθεῖν, φοιτῆσαι δὲ πρὸς τοὺς αὐτῆς τόπους καὶ τούτους οἰκῆσαι. « Πολλοὶ δέ μοι, ἔλεγεν, οὗτοι, καὶ ἅμα μὲν ἡσυχίας φίλοι, ἅμα δὲ καὶ παραμυθίαν ἄλλην ὀρέγειν δυνάµεvoi.» Ὅ δὲ τῆς ἀγαθῆς αὐτὴν γνώμης ἀποδεχόμενος οὐκ ἔκρινε μεταβαίνειν, ἀλλ’ ἐνταῦθα δὴ διακαρτερεῖν, ἔνθα καὶ παρὰ Χριστοῦ 15 πεφύτευτο τῇ ἀρετῆ TE ? ῥιζοῦσθαι καὶ τὸν καρπὸν διδόναι κατὰ τὸν 5 καιρὸν τὸν προσήκοντα. Ταῦτα καὶ τοιαῦθ᾽ ἕτερα λέξας καὶ εὐλογίας αὐτὴν ἀξιώσας ἐκπέμπει. Καὶ τότε δὴ πρὸς τὸν τοῦ Γελανίου ΄ κίονα μεταβαίνει, καὶ ἅμα τῷ στύλῳ — ὑψηλότερος γὰρ ἦν — καὶ αὐτῷ τὰ τῆς ἀρετῆς ἐπεδίδου καὶ πολιτείας ὑψηλοτέρας ἐπε- 2ολαμβάνετο. Οὐκ ἔμελλε δὲ ἄρα οὔτε τῷ διαβόλῳ οὔτε δὲ τοῖς € κείνου ἀνεκτὰ 5 ταῦτα εἶναι. Διά τοι ταῦτα αὐτὸς μὲν ὑπῆρχεν Ô κάµινον αὐτῷ πάλιν TV? τῶν πειρασμῶν ἀνάπτων, ἐκέχρητο δὲ 8 τοῖς ἐν Βυζαντίῳ τῶν αἱρειικῶν παισὶν ὑπηρέταις. Οὗτοι γύναιόν τι τῶν ἑταιριζομένων παραλαβόντες, ᾗ τὸ μὲν γένος ᾿Ασία, Βασιανὴ 25δὲ τὸ ὄνομα ', πλεύσασα δὲ εἰς Βυζάντιον, πορισμὸν ἑαυτῆ φεῦ ἀπὸ τοῦ οἰκεου σώματος πονηρὸν ἐποιεῖο. Ταύτην λόvois ἐξαπατήσαντες καὶ ὅρκοις πείσαντες καὶ χρημάτων ἐπαγγελίᾳ ὅλην πρὸς ὅπερ ἠβούλοντο παρορµήσαντες, παρασκευάζουσι πρὸς τὸν ἅγιον ἀπελθεῖν, καὶ ἢ ἐκείνῳ À ἑνί γε τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἔρωτα 8ο ἐνσπεῖραι καὶ πρὸς ἐπιθυμίαν ἄτοπον ἐκκαλέσασθαι. "Ανεισι τοι- γαροῦν ἡ ἀκόλαστος πρὸς τὸν σώφρονα, πρὸς τὴν καθαρὰν ψυχὴν ἡ ἀκάθαρτος, ἀκολούθων πλῆθος ἐπαγομένη, φαντάσµασί τε καὶ σχήµασι βδελυροῖς '9 χρωµένη καὶ χρυσίων περιβολῇ καὶ κοσµίων ἄλλων ἐπιπλοκῇ κλέπτειν οἰηθεῖσα καὶ δελεάζειν ὀφθαλ- 35 μοὺς ἐκείνους, οὐδὲν πρόσγειον, οὐδὲν τῶν ὑλικῶν ἀγαπήσαντας

2 supra lin. D. — 5 οὗτος Ο. — 4 ἔχειν δι’ εὐχῆς Η. — ὕ αὐτιῶ Η. --- 6 αὐτὸν Η.

22.— 1 πανταχοῦ C.— 3 δὲ C, om. Ἡ. — 5 om. À, H.— 4 Γελαδίου A. -- 5 om. H. — 6 ἐνεκτὰ H. — 7 om, Ἡ. — 8 re C. — 3 (Βασιανὴ — ὄνομα) om. Η. — 10 βδελλυροῖς C. —

Vitae I, 35.

Vitae 1, 40.

122 VITA S. DANIELIS STYLITAE

Παραμείνασα δέ τινι τῶν ἀγρῶν, ὃς τοῦ τε κίονος ἦν ἀντικρὺ καὶ τῆς µάνδρας τῶν λογικῶν θρεµµάτων!! τοῦ καλοῦ τοῦδε ποιµένος τοῦ !? Δανιήλ 5, προσεποιεῖτο νοσεῖν, ἵν εἰ δυνατὸν καὶ αὐτῷ μὲν τῷ ἁγίῳ ψυχικῆς ἀρρωστίας αἰτία γένοιτο * εἰ à’ οὖν, τοῖς γε μαθηταῖς ἐκείνου τὴν λύμην ἐνθείη. NES 28. Ὡς δὲ ἐπὶ πολὺν τὸν! χρόνον παραμεινάσης ?, ἅπαν αὐτῆ τὸ σόφισµα µάταιον ἦν, κατέρχεται μὲν πρὸς τοὺς ἀποστείλαντας, λέγει δὲ ἡ κατάπτυστος καὶ καταψεύδεται τοῦ ἁγίου, ἃ μὴ ὅτι * γε τῷ µεγάλῳ ἐκείνῳ ἐπὶ νοῦν ἦλθε --- τοῦτο γὰρ oùd’ ἂν / ὁ " σφόὃρα τῶν λογισμῶν ἐκκρουσθεὶς ἐπίστευσεν, — ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἐκείνου το φοιτητῶν οὐδενί, πολλοῦ γε καὶ ὁ δεῖ. Τὰ δὲ ἦνὡς' « Ἑάλω μὲν κατ ἄκρας ἐμοῦ Δανιήλ, «ἐδέξατο δὲ Th ψυχῆ τὸ βέλος, καὶ Τέλος ὡς ἐπέτρεψε τοῖς μαθηταῖς ἀναγαγεῖν Ἰ µε διὰ τῆς κλίµακος πρὸς αὐτόν ΄ ἐμοῦ δέ, φησί, μὴ ἀνασχομένης ἐβουλεύσαντο ἀνελεῖν τοῦ τὴν ἀκολασίαν ταύτην λαθεῖν " καὶ ἰδοὺ μόλις τὰς χεῖρας αὐτῶν 15 διαδρᾶσα 5 τῇ φυγῆ σέσώσµαι. » Οὕτω τῆς µαινάδος ἀνέλεγκτα ὃ διαψευδοµένης, ἥρπαζον ἐκεῖνοι τοὺς λόγους ὡς ἀληθεστάτοις προσέχοντες * à γὰρ ἐβούλοντο, ταῦτα καὶ ἀληθῆ εἶναι dovro !9 καὶ τοῖς ἄλλοις παρέπεµπον. ᾽Αλλὰ γὰρ ὁ αὐτὸς ἦν κἀνταῦθα Θεὸς καὶ τὸ τῆς δίκης ἄφυκτον καὶ ἀλάθητον. Ti οὖν yiverou, 20 καὶ πῶς ταῦτα οἰκονομεῖται; ΤΠνεῦμα πονηρὸν ἐπὶ τὴν φαύλην καὶ ψευδολόγον εὐθὺς πέµπεται, καὶ GKOV ἄκουσαν ἐξειπεῖν ἀναγκάζει τήν τε πρὸς ἐκείνην τῶν αἱρετικῶν ἀπάτην καὶ τὴν αὐτῆς πάλιν ψευδολογίαν καὶ τὸ μηχάνημα. Λαβόντες οὖν αὐτὴν οἱ τῆς πόλεως καὶ πρὸς τὸν ὅσιον ἀγαχγόντες θεραπεύειν ἠξίουν. ‘O δὲ25 ἀληθὴς Χριστοῦ µαθητὴς τοῦ φήσαντος ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ δεῖν τοῖς ἀδελφοῖς ἀφιέναι τὰ ὀφειλήματα καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἀγαπᾶν, ἀμφοτέρας ἅμα τὰς ἐντολὰς πράξει μιᾷ συνεπέρανε, τὴν μὲν τῷ τὸ ἀδίκημα συγχωρῆσαι, Tv‘! δὲ τῷ καὶ τῇ συμφορᾷ συναλγῆσαι, μᾶλλον δὲ τῷ καὶ τέλεον αὐτὴν ἀνορθώσασθαι: εὐχῆ τεγὰρ ‘? χρη- 30

Oduevos καὶ ἔλαιον αὐτὴν τῶν ἁγίων οἷόν τι ποτίσας ἀλεξίκακον

φάρµακον, τὸ μὲν πονηρὸν πνεῦμα ὥς τι τῶν ἰοβόλων εὐθὺς ἀπελαύνει, ὑγιᾶ δὲ τὴν πάσχουσαν παραδίδωσι τοῖς οἰκείοις. "Ἡ καὶ τῷ ἐκείνου περιπλακεῖσα Kiovi, πολλὰς μὲν τὰς εὐχαριστίας, πολλὰς δὲ καὶ τὰς πρὸς Θεὸν ἐπαγγελίας τὸ λοιπὸν ἐποιεῖτο, ἅτε 35

1 τῶν add. Ἡ. — 12 om. H. — 15 καὶ add. H.

23. — ! om. G. — ? mapaunavdon H. — 5 ἃ μὲν µήτι H.— 4 οὐδ ἂν om.

H —5 om. H. — 6 om. C, H.—7 ἀγαγεῖν H.— 8 διαδράσασα H. — ® εὐέλεγκ- ..Tœ H. — 10 (ταῦτα — ὤοντο) om. Ο. — 11 τὴ δὲ H. — 13 om. H.

VITA S. DANIELIS STYLITAE 123

διπλῆν ἐκφυγοῦσα νόσον, où τὴν φαινοµένην µόνον καὶ φαινοµένου πράγματος βλάβην ἔχουσαν, ἀλλὰ πολλῷ πλέον τὴν ἀφανῆ καὶ αὐθαίρετον καὶ ψυχὴν ἀθάνατον κολάζειν ἀθάνατα δυναµένην.

24. OÙ µόνον δὲ τὴν ἄρτι προσπεσοῦσαν ὁ µακάριος νόσον vise 41.

ὡς εἶχε ταῦτα πεποιηκότος”, ὁ πολὺς τὰ μέλλοντα προορᾶν πρῶτον μὲν τὴν πρὸς αὐτὸν ἄφιξιν τῷ πνεύµατι προγινώσκει * ἔπειτα ὡς ἐκεῖνος ἤδη κατὰ τὸν στῦλον γενόμενος ἔκπαλαι μὲν ἐρᾶν ἔφη τῆς πρὸς αὐτὸν ἀνόδου, ἐκκλησιαστικαῖς δὲ φροντίσιν εἴργεσθαι 25 πέρας παρασχεῖν τῇ ἐπιθυμίᾳ, νυνὶ δὲ ἥκειν αὐτόν τε ἰδεῖν καὶ εὐχῶν αὐτοῦ καὶ λόγων καταπολαῦσαι, ἠξίου δὲ καὶ τὴν κλίμακα στῆναι. Ο dé 7: « Μάτην, φησὶν ὁ προφητικώτατος Δανιὴλ πρὸς αὐτόν, κόπου σοι κατέστη πρόξενος ὁ κινήσας σε πρὸς ἡμᾶς. » Τοῦτο ἔκπληξιν ἅμα καὶ δέος ἐμβάλλει τῷ Ἱερεῖ, ἔκπληξιν μὲν ὅπως 39ο οὕτω τῆς ἀφίξεως αὐτοῦ τὸν τρόπον διέγνω, δέος δὲ ὅτι καὶ τὰ τῆς γνώμης αὐτοῦ τῷ µεγάλῳ φανερὰ ἦν : οὐδὲ γάρ, εἰ μὴ παρὰ τοῦ κρατοῦντος ἠνάγκαστο, ἐπένευσεν ἄν ποτε ἀνιέναι. 25. Ἐπεὶ δὲ πολλὰ μὲν τοῦ ἐπισκόπου, πολλὰ δὲ καὶ τιῶν ἑπομένων τῷ ἐπισκόπῳ τεθῆναι τὴν κλίμακα δεηθέντων καὶ ἀνελ- 35 θεῖν, ἀπηγόρευσεν 6 ἀήττητος, ἤδη δὲ καὶ ὁ ἥλιος κατὰ µέσας ἑστήκει!, τὰς κεφαλὰς θερμαῖς αὐτὰς βάλλων ταῖς ἀκτῖσι, καὶ τὸ πλῆθος diyn καὶ καύσωνι ὁ ἐπίσκοπος Φλεγομένους ἑώρα, Ti

24, — 1 om. H. — 3 (ᾶσθαι H. — 5 ἀπελθεῖν Ο. — # ὁρμὴν H. — ὅ om. H. — 6 πεποικότος H. — Ἰ 6 δὲ om. Ἡ.

Vitac I, 44.

124 VITA S. DANIELIS STYLITAE

ποιεῖ; Κάτωθεν μὲν ἐπιτρέπει τῷ ἀρχιδιακόνῳ τὰς συνήθεις εὐχὰς ὑπαγορεῦσαι * αὐτὸς δὲ προσευξάµενος χειροτογεῖ τὸν µέγαν καὶ μὴ παρόντα πρεσβύτερον, καὶ ἅμα τὸ πλῆθος 3": «ἄξιος, » ἐπεβόων ἐπὶ τὸν ἀληθῶς ἄξιον. Οὕτω τοῦ πατριάρχου Γενναδίου ἱερέα τε τὸν Δανιὴλ ὀνομάσαντος καί ' «᾿δού, εἰρηκότος, καὶ 6 λαός 5 σοι τὴν νενοµισµένην ἀφῆκεν ἐπὶ τούτῳ φωνὴν 5 καὶ’ Θεὸς ἄνωθεν δι ἐμοῦ σοι τὴν χεῖρα ἐπέθηκε, καὶ ἁπλῶς πάντα τὰ τῆς ἱερωσύνης ἐδέξω σύμβολα : λείπεται γοῦν τὴν κλίµακα τῷ κίονι ἐρεισθῆναι, ἵνα καὶ τῆς ἱερᾶς µετάσχης θυσίας καὶ πάντα ὑπείἔης τῷ καλοῦντι Θεῷ.» Τότε" yvods ὁ µακάριος μὴ ἂν ἀθεεὶτο ταῦτα γενέσθαι, ἀλλὰ κἀκεῖνον συνευδοκῆσαι τοῖς γεγοµένοις, τήν τε κλίμακα τεθῆναι κελεύει καὶ τὸν οὐράνιον µαργαρίτην, τὴν θείαν φημὶ κοινωνίαν, καὶ δίδωσι καὶ λαμβάνει. Εἶτα 5 καὶ τᾶλλα πάντα τὰ Ἰ τοῖς ἱερεῦσιν εἰωθότα ποιήσας καὶ τοῦ πλήθους ὑὕπερευξάµενος, ἀφῆκε χαίροντας ὁμοῦ καὶ θαυμάζοντας ' τὸ μὲν τ5 διὰ τὴν πρόγνωσιν καὶ τὴν ἐπαινετὴν ὄντως δειλίαν, τὸ δὲ ὅτι µόγις μέν, πείθεται δὲ ὅμως αὐτὸς μὲν τὴν ἱερωσύνην λαβεῖν, ἐκείνοις δὲ τὰ τῆς εὐχῆς παρασχεῖν καὶ τῆς ὃ εὐλογίας. Ταῦτα δῆλα καὶ τῷ βασιλεῖ γίνεται καὶ τῆς ὁμοίας αὐτὸν ἐμπίπλησιν ἡδονῆς καὶ ἐκπλήξεως. 20 26. Οὐδὲν οὖν uéra οὐδὲ τῆς ἀρχῆς φρονήσας οἰκεῖον, ἀλλὰ μαθὼν ὅσον ἐστὶ βασιλείας ἀρετὴ τιµιώτερον, ἄνεισι καὶ αὐτὸς πρὸς αὐτὸν καὶ ὥσπερ! τὸν τὂφον καὶ τὴν βασίλειον ὀφρὺν κάτω λιπὼν καὶ ἀποδυσάμενος 3, βάλλει μὲν ἑαυτὸν εἰς γῆν, ἅπτεται δὲ τῶν ἱερῶν ἐκείνου ποδῶν, καθαπερεὶ τῷ ταῦτα ποιεῖν μεῖζον 25 ἢ κατὰ βασιλέα τιμώμενος. 'Αψάμενος δὲ πληροῦται θαύματος À πρότερον ὁ Γελάνιος ' πόδες γὰρ ἐκεῖνοι λίαν ἐξῳδηκότες ἦσαν καὶ ὅλως βρύοντες ἕλκεσι : καὶ ἦν φρικτὸν ὁμοῦ καὶ οἰκτρὸν καὶ 5 ἰδεῖν καὶ ἄψασθαι. Τότε γοῦν ὁ βασιλεὺς αὐτὸν καὶ διττῶν βάσει ‘ κιόνων δωρεῖται, οὓς αὐτὸς ἵδρυσε, διχθάδιον τὸν στῦλον ἐπονο- 3ο µάσας * οὗ καὶ Δανιὴλ ἐπιβαίνων ἔχαιρεν. ᾿Ἐκεῖνός τε γὰρ τῷ ὕψει μᾶλλον ἐπῆρτο, καὶ οὕτως ἅμα πρὸς ἆἄσκησιν ἐπετείνετο, θέρους μὲν φλογωδέστερον βάλλοντος αὐτὸν ὅ τοῦ ἡλίου, χειμῶνος δὲ ψυχρότερον τοῦ ἀέρος. “Qc δὲ καὶ τῆς τῶν ἀνέμων βίας χιόνος τε καὶ χαλάζης ἰσχυρῶς ἐπιτιθεμένων 5 καὶ ἥκιστα φορητὴν 35

2? καὶ add. Ἡ. — 5 φωνὴν ἐπὶ τούτω H. — 4 ὃ add. À. -- 5 τὸ Ἡ. — 5 εἶττα À. — 7 om. Ἡ --- 8 τὰς Ο.

26.— 1 ὥστεο. — 3 ἀπολυσάμενος H.— 5 om. H. — # βάσιν Η. — 5 αὐτὸν βάλλ. Ἡ. — 6 ἐπιτεταμένων H.

VITA S. DANIELIS STYLITAE 125

27. "Αρτι μὲν ἀρχὴν εἶχεν τῷ ἐνιαυτῷ ' À περίοδος καὶ μὴν Vitae I, 45. ἐνειστήκει ὃν Ῥωμαῖοι Σεπτέµβριον 3 καλοῦσιν, ἐν ᾗ 3 καὶ τῷ µεγαλομάρτυρι Μάµαντι ἑορτὴν ἄγουσιν οἱ “Φιλόθεοι. Ἑσπέρας οὖν, ὅτε τοῖς εὐσεβέσι τὰ τῆς ἑορτῆς προτελεῖται καὶ πάννυχος ἄγεται,

ποτέλος ἡ προφητεία τοῦ μεγάλου λαμβάνει καὶ ἄφνω Ti μεγίστη καὶ’ βασιλίδι τῶν πόλεων ὁ ἐμπρησμὸς ἄρχεται καὶ τοσοῦτον ἤρθη καὶ οὕτως ἴσχυσεν, ὡς μικροῦ πᾶσαν ἐκτρῖψαι τὴν πόλιν. ὝἨρξατο μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ παραθαλασσίου τείχους, ὃ δὴ ‘ καὶ Νεώριον ὀνομάζουσι, φθάνει δὲ καὶ εἰς τὸν τοῦ Κωνσταντίνου 15 φόρον καὶ ἕως ᾿Ἰουλιανοῦ λιμένος περιχωρεῖ, ὡσανεὶ µέσην τὴν πόλιν περιζωσάµενον. Ἔνθεν τοι καὶ πᾶν σῶμα κατελαμβάνετο, πᾶν δὲ τὸ ληφθὲν εὐκόλως ἀπώλλυτο, καὶ τὸ πῦρ οὕτως ὑὕλοτροφούμενον ἐπὶ µεγίστην ἤρθη τὴν φλόγα * καὶ κακὸν ἅμαχον ἦν παντὸς τοῦ πρὸς ἄμυναν ἐπιφερομένου μηδὲν ἀνύειν ἐλεγχομένου. 20 Διὰ ταῦτα καὶ πολλὰς μὲν οἰκίας, πολλοὺς δὲ ναούς, πρὸς δὲ καὶ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν διεῖρπεν ἐπινεμόμενον ' πολλοὶ δὲ µέρη τε καὶ µέλη τοῦ σώματος à τὸ πῦρ ἐπῆλθεν εὐθὺς ἠκρωτηριάζοντο. Καὶ ἦσαν οὕτως ἡμιφλεγεῖς καὶ ἡμίτομοι ἐλεεινότεροι τῶν εἰς τέλος ἀπολωλότων τοῖς οἰκείοις Ὑινόµενοι. Ἡν οὖν κίν- 25 duvos τὸ θρυλούμενον τῆς οἰκουμένης θαῦμα *, τὴν Κωνσταντίνου φημί, τῷ τῶν Σοδόµων ἐμπρησμῶ πάσχουσαν ἰδεῖν παραπλήσια. Μόλις οὖν ὡς ἐν τοσούτῳ κακῷ À τε τοῦ ἁγίου πρόρρῆσις 6 αὐτοὺς ? εἰσήει καὶ τῶν ἐκείνου µόνων εὐχῶν ἧττον γενέσθαι τὸ δεινὸν πιστεύουσιν. Ἔνθεν τοι καὶ τάχει πολλῶ πρὸς αὐτὸν θέουσιν, 306 μὲν χρημάτων ἀποκλαιόμενος στέρησιν, ὁ δὲ δούλων, ἄλλος οἰκίας, ἕτερος φίλων, καὶ ὁ μὲν συγγενῶν, ὁ δὲ γυναικὸς καὶ παίδων αὐτῶν 7, ὁ δὲ καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν προσόντων. Ep’ οἷς οὕτω περιαλγῆ τὸν ἅγιον ἔθηκαν, ὡς καὶ δακρύων ὅλον ὑποπλησθέντα ῥᾳθυμίαν αὐτῶν καταγνῶναι, ὅτι, πολλὰ τούτοις 35 διαμαρτυρουµένου ® τε καὶ προλέγοντος, µετανοίᾳ τὸ δεινὸν ἐκφυγεῖν οὐκ ἠγάπησαν, Νινευῖται µόνον ἐν τῷ παθεῖν, οὐχὶ καὶ ἐν τῷ

- 7 ὅπερ H. — 8 oi H.

27.— 1 τοῦ ἐνιαυτοῦ H. — 3 ra — 5 ᾧῷ Ἡ. # om. Ἡ. — τῆς οἰκουμένης Ἡ. — 5 πρόρησις Α. — 7 αὐτοῦ Η. — # ρα E.

126 VITA S. DANIELIS -STYLITAE

Te καὶ νηστείας ἐπιμελεῖσθαι παρήνει, καὶ αὐτὸς δὲ τὰς χεῖρας εἰς

Vitae I, 47.

οὐρανοὺς ) ἄρας τὴν ἐκεῖθεν ἐπεκαλεῖτο βοήθειαν, καὶ μετὰ τὴν εὐχὴν ὥσπερ αὐτοῖς τὴν ἀρχήν, οὕτω δὴ καὶ. τὸ τέλος τῆς συµφορᾶς εἰρηκὼς τούτους ἀπέλυσεν. « Ἑπτὰ γάρ, φησίν, ἡμέραι, 5 καὶ ἡ τοῦ πυρὸς ἀπειλὴ στήσεται.» Οὕτως ἐκεῖνός τε εἶπε καὶ !0 τὸ ἔργον ἀκόλουθον ἦν ' ἑβδόμη τεγὰρ ἦν, ‘! καὶ τὸ πὂρ οὐκέτι '3 Av. Τότε καὶ τοὺς ἄλλους καὶ τοὺς ἐν τέλει πάντας καὶ αὐτὸν δὲ τὸν κρατοῦντα φόβος λαμβάνει, καὶ τὴν βασιλίδα παραλαβὼν οἰκτρὸς ἱκέτης 5 τοῦ µακαρίου Τίνεται, πρὸς μὲν τὸ παρελθὸν συµπάθειαν, 10 πρὸς δὲ τὸ µέλλον ἀσφάλειαν ἐξαιτούμενος.

28. Ηδη μὲν οὖν μετὰ τὰς φθινοπωρινὰς τροπὰς τοῦ καιροῦ µεταβαλόντος !, χειμὼν ἦν καὶ χειμὼν λόγου μὲν κρείττων, τῆς δὲ τοῦ yevvaiou ψυχῆς ἡἠττώμενος, ὑετῶν δὲ πλείστη καταφορὰ. καὶ καταιχὶς ἀνέμων σφοδρά. ᾿Εστασίαζε δὲ καὶτς πρὸς ἑαυτὰ τὰ πνεύματα καὶ ἔπνεεν ἅμα πολλὰ καὶ οὕτως ἆγρια, ὡς καὶ τὰς σιδηρᾶς τῶν κιόνων λαβάς, αἳ τὴν συµβολήν ὃ τε τῶν δύο συνεῖχον κιόνων καὶ τὸν Δανιὴλ ἄνωθεν ἔφερον, βιαίως ἀποσπασθῆναι, µόνῳ δὲ συνειλῆφθαι τούτους στυλαρίῳ μικρῷ, ὃ μεταξὺ τούτων ἐτύγχανεν ἐμβληθέν. “Αμα γοῦν προσέπιπτε καται-2ο τίς, καὶ οἱ κίονες ἐκραδαίνοντο καὶ ὁ δίκαιος ἄνωθεν ὡσεὶ κλάὃος δένδρου -TÂdE κἀκεῖσε περιεφέρετο καὶ συμπεριήγετο “ τῇ πνοῇ * βοαὶ δὲ σὺν δάκρυσι τῶν μαθητῶν κάτωθεν καὶ ὀφθαλμοὶ πρὸς µόνον ἐκεῖνον Βλέποντες καὶ προσδοκία λυπηρὰ µία À τοῦ πατρὸς αὐτῶν στέρησις. ᾽Αλλ᾽ οὐκ ἤδη καὶ ἡ τοῦ Δανιὴλ ἐλπὶς 25 ἡ πρὸς Κύριον ἐσαλεύετο, ἀλλ’ ἐπὶ ταύτης τῆς ἀρραγοῦς πέτρας

ὁ µακάριος στηριζόµενος μηδενὶ μηδὲν φθεγγόµενος μηδὲ εἰ τοῦτο OuuBñ δεδοικὼς — τί γὰρ δεινὸν αὐτῷ τὸ θανεῖν, D τὸ ἐνταῦθα

5 οὐρανὸν H. — 10 οὕτως add, C. — 11 (ἑβδόμη — ἣν) on. H. — 1? οὐκέτ H. — 15 οἰκέτης À, H.

28.— 1 καταβαλόντος À. — ? corr. prius. αὐτὰ D. — 5 συµβο/[[[//λην D. — συνπεριήγετο C.

VITA S. DANIELIS STYLITAE 127

δι ἐκείνου σοφώτατα, ὥσπερ εἴωθεν, οἰκονομεῖται. Καὶ σκοπεῖτε, ὅπως τὴν οἰκονομίαν ποικίλλειν : καὶ δι ἄλλων ἕτερα πλέκειν πολλάκις οἶδεν ἡ πρόνοια. Ἔγνω βασιλεὺς à συµβέβηκε τῷ δικαίῳ 5 καὶ τὸν στῦλον ἰδεῖν ἔσπευδε, τοῦτο μὲν δίκας ἐπιθήσων τοῖς μὴ 5 βεβαίως τὰς λαβὰς εἰργασμένοις, τοῦτο δὲ τοῦ λοιποῦ ταύτας πρὸς ἀσφάλειαν συναρµόσαι. ἸΑλλ ἐκείνους μὲν ἡ τοῦ μεγάλου πραότης τῆς τοῦ! αὐτοκράτορος ἀπειλῆς ἐξαιρεῖται θάνατον aÿτοῖς ἀπειλοῦντος, κατιόντι δὲ τοῦ ὄρους τῷ βασιλεῖ κίνδυνος οὐ μικρὸς συνηνέχθη. Δέος γὰρ κατὰ ὅ τύχην ἐκταράξαν τὸν ἵππον, ιο οὗ ἐπιβεβηκὼς αὐτὸς ἦν, καὶ πτοηθεὶς καὶ τοὺς ἐμπροσθίους πόdaç πρὸς τὸ ὄρθιον ἀνατείνας, ὕπτιος μὲν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ὁ ἵππος εὐθύς, ὕπτιος δὲ καὶ» ὁ βασιλεὺς σὺν αὐτῷ, τὸ δὲ τῆς βασιλικῆς καθέδρας ἔμπροσθεν ὑπερανεστηκὸς ἐπιτρίβει τῷ βασιλεῖ τὸ µέτωπον, καὶ τὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς στέφανον πόρρωθεν ἐκ- 15 κρούειἸ, ἔνθα συμβαίνει τοὺς ἐν αὐτῷ µαργάρους ἄλλον ἀλλαχοῦ διασκεδασθῆναι. ᾽Αλλὰ καὶ Δανιὴλ τῇ εὐχῆ προφθάσας τὸν πονηρὸν χαλεποῦ θανάτου σώζει τὸν βασιλέα καὶ χωρὶς οὕτω κινδύνου τὴν ἐπάνοδον ἐποιεῖτο. ‘AN ἐνταῦθά µοι τῆς διηγήσεως τὸ κεφάλαιον καὶ ὅπως οἶδεν ἡ πρόνοια παραδόξως οἰκονομεῖν, 20 30. ‘O τοῦ βασιλέως ἱπποκόμος, ὡς δὲ ἡ κοινὴ ἂν εἴποι καὶ συνήθης γλῶττα, τῶν ἵππων ὁ κόμης, Ἰορδάνης οὕτω καλούμενος, ἐνόσει μὲν πάντα τὸν πρὸ τοῦ χρόνον τὴν ἄθεσμον Αρείου uaνίαν. Τότε δὲ τόν τε! τοῦ βασιλέως κίνδυνον ὑποπτήξας καὶ µήπως ὀργῆς αἴτιον αὐτῷ γένηται τὸ συμβάν, ὃδρόμῳ πρὸς τὸν ὅ- 25σιον ἀφικνεῖται. ‘O δὲ οὐ µόνον αὐτῷ τὸν ἐκ τοῦ κρατοῦντος φόβον λύσειν ὑπέσχετο, ἀλλὰ καὶ τῆς πονηρᾶς αὐτὸν ἀπαλλάξαι 3 κακοδοξίας, A παντὸς ἄλλου κίνδυνός ἐστι χαλεπώτερος * ἤκουσε τούτων. ὁ ἱπποκόμος καὶ πραείαις αὐτοῦ καὶ μελιχραῖς παραινέσεσι τὴν ’Apeiou δόξαν ἐξομοσάμενος τὰ τῶν ὀρθοδόξων φρονεῖ. 4ο Ὅ μὲν οὖν ὅσιος πέµπει πρὸς βασιλέα, ὅτι τε Ιορδάνης τὴν -ᾱπάτην ἀπαρνησάμενος τοῖς ὀρθοῖς στοιχεῖ δόγµάσι καὶ ὅτι: «δίκαιός ἐστι μάλιστα καὶ di αὐτὸ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὴν πρὸς ἐμὲ ἄφιἴξιν τῆς παρὰ σοῦ συγγνώµης τυχεῖν. » ‘O δὲ ἀντεπιστέλλει ὅτι: « Τῆς μὲν τοῦ κινδύνου αἰτίας οὐκ ἀἄλλοςτις αἴτιος ἢ αὐτὸς ἐμαυτῷ, οὔ- 35 τω πρὸ τῶν σῶν ὀφθαλμῶν τοῦ ἵππου ἐπιβῆναι τολµήσας, ἀλλὰ μὴ πολὺ πεζὸς τοῦ ἱεροῦ κίονος ἀποστάς. ᾽Απὸ γοῦν τοῦ παρόν-

} ποικίλην Ἡι — 5 ὁσίω Η. — ! ο, Ἡ. — τὴν add. H, — ‘on. E, -- 7 corr. prius κρούει D.