LAUDATIO 8. ALYPII STYLITAE

5. Ἠνιᾶτο δὲ τὴν ψυχὴν καὶ éduopépe, ὡς τῶν ἁγίων τόπων τῆς ἱστορίας καὶ προσκυνήσεως ἀποτυχών΄ εἶτα βλέπει καθ’ ὕπνους εὐειδῆ τινα λέγοντα αὐτῷ ' «Μἠ ἀθύμει ὡς τῆς ἐλπίδος τῶν ἁτίων τόπων ἀποτυχών " ἐκεῖ γὰρ εἶναι τοὺς ἁτίους τόπους εὖ ἴσθι, ἐν οἷς ἂν οἱ ἀγαπῶντες τὸν Θεὸν ποιοῦσιν αὐτοῦ τὸ θέλημα.» Ταῦτα ς ἀκούσας ὁ δίκαιος ἀπεβάλλετο ! μὲν τὴν ἀθυμίαν, ἐμάστευε δὲ ἀπερικτύπητον χῶρον τοῦ ἡσυχάσαι καὶ εὗρε μέν, ὡς ἐπόθει, ἠλίβατον ὄρος καὶ δύσβατον κατὰ ueonuBpiav τῆς πόλεως, εἴργεται δὲ καὶ αὖθις παρὰ τοῦ ἐπισκόπου διὰ τὸ τοῦ ὄρους πρόσαντες. Εὐὑρίσκει τοιγαροῦν παρὰ τὰ Σ τοῦ ὄρους κράσπεδα χωρίον ἕτερον, 10 ἐν ᾧ εἵλετο τὴν ἀσκητικὴν καταπῆξαι παλαίστραν. ΄Ἡν δὲ τὸ χωρίον ἑλληνικῶν τύμβων πεπληρωμένον καὶ πολυέραστον οἰκητήριον πλησμονῆς δαιµονίών, ἐν D καὶ κίων ὑπερηρμένος ἐν Tois µνήµασι µακρότατος λίαν καὶ ἐπάνω αὐτοῦ ἄγαλμα λίθινον Υεγλυμµένον, ταυρολέοντος ἴνδαλμα φέρον ' ὅπερ ὁ ἅγιος καταστρέψας 15 διὰ μοχλοῦ σιδήρου καὶ κάτω βαλών * « ΄Ὢδε, φησί, κατοικήσω ἐγώ, ὅτι ἠρετισάμην τὴν στήλην ταύτην. »

6. Ἔκτοτε οὖν λοιπὸν Σ μετὰ τὸ ἐκεῖσε κατῳκισθῆναι τὸν ὅσιον, ᾱσπονδος ἦν µάχη ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ μεταξὺ τοῦ δικαίου καὶ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων, τῶν μὲν ἵνα ἐκδιώξωσιν ἐκεῖθεν αὐτόν, τοῦ δὲ 20 ἵνα ἀπελάσῃ αὐτοὺς τοῦ χωρίου ' οὓς καὶ τέλεον ἀπήλασε καὶ ἐτροπώσατο τῇ πανοπλίᾳ τοῦ Θεοῦ καθωπλισµένος καὶ τῇ µαχαίρᾳ τοῦ πνεύματος καὶ τῇ συνεχεῖ προσευχῆ. Οἱ δὲ ὀλολύζοντες ἐδραπέτευον κράζοντες καὶ λέγοντες ὅτι ' «᾿Αλύπιος ἡμᾶς ἐκ τῆς χρονίου ἡμῶν καταπαύσεως ἐκβαλὼν διώκει καὶ οὐκ οἴδαμεν τοίνυν ποῦ 25 ἀπελευσόμεθα καὶ τί δράσοµεν. »΄Ο δὲ ὅσιος ἐν δυσὶν ἔτεσι καθείρἔας ἑαυτὸν ἐν στενοτάτῳ κελλίῳ, πολλαῖς ἐν αὐτῶ σκληραγωώγίαις τὸ σῶμα κατέτηξεν. Ἐπεὶ δὲ ἡ ὀσμὴ τῶν ἔργων αὐτοῦ καθέλκουσα πλῆθος λαοῦ πρὸς αὐτὸν διέκοπτε τῷ δικαίῳ τὴν ἡσυχίαν, καὶ UN φέρων ὁ πύκτης τὰς τῶν ἀνθρώπων ὀχλήσεις τὴν ἐπὶ 3ο τοῦ κίονος ἄνοδον εἴἵλετο : did καὶ τὴν τοῦ κίονος κορυφὴν µηχαγᾶται διά τινων σανίδώων διαλαβεῖν, κλωβὸν περικλείσας καὶ σµικρότατον ὄροφον ' καὶ ἔκτοτε λοιπὸν ἵστατο καθάπερ κίων ἔμψυχος ἐπάνω τοῦ ἀψύχου κίονος ἀμετάτρεπτος. Καὶ τίς οὖν ἱκανὸς ἐν λόγοις θριαμβεῦσαι οὓς ἐκεῖνος ἐπάνω ἐκεῖσε ἱστάμενος καθυπ- 35 έµεινεν ἄθλους, βαστάζων τὸν καύσωνα τῆς ἡμέρας ἐν καιρῷ θερινῷ καὶ τὸν παγετὸν τῆς νυκτὸς ἐν καιρῷ χειµερίῳ, ἀπαστίας

1 ἀπεβάλετο Q. — Στὰ supra lin. Ο. — 5 in marg. Ο.

LAUDATIO S. ALYPII STYLITAE : 191

τε καὶ στάσεις παννύχους ! καὶ ὅσας ἐκεῖνος χρυσοπλόκους πλεκτάνας συνέπλεξεν ἀρετάς, οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὰς ἐκ τῶν πονηρών δαιμόνων πάλας καὶ µάχας : οἳ καὶ λίθους πολλάκις κατ αὐτοῦ Βάλλοντες ἐξεδειμάτουν αὐτόν, τὸν διὰ σανίδων αὐτοῦ ὄροφον πε- 5 τροβολοῦντες τὸν κλουβόν. ᾽Αμέλει καί ποτε δεινῶς κατὰ τῶν ὤμων πληγεὶς λαμβάνει τὸν πλήξαντα λίθον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ δεικγύων τοῦτον τοῖς δαίµοσιν ἔλεγε: « Τοῦτον, à ἀλιτήριοι, τὸν λίθον ἐγὼ ταμιευσάµενος καθ᾽ ὑμῶν αὐτὸν ἐπιδείξω ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ µου θείᾳ ἐπιφανείᾳ, τὴν κατ’ ἐμοῦ τοῦ δούλου αὐτοῦ µανίαν ὑμῶν 1ο παραδηλῶν, νυνὶ δὲ καὶ τὰς σανίδας αὐτὰς ἀποσκευάσας ἐκρίψω τοῖς κάτω, ὅπως ἂν μὴ Ὑίνωνται εἰς ἀντίσχεσιν τῶν κατ ἐμοῦ map ὑμῶν ἀφιεμένων λίθων καὶ εἴργουσί µε συστεφθῆναι Στεφά- Vw τῷ πρωτομάρτυρι.» Καὶ ταῦτα μὲν οἱ δαίµονες ἐπαίοντες καὶ μὴ φέροντες τὴν τοῦ ἀνδρὸς παρρησίαν καὶ ὑπομονὴν ἐδραπέ- 15 TEUOV.

20διὰ τὸ δοῦναι τὸ σκέπαρνον καὶ πρὸς τὸν παῖδα ἀτενίζουσα περιπαθῶς ἀπεφθέγγετο ' « Ὅτου χάριν, À υἱέ, τὴν ἐκ τῶν σανίδων μικρὰν σκέπην σου διαρρήξας συνέτριψας; πῶς οἴσεις τὰς τῶν ἀέρων ἀνωμαλίας, τοὺς «φλογμούς, τοὺς κρυµούς, τοὺς ὑετούς, τοὺς κεραυνούς, τοὺς νιφετούς, τὰς ἀστραπάς, τὰς βροντὰς καὶ 25 τὰς θανατηφόρους χαλάζας;» Τότε ὁ ἀοίδιμος πολλὰ τὴν μητέρα παρακαλέσας, ἐδίδασκε μὴ πρὸς σανίδας ἀλλὰ πρὸς Θεὸν αἰωρίζειν τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας, βαστάζειν τε τὸν καύσωνα τῆς ἡμέρας γενναίως καὶ τὸν παγετὸν τῆς" νυκτὸς φερεπόνως. Καὶ µέχρι τοσούτου τὴν καλὴν µητέρα τοῖς λόγοις τούτοις κατέθελξεν, ὡς εἰ- 3οπεῖν πρὸς αὐτόν * « Ei οὕτως ἔχει, τέκνον, κἀὶ διὰ τὸν Χριστὸν ἕλῃ ταῦτα παθεῖν, οὐ τὰς σανίδας µόνον ἀλλ εἰ καὶ τὸν χιτῶνα αὐτὸν ἀποβάλοιςΣ οὐκέτι σε ἀποκλαύσομαι.» Καὶ ταῦτα μὲν À µήτηρ.

35 ὁ δίκαιος δύο τινὰς ἱεροπρεπεῖς ἄνδρας ἐπιστάντας τῷ τόπῳ : ὧν ἕτερος θυµιατήριον ἔχων ἐν τῇ χειρὶ ἔδοξεν ἐπισφρατίζειν τὸν τόπον, ἐν d ἔμελλε δομηθῆναι εὐκτήριος νεώς' à δὲ ἕτερος ὑποψάλλων éBôa * « Ὡσαννὰ τῷ τόπῳ τούτῳ.» Ἐδομήθη οὖν ἐν σφραγισθέντι

1 πανύχους Ο. — 3 τῆς bis scribit Q. — 5 ἀποβάλοι Q.

Vitae I, 14.

192 LAUDATIO S. ALYPII STYLITAE : «

Vitae, 17. τόπῳ διά τινος ἀποκαλύψεως ὁ τῆς ἁγίας καὶ πανευφήµου µεγαλομάρτυρος Εὐφημίας νεώς, ἐφ᾽ ᾧ τὰς Ἱἱερὰς ouvres ἐπλήρουν I,17. oi ἀθροιζόμενοι ἀδελφοί. Τότε καὶ Μαρία, ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, πᾶσαν τὴν τοῦ βίου εὐδαιμονίαν καὶ περιφάνειαν καταλεί- Ψασα, τὸν ἀσκητικὸν εἴλετο βίου. Où μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ σύλλογος 5 γυναικῶν οὐκ ὀλίγων παρακαλών ἐδυσώπει τὸν ὅσιον ' Mn βδελύξη, λέγων, δοῦλε τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν, μὴ ἀπώση ἡμᾶς ἑλομένας σωθῆναι ΄ ὁ γὰρ πλάσας τὸν ἄνθρωπον, ἔπλασε, φησί, ᾿

1,19. 9. Ἡ δὲ µήτηρ τοῦ ὁσίου τὸν μὲν κανόνα τῆς ἀσκήσεως παρεφύλαττεν ἄθικτον, τὸ δὲ ἀσκητικὸν σχῆμα ἠπείθει περιβαλέ- 20 σθαι. Kai ποτε ὄψιν ὁρᾷ καθ᾽ ὕπνους, ὡς ὅτι ἔδοξεν ἐν τῇ Τυναικείᾳ μονῆ ὑμνῳδίας λιγυφώνους ἀκούειν. Εἰσδραμοῦσα οὖν θεάσασθαι, τίνες oi µελῳδοί, εἴργετο τῆς εἰσόδου παρά τινος πυλωροῦ : « Où ἔξεστί σοι, λέγοντος, συνεστάναι ταῖς τὀῦ Χριστοῦ νύμφαις, ὡς ἀλλοτρίᾳ οὔσῃ τοῦ σχήµατος αὐτῶν. » Τότε. γοῦν ἅμα 25 πρωϊ ἐδυσώπει ἡ ὁσία µήτηρ τῷ πανοσίῳ προσπίπτουσα παιδὶ ἀμφιασθῆναι τὸ σχῆμα τῶν μοναζουσῶν καὶ αὐταῖς κοινωνῆσαι. Où γενοµένου, ἔτι πλεῖον τοὺς ἀσκητικοὺς πόνους ἡ µακαρία διήνυεν.

1, ατ. 40. Ὁ δὲ πύκτης ἱστάμενος ἐπὶ τοῦ κίονος καὶ πλείστας φέρων 30 ἐκ τῶν ἀέρων ἀνωμαλίας, ἐκαρτέρει γενναίως * ἀλλ οὐ παρεῖδεν αὐτὸν ἡ θεία κηδεμονία καὶ πρόνοια οὕτως ἀγέραστον. Ἐν καιρῷ γὰρ σφοδροτάτου χειμῶνος καὶ ἀστραπῶν καὶ βροντῶν ξένον ἐπ᾽ αὐτῷ ἐπετελεῖτο σημεῖον. Καὶ πρῶτον μὲν ὁ ἐπὶ τῷ κλωβῷ τοῦ κίονος πεπηγµένος σταυρὸς κατεσείετο καὶ τρισμοὺς ἀπετέλει * εἷ-35 τα καὶ φῶς οὐρανόθεν κατιὸν περιεκύκλου τὸν ὅσιον καὶ τὸν κλωβὸν καθ’ ὅλου τοῦ κίονος ' αὐτὸς δὲ ὑπέψαλλε λέγων * « Toù δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ, υἱὲ Θεοῦ,» καὶ τὰ ἑξῆς. Τὸ δὲ φιῶς

{ corr., prius φύλαττον ϱ.

LAUDATIO S. ΑΙΥΡΠ STYLITAE 193

ἐκεῖνο οὐ πέντε ἢ δέκα ἔβλεπον ὀφθαλμοὶ ἀλλὰ πλῆθος πολύ, Vitae I, 22. ὥστε καί τινες τῶν ἀπειροτέρων ἐδόκουν τὸν κλωβὸν πυρπολεῖσθαι,

ἔτι περιόντος ἐν τῷ βίῳ καὶ παρελθόντος, θαύματα πλεῖστα ὁ ‘eds εἰργάσατο δι αὐτοῦ * τανῦν δὲ μετὰ τῆς τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἁγίων πάντων Χχοροστασίας ποιεῖται τὰς διατριβὰς ἐσθίων τοὺς καρποὺς τῶν πόνων αὐτοῦ, καθὼς ἐκ προοιµίων ἤρξατο ὑπὲρ 25 αὐτοῦ À µήτηρ αὐτοῦ ὥσπερ ἔφημεν.

12. Μὴ φανῆ δὲ παρέλκον ὑμῖν, καὶ τοῦτο ὅσοι φιλόγονοι, ei M µνησθήσοµαι νῦν μητρὸς uakapiac ἐμῆς, µοναχῆς Εὐδοξίας, ον Ναρρηγ ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τὸν βίον ἀπολιπούσης, τοῦ δὲ πατρὸς Don ἐν τῇ τετάρτῃ τοῦ αὐγούστου µηνός | οὓς ἀθανάτου ζωῆς ὁ 10e

Άονατος κύριος ἐν ἐλέει αὐτοῦ ἀναδείξαι HETOXOUS, καὶ ος τιμᾶν καὶ μητέρας εὐμενῶς προθεσπίσας : οὓς κἀγὼ διὰ τὴν ue ἐντολὴν τιμῶν ἐμνήσθην ἀρτίως τούτων βραχυτελώς, πμ . τῇ ἁγίᾳ µου ἐγκλείστρᾳ ἀδελφοὶ ἐν ἡμέρᾳ σαββάτου ο η. ἑβδομάδα ταύτην τῆς µνήµης τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν ᾿Αλυπίου

1 ἐπὶ supra lin. prius γνοὺς — ?n' τὸ scripsi, η supra posito + (?) Q. τς 5 ἐπὶ τῆς supra lin. corr. —# supra lin. corr. — ÿ προσεδέξατο αὐτὸν add. dein. del. Ο. — 6 προσάγων τῶ Θεῶ in marg. corr. — ? μητρὸς add. dein del. Q.

commemoratio.

Peroratio.

194 LAUDATIO S. ALYPII STYLITAE

VITA S. LUCAE STYLITAE

1. Ἡ μὲν ὑπόθεσις, πρὸς ἣν ὁ τῆς παρούσης ὁμητύρεως βλέπει σκοπός, ὡς λίαν ὑψηλή τε καὶ µεγάλη τῷ ὄντι καθέστηκεν : καὶ γὰρ 5 τὸ καινὸν θαῦμα τῆς οἰκουμένης, Λουκᾶν !, εἰς εὐφημίαν µίαν κοιvi προθεῖναι πᾶσι τοῖς T εἰδόσι ἲ τοῖς τ’ ἀγνοοῦσι κατεπαγγέλλεται. Ἡ δὲ τοῦ λέγοντος δύναμις, τῆς ἰδίας ἀσθενείας ὥσπερ αἰσθαvouévn δειλίας τε φόβῳ συστελλομένη, πρὸς τὴν τῆς ἀναβολῆς σιωπὴν ὡς ἀσφαλείας συνήγορον καταφεύγειν φιλεῖ, κἂν ὁ πόθος τοαῦθις ἀνθέλκειν βιάζεται καὶ τῶν ὑπὲρ δύναμιν πρὸς τὸν λόγον ἀγώνων ἐγχειρεῖν ἐγκελεύεται, τῇ τῆς προθυµίας ἐμπύρῳ ζέσει τὸ νενεκρωμένον 3 τοῦ λόγου διανιστᾶν μηχανώμενος τὸ νὠθρόν TE τοῦ λογισμοῦ διεγείρειν καὶ τὸ ἀμβλὺ τοῦ νοῦ καὶ χαμαιπετὲς ἐπ- “τερώμένον δεικνύναι καὶ διαυγέστερον ΄. Ταύτης δὲ τυχεῖν τῆς χά- Ἱ5ριτος οὐκ ἀνθρωπίνης οἶμαί πως ἐννοίας εἶναι κατόρθωμα, ἀλλὰ θείας δυνάµεως ἔργον καὶ παροχῆς κρείττονος δῶρον φαίην ὃ ἂν ἔγωγε τουτὶ τὸ ἐγχείρημα. Ὅσον γὰρ ὁ ἐκείνου πολυθρύλητος βίος ἐπὶ τῷ τῶν ὑπερφυῶν ἀγώνων καὶ πόνων ὕψει ἀνθρωπίνῃ δυνά- 2οαἴρον ἔχων παρίσταται, τοσοῦτον οἶμαι καὶ τοῖς λέγειν ἐπιχειροῦσι περὶ αὐτοῦ καὶ τὰ κατ᾽ αὐτὸν ἀναγράφεσθαι δυσεπιχείρητον τῷ ὄντι καὶ δυσκατόρθωτον πάντη παραδειχθήσεται. ᾽Αλλ’᾽ ἐπείπερ εἴρηται πρὸς τῆς ἐνυποστάτου σοφίας καὶ ἀληθείας τὰ παρ᾽ ἀνθρώποις ἀδύνατα δυνατὰ. παρὰ Θεῷ εἶναί τε καὶ γίνεσθαι, πᾶν δὲ δώρηµα 25τέλειον ἄνωθεν καταβαῖνον ἐκ τοῦ τῶν φώτων πατρὸς καὶ γέγραπται καὶ πεπίστευται, τῇ πηγῆ τῶν ἀγαθῶν τῷ voi πιστῶς πελάσωμεν καὶ τοῦ πλούτου τῶν ἀφθόνων δωρεῶν δαψιλῶς ἀπαντλῆσαι προσέλθωµεν ’ πᾶς rép, φησίν, ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται, τῆς ἀψευδοῦς αὖθις ἀκούω φασκού- 300nç φωνῆς. Αὐτὸν τοίνυν προστησάµενος τοῦ παρόντος λόγου συλλήπτορα τὸν ἐνεργῆ καὶ ζώντα λόγον Θεοῦ, τὸν πρὸς πᾶσαν

Lemma. — ! Εὐτροπίοις A. —? μηνὶ δεκεµβρίω ια’ add. À. 1. —1 Aoukäv À. — ? corr. ex εἰδώσι À — 5 τὸν ἐνεκρομένον À. — f corr. ἐν

Prologus.

Zac. 1, 17.

Luc. 18, 27.

Matth 7,8.

! Servorum Dei