‹ Les saints stylitesChapitre 134 sur 161 · PET · texte numérisé non relu

PET

Ds Sad Ες ΑΝ PER À ὃν τα Ar LUE *

VITA S. LUCAE STYLITAE 201

ἑξαετῆ τὴν τοιάνδε µεταδιώκων ἀνένδοτον κακοπάθειαν, μέχρις ἂν διεγνώκει!’ καλῶς τὴν σάρκα καθυποταχεῖσαν, ὡς θέµις, τῷ πνεύματι. Φροντὶς Υὰρ προσῆν αὐτῷ διὰ πλείστης ἐπιμελείας µεμµεριµνηµένη μὴ τὴν σωματικὴν αὔξησιν µόνην ὁσημέραι λαμβάνειν 5 ἐπίδοσιν, πολλῷ μᾶλλον δὲ τὴν πνευματικὴν ἡλικίαν ἐκτεινομένην τοῖς ἔμπροσθεν καὶ προκοπὴν εὑρίσκειν ἀπρόσκοπον ' πρὸς ἣν σὺν ἐπικουρίᾳ θείᾳ καταντήσας, τό τε δοκίµιον ἑαυτοῦ ἔργῳ καταμαθὼν καὶ καταθαρρήσας ἐν Θεῷ τῆ πρὀσούση αὐτῷ τῆς ἰσχύος ἱκανότητι, τὴν τοῦ πρεσβυτέρου χειροτονίαν ἀναδέχεται μετὰ τὴν συµποπλήρωσιν τοῦ εἰκοστοῦ τετάρτου χρόνου τῆς σωματικῆς ἡλικίας αὐτοῦ. Τῆς αὐτῆς τοίνυν καὶ μετὰ τὴν Χχειροτονίαν ἐχόμενος σκληραγωγίας καὶ κακουχίας ἔκ τε τῆς τῶν σιδήρων βαρύτητος καὶ τῆς δερµατίνης ἐνδύτητος καὶ τῆς ἐξ ἐγκρατείας καὶ χαµευγίας σκληρότητος, οὐκ ἐνέλιπεν ἐξυπηρετούμενος τῇ στρατιωτικῇ 15 ἐπηρείᾳ ἐπὶ χρόνοις ἑτέροις ἰσαρίθμοις τῶν προγεγραμµένων, οὐκ ὀψώνιον ἤτοι βασιλικὸν λαμβάνων σιτηρέσιον, ὡς ἔθος τοῖς στρατευοµένοις δίδοσθαι, ἀλλ ἐκ τοῦ πατρικοῦ οἴκου πᾶσαν τὴν χορηγίαν ἔχων τῶν εἰς λόγον ἀναλωμάτων παρεχοµένων ' ἐξ ὧν αὐτὸς μὲν εἰς οἰκείαν χρείαν οὐδὲν οὐδαμῶς ἀνήλισκεν καταχρώ- 20µενος, τοῖς ἐκ τοῦ στρατοῦ δὲ πένοις” καὶ ἀποροῦσι τὰ πρὸς xopnyiav προῖκα παρεῖχε καθόσον ἰσχύος εἶχεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ εὐπορίας. Αὐτὸς δὲ διετέλει τὴν ἑπταήμερον διανύων νηστείαν, καθ’ ἑκάστην ἀμέμπτως κυριακὴν τὴν ἀναίμακτον ἀθῴοις χερσὶν λατρείαν ἐκτελῶν καὶ μηδὲν ἕτερον ἐσθίων παρὲξ τῆς προσκοµι- 256 ζομένης ὑπ᾿ αὐτοῦ προσφορᾶς καὶ λαχάνώων Gypiwv. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς ἐγκρατοῦς αὐτοῦ ζωῆς καὶ διηκριβωμένης ἐκ πρώτης ἡλικίας βιώσεως.

6. — 1 διέγνωκε V. — 3 πένησι legendum videtur : ἀνήλισκεν, καταχρώµενος τοῖς ἐκ τοῦ στρατοῦ δαπάνοις F.

carnem edomat.

Presbyter ordinatus,

jeiunia non :

remittit.

Famis tempore

pauperes nutrit

à Psalm. 35, 7.

Prov. 12, 10.

… Luc. 6, 36.

e bonis pa-

. ternis ;

ex iisdem eleemosynamlargitur.

Gen. 12,1.

202 VITA S. LUCAE STYLITAE

pwpuyuévas ἐν λάκκοις ἀποθήκας τῶν yevvnudTwv!, τῶν αὐτοῦ γεννητόρων μὴ γινωὠσκόντων, πολύχουν διέδωκε σῖτον τοῖς µετρίοις ? εἰς τεσσάρων µοδίους χιλιάδων 5 ἀπαριθμούμενον '. OÙ σῖτον δὲ µόνον διένειµε µεγαλοψύχως, τὴν τῶν δεοµένων 5 παραμυθούµενος ἔνδειαν, ἀλλὰ καὶ χορτάσµατα παρέσχε τούτοις, τοῖς κτήνεσι καὶ 5 βουσὶ πρὸς τροφὴν ἐπιτήδεια, τὸ δαυϊτικὸν ἄδων µελῴδημα συνεχῶς καὶ πληρῶν ἐναργῶς τὸ φάσκον ΄ « ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε », κἀκ τούτου τὸν μακαρισμὸν καλῶς οἰκειούμενος τοῦ οἰκτίρμονος ἀνθρώπου τοῦ τὰς ψυχὰς κτηνῶν κατὰ τὸ γεγραμ-

νος τοὺς τοῦ λιμοῦ τραυματίας, τῇ Ἱλαρᾷ µεταδόσει τὸν τοῦ ἐλέους καὶ τῆς παρακλήσεως ἐθεράπευσε Θεόν, ὃς ἐν εὐαγγελίοις διαρρήδην βοᾷ : « Γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων ἐστίν. » Τοῖς δὲ γεννήτορσιν αὐτοῦ τὴν προσήκουσαν παραίνεσιν ὑπὲρ τούτου προσῆγεν 5, ὑπεραπολογού- 15 µενος Ἰ τὰ δέοντα τοῦ τοιοῦδε ὁράµατος ἕνεκα, σκοπών ἀκριβῶς, µήποτε ἄρα ὡς καταφρονῶν ἐνώπιον αὐτῶν φανεῖται καὶ παραλυπήσει τὰς ἐκείνων ψυχάς. Οἱ δέ, — καὶ γὰρ ὑπῆρχον ἀγάθοὶ καὶ τὸν τρόπον πάνυ ἐπιεικεῖς, — ἀσμένως τὸ γεγονὸς προσαπεδέξαντο καὶ τὸ καλὸν ἔργον ὡς Θεῷ ἀρέσκον ἐπήνεσαν. Αὐτὸς γοῦν ἔτιρο τοῦ τοιοῦδε σκοποῦ τῆς ἀπλήστου προαιρέσεως ἀπρὶξ ἐχόμενος καὶ τῇ τῆς ἐλεημοσύνης φροντίδι δίκην πυρὸς τὴν ἐγκάρδιον πρόθεσιν ἀναπτόμενος, οὐκ ἔστεγεν ἡσυχῆ τὸ ἐπαινετὸν τοῦτο πάθος καὶ µακάριον κατέχειν, ἀλλ᾽ ἐπίνοιάν τινα σχηματισάµενος μηχανᾶται, δι ἧς εὐπορίαν τινὰ ἐφευρεῖν δυνηθείη πρὸς τὴν κἀλὴν TaÛ- 25 την πραγµατείαν αὐτῷ συμµπράττουσαν, καὶ δὴ πιθανοῖς τισι χρησάµενος ῥήμασι πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα πρόφασίν τε προβαλόμενος ὃ, ὡς ἐπισκοπῆς τινος δῆθεν ὀρεγόμενος ἐγκρατὴς γενέσθαι τῆς καλουμένης Σεβαστῆς, ἐξαιτεῖται παρ᾽ αὐτοῦ τῆς συνήθους χάριν παροχῆς ' καὶ λαμβάνει χρυσίνους ἑκατόν, οὓς καὶ 3ο παρευθὺ ἅμα τῷ λαβεῖν τοῖς δεοµένοις διαδίδωσιν. Τῷ ὄντι γὰρ ἐπιθυμία προσῆν αὐτῷ καὶ ἔφεσις ἀκόρεστος οὐ προσκαίρου τινὸς ἐπισκοπῆς ἐπιτυχεῖν, ἀλλὰ τῆς ἐπουρανίου µητροπόλεως καὶ ἀκηράτου Ἱεραρχίας un ἀποτυχεῖν.

7. — 1 γενηµάτων À. — 3 µετρίοις A, µέτροις P. — 5 ia A, τεσσάρας µοδίων χιλιάδας Υ. — # ἐπαριθμούμενον ed, — 5 δὲ [//ἱομένον Α. --- 6 τούτου προσῆγεν ἐπ ras. A.—7 νος initio Ιἔπεαε,ὑπὲρ ἀπολογουμέ i# marg.A.— 8 Ῥ, προβαλ- \ôuevos. À |

ΙΝΙΤΑ S. LUCAE STYLITAE 203

µατος θείου τῆς οἰκείας γῆς τε καὶ συγγενείας µετανάστευσιν καὶ Patriamreτοῦ πατρικοῦ οἴκου ὑποχώρησιν καὶ τὴν τούτου θαυμάσας ua linquens καὶ ζηλώσας ὑπακοήν, τὸν ἐκείνου τρόπον μετὰ τῆς αὐτῆς πεποιθήσεως, μᾶλλον δὲ καὶ πολὺ µείζονος προθυµίας καὶ πίστεως 5 μιμεῖται. Καὶ καταλιπὼν γῆν πατρῴαν καὶ κτῆσιν πᾶσάν τε συγ- . Τενείας καὶ φιλίας προσπάθειαν καὶ συνήθειαν, λάθρᾳ μετανάστης τῆς πατρίδος Ὑίνεται καὶ πρὸς τὸ ᾿ὈΟλύμπιον οὕτω καλούμενον περιβόητον ὄρος ἀποτρέχει. Ἔνθα πού τινα λαύραν καταλαβών, ἐπ᾽ ὀνόματι τοῦ μεγάλου προφήτου προσαγορευοµένην Ζαχαρίου τοτὴν κώφευσιν ἐθελουσίως ἐκείνου τοῦ Ἱἱεροῦ ἀνδρὸς σχηματίζεται, λθον ὡς οἷά τινα κημὸν ἑκούσιον ἐμβαλὼν τῷ ἰδίῳ στόµατι. Olympimon- Προσέρχεται τοίνυν τῷ τῆσδε τῆς μονῆς προεστῶτι Beiw γέροντι ἄδ πιοπασίε- TTétpw προσαγορευοµένῳ, τῷ προορατικῷ προδήλως κατακεκοσµη- rs er: uévw χαρίσµατι. Τοῦτον ἀσμένως δεξάµενος 6 µακαρίτης ἐκεῖνος I5TD TE διορατικῷ ὄμματι τὴν αὐτοῦ κατανοῄσας πολιτείαν, ταῖς χρείαις διακονεῖν τῶν τῆς λαύρας πατέρων προεστήσατο, κελλαρίτην ' καταστήσας, ὃν οὕτω καλεῖν ἔθος πολλοῖς τῇ κοινῆ διαλέκτῳ. Ἔνθα τριῶν ἐτῶν ἀριθμὸν διήνυσεν, τῇ τοιαύτῃη διακονίᾳ ἀόκνως ἐξυπηρετούμενος καὶ διαµένων ἑκουσίως κωφός” ' τὰς 20 μέντοι πεύσεις καὶ ἐρώτήσεις ἃς προσάγειν τῷ προεστῶτι καὶ παρ᾽ αὐτοῦ λαμβάνειν ἠβούλετο, πινακιδίῳ χρώµενος διὰ. τῆς ἐν Zachariae αὐτῶ γραφῆς προσῆγεν ἑκάστοτε, κατὰ µίµησιν καὶ τοῦτο τοῦ προφή- silentium 8 του ποιούµενος, καὶ διατάξεις ὡσαύτώς ἀντελάμβανεν. Τὴν μὲν ect οὖν ὑπηρεσίαν τῆς εἰρημένης διακονίας, ἐν ὅλαις ἡμέραις ἀλαλήτῳ 25TPÔTW γλώττης οὕτω ποιῶν, διέµενεν ἐκτελῶν ἐπὶ τριετίαν ὅλην, ταῖς δέ γε νυξὶ πάσαις ἔξω τῆς πύλης τῆς μονῆς ἐξερχόμενος, ἀύπνως ἐξετέλει τὸν κανόνα τῆς παραδεδοµένης πάσης ἀκολουθίας, δένδρου ἐπιτυχὼν κούφην Σ ἔχοντος δυναµένην ἔνδον τοῦτον χωρεῖν.

3ο 9. Οὕτω τοίνυν διακαρτερῶν ἐν καµάτῳ κόπων καὶ πόνων Inde aufuπολλιῶν καὶ τὸ τῆς ὑπομονῆς δοκίµιον ἐπιδεικνύων τῷ παντεπόπτῃ ΕΠΣ. Θεῷ, D µόνῳ τέως Ὑινωσκόµενος ἦν, ἀναγνωρισθῆναι τοῦτον συµβέβηκε παρά τινος τῶν εἰδότων αὐτὸν παραβαλόντος τῷ 45 µοναστηρίῳ χάριν εὐχῆς. Ὃς ἀνήγγειλε τῷ τε προεστῶτι καὶ τοῖς λοιποῖς µονάζουσι τὰ περὶ αὐτοῦ. Γνοὺς τοιγαροῦν ὅτι ἐγνώσθη ñ τῆς μεγίστης ἐργασίας αὐτοῦ µέχρι τότε ἄγνωστος ἐπιτήδευσις καὶ δείσας µήποτε πρὸς κενοδοξίας πάθος ὑπὸ τῆς ἐκ τῶν ἐπαίνων

8. — 1 καἱλλαρίτην À. —? χωρὸς cd.— 5 κορύφην «ᾷ., κορυφὴν V,xoupnv retinendum monet P, L. ο. 438.

in Lagaena

porcos custodit.

In spelunca degens

daemonum saevitiam

et pediculorum morsus

Page 1