VITA 8. LUCAE STYLITAE
θεοφόρῳ πατρὶ Λουκᾶ καὶ συνήθως ἐκ πίστεως πυκνότερον πρὸς αὐτὸν παραχινόµενος πάντα τε τὰ κατ αὐτὸν αὐτῷ προσανατιθέµενος καὶ τῷ ἐκείνου κανόνι τυπούμενος ἐν πᾶσι καὶ στοιχειούµενος, ὁπηνίκα τις ἀνωμαλία καὶ ἀρρωστία τούτῳ σωματικὴ TPOO- 15 έπιπτε, παρευθὺ προσανετίθει διὰ μηνύματος τῷ κοινῷ πάντων ἰατρῷ καὶ προνοητῇ τὰ περὶ τοῦ νοσήµατος. Καὶ ὃς εὐθέως, ὡς ἐξ ἔθους εἶχε πολλαχοῦ ποιεῖν, ἄρτον καὶ ὕδωρ εὐλογίαις καθαγιάζων ἐξαπέστελλε τῷ πάσχοντι ' καὶ παρευθὺ µεταλαμβάνων ἐξ ἀμφοτέρων τῆς ποθουµένης εὐρωστίας ἀπέλαυεν. Ἐν τούτοις ὄντος αὖ- 2ο τοῦ καὶ τῆς παρὰ τοῦ σηµειοφόρου πατρὸς προνοητικῆς ἐπικουρίας ἐπιτυγχάνοντος, χρόνου τε πολλοῦ παριππεύσαντος, κατά τιvos! καὶροῦ περίοδον ἀρρωστίᾳ περιπίπτει χαλεπωτάτη, ἐν À καὶ τὸ τῆς ζωῆς πέρας ἀπείληφεν. ᾿Ανιώμενος µέντοι καὶ ταῖς ὃριµείαις ὀδύναις δακνόµενος προσκαλεῖται τοὺς ἰατρῶν παῖδας καὶ 25 περιοδείαις χρῆται ποικίλαις, περὶ πολλοῦ ποιούµενος, ὡς εἰκός, ἀποτροπὴν τοῦ νοσήµατος. Οἱ δὲ μηδαμῶς ἀθυμεῖν τοῦτον προὐτρέποντο μήτε τινὰ κίνδυνον θανατηφόρον ὑποπτεύειν ἀνέπειθον, βουλόμενόν τε τὰ τελευταῖα τοὺς προσήκοντας προσεπισκῆyo διαθέσθαι τε τὰ κατ οἶκον κατὰ τὸ δοκοῦν, διεκώλυον ΄ αὐτὸς 30 δὲ μικρὸν ἀνανήψας ὀψέ ποτε καὶ εἰς συναίσθησιν ἐλθὼν ἀναμιμνήσκεται τὸν θεῖον θεραπευτὴν καὶ ἰατρὸν ἐμπειρότατον ἀποστέλλει τε τὸ τάχος πρὸς αὐτόν, κατάδηλα ποιῶν τὰ τοῦ πάθους καὶ τὴν συνήθη θεραπείαν ἐπιζητῶν. Αὐτὸς δὲ παραυτίκα φανερὰν καὶ σύν- TOUOV τὴν τῆς σκυθρωπῆς ἀποφάσεως ἀπόκρισιν ἀντεδήλωσεν 35 αὐτῷ θεόθεν ἐμπνευσθεί, οὑτωσί πως εἰπών ' « Ὁ καιρός, ὦ τέκνον, τοῦ θερισμοῦ σου πάρεστιν ἐπὶ θύραις * καὶ γὰρ ἡ τοῦ
VITA S. LUCAE STYLITAE 225
θανάτου προθεσµία τὰ νῦν ἐφέστηκεν ' ἑτοίμασον λοιπὸν σεαυτὸν πρὸς τὴν ἔξοδον τάξαι τε περὶ τοῦ οἴκου σου τὰ εἰκότα καὶ τὰ περὶ τῆς σῆς ψυχῆς * μάλιστα φρόντισον, ὡς θέμις, καὶ διάθου τὰ κατὰ σὲ πάντα καλῶς * ἰδοὺ γὰρ κἀγώ σοι τὴν συγχώρησιν σήµε- 5pov dv ἔπραξας καὶ ἐξηγόρευσας ἤδη κακών δίδώµι, θαρρῶν εἰς τὸ πλούσιον ἔλεος τῆς ἀπείρου χρηστότητος τοῦ Θεοῦ : μηδεὶς οὖν σε ἐξαπατάτυ κενοῖς λόγοις, καιρόν σοι χαριζόµενος ζωῆς, οὗ οὐκ ἔστι΄ κύριος, καὶ ψυχαγωγών ἐλπίσι µαταίαις σεαυτὸν διὰ τὸ φύσει φιλόζωον οὐκ ἀπογινώσκοντα. » Ταῦτα τοῦτον τὸν τρόιοπον καὶ προηγόρευται παρ᾽ αὐτοῦ καὶ πέρας εἴληφεν ἀδιάψευστον. ΤΠιστωθεὶς γὰρ ὁ εἰρημένος ἀνὴρ τούτοις τοῖς θεοπνεύστοις ῥήμασι τοῦ πνευµατοφόρου πατρὸς καὶ τὰ κατ αὐτόν, ὡς ἔδοξε, διαθείς, µετ᾽ οὐ πολὺ τὸν ἀνθρώπινον ὑπεξέρχεται βίον. Καὶ ταῦτα μὲν καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια παράδοξα, πλεῖστά τε καὶ μέγιστα 15 τυγχάνοντα, τὴν καθαρότητα :καὶ φαιδρότητα τῆς µακαρίας ἐκείνης Ψυχῆς καὶ τὸ διαυγέστατον καὶ φωτοειδέστατον τοῦ VOÙS ἐμφανῶς ὑποφαίνοντα παρίστησιν * ἕτερα δέ τινα τῶν καθ) ἕτερον τρόπον ἐξειργασμένων παρ) αὐτοῦ δι ἐγεργείας ὁραστικωτέρας ἀπόδειξίς ἐστι σαφἠὴς τῆς πρὸς Θεὸν ἀμέσου παρρησίας αὐτοῦ καὶ γνησιω- 2οτάτης οἰκεώσεως ' ἐξ ὧν ὀλίγα ταῦτα.
25 πίστει δὲ φερόµενος τῇ πρὸς τὸν σηµειοφόρον τοῦτον πατέρα Λουκᾶν, τῆ δυναµένη καὶ Opn μεθιστᾶν κατὰ τὴν θείαν ὄντως ἀπόφασιν, παραγίνεται πρὸς αὐτὸν τὴν λύπην ἀπαγγέλλων, τὸ πάθος ἀποδεικνύων, τὴν αἰσχύνην ἀποδυρόμενος καὶ τὴν θεραπείαν ἐν πόνῳ καρδίας ἐπιζητῶν : ὃν ἰδὼν ὁ θαυμάσιος ἐν τοιούτῳ πά-
τὸ δυσίατον ἢ μᾶλλον ἀνίατον ἀποκλαιόμενον AUX καὶ αἰσχυνόμενον, πρῶτα μὲν τοῖς ἐξ ἔθους παρακλητικοῖς τε καὶ συμπαθητικοῖς αὑτοῦ ῥήμασι παραθαρρύνας, μηδαμῶς τοῦτον ἀπογινώσκειν ἀλλ’ εὔελπιν εἶναι προέτρεπεν. Ἔπειτα δὲ προσπαραμένειν ἡμέρας τινὰς 35 καὶ προσκαρτερεῖν ἐν τῷ κίονι ἐπέτρεπεν !' ἐν αἷς προηγουμένως μὲν τῷ ὁραστηρίῳ φαρµάκῳ τῆς πρὸς Θεὸν πεπαρρησιασµένης προσευχῆς αὐτοῦ χρησάµενος, ἐπομένως δὲ καὶ τῷ συνήθως ? εὐλο-
2 corr. prius ψυχῆ À. — 5 D À. — # οὐτοκέστι À. 99. — 1 ἐπέτρεψεν éd. — ? συνήθει 60/7. vil.
hortatur
ut animae consulat.
Floruscandidatus,
