ἐπιμελείαι ed. — ? ἀλαλήλοις ΔΑ
VITA S. LUCAE STYLITAE 227
ἐνεργείᾳ καὶ δυναστείά παραυτὰ τὴν ῥῶσιν καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς θανατηφόρου νόσου κοµίζεται σὺν εὐφροσύνῃ 5 τε ψΨυχῆς ἅμα καὶ σώματος ἀγαλλομένῳ ποδὶ διαπορεύεται πρὸς τὰ ἴδια, δόξαν ἀποδιδοὺς τῷ τῆς δόξης καὶ τῶν θαυμασίων Θεῷ καὶ τὴν προσήκουὅσαν εὐχαριστίαν τῷ τούτου Oavuaoiw θεράποντι.
25 ἐπικρατείας οὕτω ταύτην τοῦ βροτοκτόνου Βελίαρ ἀπήλλαξεν. Ἡ δὲ deuτέρα μετὰ ταύτην Εἰρήνη, σχοινοστρόφον 3 τὸ τῆς ἐργασίας ἔχουσα ἐπιτήδευμα, ταῖς ὁμοίαις ἐπηρείαις καὶ τυραννίσι τοῦ πονηροῦ περιπεπτωκυῖα καὶ χαλεπῶς ταλαιπωρουμένη, τῷ ῥύστη τῶν τοιούτων προσέπεσε συμφορῶν : ἣν ἐκεῖνος ταῖς ἴσαις εὐχαῖς καὶ ταῖς
sanitatem recuperat.
Mulieribus non paucis,
Mariae,
Irenae,
aliis quibusdam,
pane benedicto plerumque,
aliisve eulogiis
sanctus opitulatur.
228 | VITA S. LUCAE STYLITAE
πάθους οὐδὲ µίαν οὐδαμῶς ἠδυνήθην προσπορίσασθαι ‘ καὶ νῦν πίστει προσέδραµον θερμῆ, τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ βοηθείας διὰ τῆς σῆς ἐπικουρίας προσδεοµένη καὶ διὰ σοῦ σωτηρίας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζουσα.» Ταύτην ὁ συµπαθέστατος οὗτος κατοικτειρήσας πατὴρ ταῖς προσηκούσαις εὐχαῖς τε χρησάµενος καὶ τῆς εὐλογίας τοῦ 5 συνήθους ἄρτου μεταδοὺς καὶ φαγεῖν προτρεψάµενος μετὰ θάρσους ἐξέπεμψεν οἴκαδε : ἥτις µετ ὀλίγας ὑπέστρεψεν ἡμέρας, τὴν παντελῆ ταύτης εὐρωστίαν καὶ τοῦ πάθους ἀπαλλαγὴν ἀπαγγέλλουσα εὐχαριστοῦσά τε πάµπολλα διὰ πλειόνων λόγων τῷ σωτῆρι Θεῷ καὶ τῷ αὐτοῦ γνησίῳ θεράποντι, 10 88. Άλλη πάλιν ἐν ἄλλῳ καιρῷ χήρα τις γυνή, τὴν κατοίκησιν ποιουµένη πέραν τῆς θαλάσσης εὐώνυμα τῆς τοῦ Βυζαντίου kahouuévns ᾿Ακροπόλεως πρὸς τῇ θρᾳκῶν ' χώρᾳ, τῇ τῶν πονηρῶν πνευμάτων ἀπάτῃη περιπεσοῦσα καὶ πλάνη, κατακυριευθεῖσά τε σφοδρῶς ὑπ αὐτῶν, ἐπὶ χρόνον ὀκταμηνιαῖον 3 οὐ 5 συνεχω- τς ρεῖτο τὸ παράπαν οὔτε τῷ συνήθει τύπῳ τοῦ τιµίου σφρατίσασθαι σταυροῦ οὔτε μὴν εἰς ναὸν θεῖον εἰσελεύσεσθαι τὸ σύνολον οὔτ᾽ ἔτι ἆλλο τῶν χριστιανοῖς προσκηκόντων σὠτηρίων συµβόλων εἰπεῖν À διαπράξασθαι δεδύνητο, ἀλλ᾽ εἰ καί ποτε τοιοῦτό τι ποιῆσαι ἐπεχείρησε, λιθασμοῖς ἀπηνέσι καὶ συχνοῖς ἐχρῶντο KaT 20 αὐτῆς, μετὰ φοβήτρων ἐξαισίων καὶ κτύπων καὶ πολλών ἀπειλῶν ταύτην δειματοῦντες καὶ τῶν καθηκόντων ἀγαθῶν ἐθῶν { ἀποτρέ- | ποντες. Αὕτη µόλις ποτὲ τὰ καθ) ἑαυτὴν ἀναλογίσασθαι δυνηθεῖσα καὶ ὥσπερ ἐν συναισθήσει γενοµένη τῶν ἐπηρτημένων αὐτῆῇ κακών, πρὸς τὸν κοινὸν προστάτην τῶν πειραζοµένων πάντων παρατίνε- 25 αι, τὴν συμφορὰν ἀφηγουμένη, τὴν βίαν ἀναγγέλλουσα καὶ τὴν οἰκείαν ἀποδυρομένη ἀπώλειαν. Ὁ δὲ πρὸς συµπάθειαν θερμὸς καὶ πρὸς οἶκτον ἑτοιμότατος οὗτος πατὴρ χριστομιμµήτῳ χρηστότητι χρώμενος πρῶτα μὲν ἐξαγορεῦσαι ταύτῃ πάντα τὰ κρυφῆ πεπραµένα προσέταξεν, ἐφ᾽ ἑκάστῳ τούτων φάρµακον ἐφαρμόζον τὸ διὰ 30 µετανοίας καὶ νηστείας ὁρίσας καὶ δεδωκώς. Ἔπειτα τὸ ταῖς χερσὶν αὐτοῦ δ κατεχόµενον ῥάκος εἰς ἐκμαγείου χρείαν χρηµατίζον, ἐπιδίδωσιν ἐντειλάμενος αὐτῆ κατὰ µέρος αὐτὸ κατατεμεῖν εἰς μικρὰ τμήματα σταυροειδῶς ταῖς τε θύραις καὶ θυρίσι πάσαις τοῦ ταύτης οἰκήματος καθηλῶσαι προσεπιλέγουσανδ ἅμα τὸ τρισάχιον 35 ὄνομα τῆς θεαρχικῆς κυριότητος, Πατρὸς καὶ Ὑϊοῦ καὶ ἁγίου