‹ Les saints stylitesChapitre 145 sur 161 · corr. ex προσπαρίσασθαι A · texte numérisé non relu

corr. ex προσπαρίσασθαι A

33. —1 Θρακώων A. — 3 ὀκταμηναῖον À. — 5 où iterat À. — 4 ἐθνῶν A. — ὅ αὐτὸ ed. — 6 πρὸς ἐπιλέχουσα A.

= VITA S. LUCAE STYLITAE 229

25τον ἀποθεμένη, χαρὰν μετ εὐφροσύνης ἀνέλαβεν, εὐχαριστηρίοις φώναῖς ἀνευφημοῦσα τὸν φυλάσσοντα τὰ νήπια Κύριον μητέρα τε ἐπὶ TÉKVW εὐφραινομένην δεικνύντα, τὸν τούτου. γνήσιον θεράποντα µακαρίζουσαν 5, δι οὗ τῆς σωτηρίας παρ᾽ ἐλπίδα πᾶσαν παραδόξως ἐπέτυχεν. Συνταττέσθω δὴ μετὰ ταύτην ἐχόμενα τὴν

39 κοσμικῆς περιφανείας. εὐμοιρήσασαν γυνή τις] ἑτέρα τοὔνομα Αννα, κοσμικοῦ μὲν ἀξιώματος ἄμοιρος, πίστεως δὲ καὶ τῆς κατὰ wuxñv εὐκλείας οὐδὲν ἐλλείπουσα * ἥτις τὴν κατοίκησιν μὲν πλησίον τῆς καλουµένης Πύλης Χαλκῆς ἐκέκτητο, νόσῳ δὲ βαρείᾳ κατασχεθεῖσα καὶ χρόνον ἐφ᾽ ἱκανὸν κατακειµένη, πρὸς τὸν κοινὸν

34, — 1 πρεπωδέστατοι À, —? Ῥ, ἁρμοδιαίτατον A. —5 ἀμφιλοτίμως A. — # διανέµηται À. — # καραδοκοῦσα P. — 6 µακαρίζουσα corr. cd, — 1 mn A.

Joannis illustrii uxori,

Annae cuidam

medetur.

Puerum a parentibus oppressum

230 VITA S. LUCAE STYLITAE

τεραστίων καὶ θαυµασίων καθ ἑκάστην, ὡς εἰπεῖν, τελουµένων παρὰ τῆς πάντα δυναµένης ἐνεργεῖν ἐν σημειοφόρῳ Θεοῦ θεράποντι χάριτος, τῆς φήμης ἠρέμα 3 διαθεούσης πανταχοῦ, πάντες συνέτρεχον μετὰ πίστεως τὸ κατάλληλον ἕκαστος κομιζόµενος φάρµακον ψυχικών ὁμοῦ καὶ σωματικῶν ὀδυνῶν καὶ κακώσεων. Mel’ ὧν καί τις ἀνὴρ τὴν κατοίκησιν ἔχων ἐν τοῖς µέρεσι τοῦ καλουμένου Στενοῦ σὺν Th γαμµετῆ αὐτοῦ παραγίνονται πρὸς τὸν περιβόητον ἐν θαύµασι Λουκᾶν, μετὰ μεγάλης θλίψεως καὶ ὀδύνης ἀναγτέλλοντες τὴν ἐπελθοῦσαν αὐτοῖς ' ἀφόρητον συμφοράν ' ἔλεγον. γὰρ ὅτι φησίν * «᾽Αμϕοτέρων ἡμῶν μέσον ἔχοντες κείµενον τὸ βρέφος ἐπὶ τῆς κλίνης ἐν τῷ καθεύδειν, ἐξεγερθέντες τοῦ ὕπνου καὶ ἄπνουν

ἐφευρόντες αὐτό, dpouoîot πρὸς τὴν σὴν ἤλθομεν τὰ νῦν 6016-20

vitae restituit ;

Psalm. 71,18.

οὗτοι µετελάμβανον, εἰς προσευχὴν ἐκεῖνος ἐκτενῆ μετὰ δακρύων ἐτρέπετο, τὸν ζωῆς καὶ θανάτου τὴν ἐξουσίαν ἔχοντα ἐξευμενιζόµενος Κύριον * map” οὗ τὸ θαρρεῖν ἀσφαλῶς λαβὼν πρὸς τὴν τῆς αἰτήσεως ἔκβασιν, χαριέντως αὐτοὺς προσκαλεσάµενος ἔφησε : « Πορεύεσθε δὴ μετὰ χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως οἴκαδε undeuiav ἀμφιβολίας À θλίψεως ἔχοντες ἔννοιαν ' τὸ γὰρ παιδίον ὑμῶν οὐ τέθνηκεν, ἀλλὰ καθεύδει καὶ ζῆ. » Οἱ δὲ τῷ τοῦ ὁσίου λόγῳ πιστωθέντες ? καὶ πορευθέντες μετὰ σπουδῆς, εὗρον τὸ παιδίον

8 V, ἡμέρα À. — 9 πιστευθέντες ed,

EU PAT 2 FER" CRAN si

ARE VITA S. LUCAE STYLITAE 231

κρῶν 'ὁ ζῶώντα dr ἐντεύξεως ζωηφόρου Χαρίζεται, οὕτως αὖθις

ἑτέροις, οἷς τοῦτο λυσιτελήσειν ἠπίστατο, τὸν θάνατον τοῦ παιδὸς \ TPONYOPEUCEV ' περὶ ὧν προϊὼν ὁ λόγος δηλώσει.

* 5 35. Σισίνιος Υάρ τις οἰκήτωρ τῆς περιωνύµμου Χρυσοπόλεως Sis inniofiliσὺν τῇ ἑαυτοῦ Υαμετῆ παραγίνονται πρὸς τὸν περιβόητον τοῦτον um brevi τὸν ἐν θαυματουργίαις ἐπίσημον Θεοῦ θεράποντα Λουκᾶν, παιδίον το ση ἔχοντες ἐπὶ τριετίαν ὅλην ἐν κλίνη βεβλημένον ἐν παρέσει σώμµατος ὁλοτελεῖ καὶ παντελεῖ μελῶν ἀκινησία. Περὶ τούτων ! δέησιν

| proc 5» ὑμῶν ἀμφοτέρων' ἑκάστῳ TPOUNBOUHEVOS τὸν HÉVTOL πα- praenuntiat.

da mpoohauBavéuevos καὶ τῆς βιαίας ἀπαλλάττων ζωῆς, ὑμᾶς > 20 τῆς ἐπ᾽ αὐτῷ λύπης καὶ δυσχεροῦς ὑπηρεσίας ἐλευθέρους καθιστῶν. » Ὅπερ παραδόξῳ τρόπῳ θᾶττον À λόγος ἔργον ἐγένετο | τῇ ἐπιούσῃ γὰρ ἡμέρᾳ τῆς θανάτου χαλεπωτέρας ζωῆς ὁ παρειµέγος παῖς ἀπηλλάγη κατὰ τὴν πρόρρησιν 5 τοῦ σηµειοφόρου παττρός ' oi δὲ τούτου γεννήτορες τῆς ἐπ᾽ αὐτῷ µερίµνης ἅμα καὶ 25 θλίψεως καὶ τῆς ἐργώδους δουλείας ἠλευθερώθησαν. 86. Ἐπειδὴ δὲ πᾶσι πάντα γίνεσθαι σπουδὴν ᾿ τιθέµενος ὡς Xptστοῦ μιμητὴς κατὰ τὸν µέγαν ἀπόστολον, ἑκάστῳ πρὸς τὰς αἰτή- αρ ζστας σεις ἀναλόγως καὶ καταλλήλως τὰς ἐκβάσεις παρέχειν οὐ παρητεῖ- Ὃ ας. το” οὐ γὰρ ἠβούλετό τινα λυπούμενον ἀπελθεῖν ἀπ᾿ αὐτοῦ OÙTE ot 3OuñV κατησχυμµένον ἀποστραφῆναι καὶ ἄπρακτον ' ἦν οὖν ἰδεῖν τοὺς ὄχλους ποταμηδὸν πρὸς αὐτὸν ὁσημέραι συρρέοντας ὡς εἰς πηγἡν ἀέναον ' βρύουσαν καὶ τὴν τοῦ δίψους ἑκάστου ? φλεγμονὴν ἀπωθούμενον. ‘O λυπούμµενος γὰρ εἰς χαρὰν µετεβάλλετο, ὁ ἀθυμῶν εἰς εὐθυμίαν µεθίστατο, ὁ πενθῶν παρεμυθεῖτο, ὁ ἀσθενῶν 35 θεραπείας ἀπέλαυεν, ὁ ἐν κινδύνοις τὴν ἐλευθερίαν ἐλάμβανε, ὁ

35. — 1 τούτου V. — ? éuparwdbrataed. — 5 K, om. A.—#K, ἡμᾶς ἀμφοτέρον corr. vec. frius ἀμφέρον A. — 5 ἑκάστου V. — 5 πρόρησινΔ.

Sergii filium sanat.

cf. Psalm.

Psalm. 71,18.

Annos ultra centum natus,

232 VITA S. LUCAE STYLITAE LÉ ας

87. Μεθ᾽ ὧν πρόσεισι τούτῳ Σέργιός τις τοὔνομα !, τὸν ἑαυ- 5 τοῦ υἱὸν Γεώργιον ὀνομαζόμενον ἐπιφερόμενος, τὸ τῶν λεγομένων χοιράδων πάθος δυσίατον ἐν τῷ τραχήλῳ λίαν χαλεπῶς ἔχοντα. Τοῦτον ἰδὼν ὁ θαυμάσιος μετὰ δακρύων ὑπὲρ τοῦ τέκνου τὴν ἱκετηρίαν προτεινόµενον, σπλαγχνισθεὶς ὁ ἐν πᾶσι πάντοτε συµπαθέστατος, τὰς ἱερὰς μὲν χεῖρας ἀπονίπτεται παρευθύ, αὐτῷ δὲτο τῷ πατρὶ τοῦ πάσχοντος τὸ τοιοῦτον ὕδωρ ἐπιδοθῆναι προτρέπεται 'ὅπερ ἐκεῖνος πίστει δεξάµενος καὶ τῷ τραχήλῳ τοῦ πάσχοντος τέκνου καταχεάµενος ἐπ᾽ ὀνόματι τῆς τρισαγίου θεαρχίας, τῆς ἐπιθυμουμένης θεραπείας τοῦ παιδὸς συναπέλαυσεν, τοῦ χαλεπωτάτου πάθους ἐκείνου παραχρῆμα φυγαδευθέντος. Καὶ ἦν ἰδεῖν τὸ τς δαυϊτικὸν μικρὸν ὑπαλλαττόμενον τότε µελῴδημα πληρούμενον ἐναργώς, πατέρα ἐπὶ TÉKVW εὐφραινόμενον πορεύεσθαι πρὸς τὰ ἴδια ἐν ἀγαλλιάσει ψυχῆς καὶ σώματος, δοξάζοντα καὶ µεγαλύνοντα Κύριον τὸν ποιοῦντα παράδοξα θαυμάσια διὰ τοῦ γνησίου καὶ πιστοῦ θεράποντος αὐτοῦ. 20

388. Ἐν τούτοις τοῖς µεγίστοις τερατουργήµασι καὶ µεγαλοπρεπέσι κατορθώµασιν ἐπὶ πλείσταις διαπρέψας ἐτῶν περιόδοις καὶ διαλάµψας ὡς ἥλιος ἀειλαμπὴς τοῖς πολυµερέσι χαρίσµασιν, ἤδη τὸν ἑκατοστὸν ὑπερβεβηκὼς ἐνιαυτὸν καὶ πρὸς γῆρας φθάσας βαθύτατον ὁ πάσης τιμῆς ὑπέρτερος καὶ παντὸς ἐπαίνου ἀνώτε- 25 pos σηµειοφόρος Λουκᾶς, τὸν πᾶσιν ἁγίοις καὶ δικαίοις ἀνδράσιν καὶ ἰσαγγέλοις ὁσίοις ὀφειλόμενον τίµιον ὕπνον ὁσίως ἀφύπνωσεν, πρὸς τὸν τῶν πατέρων δεσπόζοντα Κύριον ἐν πνεύματι χαρμονικῷ προσχωρήσας, τρανότερόν τε καὶ καθαρώτερον πρόσωπον πρὸς πρόσωπον αὐτῷ προσωµιληκώς, ὁ καὶ πρὸ τῆς τοῦ σώματος ἐκ-3ο δηµίας Th! ἀσαρκίᾳ, σχεδὸν εἰπεῖν, καὶ ἀθλίᾳα ψυχῆς τε καὶ voùs καθαρότητι τῷ µόνῳ καθαρῷ καθαρῶς προσανέχων καὶ συγγινόµενος ' τὴν δὲ τῆς ἀειζώου κοιµήσεως αὐτοῦ ἐπίσημον ἡμέραν µή τις ἁπλῶς ὑποπτευέτω συντυχικῆ τινι γεγονέναι κατὰ τοὺς λοιποὺς τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἀκολουθίᾳ, ἀλλὰ θεϊκῆς οἰκονομίας ἔρ- 456 Τον κατὰ συγκυρίαν τῆς ἄνωθεν προνοίας πραχθὲν τοῦθ᾽ ὑποληπτέον. Ἐν à γὰρ ἡμέρᾳ” τὴν ἀνάβασιν ἐπὶ τὸ κέρας τοῦ κίονος

Page 1