‹ Les saints stylitesChapitre 97 sur 161 · ἐκομίσαντο V. — 3 om. P. — 5 ἀγωγὴν V · texte numérisé non relu

ἐκομίσαντο V. — 3 om. P. — 5 ἀγωγὴν V

Psalm, 5, 7.

Sanctus, matre sterili natus,

2 VITA 8. DANIELIS STYLITAE

σιωπῆ παραπέµψαι µήπως ἐλθὼν ὁ Κύριός µου ἐν τῆ φοβερᾷ καὶ φρικτῆ αὐτοῦ ἡμέρᾳ βασανίση µε δικαίως ὅτι τὸ πιστευθέν μοι διὰ τοῦ θελήµατος αὐτοῦ τάλαντον οὐ κατέβαλον ἐν τραπέζαις πρὸς! οἰκοδομὴν καὶ εὐεργεσίαν ! τῶν πολλών. Ταῖς οὖν ὑμετέραις εὐχαῖς τειχιζόµενος ἅπαντα '" λέξω μετὰ ἀληθείας ἅπερ παρὰ 5 τῶν πρὸ ἐμοῦ μαθητευσάντων τῷ Gyiw ἤκουσα καὶ ὅσα αὐταῖς ὄψεσιν ἐθεασάμην ἀψευδῶς διηγήσοµαι. Όντως γὰρ ἀπολεῖ Κύριος πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος, δῆλον. Παρακαλῶ οὖν τὴν ὑμετέραν φιλομάθειαν πᾶν τὸ 'Τ βιωτικὸν ἀπορρίψαντας χαρίσασθαί μοι τὰς εὐμενεῖς αι ἀκοάς. 1ο 2. Οὗτος ὁ ἐν ἁγίοις ' πατὴρ ? πατρὸς μὲν ἐγένετο Ha BST

Σαμοσατῶν Ἰ ἀπὸ κώµης σεμνῆς ὃ καλουµένης Μηραθᾶ ", ἥτις µεθερ: μηνευοµένη καλεῖται Σπήλαια !». Τῆς δὲ τούτου μητρὸς !” στείρας ὑπαρχούσης καὶ ὀνειδιζομένης παρὰ τοῦ!" ἀνδρὸς καὶ τῶν συγγε-τ5 v@v, ἐν 5 μιᾷ τῶν ἡμερῶν μεσονυκτίῷῳ λάθρα!’’ τοῦ ἀνδρὸς αὖτῆς!” ἐξελθοῦσα!” ἀνέτεινεν ' τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν Kai! | προσηύχετο ‘# λέχουσα * * « Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, 6 μακροθυμῶν ἐπὶ τοῖς πλημμελήμασι τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἐν ἀρχῇ ποιήσας τὴν YU-

2. — 1 ἅγιος Ο. — 3 ἡμῶν Δανιήλ add. P,V. — 5 dv. Ἠλία V. — # ὑπῆ- | ρχον P, V. — 5 ἐκ τῆς P, V. — 5 ἐν ὁδρίοις τῆς πόλεως P, V. — 7 Σαμοσάτων L, Σαμουσατῶν P. — 8 om. P, V. — Ὁ Μαραθᾶ P, V. — 1° σπηλᾶια Ο,

σπηλαῖα V, ὁπηλαία L. — 11 μητρὸς αὐτοῦ P, V. — 12 (ὁ.π. τ.) πολλάκις ὀνειδισθείσης τὴν ἀτεκνίαν ὑπὸ τοῦ ἰδίου P, V. — 15 om. P, V. — 14 µεσονυκτίου 25 λαθοῦσα P, V. — 15 τὸ ἄνδρα P, V, τ. &. καὶ τῶν συγγενῶν Ο. — 16 τοῦ οἴκου

(καὶ V) add. P, V. — fävareivaoa P, V. — 18 προσηύξατο P, V.

χαῖς oTouwbeis, πάντα λέξω μετὰ ἀληθείας, ἅπερ παρὰ τῶν πρὸ ἐμοῦ αὐτῷ ὁ μαθητευθέντων ἀκήκοα καὶ 000 αὐταῖςδ ὄψεσιν ἐθεασάμην ἀψευδῶς διηγήσοµαι. Παρακαλῶ οὖν τὴν ὑμετέραν φι-3ο λοθείαν χαρίσασθαί µοι τὰς εὐμενεῖς ὑμῶν ἀκοάς.

# om. P. — 5 δὲ add. Ν. — 6 ἐγὼ add. V.

| VITA S. DANIELIS STYLITAE 3

γαῖκα πρὸς τὸ πληθύνεσθαι τὸ τιῶν ἀνθρώπων γένος, αὐτὸς ἄφελε τὸν ὀνειδισμόν µου καὶ παράσχου καρπὸν τῇ ἐμῆ κοιλία ἵνα σοὶ αὐτὸν !? προσαγάγω τῷ δεσπόζοντι τῶν ἁπάντων. » Καὶ κλαύσασα πικρῶς καὶ στεναγμοῖς πολλοῖς συντρίψασα ἑαυτῆς τὴν καρδίαν, 5εἰσῆλθεν πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ καθευδήσασα σὺν αὐτῷ, βλέπει ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς δύο φωστῆρας μεγάλους δισκοειδεῖς κατελθόντας ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ πλησίον αὐτῆς Yevauévouc 390, ᾿᾽Αναστᾶσα δὲ2' διηγήσατο τῷ ἀνδρὶ 3: καὶ τοῖς συγγενεῦσιν 35 καὶ ἕκαστος αὐτῶν διαφόρως ἔκρινεν πρὸς τὰ λεχθέντα map’ αὐτῆς 3, Ἐκείνη τοδὲ ἀναστενάξασα 35 καθ’ ἑαυτὴν 35 εἶπεν: « Ὁ Θεός 'µου, οὗ 27 ἐδεήθην, τὸ συμφέρον ποιήσει εἰς τὴν ἀθλίαν µου 35 ψυχήν..» Καὶ οὐ πολλὠν ἡμερῶν διελθουσῶν 3", συνέλαβεν τὸν προλεχθέντα ὅσιον ἄνdpa 5°.

3. Καὶ τεχθέντος αὐτοῦ καὶ τοῦ χρόνου προβαίνοντος, πενταετὴς 15 ἤδη ἐγεγόνει ' καὶ λαβόντες oi γονεῖς αὐτοῦ ἀπήγαγον αὐτὸν. ἐν μοναστηρίῳ μετὰ καρποφοριῶν τινῶν πλησίον τῆς κώµης καὶ ἐπηρώτα αὐτοὺς ὁ ἡγούμενος: «Τί, φησίν, τὸ ὄνομα τοῦ παιδίου κέκληται;» Καὶ φθεγγοµένων τῶν γονέων ἕτερον ὄνομα, εἶπεν ὁ πρεσβύτης ' «Οὐ κληθήσεται τοῦτο, ἀλλ᾽ ὃ ἂν ἀποκαλύψη ! ὁ κύ-

201" αὐτώ 1». — 3 Υενοµένους Ο. ---Σἱπρωϊ add. P, τὸπ. V.— 2? αὐτῆς 444. Ρ, V. — % συγγενέσι V. — 2: ὑπ αὐτῆς P, V. -- 3 στενάξασα P, V. — 26 (κ. é.) om. P, V. — 2% ὃν Ρ. — 38 (ἀ. μ.) ἐμήν P, Υ. — * (καὶ — διελθ.) μετ’ où πολλὰς δὲ ἡμέρας P, V. — 50 (66. ἀνδ.) om. Ο, P, V.

3ohouç δισκοειδεῖς κατελθόντας ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ πλησίον αὐτῆς γενοµένους κ.τ.λ.

3 ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν δούλην V. — 5 om. V.

Danielis nomen sortitur.

Duodecim annos natus

Luc. 2, 51.

ΛΑ ; rt 13

4 VITA S. DANIELIS STYLITAE

ριος ἡμῖν, τοῦτο ἔσται ὄνομα αὐτῷ.» Καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ ἀρχιμανδρίτης τῇ σύρᾳ διαλέκτῳ | «Πορευθείς, τέκνον, ἄγαγέ Hot 3 βιβλίον ἐκ τῆς τραπέζης '» οὕτως γὰρ ἔθος ἐστὶν τοῖς κοινοβίοις

ρους, καὶ ἣν ἂν βουληθῆ τις τῶν ἀδελφών, λαβὼν ἀναγινώσκει 5. 5 Πορευθὲν οὖν τὸ παιδίον ἤγαγεν βιβλίον τοῦ προφήτου Δανιήλ, κἀκεῖθεν To‘ τοιούτου ὀνόματος τυγχάνει. Παρακαλούντων δὲ. τῶν γονέων αὐτοῦ τὸν ἡγούμενον τοῦ µοναστηρίου δέξασθαι αὖτὸν ” καὶ μεῖναι map αὐτοῖς, οὐκ ἐπείσθη διὰ τὸ πάνυ νήπιον αὐτὸν εἶναι * καὶ ἔλαβον αὐτὸν εἰς τὰ ἴδια, καὶ συνδιέτριβεν τοῖς το γονεῦσιν.

A. Γενομένου δὲ αὐτοῦ δωδεκαετοῦς, ἤκουεν τῆς ' μητρὸς λεγούσης ὅτι ' «Θεῷ σε συντέταγµαι, TÉKVOV. » ᾽Ακούων δὲ ταῦτα ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, μηδενὶ μηδὲν εἰρηκὼς πορεύεται ἔξω τῆς κώµης ὡς ἀπὸ σημείων δέκα, ἔνθα ἦν κοινόβιον ἔχον ἀδελφοὺς πεν- 15 τήκοντα * καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ µοναστηρίῳ προσπίπτει τῷ ἧγου-

2 om. L. — 5 O, L, ἐναγινώσκεν P, V. — # om. L. —- 5 αὐτοῦ ο 4. -- 1 ἐκ τῆς L.

ἂν ὁ Κύριος ἡμῖν ἀποκαλύψη, τοῦτο ἔσται ὄνομα αὐτῷ.» Καὶ λέγει πρὸς τὸν µακάριον τῇ συριακῆ διαλέκτῳ * «Πορευθείς, TÉKVOV, 2ο ἄγαγέ por βιβλίον ἐκ τῆς τραπέζης. » Οὕτως!' γὰρ 5 ἔθος ἐν τοῖς κοινοβίοις πρὸ τοῦ θυσιαστηρίου προκεῖσθαι τὰς βίβλους πολλὰς καὶ

Πορευθὲν οὖν τὸ παιδίον ἤγαγεν βιβλίον τοῦ προφήτου Δανιήλ. Κάκεῖθεν τοῦ. τοιούτου ὀνόματος τετύχηκεν. ΤΠαρεκάλουν δὲ οἱ 25 yoveîs αὐτοῦ τὸν ἀρχιμανδρίτην δέξασθαι αὐτὸν εἰς τὴν µονήν, λέχοντες, ὅτι ταξιμαῖός ἐστι τῷ Κυρίῳ πρὸ τοῦ συλληφθῆναι aùτόν. Ὁ δὲ ἀρχιμανδρίτης οὐκ ἐπείσθη διὰ τὸ πάνυ νήπιον αὐτὸν ὑπάρχειν. Λαβόντες οὖν αὐτὸν οἱ γονεῖς αὐτοῦ ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια : καὶ ἦν ὑποτασσόμενος AUTOS. 30 4. Γενομένου δὲ αὐτοῦ δωὠδεκαετοῦς, μηδενὶ μηδὲν εἰρηκὼς πορεύεται ἔξω τῆς κώμὴς ὡς ἀπὸ σημείων δέκα, ἔνθα ἦν µοναστήριον κοινόβιον ἀνδριῶν πεντήκοντα * καὶ εἰσελθὼν ἐν αὐτῷ, συντυχὼν τῷ ἡγουμένῳ προσέπεσεν αὐτῷ, παρακαλῶν δεχθῆναι ἐν τῷ µοναστηρίῳ. Ὅ δέ φησιν * «Τέκνον, νέος πάνυ ὑπάρχεις Th ἡλικίᾳ 35

3 ἐὰν Ῥ. — 5 ἣν add. V,

VITA S. DANIELIS STYLITAE 5

µένῳ, καὶ παρακαλεῖ δἐχθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ, ‘O δέ φησι πρὸς αὐτόν : « Τέκνον, νέος πάνυ ὑπάρχεις τὴν ἡλικίαν καὶ οὐ δύνη τοσοῦτον κόπον ὑπομεῖναι : ἀγνοεῖς τὰ τῶν μοναχῶν ' ἄπελθε, προσκαρτέρησον τοῖς γονεῦσιν, καὶ μετὰ χρόνον τινά, ὅτε δύνη καὶ νηστεύειν 5 καὶ ψΨάλλειν καὶ κοποῦσθαι, τότε παραγίνη πρὸς ἡμᾶς.» ‘O δὲ πρὸς αὐτὸν εἶπεν ' «Πάτερ, αἱρετώτερον ἡγοῦμαι ἐν Th κακοπαθείᾳ ταύτῃ ἀποθανεῖν ἤπερ ἐξελθεῖν τὴν σκέπην " τῶν σῶν ποιμνίων.» Ὡς «δὲ πολλὰ ποιήσας ὁ ἀρχιμανδρίτης οὐκ ἠδυνήθη αὐτὸν πεῖσαι, λέya τοῖς ἀδελφοῖς ' « "Όντως ὑμῖν λέγω, τέκνα, δεξώµεθα τὸ τοπαιδίον τοῦτο " πάνυ γὰρ νηφάλεόν moi δοκεῖ εἶναι.» Καὶ πάντες εἶξαν τῇ συµβουλίᾳ τοῦ ἡγουμένου, καὶ λοιπὸν συνδιῆγεν τῇ ἀδελφότητι.

20 5. — 1 (μετ’ où) μετὰ Ο. — ? (mr. κ. δ.) πρόθεσιν Ο.

καὶ οὐ δύνῃ τὸν τοσοῦτον κόπον ὑπενεγκεῖν * ἀγνοεῖς γὰρ τὰ τῶν | povaxdv! * ἀλλὰ ἄπελθε καὶ προσκαρτέρησον τοῖς γονεῦσίν σου * καὶ μετὰ χρόνον τινά, ὅτε δύνη καὶ γηστεύειν καὶ ἀγρυπνεῖν καὶ Ψάλλειν 5 καὶ κοποῦσθαι, τότε παραγίνῃ πρὸς ἡμᾶς ἐν τοῖς σοῖς. »

26 Ὁ δὲ µακάριος ἔφη πρὸς αὐτόν * «Πάτερ τίµιε, αἱρετώτερόν oi ἐστιν ἐν Th κακοπαθείᾳ ταύτῃ τελευτῆσαι ἤπερ τοῦ λοιποῦ ἐξελθεῖν τὴν σκέπην 5 τοῦ σοῦ ποιμνίου.» Ὡς δὲ πολλὰ ποιήσας ὁ ἀρχιμανδρίτης οὐκ ἴσχυσεν αὐτὸν μεταπεῖσαι, λέγει τοῖς ἀδελφοῖς | «Όντως ὑμῖν, ἀδελφοί, τί ὑμῖν δοκεῖ ; δεξόµεθα « τὸ παιδίον τοῦτο

3oû τί” βούλεσθε; » Πάντες δὲ εἶξαν τῆ συµβουλίᾳ τοῦ ἡγουμένου | καὶ λοιπὸν συνδιῆγεν τοῖς ἀδελφοῖς.

5. Μετὰ χρόνον δέ τινα ἐγνώσθη τοῖς Υονεῦσιν αὐτοῦ τὸ! ποῦ διάχει. OÙ καὶ παραγενόµενοι καὶ εὑρηκότες αὐτὸν ἐν τῷ µοναστηρίῳ, ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην, εὐχαριστήσαντες τῷ Θεῷ. Παρε-

4, — ! povuornpiwv V. — ? y. καὶ gypunveiv V, — 3 ἐκ τῆς σκέπης ὅ,

— 4 δεξώµεθα Ῥ. — 5 ἤτοι, 5. — ! om. V

monasterium ingreditur,

parentibus insciis

sed mox consentientibus.

Cum hegumeno

6 VITA S. DANIELIS STYLITAE

ve «Παρακαλώ τὴν σὴν ὁσιότητα, πάτερ, σήμερον τοῦτο ποίησον.» ‘O δὲ πάλιν πρὸς αὐτόν ' «Οὐ δύνη, φησίν, τὸν κόπον ὑπομεῖναι. » Λέγει αὐτῷ» τὸ παιδάριον ' «Οἶδα μὲν ἑαυτὸν ’ καὶ νήπιον καὶ ἀσθενῆ ’ πιστεύω δὲ τῷ Θεῷ καὶ ταῖς ὑμετέραις ὁσίαις εὐχαῖς ὅτι ὁ Κύριος πρόθεσιν δεχόµενος δύναμιν δίδωσι : 5 Θεὸς γὰρ προθέσεων ἐστίν.» Καὶ πολλὰ εὐλογήσας καὶ ὑπερευξάµενος αὐτοῦ 5 ὁ ἀρχιμανδρίτης, κατήχησεν αὐτὸν 5 τὰ πρὸς σωτηρίαν κατὰ τὴν δεδοµένην αὐτῷ παρὰ ToÛt Θεοῦ σύνεσιν.» Καὶ κελεύει κατὰ τὸ ἔθος συναχθῆναι πάντας 7 καὶ» μεθ» ὑμνολογίας δίδωσιν αὐτῷ τὸ ἅγιον σχῆμα. Καὶ ἀπολύσας τοὺς γονεῖς αὐτοῦ µε- 10 τὰ εὐλογιῶν παρήγγειλεν ' μὴ πυκνὰ ἔρχεσθαι πρὸς αὐτόν.

6. ΤΤροβαίνοντος δὲ αὐτοῦ ἐν ἀσκήσει καὶ λαμπρᾷ πολιτείᾳ, μὴ φέρων τὸν ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου ἔλεγχόν τε Kai! ἔπαινον, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς ἀδελφότητος, ἐβουλεύετο καταλαβεῖν τὴν ἁγίαν πόλιν Ἱερουσαλήμ, ἅμα δὲ καὶ θεάσασθαι τὸν ἅγιον καὶ τρισ- 15 µακάριον Συμεῶνα, τὸν ἐπὶ τοῦ κίογος, οὗ κατ᾽ ἴχνος βαΐνειν κατηνύγη. Καὶ ἄρχεται παρακαλεῖν τὸν ἡγούμενον τῆς μονῆς ἐπὶ τὸ

δ αὐτὸν Ο. — # corr. L, prius αὐτὸν. — 5 om. Ο. — 6 om. Ο. — 7 τοὺς ἀδελφοὺς V. — 8 οὕτως add. P, Υ. — 9 μετὰ P, V. — 10 αὐτοῖς add. P, V. 6. — ! (ἔλ. τε καὶ) om. Ο. — 2 (où µ. ἀλ.) om. Ο. 20

κάλουν δὲ τὸν ἡγούμενον ἐπὶ τῷ δοῦναι αὐτῷ τὸ ἅγιον καὶ ἀπο- OTOMKÔV σχῆμα τοῦ μοναχοῦ, πείθοντες αὐτόν, ὅτι «ταξιμαῖός ἐστιν τῷ Κυρίῳ πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν Ti κολίᾳ * καὶ ἡμῶν un? βουλομένων ἀποδοῦναι τὴν εὐχὴν τῷ Κυρίῳ, αὐτὸς προφθάσας ᾠὡδήγησεν αὐτὸν ἐνταῦθα : ὅθεν εὑρηκότες αὐτὸν παρὰ 25 τὴν ὑμῶν ἁγιότητα, ἐξ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ὁδηγηθέντα , χαίροµεν εὐχαριστοῦντες αὐτόν '.» Ταῦτα ἀκούσας ὁ ἀρχιμανδρίτης ὑπὸ τῶν γονέων αὐτοῦ εὐχαρίστως λεχθέντα, ἐδόξασε τὸν Κύριον καὶ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ἀνέθετο : καὶ κελεύει κτλ.

6. Καὶ ἦν ὁ µακάριος προκόπτων ἐν τῇ καλλίστῃ πολιτείᾳ τῆς 30 ἀσκήσεως : ἐβουλεύσατο dé, εἰ δυνατὸν ein‘ καταλαβεῖν τὴν ἁγίαν

τοῦ καὶ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ, ἅμα δὲ καὶ θεάσασθαι τὸν μακάριον Συμεῶνα τὸν ἐπὶ τοῦ kiovos. Καὶ ἤρξατο παρακαλεῖν τὸν ἡγούμεγον περὶ τούτου 3 καὶ οὐκ ἴσχυσεν 5 πείθειν αὐτόν. Κατ’ οἰκονομίαν δὲ 35

20m. P. — 5 (παρὰ — ὁδηγηθέντα) om. V. — { τῶ κυρίω V. 6. — 1 αὐτῶ add. V. — ? (π. τ.) om. V. — 5 ἴσχυεν.

ΥΙΤΑ 5, DANIELIS STYLITAE 7

2 Li \ Le) | À Loi ” “ 2 Lu ἀπολυθῆναι καὶ τοῦ προκειµένου σκοποῦ ἐπιτυχεῖν * καὶ οὐκ ἴσχυεν Antiochiam ire iussus,

20 Θεοῦ τοῦ φιλανθρώπου΄ μετ où πολλὰς ἡμέρας ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῆς πόλεως ᾿Αντιοχείας ἀπέστειλεν παρακαλῶν πάντας τοὺς ἀρχιµανδρίτας τῆς ἀνατολῆς ἀπαντῆσαι ἐν τῆ προλεχθείση πόλει ‘Avτιοχείᾳ ἐκκλησιαστικῆς ἕνεκα χρείας. Ἔτυχεν δὲ καὶ τὸν αὐτὸν ἡγούμενον ” ἅμα τοῖς λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις καταλαμβάνειν τὴν

M. Τοῦ δὲ Θεοῦ παρεσχηκότος τύπον χρηστὸν δέξασθαι τὸ πρᾶγua, δι ὃν ' καὶ τὸν σκυλμὸν ὑπέμειναν, ὑποστρεφόντων αὐτῶν εἰς τὰ οἰκεῖα, κατήντησαν ἐν κώμη καλουμένῃ Τελλάδας ?, ἐν ᾗ ὑπάρχει

# (Θ.τ.φ.) τοῦ Θεοῦ V.— * τὸν fy. αὐτοῦ V. — © om. V.

πονάνε Τεκαδὰς Vs =? δεικνύµενον V, — # τοῖς ἀρχ. τὰ κατ. τοῦ

ἀγ. > AA VA

hortantibus monachis Telanissi,

ad Symeonem in columna stantem

ascendit

8 VITA S. DANIELIS STYLITAE

τοιοῦτον σχῆμα τοῦ ὃ ἀνελθεῖν ἐπὶ στύλου * « ἠδύνατο 5 γὰρ καὶ ἐνθάδε διάγων σὺν ὑμῖν πολιτείαν ἁγνῶς 7 ἐκτελῶν ἀρέσκειν θΘεῷ "2ο γῦν δὲ κενόδοξον κρίνεται τὸ πρᾶγμα.» Οἵ δὲ ἀντέπειθον» ἀνελθόντας θεάσασθαι Ὁ αὐτὸν καὶ οἷον ὑπομένει διὰ -τὸν Θεὸν κόπον ἰδεῖν 0. Οἱ δὲ πεισθέντες τοῖς λεχθεῖσιν ἀνῆλθον. ᾽Απελθόντες δὲ ‘! ἐπὶ τὸν τόπον καὶ θεασάµενοι τοῦ μὲν τόπου τὸ ἄγριον, τοῦ δὲ στύλου τὸ ὕψος καὶ τοῦ καύσωγος τὸ φλέγον καὶ τὴν τῶν ἀνέ-25 µων Biav!? καὶ τῶν χρόνων τὸ µῆκος, ἔτι δὲ καὶ ἣν ἐπεδείξατο εἰς αὐτοὺς τελείαν ἀγάπην, ἐξεπλάγησαν.

8. Ἐκέλευσεν δὲ 6 µακάριος Συμεὼὺν τεθῆναι τὴν κλίμακα καὶ ἀνελθεῖν τοὺς ἀρχιμανδρίτας καὶ ἀσπάσασθαι αὐτόν. Τῶν δὲ δειλιασάντων ἀνελθεῖν διὰ τὸ ἄπειρον ἄλλως τε δὲ ! ἑαυτιῶν κατεγίνωσκον 30 λέγοντες ? * « TTÈS δυνησόµεθα ἀσπάσασθαι αὐτόν, ὃν πρὸ μικροῦ ἐλοιδοροῦμεν;» καὶ δ προεφασίσαντο, ὁ μὲν ἀσθένειαν, ὁ δὲ ἀδυναμίαν Υήρους, ἕτερος ποδαλγίαν. Τότε προσπεσὼν ὁ µακάριος Δανιὴλ τῷ

ὃ τοῦ ἐν τοιούτω σχήµατι V. -- 6 ἐδύνατο V. — 7 ἁγνὴν V. — 8 αὐτοὺς λέγοντες add. V, — 9 ἀνελθόντες θεάσασθε V. — Ιω κόπον διὰ τὸν Θεὸν ἴδετε Υ. — 11 οὖν V. — 12 καὶ τοῦ ἀνδρὸς τὸ καρτερικὸν add. V.

Page 1