Εἰρωνιχῶς — χατέλεξεν (17). Int

989. Μισητίας οὐχ ἕνεκα, φησὶ, τοῦ ὑπηρετεῖν μου τῇ ἀσελγείᾳ (22, οἵ, ὶ Adn.) — μίσγεσθαι. Int.

992. ᾿Εχνομιώτατα) ἀντὶ τοῦ σφοδρῶς (31). ᾿ 997. ᾿Επόντα : Οἱ μὲν (46) — ἄμεινον (47). Int. 999. ἼΑμητα προσέπεμψεν : Οὐ μόνον (50) — πλαχούντιον (51), ἐστὶ δὲ εἶδος πλαχοῦντος ve (50). Ext.

1002. Πάλαι ποτ᾽ ἦσαν : Τινές () - Μιλήσιοι ( 12). Var. συγχροτῶν - πρός τινας πόλεμον ἠθέλησεν Aubetv αὐτοὺς εἰς (9), | ἔχρησε (11). Sup. Ibid. ᾿Αντὶ τοῦ πάλαι (317) — ἀτυχούντων (39). Var. ὕστερον au lieu de νῦν (39). Ext. - 1004. Τῇ γραΐ.

1008. Πρὸς τὸ — λαθεῖν (5). Ext.

1011. Νιτάριον χαὶ βάτιον εἴδη φυτῶν, θέλει δὲ εἰπεῖν ὡς ἄνθη με εἶχε (13). Ext.

Ibid. Οἷον νεόττιον οἱονεὶ χοράσιον (11, cf. Adn.). Int. 1013. Μυστηρίοις δὲ τοῖς μεγάλοις : ᾿Επεὶ (35) — εὐμετάδοτα (40). Ext. 1014. Ὡς ἐπὶ — ᾿Ελευσήνια (Adn.). Var. ᾿Ελευσήνια Η!, ᾿Ελευσῖνα R2. Int.

1020. ᾿Αντὶ τοῦ (7) — μου (8). Int.

ῬΉΣ ΕΟ Ψ dé

ον le lé tm pit dr de Ὁ ΝΡ SL |, À ra Ω ; ᾿ κς

1021. ᾿Επεὶ γὰρ ἐν θάσῳ οἰχει (sic) στάφυλος 6 ἐρωμένος τοῦ διονύσου + τὸ 1024, Τἀναλώματα.

Ibid, Κολακχεύειν. Dübn. : Duas tantum glossas habet R. τἀναλώματα et χατεσθίειν.

Fol. 13, vers 1020,

1027. Καίπερ (37) --- προϊστάμενος (39). Var. τοὺς ἀδικουμένους au lieu de τοῖς ἀδικουμένοις. Dans προϊστάμενος, les lettres στὰ sont écrites deux fois. Int.

1030. Εἰ δίκαιόν (48) — νεανίσχον (49). Ext.

Ibid. ’Elelrer ἐχρῆν (52).

1031. Ἐλλείπει μισθὸν, συνουσιάζων δηλονότι. Cette scolie est à la marge extérieure, au-dessous du v. 1031, qui manque au texte et qui a été écrit sur cette marge par R1.

1035. Ὡς καταπεπονημένης αὐτῆς ὑπὸ τοῦ γήρως, À δέ φησιν ὑπὸ τῆς λύπης (10). Ext.

Ibid. Ὑπὸ γήρως χαὶ χρόνου (10).

Ibid. Τελοίου (11) — κατασέσηπας (12). Int.

1037. Τηλία : Σανὶς (33) --- ἐν τούτῳ (37) + ἔστι δὲ À ἀτρύπητος σανίς " ἐὰν δὲ τρυπηθεῖν ἀψὶς γίνεται + λέγει οὖν ὅτι εἰ μὴ 6 δαχτύλιος τοσοῦτον ἔχῃ τρύπημα, ὡς δοχεῖν εἶναι ἐν τηλίᾳ τὸ τρύπημα (32, Adn.). Var. ἐν τῇ ἀγορδὶ ἐν ὦ, cet ὦ ἃ été retouché (36), | ἐπιπράσκ. τ. la lettre qui vient après le x ἃ été retouchée, on dirait que c’est un « (36), | συνέδαλον. (37), | τηλία μὲν γὰρ om. (30). Ext.

1042. Διὰ τοῦ ἀρχαίαι (sic) τὴν γραίαν σχώπτει (17). Int.

1048. ᾿Οξύτερον βλέπει : Οἱ (38) — ἀπήει ὥς φησι (37, Cf. Adn.).

Ibid. Νήφων oùx ἔγνω ἀλλὰ μεθύων (38). Int.

1049. Κολάσεως ἄξιος (48). Cette scolie est écrite deux fois dans R ; elle est interlinéaire et intermarginale.

1050. Ὦ Ποντοπόσειδον : Of τοῖς (49) — μέγιστε Πόσειδον (53). Var. R. donne les mots χαὶ οὐχ — τὸ δὲ (51) que Dübn. met entre parenthèses, | les mots à ὦ πόντιε Πόσειδον sont omis (52). Ext.

Ibid. Θεοὶ A pq : Ἐπεὶ γραῦς ἐστιν ὡς τοῦ ὅρχου τούτου πρεσδυτιχοῦ ὄντος " τὸ δὲ ἃ ἃ ἐπίρρημά ἐστι μετ᾽ ἐχπλήξεως χαὶ χελεύσεως (4, 4dn. ). nf.

1052. Ὥς τοῦ — δᾶδα ἀυτῇ (20). Int.

1054. Εἰρεσιώνην : Κλάδος ἦν (40) — τῶν ᾿Αθηναίων (48). Var. ἐξῆρτο au lieu de ἐξήρτητο (40). Sup.

Ibid. ’Avri τοῦ χαύσει (1).

1056. Παιδιάν --Οὕτως (14) — παιγνίου (15). Int.

Æ Ἢ ts et ie j

1057. ᾿Αντὶ τοῦ πόσα ἔχω χάρυα * παιδιὰ (23) — χειρί (27). Var. ἂν ἔχη au lieu de ἔχει (25), | τὴν omis après κατὰ (26), δ.. ἂν ἐρωτήσας, il semble qu'après à deux lettres n’ont pas simplement disparu, mais ont été grattées (26). Ext.

Ibid. Δέον εἰπεῖν (18) — γραῦν (19).

1061. Πλυνόν με ποιῶν : ᾿Οξυτόνως (36) — πλυνόμενον (37). Inf.

1062. ’Qyeheias τυχης.

Ibid. Καχεμφάτως εἶπεν τὸ ἐχπλύνειέ ce (45).

1063. Καπηλικῶς : ᾿Αντὶ τοῦ (48) ---- σαπρόν (51). Inf.

Ibid. Ὅπερ ἡμερωτικῶς λεγομένας (50, Adn.).

Fol. 13 verso, vers 1069.

1070. Εἰ — τιτθίων (18). Int.

1075. Τινὲς τοῖς (28) — ἔχειν Μιλησίους συμμάχους (30). Int.

1076. Τὸ δὲ τί ἔλεγον — χαλεπαίνοντες (31, cf. Adn.). Int.

1081. Ὁ δ᾽ ἐπιτρέπων ἐστὶ τίς : ᾿Αντὶ τοῦ (44) — τῇ συνουσίᾳ (Adn.) Ext.

1083. Acier (20) — ὡς γραῦν (21). Ext.

1085. Πολλάχις (24) — ὁποστάθμην (26). Int.

1087. Τρύγοιπος : Ὁ ὑλιστὴρ (31) — γέρων (32). Ext.

1091. “O Χρεμύλος ἢ 6 θεράπων (43). Int.

1092. Ὃ ποιοῦσιν (46) — ἣ γραῦς (47). Ext.

1093. Προσέπιττον : ᾿Αντὶ τοῦ ἠσέλγουν À χατεφίλουν " γράφεται καὶ ὕπεπείρων + πιττοῦν δὲ (53) --- λέξιν (54). Var. τὰς omis (53). Ext.

1096. Λεπὰς κογχυσμοῦ εἶδος ὃ ταῖς πέτραις (15, cf. Adn.) — δὲ εἶπεν

1097. ‘O κόπτων τὴν θύραν : Ὁ Ἕρμῆς ἔκοψεν (37) — εὗρεν (38). Var. ἐλθὼν au lieu de ἐξελθὼν. Ext.

1099. Ματαίως ἐψόφησε (7). Ext.

1109. Τόπος — ἀσεδεῖς (34). Int.

1110. Ἢ γλῶττα τῶν (38) — ἐστίν (39). Inf,

Fol. 14, vers 1112.

1115. Πέμμα — πλαχοῦντος τὸ Ψαιστόν (Ὁ, οἵ, Adn.). Dübn. : « ἔστι R. V. » Dans R., ce mot est écrit par l’abréviation et peut très bien s'entendre ἔστι ou ἔστιν. Int.

1119. ᾿Αντὶ τοῦ (14) — λέγεις (15). Cette scolie est placée entre les scolies du v. 1121 οὐ du v. 1123. Ext.

1121. Οἰνοῦτταν : Οὕτω (23) — γινόμενον (25). Var. T1 semble bien qu'il y ἃ οὕτω au lieu de οὕτως. Ext.

1123. ’Avo φησὶν (32) — χοιμώμενος (32). Var. ἔχων au lieu de ἔχω, Ext.

1126. Ave εσφάλημεν (sic) : τετρὰς (00) — τῷ Ἑρμῇ (52). Int.

Ibid. Οἴμοι πλακοῦντος : Ἔξω (52) — Θησεῖ (1). Var. τοῦ μηνὸς Om. (52 sq.), | καὶ ajouté devant τετρὰς (54). Ext.

1128. Οἴμοι δὲ χωλῆς : Κωλῇ τὰ (26) — ζώων (27). Var. βραχίον. Ext.

Ibid. Tas ἀγκύλας at (28) — τοὺς θεοὺς προσφέροντας (29). Var. Le mot εἰσί est donné par ἢ. Dübn. : « εἰσί ex Suida. » Gette scolie est entre les scolies des vers 1115 et 1126. Int.

1129. ᾿Ασχωλίαζ᾽ ἐνταῦθα : “Eoorv (34) — θυομένῳ (40). ᾿Εποίουν — τῶν ἀσχῶν (Adn.) Var. ὅσον au lieu de ὅσσον (40). Ext.

1131. ᾿Οδύνη σε : ᾿Αντιστρόφως (15) — εἶπεν (17). Int.

1132. Ἴσον ἴσῳ κεχραμένης : Ζητεῖται (25) — δέχεται (28). Var. παρὰ ἀμφοτέρων (28). Int. |

᾿ 1158, Στροφαῖον : Στροφαῖον ἐκάλουν (7) — κλεπτῶν (11). Inf.

Fol. 14 verso, vers 1157.

1158. ᾿Αντὶ τοῦ où χρεῖα ἐστὶ πανουργεῖν. Int.

1159, Ἡγεμόνιον : Κατὰ (53) --- δδηγοῦ (2). Ext.

Ibid. ᾿Αντὶ τοῦ ὃ (9) — ὁδηγοῦ (10). Int.

1161. Moïoav γὰρ ἐν τοὶ (sic) ἀγῶσιν ἔχει ὃ “Eouñs (17). Int.

1165. Βίον, ὃ Propre (29). Int.

1166, Οὐκ ἔτ.. ἅπαντες : Ὡσανεὶ (31) — δικαστήριον (33). Pour ὡσανεί la lecture me semble sûre. Dübn. : « ὡσανεὶ Θ. Ceteri libri ὡς ἂν εἰ, » Ext. τῇ

Ibid. Ὡσανεὶ ἔλεγε πολλὰ ὀνόματα ἔχειν (32). Ici la lecture est très distincte pour ὡσανεὶ. Int.

1180. Θυσίας ἐπετέλεσεν (46). Cette scolie est écrite deux fois, à la marge int. et à la marge ext.

ΠΛΟΥ͂ΤΟΣ. Pa

Observ. λαμδάνειν : À οὕτως : τὰ ἔθιμα, peut-être ce dernier mot est-il écrit ἔθεμα ? (24). Ext.

1189. Τὸν Πλοῦτον λέγει (39). Int.

1191. Τὸ ἐξιδρυσόμεθα τὸν Πλοῦτον (48). Int.

1193. Τῆς ᾿Αθηνᾶς εἰς τὴν (14, cf. Adn.) — ἐπανηλώθη (21). Var. ἄγε au lieu de ἀεί (17), | ἀφ᾽ ὧν εἰς τὰ (19), | καὶ τἄλλα au lieu de καὶ ἐς χαὶ τἄλλα (20). Ext.

Ibid. Τὸν ὀπισθόδομον : Ἐπειδὴ τὰ χρήματα (12) -— ᾿Αθηνᾶς ναοῦ (14). Var, ἀπέχειντο (12), | ἔνθα ἐστὶ τὸ (13). Inf.

1197. Ἔθος γὰρ (44) — ἠμφιεσμένων (47). Int.

1198. ᾿Επειδὴ (1) — ἱδρύθη ποτέ (7). Inf.

1199. Λείπει τὸ ἱμάτια (11). Int.

Fol. 15, vers 1200.

1199. Σεμνῶς δ᾽ ἔχουσ᾽ ἦλθες : Λείπει ἱμάτια ἵν. ..... λα ἱμάτια (12) — ἔχουσα ἱμάτια (15). Var. τὸ omis (9), συνῆλθε au lieu de συνεισῆλθε (14),

Ibid. Ὃ λόγος ἐκ τοῦ ποιητοῦ διὰ τοῦ χοροῦ (41). Int.

NEDEAAI Fol. 15 verso.

Pas ἃ ὑπόθεσις dans R. ( " | Vers 1. οὐ) Παρεπιγραφὴ, συγχεχαλυμμένος (42) χαὶ καθεύδων ὑποτίθε-ται, εἶτα ἀναχαλυψάμενος χαὶ ἔξω τὴν χεφαλὴν ποιήσας τοῦ περιδλήματος :

ἔστι δὲ σχετλιαστιχὸν ἐπίρρημα διὰ τὸ (15) — νομίζειν (18). Ext.