CLEF DES SYMBOLES SECRETS
Débet humanum genus permanere. Ergo, nulla magis humana esse potest actio quam ea quâ genus illud renovatur et gignitur, id est copulatio.
Cœterum, hanc solam vere rationabilem vereque logicam significationem continet absconditam absurda ista christiana superstitio. Etenim, christiani quamdam trinitatem mendosè conceptam venerantur. Quos enim si audias, Pater in aeternum gignit, Filius in aeternum gignitur, et Spiritus Sanctus in aeternum Patrem Filio jungit; nihil aliud significare potest trinitatis dogma. Sed apud homines qui humanitatis progressum cupiunt, et intellectum scientiamque habent, qui verô dicuntur les Maçons, illa eadem conceptio, eo quod ad naturam reducitur, erficit religionem quamdam verè sanctam et ethicen verè puram. Sexuum conjunctio est V Alpha et l'Oméga de la Religion Maçonnique; nam, eo quod divinitas utriusque sexûs est, copulatio est actio Dei hermaphrodite qui gignit in aeternum Filium suum in aeterna voluptate.
Quibus causis, en Maçonnerie, omnes symboli sexuum conjunctioni reducuntur.
In initiatione ad gradum Apprenti, evolvuntur origo et nativitas Dei-Naturae, Grand Tout.
Ergo, V Apprenti, qui intelligeret quod facit et personam quam sustinet, sciret significationem absconditam istius gradûs esse illam:
Ens nullum est verè incorporale. Fuit semper, etiam à saeculorum principio, generatio et non creatio, Ordo ab chao. Duo primordia, id est materia et forma, ignis et aqua, mas et femina, semper duo in uno et unum in duobus,copulantur. Ergo, Deus est utriusquesexûs, hermaphroditus, ex necessitate ipsa, et creatio nihil aliud est quam copulativae actionis effectus.
Illa quidem initiatio in trino numéro unicè vertitur, sic ut signincetur genitivum principium esse unum in integritate sua, sed triplex in manifestationibus suis, quos sunt :
i° Causa, quas facit, mas;
2° Ratio, quce patitur, femina ;
3° Efîectus, qui gignitur. creationis partus.
In gradu dicto Compagnon, explanatio adaugetur, sed non plané adhuc divulgatur doctrina, nimius enim fulgor perstringere posset oculos illius qui vix egreditur e societate erroribus imbutâ.
Initiatio secundi gradûs adducit illum qui recipitur ad humani corporis studium : tune agitur de numéro quinque, quinque sexuum causa. '
L'Etoile Flamboyante neophyto ostenditur. Quœ Stella quinque acumina habet et est simul corporis humani et genitalis principii simulacrum.
Etenim, superius, acumen animo effingit caput, duo alia effingunt tensos lacertos, et inferiora acumina divaricata crura. Littera G, quœ significat Generationem, consilio ponitur ubi divaricant crura, ut génitales indicet partes.
Dicunt etiam litteram G significare Geometriam, eo quod l'Etoile Flamboyante geometrico modo depingit copulativam actionem. Et sic: vir incubans, reipsà, membrum prominens in medio corporis intendit; procubans mulier, contra, concavo si nu patet; et coïtus, implicationem virilium cum genitalibus mulieris afferens, depingit stellam quinque acuminibus; quinta linea quos figuram complet hic est graphidis tantum causa et necessitate.
Ecce vir: A Ecce mulier : V Quibus quidem implexis, et linea ducta, ut acumina non juncta jungantur, lit l'Etoile Flamboj-ante.
In origine, in medio stelkc ponebatur non littera G, fed ea tvria littera quae eamdem habet significationem quam iod apud Hebraeos, et quae forma depingit canales duos séminales et uretères, qui sunt in membro virili precipux partes.
In his verô non tota jacet abscondita initiationis significatio quae datur in secundo gradu.
L'Apprenti unam templi columnam noscit ; le Compagnon, duas.
Fulgens columna, aliter columna J, virum indicat, generativum principium; Obscura columna, aliter columna B, indicat feminam, exitiosum principium.
Id est:
Feminae semen stérile manet, nisi viri accipiat semen cui miscetur copulativâ actione.
Est ergo femina obscuritas, mas autem lumen quod vivificat. Opus ipsum creationis tantum in tertio gradu evolvetur.
Attamen, le Compagnon jam noscit vocabula Booz et Jakin, dum V Apprenti unum solum ex his noscit. Jakin id est phallus; Booz, id est utérus.
Simulatur femina nigrâ columna, causâque exitiosâ, èo quod hominis semen in utero exceptum, est, ut ita dicant, femince semine destructum.
Simulant etiam hanc duplicem causam, virilem et fe- Érineam, genitivam et exitiosam, lucidam ettenebrosam, le Pavé Mosaïque, albis et nigris scutuliscompositus, le Compas, Cœli, Solis, virique ignum, et VEquerre, Terrae, Isis, feminaeque signum.
Initiatio ad gradum Maître signum dat copulationis fpsius, ejusque operis eteffectuum.
La Maçonne, in secundo gradu, cognoscit V Arbre du Milieuet le Maçon, in tertio gradu, cognoscit la Chambre du Milieu, et ex hoc dicitur la Loge. Secundus gradus tertio junctus explanat copuîationem ; nam, l'Arbre du
Milieu est phallus, et la Chambre du Milieu est utérus. In tertio gradu, perfectum est triangulum. Ambœ columnae, virilis et muliebris, inter se coëunt. Virilesc men et muliebre mixta putrescunt. Ex quâ corruptions fit fecundatio:
Ex morte nascitur vita.
Nihil faciliùs demonstrari potest.
Phallo in uterum ingresso, utrumque semen corrumpitur; at corruptio nihil aliud est quam mors. Putrefacta autem semina confervescunt; ex quo fervore surgit nova vita; sic mors générât vitam. Ex quâ germinum corruptione nascitur infans.
Jakin, vir, et Booz, femina, moriunturin Mac-Benac, in corruptione, et fit humanitatis resurrectio. Hic latet tam ingens obscurum naturae arcanum.
Quod ut evolvatur arcanum tictâ Hiram Les Maçons utuntur historiâ.
Quod evenit in humano génère, evenit etiam in universo mundo. .
Sit verbi gratiâ frumenti granum. Granum istud natum ex simili frumenti grano, est simul causa et effectus. Allegoricè, potest haberi modo ut Pater, modo ut Filius. In se génitale habet semen; ergo non solum est Pater et Filius, sed etiam Spiritus vivificans et fructificans. In Terra deponitur; et Terra, ipsius Mater, lit ejusdem Conjux, siquidem copulantur. Cujus etiam eadem est Soror; nam, omni fecundatione eamdem naturam requirente, Terra soror est principii in grano inclusi. Vix grani Terrasque genitivis viribus conjunctis, granum turgescit, fermentescit et putrescit.
Diversa grani elementa de morte et vita pugnant inter se ; vicit mors, omnis coagmentatio disjungitur, granum corrumpitur, et «omne consummatum est dissolutione, gcrmen inclusum parvulo quodam i:
;ucro, sese expedit, exsurgit, apparet atque vitâ jam
ruitur. Statim atque nascitur germen, ipsius pater, gra-
îum è vita discedit,grani enim dissolutio ortum etvitam
terminis effecerunt.
! Sic, Hiram, qui figurât humanum genus, moritur
[antum ut reviviscat. Humanum genus, quamvis mors
iibstat, œternum est, quia seminis corruptio muliebris
itque virilis novas producit vitas.
I Ideo religiosa verè dici potest actio copulativa; coï-
feque quam sœpissime, nihil aliud est quam verè hu-
aano sacerdotio fungi.
Gignere, id est verbi creatoris domui honores tri— •;»uere; utérus enim phalli haberi débet templum; la Zhambre du Milieu tantum creata est ad V Arbre du Miueu.
Ceterum, verè aequè dici potest : quas sit agentis caua3 natura? Spargere. Quœ sit causae quas patitur ? Coligere et fecundare. Quis sit vir? Est initium, is est qui 3rangit, arat et serit. Quae sit femina? Ea est quae dat prniam, jungit, adspergit et metit. Qua3 sit sapientia? Jtriusque causas conjunctio. Quid sit humanum offiiium? Frequens copulation is peractio ut adangeatur •:ovarum vitarum numerus.
: Oportet vero copulationem non circumscribi matriilonio, ut credunt catholici, neque celibatu tolli, ut entiunt sacerdotes, monachi et monachas. Matrimoiium arbitrarium est pactum; cœlibatus ecclesiasticus, litium et flagitium.
y Quasvis mulier in promptu habere débet quemvis irum, etquivis vir quamlibet mulierem; inhis tantum istitia est.
I Quod dicitur incestum ratione approbari potest, et hconsultè vituperatu sexuum in eadem familia conanctio. Ut extollatur ergo incestum, in gradu dicto Aaitre, œque colitur vocabulum Moabon ac vocabu-
lum Mac-Benac. Quod enim vocabulum indicat corruptione procrcari vitam, et elegerant verbum Mo ut memoriam renovarent filii nati incesto Loth cum iiliâ, id est, viri nati conjunctione Solis cum filia Terra.
Is verè est Maçon qui tertii gradûs signa percipit, antequam ipsi evolvantur.
Templum est corporis humani simulacrum. Du;i partes quas disjunguntur obscuro vélo quod scindit lu Loge, indicant : qua? vergit ad occidentem, obscurà e" unicâ face illustrata, sedem mortis. non fecundati se minis, id est mulieris organum quod ova continet;aua vergit ad orientem, splendida fulgensque, idem mulieris organum, postquam ova coïtu fecundata fucrunt. in utero semine viri absorpto.
Quos tenent scapos papyraceos manu les Surveillants u virile reprœsentant membrum.
Sepulchrum in quo jacet le Récipiendaire, ut priù: moriatur et deinde ad vitam revocetur, représentât eubile in quo fiunt copulationis mysteria.
In dicta Maçonnerie d' Adoption, Noe archa simula mysticum hune locum in quo fit humanorum creatio. abditâ viri mulierisque conjunctione.
In gradu dicto Maîtresse Parfaite, mallei manubrium, quod introducitur in annulum dictum arcan annulum, significat virile membrum quod in uterum introducitur. Avis in obscuritate mersa simulacrum es' phalli continere coacti; quee quidem a muliere libérât; statim evolat; et eo quod phallus in ceternum reno\ tur, mystica avis dicitur V Eternel.
Quibus statutis, le Maçon, intelligere débet arcan signiheationem omnium vocabulorum quee videbantu ipsi obscura, omniumque simulacrorum quœ ipsi cran ignota.
Denique, simulacrum gradûs dicti Rose-Croix al tam profundi arcani ûaturas doctrinam totam conti
La Croix Maçonnique ex duabus fingitur partibus; alia est recta, aliaque transversa, quarum junctione est rosa.
Rectus asser erectum simulât phallum, id est vitam; transversus asser, in statu absolutè adverso, simulât mortem. Asser rectus transversum asserem iransfodit; ergo, est perlucidum vitse superantis mortem simulacrum. Ubi autem fit illa victoria? Duorum asserum conjunctione, ubi jacet rosa, quas, arcanâ forma plane idoneum mulieri organum figurât.
Quapropter istud mirandum gradus Rose-Croix simulacrum omninô continet la Loi Maçonnique : semper phallus in uterum introducendus est, ut semper vita mortem superet.
Ista crux est Stauros des Gnostiques, simulacrum humani generis, quod veri Dei gratiâ renovatur, adversus invictum et detestabilem suum inimicum.