‹ Les sources de l'histoire du montanismeChapitre 161 sur 207 · PSEUDO-CANON VII · texte numérisé non relu

PSEUDO-CANON VII

DU

196. — (Maxsi, Amplissima Coll. Concil., 1, 35). Constantinople. Vers 460 1.

cf. HEFELE-LECLERCO, II,

\ 5 9 \ Τοὺς προστιθεμένους τῇ ὀρθοδοξίᾳ xai

Μαχεδονιανοὺς χαὶ Ya ββατιανοὺς,

χαὶ Ναυατιανοὺς τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς \ \ ? \ \ \ χαθαροὺς xai ἀριστεροὺυς, xai τοὺς Teo-

(I \ € ze € 77

αἵρεσιν, UN φρονοῦσαν ὡς φρονεῖ ἢ ἁγία Ὁ Ὁ Ἂ \ NO 2 \ ?

τοὺ θεοῦ χαθολιχὴ xai ἀποστολικὴ Ex-

LE Res \ / ΟἿ ᾿ 1e χλησία χαὶ σφραγιζομιένους ἤτοι γχρίσμιε

γοὺς T2UTOV τῳ αΎτῳ HU0 0) TOMATE

θῖνας χαὶ TO στόμα καὶ τὰ GTA’ χαὶ

/ / ᾿ σφραγίζοντες αὐτοὺς λέγομεν δωρεᾶς [Πνεύματος ἁγίου. Evvoutavouc

fe \ , Δ 1Q μέντοι τοὺς εἰς μίαν χατάδυσιν βαπτιζομένους, καὶ Μοντανιστὰς τοὺς ἐνταῦθα λεγομένους Φρύγας, χαὶ Σαβελλιανοὺς

1 HereLe-LECLERCO, /bid., Ὁ. 30 :

Page 1