‹ Les sources de l'histoire du montanismeChapitre 66 sur 207 · SS · texte numérisé non relu

SS

In hoc quoque Paracletum agnoscere debes aduocatum, quod a tota continentia infirmitatem tuam

excusat.

Christ. Ici encore tu dois reconnaître chez le Paraclet « l'avocat », puisqu'il dispense ta faiblesse de la continence absolue.

32 — Ibid; 1 (ŒHLER LL 700 PAU ATOS

Secedat nunc mentio Paracleti, ut nostri alicuius auctoris. Euoluamus communia instrumenta Scripturarum pristinarum. Hoc ipsum demonstratur a nobis, neque nouam, neque extraneam esse mOnogamiae disciplinam, immo et antiquam, et propriam Christianorum ; ut Paracletum restitutorem potius sentias eius, quam institutorem.

Ecartons maintenant toute menüon du Paraclet, puisque cette autorité nous est propre. Parcourons les anciennes Ecritures, ces documents qui nous appartiennent en commun. [l nous est loisible de démontrer que la discipline de la monogamie n'est ni nouvelle ni étrangère, bien plus, qu'elléest antique et propre aux Chrétiens. Tu comprendras ainsi que le Paraclet la rétablit plutôt qu'il ne l’établit.

Page 1