A S0.\ FRÈRE

ïte , mei versus; vos ad pia limina fratris

Gestit fraterni miltere cordis amor.

Haec pietatis erunt , parva heu ! munuscula niagnœ

Fraternus modulis ludere gaudet amor.

Non rogito Musam ; labatur pectore Musa ,

Musa in fraterno pectore fiet amor.

Non simulo cantus ; mellitum pagina cantat

Fratri quam scribit pollice fratris araor. Non opus hic vobis , Parnassia laurea , laudes :

Fraternœ semper laudisabundat amor.

Sed ne victa gemat fraterna modestia laude ,

Fraternam laudem quandoque celât amor.

Fraternum verë quis condere possit amorem ?

Si fratres sileant , ipse loquetur amor. Audi ergo mandata , minor quœ non jubet aetas ,

Sed fratris merito quœ dat et audit amor. Cur me flere jubés ? ergo madida ora rigabis

Tu quoque fraternis fletibus seger, amor ! Eheu ! parce volens , miseroque indulge dolori ;

Talia fraternus , talia poscit amor !

Débile ne quasset tibi mens improvida corpus ,

Ne disjungatur dimidiatus amor !

Te tua sors cœlo , te cœli gloria terris ,

Hic te fraternus , te sacer arctat amor. Noli igitur , frater, pretiosam spernere vitam ;

Si vitam spernis , non quoque spernit amor.

{128 ; O tibi lucescant fausto placidi auspice soles !

O tibi vita fluat quam meus oplat amor ! 0 Deus! œterno qui labens limine fratrem

Te das , fraternus non tibi sordet amor. Adde meos annis fratris felicibus annos ;

Quos sibi junxit amor , par tibi jungat amor ! Nil rogo fraternâ contentus sorte , beato

Fraternus semper fratre beatur amor !