ET CONFUSION DES LANGCES

Quis non audivit mentis monumenta superba? , Immensamque Babel , nostri levitate laboris Insignem ? Terrestre scelus postquàm eluit unda , Diluvii memores et non melioribus acti Mortales animis , vani fastigia mirœ Tentârunt turris quœ cœlum evincere certet , Terrarumque viros sublimia tollat ad astra. Incumbunt ad opus , fervet labor , acriter instant Cœptis , ventosam tumido spem corde fovente. Hi trusos lapides , eradicataque saxa Immanem massam volvunt , bi mœnia turris Funiculo signant , allatis rupibus illi ExtoUunt muros et arenâ calceque fîrmant. Jamque immensa Babel superas fulgebat in auras , Cùm Deus in terram stellato è limine cœli Respiciens : « Quid vana hsec ? quid molitur inepiè » Insipiens liomo ? Tune meas attingere sedes » Contendis ? vis tu saeclis monumenta futuris » Vis preslare luœ , quœ nutu evertere possum 7 » Non delebo tamen , venturaque secla videbunt , >» Et vauis homines discent documenta ruinis. »

( 129 ] Haec secum fatus , soliutn conscendit in allum. Lin(;ua fuit primo cunclis moi talibus una ; Numinis at nutu , primœ commercia linguaï Vanescunt^ et quisque novam ciet ore loquelam. Jam non sese audire valent ; daiur unda petenii Saxum ; poscenli situlas affertur arena ^ Est pro calce lapis , pro ctemenio ardua cautes. Ergo indiversum vario modulamine linguœ Tendunt , atque novis discordia mœnibus orta. Omnis abest ordo , languet labor , atque tumultu Interrupla jacet lurris documenta nepotum. 0 vos mortales , mediis properate ruinis Discerequàm vanum decus atque potentia mundi!

SAi\CTI MxVRTIM MEMORABILE FACTUM.

Aspera ciim sseviret hiems , Martinus in armis Ibat eques : galeam ful{jentem fronte ferebat , Ornamenta dein sacra mutanda coronâ.

Illum ut prospexit , confestim occurrit eunti Pallidus ora famé pauper , supplexque tremenlem ïendebat , rogitans pietalis raunera , dextram. Mendici aspectu Martinus percita sentit Pectora ; sed vacuis , heu ! nulla pecunia péris ! Lumina tum cœlo toUens , clarum exuit ensem , Palliolumque secat : fraterni munus amoris , Dimidium dat ei ; ipse aliâ sub parte recedit. Paulb post placido cùm somno membra dedisset , Visus adesse illi diviso corpora velans Christus palliolo : « Félix , Martine ! dedisti ') Mendico raihi pallium , ego dein munere vincam . »

t iso )

URANIA COLUMBUM ALLOQUITUR