AD NOVUM ORBEM ANHELANTEM

Fili , animiim cœptis nolito avertere , mentem ïnduere invictam , nec spes tibi lucida desit. Est ultra noti terrarum littoris oras Oibis inauditus , latè circumfluus undis, Quem patres vestros cognoscere fata negârunt : Unum quippè viriim te gloria tanta manebat ! Trans veterem Oceanum qui vastam amplectitur ulnis Terram , ignota jacent , necdùm tentata patescunt Mundi arcana novi et mirœ mysteria ripae. Hune geminis mundum , si iiescis, parlibus unda Exscindit , quarum illa rigel , dùm sole voratur Altéra flammivomo , nequil et perferre calores. Illic fulva soli flavescunt viscera , venis Auri vis permagna latet, tremulisque volutat Rivorum mixtes adamantibus unda smaragdos. Illic blanda Ceres felicibus arva coronat Messibus : exsurgunt campis cœloque minantur Immani fastu montes prœruptaque saxa , Quorum barbaricae sublimi in vertice stantes Nubibus extollunt intonsa cacumina silvas , Atque immensa ruunt horrendo flumina motu.