EPISTOLA APOSTOLICA PIUS PP. IX

AD PERPETUAM REI MEMORIAM

Cum catholica Ecclesia a Christo Domino fundata et instituta, ad sempiternam bominum salutem curandam perfectae societatis formam vi divinae suse institutionis obtinuerit, ea proinde libertate poîlere débet, ut in sacro suo ministerio obeundo nulli civili potestati subjaceat. Et quoniam ad libère, ut par erat, agendum, iis indigebat pr?»sidiis rmsp. t^mporum conditioni ac necessitati congruerent: idcirco singuïari prorsus divinse Providentiœ consilio factum est, ut cum Romanum corruit imperium et in plura fuit régna divisum, Romanus Pontifex, quem Christus totius Ecclesiae sua3 caput centrumque constituit, civilem assequeretur principatum. Quo sane a Deo ipso sapientissime consultum est, ut in tanta temporalium principum multitudine ac varietate summus Pontifex illa frueretur politica libertate, quae tantopere necessaria est ad spiiïtualem suam potestatem, auctoritatem et jurisdictionem toto orbe absque ullo impedimento exercendam. Atque ita plane decebat, ne catholico orbi ulla onretur occasio dubitandi, impulsu fortasse civilium potestatum, vel partium studio duci quandoque posse in universali procuratione gerenda Sedem illam, ad quam propter potiorem principal itatem necesse est omnem Ecclesiam convenire (1).

Facile autem intelligitur, quemadmodum ejusmodi Romanae Ecclesice principatus, licetsuapsenatura temporalem rem sapiat, spiritualem tamen induat indolem vi sacrœ, quam habet, destinationis, et arctissimi illius vinculi quo cum maximis rei Christianœ rationibusconjungitur. Quod tamen nil impedit,quominus

(1) S. Irenr. cont. haer. lib. ni, cap. 3.

DE SA SAINTETÉ PIE IX

PIE IX PAPE