‹ Lettres de rois, reines et autres personnages des cours de France et d'Angleterre, depuis Louis VII jusqu'à Henry IV; tirées des archives de Londres et publiéesChapitre 200 sur 303 · LETTRE DE PHILIPPE, PRIEUR DE LA RÉOLE · texte numérisé non relu

LETTRE DE PHILIPPE, PRIEUR DE LA RÉOLE

A EDOUARD I, ROI D'ANGLETERRE

Pour réclamer quelques droits usurpés sur le prieuré de S.-Caprais de Pontons, diocèse d'Acqs, dépendant du prieuré de la Réole. (Des liasses de la Tour de Londres , n° 10. — Bréq. t. I.)

Excellentissimo viro et illustri domino Edwardo, divina providentia régi Anglie, frater Philippus, humilis prior de Régula, Vasa-

tensis dyocœsis, lotusque ejusdem loci conventus, humiles ejus subditi, salutem et sic regnum gubernare terrenum, ut, divina juvante gratia, ad céleste pervenire valeat et eternum. Justicia élevât gentem , miseros facit populos peccatum. Novit ille qui nichil ignorât, et noveruntmulti fide digni, tam clerici, quam laici in Vasconia commorantes , quod prioratus Sancti Gaprasii Aquensis diocœsis , prioratui de Régula subjectus, ex antiqua et liberali largitione principum et dominorum , diu habuit et possedit in villa de Pontons dominium Cirmanagia, et medietatem pedagii in rébus commestibilibus, transeuntibus per fluvium ejusdem ville, et fuit in quieta et pacifica possessione predictorum usque ad tempora pii et justi vîri, felicis memorie, domini Henrici , régis Anglie, patris vestri. Régnante autem pâtre vestro predicto, ministri, quos ipse constituerat ad justitiam faciendam et ad defensionem religiosam locorum et virorum, vacante diu dicto prioratu de Pontons et carente legitimo defensore, dicti ministri regales plus terreno régi quam celesti placere cupientes, dicto prioratui de Pontons predicta jura per violenciam subtraxerunt, et ignorante, ut credimus, pio etjusto domino predicto, pâtre vestro, injuste et absque justo titulo ad usus regios, ad dampnationis sue cumulum, praviciter addiderunt; et licet dicti ministri pluries requisiti fuerint per priores dicti loci, ut dicta jura dicto prioratui restituèrent, hactenus super premissis facere justiciam noluerunl. Cum ergo iniqua et injusta possessio, quantumcunque longa, verum non possit facere possessorem, immo peccata tanto gravius cruciant animam infelicem quanto ipsam detinent diutius alligatam , excellente vestre bumiliter supplicamus quatinus, si placct, religiosos viros fratres et monachos nostros Bernardnni Remundi, priorem dicti prioratus de Pontons, et Guillelmum Remundi, socium ejus, quos procuratores nostros constituimus ad repetenda jura dicti prioratus, in presencia seu in curia dominationis vestre, in suis justis peticionibus dignemini clementer ac misericorditer exaudire, memori mente retinentes quia non dimittitur peccatum nisi restituatur ablatum, ut, dimissa dicto prioratui liereditate terrena, ad

celestem hereditatem valeatis féliciter pervenire, et animam predicti domini patris vestri a perpétue dampnacionis periculo liberare. In hujus rei testimonium et memoriam presentibus litteris sigilla nostra duximus apponenda. Datum anno Domini m. ce. octuagesimo, die sabbati post festum Epiphanie Domini.

N. B. Copié sur l'original en parchemin, scellé en double queue, à l'une desquelles il reste encore des vestiges d'un sceau en cire verte. B.

(j C XXIX. (aoma

LETTRE DE PHILIPPE III, ROI DE FRANCE

A EDOUARD I, ROI D'ANGLETERRE

Pour le prier de trouver bon qu'en conséquence de sa nouvelle ordonnance pour défendre de transporter hors de son royaume armes ou chevaux, il ne permette pas la sortie des chevaux qu'Edouard avait fait acheter en France. (Des liasses de la Tour de Londres. — Bréq. t. LXV. )

Philippls, Dei gratia Francorum rex, magnifico principi, carissimo consanguineo et fideli suo Edwardo, per eandem gratiam illustri régi Anglie , domino Ibernie et duci Aquitanie, salutem et sincère

dilectionis affectum interdum variis causis suggerentibus,

non annuimus votis vestris , excellencia vestra super hoc nos habeat excusatos, quia hinc dolemus quoeiens id contingit, et gaudemus cum id commode facere possumus que vestre dilectioni sunt accepta. Sane cum per litteras vestras , quas nobis per latorem presencium misistis, nos duxeritis requirendos, ut, quatervigenti magnos equos , quos burgensis de Florencia mercator vester, ad opus vestrum in Francia comparavit, in partes vestras permittamus sine impedimento transduci, cum Walense guerram vobis suscitaverint de novo; nos dilectionem vestram volumus nonlatere, quod nos considérantes

nuper equis et armis terram nostram vacuari , super hoc diligenti deliberacione habita , pro communi utilitate ac securitate regni nostri , ordinavimus ne ahinde taies equi vel arma per aliquem extrahantur, ut hiis, si opus fuerit, semper inveniatur premunita. Inde vestram amicitiam rogamus quatinus velitis patienter sustinere , si, ordinacionem nostram hujusmodi noviter factam servantes, non concessimus quod ex parte vestra fuit a nohis, ut premittitur, petitum. Datum apud Asnerias, die martis ante Ascencionem Domini.

N. B. Copié sur l'original en parchemin. B.

| 6 décembre u8i. )

LETTRE DE PHILIPPE LE HARDI, ROI DE FRANCE

A EDOUARD I, ROI D'ANGLETERRE

Pour lui dire qu'il ne peut accepter sa médiation au sujet de la paix avec le roi de Castille , le pape lui ayant déjà offert la sienne, qu'il ne pouvait se dispenser d'accepter par préférence. (Des liasses delà Tour de Londres. — Bréq. t. LXV.)

Philippls, Dei gracia Francorum rex, magnifico principi, carissimo consanguineo et fideli suo Edwardo, per eandem gratiam illustri régi Anglie, domino Ibernie et duci Aquitanie, salutem et vere dilectionis continuum incrementum. Super eo quod amicitie vestre sinceritas, affectans nobis statum tranquillum procurare, ad presenciam nostram solempnes nuncios, videlicet Antonium dictum Bec, clericum, et Lucam de Tannavo, militem, vestros, cum litterts de credencia, destinavit, rogando cum instancia nos per ipsos ut ad hoc nostrum consensum preberemus quod de pace reformanda inter nos etCastelle regem illustrem assumeretis tractatum, quodque, durante tractatu, abstineremus a guerra adversus regem eundem facienda;

eidem amicitie vestre , de qua eo plenius confidimus , quod nostrum desideret facere commodum, non solum proxime consanguinitatis gradus , quo invicem jungimur, verum eciani vestre fidelitatis probata constantia fortius nos inducunt , referimus gratiarum multimodas actiones. Verumtamen cum predictis nunciis vestris dixissemus quod nostra danda super hoc responsio usque post terminum nostris baronibus et prelatis pro habendo consilio super facto nos et dictum Castelle regem tangente, antea prefixum , ut competencius fieret, dilationem requirebat, supervenerunt nobis ex parte domini pape littere ac nuncii spéciales super hoc , quibus nos cuni multa instancia requisivit quod treugam inter nos et ipsuni regem vellemus concedere , qua durante , ipse intenderet ad pacem et quietem utriusque. Unde , cum baronum et prelatorum regni nostri qui hujusmodi interfuerunt consilio, deliberatio in eoresideat, quod, si de pace vel concordia tractari contingat, non deceret alium quam summum pontificem, qui ad hoc , ut dictum est, se obtulit tractatorem vel mediatorem preponere, non oportet vestram excellenciam in presenti propter hoc laborare. Ceterum de status vestri continencia scire prospéra cupientes, rogamus amicitiam vestram quatinus , per presencium portitorem et alios intervenientes nuncios, nobis sepe ipsius status vestri certitudinem , quem felicem Deus semper faciat etjocundum, rescribere velitis; de statu nostro quem optatis prosperum audire, sicut pro certo tenemus, scituri quod, favente salutis nostri auctore , votiva corporis sospitate tempore confectionis presentium vigebamus. Datum Parisius , die sabbati post festum beati Andrée apostoli.

N. B. Copié sur l'original en parchemin. B.

GCXXXI. (Findcia8i.;

Page 1