ABR. GRONOVIUS A MONTFAUCON I

*Jaova. Atq[ue] ita Eusebius in fine lib. IV. Demonstr.

Euang. 'Jaovà fiëv yàç naç *E^Qaiotç aarcf^çia^ et in Ho-

milia XIII, in cujus exordio vivis coloribus depingit gravissimus scriptor Leonem Isaurum: tara toiwv ύ

0 XeovrœvvfAoç û^ç 6 zoîç tçoTioiç ov^ rjrror tj rip otoftan jiifoVf o ix Cuçmv iiiv to yivoç ihumv^ xai laavQoç movofia- Çofievoç^ naatjç de yorjxeiaç âpcifieaTOç^ iitiûeaiv Tvçawldoç fÂsXertjaaç nnrà tô rTjptHavra ugarûvroç, 0Bod6(jtoç oroç 6 ^dQa^avrtvoç[î] ixetvor fièv t^^ ^QX^^ bti<rttiGBv. avxoç diyxQa- Ttjç tavrtjç iyipero, émtijdevGaç ovp t j ^aaiXeta tvçawutmç, tjv «I oiçxfjç àcf^eiar qpdive fifinézi xçvnxp.iv dvvafjievoç^ eiç qf^ç i^dyei ro râ <sx6rovç a^tov xvtjfia. Mali m, vtjvixaika xçaTovxoç &sodo(Tiov ^azoç 6 jéÔQafÂVtivoç) vel T& jddgafÂVZivov' ixeïroç {liv xriç àçxfjç àitearfj' avrog à^èyxQaxijç ravrrjg. et paullo pOSt: r^v ôi rû Oeû fxxltjaiav rijç iàiaç àitoyvfivôa^ou qiaidQortjXoç, z^g rmr àyitov (prjfJil dra^myçaq)7iaeo}g fiixQi xotvvv rrjg ^aaïkalag MixaijX xat OeodœQaç rijç twto fitjxçog al aexrai aixoveç i^eqtavXi^ofxo xaï ai f^èv cintj'Â.6q}oyrOy (Leg. in7ikoiq>ovifto) al de nvQi nageÔidovro. xat ij zov SeS ixxX^aia rov ^^iTcôi^a <:zev^i^Qizov t^éçiXijro, Leg. tw x- ^ev^^n^çior ine^t^ltizo,

Plura aliquando conatuum meorum specimina in eximium hoc opus Tibi exhibeo et censurae Tuae subjiciam.

Literas hasce ad te perferendas tradidi politissimorum virorum pari, Rhanio[?] atque Gesnero, Tigurinis, qui, antequam patrios lares répétèrent, Lutetiam vestram, ApoUinis inquam et Musarum delubrum, invisuros sese mihi nuper significarunt. Reverendissimum virum D. Martinum meis verbis saluta. Vale, meum decus, meq(ue], cui semper a Tuo nutu pendere ingrati gloriae erit, amare perge, et festinanti calamo ignosce.

Dabam Lugduni Batavorum A. D. XV. Kal. Aug. MDCCXXXII.

I$8 ABR. GRONOVIUS A MONTFAÙCON

Reverendissimo Domno[sic] D. Bernardo Montfalconio, Monacho Benedictino Ordinis S. Mauri,

Lutetiam Parisiorum.

Reverendissimo Eruditissimoq]ue] Viro D. Bernardo Montefalconio Abrahamus Gronovius S. P.

Postquam literas Tuas unà cum quatuor Tomis praestantissimi atq[ue] omnibus numeris absoluti operis de Monimentis et Historiâ Franciae in charta majore a Te» Vir Maxime, conscripti Cl. Viri Hirtelius et Rhanius[?] ad me pertulerant, iidemq[ue], quo nihil jucundius accidere mihi poterat. Te bene valere significârant, quo desiderio meo satisfacerem, dico, ad primum Tomum eximii illius operis evolvendum me ipse contuli, cujus lectione dum animum simul atq[ue] oculos pascerem, alterae Tuae literae, quovis auro mihi cariores, ad me pervenerunt, quibus me certiorem facere de Mss. Codicibus Homiliarum Joannis Xiphilini et de voce latà sententiam tuam mihi aperire fuisti dignatus, pro qua facilitate Tua me plurimum Tibi debere profiteor. Maximo opère vero Tibi reiq[ue] literariae felicitatem gratulor, quâ apographa Homiliarum necdum editarum primarii illius Christianae Ecclesiae columinis nactus es, easq[ue] ut cum summa voluptàte atq[ue] intégra valetudine in publicam lucem proferas, ex animo voveo. Insuper vero etiam pro eximio munere, quod inexhaustam tuam doctrinam atq[ue] indefes'sum in conquirendis Monimentis laborem vel singulis paginis testatur, quoq[ue] forulos Bibliothecae meae augere atq[ue] exornare voluisti, grates Tibi ago, quas possum maximas, et quum libéra-