L - Exhortationis causae ac proposita

Eaerent animo quae gen- AA tium Apostol i 17), quum illos

neris officio esse debent.

via de religioais Slatu bene esse laetius slatim ut Pontificatum inivimus, Contuentibus, multiplices fratres catholici orbis i i agerent, quam ut eteris Christo rite fuerint in hac re $ qua providentia, qua navitate idue connituntur : de quo illis

per diversas reg in speculum, sSumere possi

si litteras patere volumus; videlicet ut cor patris, quod in conspectu aegrotantis filii anxia palpitat caritate. Hac igitur suadente, hortationibus Episeoporum hortationes adûäimus Nostras: quae, quamuvis eo spectent potissimum ut devios torpentesve ad meliora revocent, tamen etiam ceteris admoveant velimus incitamenta. Commonstramus iter quo quisque studiosius in dies contendat ut vere sit, qualem Apostolus nitide expressit, omo Dei (Tim. vi, 11), iustaeque expectationi Ecclesiae respondeat. — Nihil pl” 1e inauditum vobis aut cuiquam novum dicemus, sed quae certe commeminisse omnes oportet: spem autem indit Peur, vocem Nostram fructum non exiguum esse habituram. 1:1 equidem flagitamus: Renovamini… spiritu mentis vestrae, et induite novum hominem, qui secundum Deum creatus est in iustitia, et sanctilate veritatis (Ephes. 1v, 23, 24): eritque hoc a vobis in quinquagesimo sacerdotii Nostri natali pulcherr': ‘um acceptissimumque munus. Quumque Nos, in animo contrito et spiritu humilitatis (DAN.u1, 39), exactos in sacerdotio annos -2cogitabimus Deo; quidquid humani dolendum sit, videbimur uodammodo expiare, admonendo vos et cohortando ut ambuleti: àigne Deo per omnia placentes (Coloss. 1, 10). — Qua tamen in hortatione, non vestras tantum utilitates tuebimur, sed communes etiam catholicarum gentium; quum aliae ab aliis dissociari nequaquam possint. Etenim non eiusmodi est sacerdos, qui bonus malusve uni sibi esse queat; sed eius ratio et habitus vitae sane quantum habet consequentis effectus in populum. Sacerdos reapse bonus ubi est, quale ibi donum et quantum est!