LIV. II, ÉLÉG. I

Quisquis adesl, faveatf Fruges lustratnus et agros,

Ritus ut a prisco tradilus cxtat avo.

Bacche ! vcni, dulcisqiie tuis e cornibus uva

Pendeat; et spicis tempora cinge, Ceies ! Luce sacra requiescat humus , lequiescat arator ,

Et grave suspenso voniere cesset opus.

Solvite vincla jugis. Nunc ad praesepia dcbent

Plana coronalo stare boves capite, Omnia sint opcrata Deo ! Non audeat ulla

Lanificam pensis imposuisse manum.

Vos quoque abesse procul jubeo : discedite ab ans

Queis tiilit hcsternâ gaudia nocte Venus. Casta placent Superis. Purà cum veste venite

Et manibus puris sumite fontis aquam.

Cernite , fulgentcs ut eat saeer agnus ad aras

Vinctaque post olea candida turba comas. Dî patrii ! purgamiis agros , purganms agrestes :

Vos mala de nostris pellite limitibus.

Neu seges éludât messem fallacibus herbis;

Neu timeal celeres tardior agna lupos.

Tum nitidus plenis confisus rusticus arcis ,

Ingeret ardenti grandia ligna foco ; Turbaque vernarum , saturi bona signa coloni ,

Ludet , et ex virgis cîstruet arte casas, Eventura precor. Viden \it felicibus extis

Significet plaridos nuncia fibr.i Deos ?

Nunc niihi fuiaosos veteris proferte Falemoi

Consulis , et Chio solvile vinda cado.

Vina dieni célèbrent. Non festà luce madère

Est rubor, errantes et maie ferre pedes. Sed bene Messallani sua quisque ad pocula dicat,

Nomen et absentis singula verba sonent.

Gentis Aquitanas celeber Messalla triumphis ,

Et magna inlonsis gloria victor avis , Hùc ades , adspiraqiie milii , dum carminé iioslro

Reddituragricolis gratia caelestibus. Rura cano rmisque Deos. His vita magistris

Desuevit qiiernà pellere glande famem.

lUi compositis primum docuere tigillis

Exiguam viridi fronde operire casam.

lUi etiam tauros primi docuisse feruntur

Servitium, et plaustro supposuisse rotam. Tune victus abiere feri ; timc insita pomus ;

Tune bibit irriguas fertilis hortus aquas ; \urea tune pressos pedibus dédit uva liquores ,

Mistaque securo esl sobria lynipha mero. Kura fcrunt messes , caiidi cum sideris aestu

Deponit flavas annua ten-a comas.

Rure levis verno flores apis ingerit alveo ,

Compleat ut dulci sedula melle favos.

Agricola assiduo primum satiatus aratro

Cantavit certo rustica verba pede; Et satur arenti primum est modulatus avenâ

Carmen, ut ornatos dicçret ante Deos.

Agricola et minio suffusus , Bacche , rubenli

Primus incxpertâ duxit ab arte cboros.

Huic datus a pleno memorabile muuus ovili

Dux pccoris hirous : duserat hircus oves.

Bure puer vcrno prinmm de flore roronam

Fecit, et antiquis imposiiit laribus ; Bure etiam teneris curam exhibitiira puellis

Molle gerit tergo liicida vellus ovis.

Hinc et femineus labor est; liinc pensa , colusque

Fusus , et apposito poUice versât opus. Atque aliqua assidue tcxtrix operata Minervam

Cantat, et a pnlso tela sonat lafere.

Ipse quoque intcr agros interque armenta Cnpido

N'atus et iudomitas dicitur inter equas. lUic indocto primùm se exerçait arcu :

Hei ! niihi quam doctas nunc habet ille manus ! Nec pecudes , velut ante , petit : fixisse piiellas

Gestit, et audaces perdomuisse viros.

Hic juveni dclraxit opes ; hic dicere jussit

Limen ad irafae verba pudenda senem.

Hoc duce custodes furtim transgressa jacentos

Adjuvencm tenebris sola puella venit ; Et pedibus pr.etentat itcr suspeusa timoré ,

Explorât cascas cui ruanus ante vias.

Ah ! miseri , quos hic graviter deus urget ; at ille

Félix , cui placidus leniter afiiat Anior. Sancte , veni dapibus festis ; sed pone sagittas ,

Et procul ardentes , hinc pvocul abde faces. Vos celebrem cantate Deum , pecorique vocate

Voce , palam pecori , clam sibi quisque vocet; Aiit etiam sibi quisque palam ; nam turba jocosa

Obstrepit et Phrj'gio tibia curva sono.

Ludite ijamnox jungitequos, currumquesequuntur

Matris lascivo sidéra fulva ohoro ; Postque venit tacitus Airvis rircumdatus alis

Somnus , et incerto somnia nigra ])edp.

N'^ XXVI.— Lettre cxii. POMPÉI.