I. DE MANNIRE

1. Si quis ad mallum^ legibus dominicis mannitus" fuerit*, et non venerit^, si eum sunnis^ non detenuerit, dc dinariis, qui faciunt solidos XV, culpabiiis judicetur.

2 ^. Ilie vero qui alium mannit, si non venerit, et eum^ sunnis^ non detenuerit ^'^, ei quem mannivit", similiter dc dinarios, qui faciunt solidos*^ XV, conponat^.

3 ^^. Ilie autem qui alium mannit, cum testibus ad domum illius ambulet, et sic eum manniaf^*, aut uxorem illius, vel cuicumque de familia illius denuntiet, ut ei faciat notum quomodo ab illo est mannitus.

4 ^^. Nam si in jussione régis ^^ occupatus fuerit, mannire'^ non potest. 5^''. Si vero infra pago^^^ in sua ratione^^^ fuerit, potest manniri

sicut superius dictum est.