I. « Ego absolvo te ab omnibus peccatis tuis
a. Dans V Agenda Moguntin., si important pour l'Allemagne et qui y faisait autorité, voici quel était le Modus absolvendi, quem lenere debent curati circa confessos (édition de i5i3, f. 27) : « Misereatur tui omnipotens Deus, dimittat tibi omnia peccata tua, custodiat te ab omni malo, conservet te in omni bono, perducat te il» vitam eternam. Amen. Oremus. Indulgentiam et remissionem peccatorum tuorum tribuat tibi pius pater, et misericors Dominus. Amen. (Deinde imponat sibi penitentiam pro qualitate peccatorum et conditione persone salutarem ; qua imposita et a confitente suscepta absolvat eum, primo ab excommunicatione minori, deinde a peccatis, ita dicendo) : Dominus noster Jésus Chrislus per suam magnam misericordiam dignetur te absolvere et ego auctoritate ipsius qua ego fungor (sequitur forma, quam dicat cum intentione absolvendi) absolvo te a vinculo excommunicationis minoris, si ligaris, et absolvo te a peccatis tuis. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen. » Donc, comme il arrive très fréquemment, il n'y a aucune addition. Au fol. 28", c'est absolument la même formule qui est prescrite pour l'absolution des malades ou des moribonds. Dans les Prœnotamenta, on donne comme forme, comme substance de l'absolution : Ego absolvo te a