MADAME SAINCTE ANNE 66 MEN 2ENTEMBPIOSZ. Ι

Θεοτοχίον. Προκείμενον, "Hyos à.

Eicravro ᾿Αγγόλων, et ταξιαρχίαι, cerap- Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ᾿Αγίοις, αὑτοῦ.

4 κωμένον ὁρῶσαι ce φέρουσαν, τὸν Ποιητὴν τῶν αἰώνων, καὶ σὲ ἐδόξαζον. Ὁ Etpuds .

Ἢ ζ υρίως Θεοτόπον, σὲ ὁμολογοῦμεν, οἱ ua |

Eres: «ἐψατο ἡμάς.

᾽λείπτης ἐχρημάτισας, Ma τύρων τεσσαρα- : ;

τ ai te Μνήμη τῶν ᾿Αγίων Μαρτύρων Μηνοδωρας, ητροδωρας, καὶ Νυμφοδωρας.

dau αἀνακαινίσθητι, καὶ Eux μεγαλυνθητι᾿ Προφῆται σὺν ᾿Αποςόλοις, χορεύσατε καὶ Δικαίοις " κοινὴ χαρὰ ἐν τῷ κόσμῳ, ᾿Αγγέλων τε καὶ ἀνθρώπων, ἐκ τῶν δικαίων σήμερον, Ἰωακείμ τε καὶ Avyyns, γεννᾶται n Θεοτόκος.

apts τῷ λυτρωτῇ, καὶ πάντων κηδεμόνι, X τῷ στεῖραν παρ ἐλπίδα, τεκεῖν τὴν Oeoτόχον, ἀρρήτως εὐδοκήσαντι.

Στίγ. ᾿Ακουσον Suyatep, καὶ ἴδε.

ere τὴν ἐκ Δαυὶδ, καὶ Ἰούδα φυεῖσαν, Θεοτόκον Mapiav, ἐξ ἧς ἡ σωτηρία, ἀπαύστως μεγαλύνωμεν.

ύμερον εὐκλεῶς, ἐξ 'Αννης n Παρθένος, ἡ φωdem τοφόρος πύλη, γεννᾶται παραδόξως λαοὶ τὴν σκιρτήσατε.

Upos τὸ, Σήμερον ὁ Χριστὸς ἐν Βηθλεέμ.

ἐν τὴ αὐτῆς γεννήσει. Ὁ Aèœy τῶν δεσμὼν ἀπολύεται, nai ἡ Eux τῆς ἀρᾶς ἡλευθέρωται.

Ἑὶς τὴν Λειτουργίαν, Evene, καὶ Ex τὸ Κανόνος

τὴς Εὐας τὴν &poiv, ἐξάρασα γῦν τίκτεται, ἢ Ἰζυινωνικόν, ᾿Αγαλλιάσθε δίκαιοι ἐν Κυρίῳ.

Lure: Σαθθαάτῳ ς΄.

TH τ. ΤΟΥ͂ ΑΥ̓ΤΟΥ͂ MHNOS.

ΕΙΣ TON ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Eïs τὸ, Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν Στίχθς ς΄. καὶ Ψάλλομεν Στιχηροὶ προσόμοια. τῆς Ἑορτὴῆς y.

"Hyos β΄. Ποίοις εὐφημιῶν στέμμασιν.

οἱοις οἱ εὐτελεῖς χείλεσιν, εὐφημήσωμεν γῦν Ε τὴν τεχθεῖσαν; τὴν αγιωτέραν τῆς χτίσεως, καὶ τιμιωτέραν ὑπάρχϑσαν, Χεροθὶμ, καὶ παν- TOY τῶν ᾿Αγίων᾽ τὸν “)ρόνον, τοῦ Βασιλέως τὸν αἀσαλευτον᾽ τὸν οἶκον, ἐν ᾧ κατῴκησεν ὁ "Yu.

οἷα πνευματικὰ ἄσματα, νῦν προσαξωμέν Π] σοι Davy; τῇ γαρ ἐκ τῆς ςείρας κυήcet OS, ἅπαντα τὸν κόσμον ἡγίασας, καὶ ᾿Αδαμ δεσμὼν ἀπελυτρώσω, καὶ Εὔαν, ἐκ τῶν ὠδίνων ἠλευθέρωσας᾽ ᾿Αγγέλων, διὰ χοροὶ cuvsopraleσιν᾽ ὁ οὐρανὸς τῇ γῇ χαίρει, καὶ ἐπικροτοῦσιν, αἱ ψυχαὶ Δικαίων ᾧδας, πιςώς ανακραζουσαι, εἰς δόξαν τὼν γενεθλίων σου.

τότε Παρθένε; κύκλῳ σου τεχθείσης ἱςα- | evot, κόραι χαρμοσύνως χορεύουσαι, καὶ ϑαμβητοιὼς ᾿ἐναθοώσαι᾽ Ἐτέχθη, τοῦ Βασιλέως τὸ παλατιίον᾽ SAÂGUTEL, ἡ κιθωτὸς τοῦ ἁγιαάσματος᾿ πύλαι ἠνοίχθησαν στεῖραι" τοῦ Θεοῦ γὰρ | πύλ», εὐτεκνίαν τῶν αἱρετῶν, εἰσάγει βραθενοσα, εἰρήνην καὶ μέγα ὄλεος.

aqais ταῖς ἐξ αἵματος, ἑαυτὰς ὡραί-

| FE λαῖς | σᾶσαι, τῷ ὡραίῳ HAE, κόραι νεάνιδες,

haut rie doté dix. £a Ver

Une beauté qui n’est pas particuliere à cette fête mais qu’il convient de signaler parce qu’elle se présente ici à nous pour la première fois, c’est l’exapostilarion, ou encore cette antienne qui annonce la fin de l’oflice, les derniers couplets de la mélodie, le moment de prendre congé (661).

« Il faut s’en aller, » mais, sion jette seulement un coup d’œil sur le reste de l’acolouthie, on voit que sa conclusion n’est pas brusquée, tant s’en faut. Nous disons entreamis:« Aurevoir,sansadieu !» et ce n’est pas à l'instant même que nous pouvons toujours nous quitter. Avec les parents de Notre-Dame et Mère, pourquoi le mélode serait-il moins courtois? Donc, encore une fois, « Adam et Eve, les Prophètes et les Apôtres, tous les Saints, les Anges du ciel et les justes de la terre, les cieux eux-mêmes ne doivent former tous ensemble qu’un immense concert. » Si le mélode, ou le pieux moine s’écoutait — car c’est ici tout un — il recommencerait l'office. Il est vrai que, rentré dans sa cellule, il pourra continuer sa prière, sa prière qui n’a fait que s’éveiller avec les premières heures du jour. Tauler — si l’on peut se souvenir de lui ou deses sermons qu'on réédite — pensait, quant à lui, que ces bonnes heures de la nuit qui suivent les matines sont celles où on peut le mieux s'élever en haut de cœur et d’esprit, ce qui, disait le catéchisme, est toute la prière.

Autre note. Le même jour, à l'office du soir, et le lendemain, à l'Orthros, comme on le voit par la page des Ménées qui commence l’acolouthie du 10 septembre, le souvenir des T'heopalores est de nouveau évoqué, touchant détail que la piété, encore ici, comprendrait si bien :« David s’est écrié : 0 mon Dieu ! qui est semblable à vous ? Votre promesse est accomplie ; une Vierge nous est née; le nouvel Adam, le Christ Jésus, Créateur du monde, occupera mon trône, et 1l règnera, lui, le Roi immortel des siècles... De la tige de Jessé et de la race de David, une enfant divine nous est née, et la terre entière est renouvelée, est divinisée. Ciel et terre, réjouissez-vous et chantez aussi, peuples des gentils, avec Joachim et Anne, les saints glorieux, les saints bienheureux qui nous ont donné la vie en nous donnant Marie, Mère de Dieu ! »

a diodes συνήφθητο ΝΡ, συντηρᾶντι τὴν Vis, ἄρα νέου sv LuY Ἢ εἰς ἀπκήροτον, ἀφθαρσίας νυμφῶνα, ets

paies, εἰς παςαδα, οἰχοιροποίητον ἢ la

κατεπολαίσατε ἔγδο Eat, ὃ δυνοῖμϑι τῷ Πνεύματοί ἢ καὶ οἰνίσχυρον αὐτοῦ, τὴν ἰσχὺν ne eue

ὅθεν MORTE, TOUS στεφανους τῆς ύκης, Muve- ἫΝ

δῶρα, Νητροδώρα, Nuuvoèdupæ, οἱ τῆς Τριάδος |} ὑπὲρ HS YO.

ai to μέλη στρεθλούμεναι, καὶ πυρὶ δοιkH πανώμεναι, σιδηροῖς τε ὄνυξι, GTapartoμένει, καὶ ἐπὶ ξύλου κρεμάμεναι, καὶ ξίφει τεμνόμεναι, οὐκ ἠρνήσασθε Χριστὸν, ἀθληφόροι πανεύφημ οἱ ὅθεν εὕρατε, τοὺς στεφάνους τῆς γέπης, ἡϊηνοδώρα, Πητροδῶρα, Νυμφοδωώρα, αἱ τῆς Τοιαΐϑος ἐσάριθμοι.

Bis τὸν Στίχον, Στιχηραὶ προσόμοια.

A x Hat a à caen & ἢ Pa MUR GAapraios Bpatno» TG, TOY ἀρχόπαον, ἡ

MBPIOZ. ἢ. 01 ΒῈΣ ΤῸΝ OPGPON.

ΤΡ: Δαυϊδ, τί duos σοι ὁ Θεός; "A ΓᾺ μοι ὦμοσς φησὶ, καὶ ἐκπεπλήρωκεν ἰδοὺ,

Ex τοῦ καρποῦ τῆς κοιλίας μου δοὺς τὴν Παρ-

ee ἐξ ἧς ὁ πλαστουργὸς, Χριστὸς ὁ véos gs ἐτέχθη Basaets ἐ ἐπὶ τὸ ὡρόνδμθ᾽ καὶ

de βασιλεύει σήμερον, [ ἔχων τὴν Gasdeiav εσά- | levres.

Merci τὴν β΄. Ξτιχολογίαν, Καθισμα, ὅμοιον.

ΓΕ" καίδα τὴν ἄκτιστον, ἣν εὐσεθῶς Eur pie Ἐ τε, ἡμῖν ἱλεώσασθε, Méprupss ἔνδοξοι, γῦν | γεραίρουσιν, ὑμῶν τοὺς Φείους ἄθλους, καὶ ταὶ

JR στεῖρα καρπὸν ἐπφύει, ἐν ᾧ αἱ Lpcor sc, ὑμῶν περα: ἰωθήσονται.

Στίχ, “λκουσον ϑύγατερ, καὶ ie.

μάτων ἠλόγησαν, τὸ δυσμενοῦς αἱ Νεᾶνε δες, τῷ ϑείῳ φραττόμεναι, ὅπλῳ ris Ti.

δτεως, καὶ ὑπέςξησαν, βασανω» τρικυμίαν, AOL

ps πὸν ἐχφύουσαν σοι, ἐξ οὗ ζωὴ τῷ κόσμῳ, à

pas Ἰωακεὶμ, καὶ στείρωσις τῆς ᾿Αννη9, | Dundee εἰς παλοι, φῦσιν, τὴν βρότειον καινίζοντα.

'Tyvi ῥωννύμεναι, παντοδυνάμῳ τοῦ κτίσαντος, αἰνδρείαν ονέλαθον, γνώμην αἱ παάνσε-

γωρᾶ, ὡς πύλην οὐράνιον, ὡς Jeiav τράπεῖαν, ὧδ παλάτιον, καὶ ρόνον τοῦ Δεσπότθ, Mapiav τὴν ἄχραντον, ὕμνοις τιμήσωμεν.

"Oo y. Οὐκ ἐν σοφίᾳ.

ἢ Nes λογισμῷ ὁ παροΐνομος τύραν-

; σῦαι ἠνάγκαζε, Maprus Μηνοδώρα σε καταικιἢ ζόμενος.

I L'Est πρὸς Θεὸν δικαστὴς οὐκ ἐφεί-