‹ Mandements, lettres pastorales, circulaires de Mgr L.F. Laflèche, second évêque des Trois-Rivières [microforme] (volume 2)Chapitre 105 sur 154 · Quando ejus præceptum vigeat, et quomodo ei satisfiat · texte numérisé non relu

Quando ejus præceptum vigeat, et quomodo ei satisfiat

3. Quid in specie de doctrina, et agendi ratione parochi statuendum in casu ?

IT

Henricus, qui inter ditissimos urbis viros adoumeratur, ex statui superfluo magnas divitias quotannis congerit, quin tamen eas in pauperum eleemosynas elargiatur. Publice enim vel ostiatim mendicantibus numquam stipem præbet ; quia deceptores eos habet; itemque religiosis, quia otiosi sibi videntur; neque alicui familiæ necessitatem gravem patienti, quia nimis R. Pontifici adhæret. Tantummodo singulis mensibus aliquam non gravem pecuniam quibusdarm societatibus concedit, quæ vulgo dicuntur di soccorso ; id autem magis ex affectu in politicas novitates, quam christiana Caritate compulsus. Hæc omnia ejus uxori inter fæminas piissimæ apprime innotescunt, Dolet ipsam de sui viri agoudi ratione, timens ne ex eleemosynarum omissione futura mala familiæ suæ obveniant, Una enim eleemosyna a malo liberat, et quandoque Deus peccata patris in filiis punit. Hinc, quantum in se est, egentibus suceurrit, in eorum solamen omnia impendit, quæ juxta suum statum elargiri potest. Verum innumeris necessitatibus, quibus modo societas versatur, inspecta familiæ suæ divitiarum copia, ne dicam parva, sed levissima sunt, Hinc quædam et quidem gravia a viro suo surripere, ejusque vice in eleemosynas dare sibi fas esse exstimat, ÆEadem vero, principiis viri sui prorsus adversa, in elargiendis eloemos y

ss Hi

nis eas familias, quæ ad liberiores institutiones inclinant, excludit, licet aliqua ex eis extrema inopia laboret, Post aliquoi tempus scrupulis agitata, rem confessario enarrat, Hic secum quaærit :

1 An, quando, et qua mensura eleemosynæ faciendæ præceptum urgeat ?

2, Anet semer pauperes minus honesti excludi debeant ? 8, À mosynam clargiendi ex bonis mariti potes { quatenus afjirmative, qua in quantitate ? Paulus quodam in } ulatum præstat ad quod

advenæ undique conveniunt, ÆEjus opera hospitii dominus utitur ad ephemerides cujutcumque generis acquirendas, etiam quæ vulgo ut damnatæ perhibentur, Præterea advenis in hospitio meusæ sedentibus cibos quoslibet exhibet, nulla facta distinctione dierum et personarum, Cum vero quemdam, qui sibi catholicæ legis studiosus videbatur, de die vetito admoneat, cachinnis ab aliis excipitur, et a domino ut insipieus acriter reprehenditur., Præterea sæpe auc illue epistolas affert, quibus adveræ vel ipse dominus mulieres advocat, quas ipse suspicatur, aut certo tenet illecebris operamm daturas, Veh autem, ïilli, ‘1 malas mulieres sponte accedentes dimittat, vel inurbane excipiat, aique de earum adventu nuntium advenis dare omittat ; a domino enim facile se ejectum iri cognoscit, Ex hu

agendi vitæ ratione aliquo animo scrupulo exagitatus huic famulatui valedicere exoptat: sed ct este inserviat non reperit: ex alia autem parte pro sua præsenti egestate non alia ratio ei suppetit, qu® sibi et familiæ, quæ sunt necessaria iparare pose Mœærore animi aficctus de hac

nelinant, et, Post y) enarrat,

ndæ præ—

debeant ?

js mariti ate ?

ad quod dominus uirendas, Præterea texhibet,

um vero :

ebatur, de ur, et à ea stpe dominus to tenet i malas excipiat, omittat ; hac > atus huic rviat nou state non nt necess de hac

wiserrima vite conditione cum quodam"sacerdote conqueritur, qui ut ei solamen quoddam adhibeat, secum quærit. 1. Quando cooperatio tebeat formalis vel materialis in ensu S. Alphonsi ?

2, Utrum et quando alterius malo cooperari liceat ?

3, Quid de Paulo dicendum, quidque ei suggerendum ?

Page 1