AD PERPRTUAM REI MEMORIAM
astor acternus et «piscopus animarum nostrarum, ut salutiferum redemptionis »,: perenne redderet, sanctam ædificare Ecclesiam decrevit, in qua veluti in domo Dei viventis fideles omnes uoius fidei et charitatis vinculo continerentur, Qua propter, priusquam elarificaretnr, rogavit Patrem non pro Apostolis tantum, sed et pro eis, qui credituri erant per verbum corum in ipsum, ut omnes unum essent, sieut ipse Vilius et Pater unum sunt, Quomadmodum igitur Apostolos, quos sibi de mundo elegerat, misit, sicut ipso missus erat a Patre : ita in Ecclesia sua Pastoreset Doctores usquo ad consummationem sæculi esse voluit.
Axe î ë k.
ET
cani,
t aalutifeare Eccloles omnes ter, priusgs tantum, in ipsum, um sunt.
» elegerat, ua Pastosse voluit,
TE nn a EN TE RS ee RO RO RL du à
Ut vero episcopatus ipse uuus et indivisus esset, et per eohærentes sibi invicem sacerdotes credentium multitude universa in conservaretur, beatum Petrum cæipso instituit perpetuum utriuæque uoitatis principium ac visibile fuodamentum, super cujus forti-
lesiæ cœlo inferenda sublimitas in hujus fidei firmitate consurgeret (1), Et
fidei et communionis unitate teris Apostolis præponens in
tudinem æternum exstrucretur templun, et Kec
quoniam portæ inferi ad evertendam, si fieri posset, Kcclesiam contra ejus fundamentum divinitus positum majori in dies undique insurgunt ; Nos ad catholioi gregis custodiam, incolumitatem, augmentum, necessarium esse judicamus, sacro approbante Concilio, doctrinam de institutione, perpetuitate, ac natura sacri Apostoliei primotus, in quo totius Ecclesiæ vis ac soliditas consistit, cunctis fdelibus eredendam et tenendam, secundum antiquan atque constantem univorsalis Kceclesi:
2 fidem, proponere, atque contrarios, dominico gregi adeo perniciosos errores proscribe. re et condemnare,