THEOLOGIE
1. Quomodo differt species orationis activae ab altera anam vocant contemplationen seu orationem fassiT am {
Toutes les réponses données à cette question concor dent parfaitement entre elles et S. Liguori les résume toutes d'une manière admirable dans son * //omo apostolicus ”, cité par la conference de Saint-Hyacinthe : /» meditatione queritur Deus dabore discursus, 10 contemtslatione sine hujuscemodi labore contemplatur Deus jam iaventus. Insuper, tn meditatione anima operatur actious suarum potentiarum. in contemplatione vperatu! Deus, et anima tantum patitur ét recipit in se don quu a divina gratia sibi infunduntur absque eo quod aliquid operetur, quoniam ipsa lux et divinus amor quo tune tota
impletur, reddunt ean suaviter attentam ad contemplan-
dam sui Der bonitatem, qui tot illam cumulat donts (1)
11. Casus : Titia, famula, ia suam cofesssionem peragit : Ad gravem tram proroix dominam meunt, quod pretiosum vas freserim ; anhonestos tactus passa cum ; requisita ad verba obscæna consensum Hegant, seul audiens de es delectata sum : quodam die, desidertv nocendi domine me inardescens, ejus gallinas lapidibus vccudere conabar, sed heu ! duas gallinas vicine, æmicu mec, occidi. — Queæritur :