XVIII PRÉFACE
» moyens, les pratiques, les précautions «qu'on doit employer, en administrant » ce sacrement si important, pour en as- » surer le succès et le fruit, sans danger » pour la conscience de ceux qui l'admi- » nistrenl.
» P'* Ventura, Théalin,
Censeur théologien. ■•
modo siinl judicandi, non qui gravissima admiserinl flagitia, vel qui phirimos eliarn annos abfuerint a confessione; misericordiœ enim Domini non ut numerus, et bonilatis infinilus est thésaurus; vel qui l'udes condilione, aul taidi ingcnio non salis la se ipsos inqaisierint,nulla fore industriasua idsine sacerdotis ipsius opéra asseculuri, sed qui, adhibita ab eo necessaria, non qiiaprœter modum gravenlur, in iis interrogaudis diligentia, omnique in iisdeni ad deleslaiionem peccatoriim excitandis. non sine fiisis ex intimo corde ad Deum precibus exhausia caritalis induslria, sensu tamen doloris ac pœnitenlia», quo salîem ad Dei grationi in sacramenlo impetrandam disponantni', carere prudeoter jndicenlur. Quocnmque atiteni animo sint qui accédant ad minislruin pœnilentiae, nihil ei magis cavendiim est, quam ne sua culpa diffisus quispiam Des bonitali, aut sacramenlo reconrilialionis infensus discedat. Qiiare si justa sit causa, ciir differendasit absolutio, verbis, qiioadpoteriî, humanissimis,persuadeatconfessisnecesse est id et munus officiumquesiuim,el eoriim ipsorum saiulem omuino postulare, eosque ad redeiindum qiiani primum blandissime alliciat, ut '\U fideliter peractis, quae salubriter prœscripta fuerinl, vinculis soluli peccalorum graliae cœlestis dulcedine reficianlur.