PRÉAMBULE DE L*ANNOTATEUR. XXI

sanctitatem exigat, rite considèrent ; à levissimis etiam macnîis sese emundent; cum siimma veneratione et sancto timore ac tremore illud suscipiant, ac primum Missae sacriticium célèbrent.

V. Sacerdotio initiât), si quae ad sacnim ministerium scitn necessaria needum satis perspecta habent, sine mora addiscant, seque ad illud exercendum aptos reddant ac idoneos, ut nempè, nisi superioribus aliter visura fuerit, coadjutoris munia obire valeant; neque quis natalibus, divitiis, officiis quibus parentes aut consang mei eminent, superbiens existimet sacri ministerii functiones indecora ■) esse sub alio pastore obire... Qui ita sentit et sacras functiones fastidit, Ecclesiae ipsique Christo injariosum se exhibet... Atque intelligant (Sacei dotes) istud D. Caroli Borromaei : Miài intolerandum videiur quod adsint nonmdli quitus cum ecclesia proponitur cui desei vient, respondent statim eam sili commodam non esse, ab agnatis et propinquis nimium distare. Absit utinam ab universo clericorum cœtu spiritus iste.

Absit ut vana s.ii exiitimiitione capti, putent sibi non contenire ut ad rudiores et pauperes luricolas mittanlur... ad quam quidem plebem erudiendara eo lubentiiis convolare deberent sacerdotes, quod ut plurinium major sit illius docilitas, et uberiorem proinde fructnm apud eam sperare liceat... Sacerd^^s qui spiritum ecclesiasticum habet... ambit eamparœciam in quà sub pastore disciplinae ecclesiasticce tenaci, experientià edocto, zelo flagranti, etartis parœciara benè gubernandi perito subjici queat. Et vero sub tali pastore vilà vere sacerdotali vivere, sacri ministerii fuactioes dignè implere, parœciam eo quo par est zelo, prudentiâ ac discrétions regere addiscet, labori assuescet, et ftiiquando ipse bonus pastor cvadet.

(SOETTLER, Monita ed Parochos,)