PRÉAMBULE DE L'ANNOTATEUR. XIX

otio terentes, studia négligentes, et vix de obligationibus, qu» beneficiatos circa suas functiones et usum redituum preraunt, cogitantes, aut exemplo illas negligentium, et pro conscientiae suae laxitate extenuantium eas metientes; statum ecclesiasticum amplecti volentes, ut parentibus aliisve placeant, sibi suisve honestiorem sustentationem, aut etiam divitias procurent, honores adipiscantur, commodiorem vitam agant, alias eum non amplexuri : hi et similes prudenter confidere nequeunt, se modo ▼erè ecclesiastico victuros, et hujas status munia rite obituros esse ; unde nec eum amplecti praesumant, quamyis etiam putent ac sibi blandiantur, quod eum ingressi, sensus et mores emendaturi sint; hos enim quamdiu non de facto emendaverunt, signa non vocationis prae se ferunt, nec nisi summâ temeritate huic statui sese devoverent. Itaque eos notabili tempore, et penitus aut saltem insigniter emendatos esse oportet, antequam vocatos se esse, et hune statum amplecti posse, sperare valeant. Imo qui vitiosi sese emendant, ut ad statum ecclesiasticum promoveantur, seepe huic emendationi nimium fidunt ; solum ad tempus sese continent et pravos habitus refrénant, sed radiées eorum non evellunt; atque postmodum sub disciplina non amplius constituti, sed sibi ipsis relicti ad vomitum redeunt, mali sacerdotes evasuri ; in iis enim impletur illud Scripturae : Adolescens juxta viam suam, etiam eum senuerit, non recedei abeâ. (Prov., xxii, 6.) Hinc vix sibisatis cavere possunt, qui ita constituti, tamen statum ecclesiasticum ambiunt ; et circa eos peculiariter cautos esse oportet confessarios, utpote qui ex officio teneantur ab ordinibus, quantum per ipsos stat, etiam denegata absolutione , removere eos quos non vocatos esse vident (1).

Cseterum eum ab élections status pendere soleat temporalis ac sterna félicitas, et nulla sat magna dari possit securitasubipericlitatur seternitas, de re tanti momenti délibérantes proprio suo judicio non nitantur, sed consilium petant juxta monituna

(1) Specialissima cura a Confessariis et Seminariorum Moderatoribus adtiibenda est erga studentes ecclesiasticos inconsideratos ac Inexpertos, ne, vocationis defectu patefacto, niMlominus à proposito recedere abnuant, eo ducti affectu quod si ab incœpto désistant, quo se vertant nesciunt : Quid faciam... ? fodere non valeo, mendicare erubesco. (Lue, xvi, 3.) Melius est enim tempestive recedere quam poste» audire : IHsc€dit9 à me maledicti in ignem sternum. (Mattb., XXV, 41.) fmte du traducteur.)

XX PÉAJmULE DE L'ANNOTATEUB.

Ecclesiastici (xxxii, 24) : Fili, sine Consilio nihil faeias, et post factum noîi pœniieUs. Consilium aulem pelant tum ac praecipue à Deo, cum huinili ac ferventi oratione precautes ut eis osleiidat viaiT) per quam juxta ejus beneplacilum ambulent; tum et ab liominibus, superioribus nempe ecclesiaslicis, conscieiiliœdirectoribiis,ali;sve inlelligentibus, vere probis, de eorum salute, Dei et Ecclesia {,'loria pie sollicitis, qui rem eâ quâ par est cura examiiialuri, et quid couvcnire judicaverint, iDgenue docturi sirit. Caveant vero ue duci se sioaut ab eis qui status ecclesiastici oMigationes, pencuia ac dilTicultates non salis norunt, de eo secundum gpiritum hujus sœculi nequam judicant, et sola attendunt motiva humana; quales quidem non raro sunt ipsi etiam con^anguiiiei et parentes, qui ut ait D. Chrjsostomiîs, corpus natorum suovum amant, animam autem contemnunt, desidei-ant illos valere in saculo isto, et non curant quid sint passuri in alio.

II. Qui, omnibus debite co' sideratis, sese ad statum ecclesiasticum vocales eise judicant, serio incumbaut studiis, etomnem impendant iaborem ut in scientiis viro ecclesia^tico necessariis proiiciant. Neque iilis sufficiat addiscenda ita tenere, ut in examinibus utcamque examinatoribus satisfaciant ; sed meminerint unumquemque prò modulo talentorum scientiis acquirendis aliaborare dt.bere...

QuantuMivis autem quis sibi videatur in studiis profecisse, semper summoperè caveat neeumsua scientia extollat... atque recordetìf nihil intolerabiliui esse sciolo superbo et arroganti...

III. Qui scientias adipisci non curai, hunc a sacerdotio repellendum decernit Scriptura, (Osex, IV, 6.)... Ast non scientia, modo, sed et aliœ dotes ac virlutes desideranlur in iis qui se statui ecclesiastico mancipant. Unde statum ecclesiasticum amplectenles, illas saepe saepius meditentur, et adipisci totis viribus enitantur ; morum iimocentiam, teneram in Deum pielatem, cordis et corporis puritatem, obedientiam, mansuetudinem , modestiam , gravilatem , sobrietatem , etc., etc., sectentur... Una animi consensione, ait D. Carolus Borromseus in suis ad clericos monitionibus, unoque spiritu elaborate, ut et divino cultui, et céelestium rerum meditationibus, et orationi, et sacrarum ecclesiasticarum litterarum studiis vacetis...

IV. Ubi instat tempus Ordines suscipiendi, magnam de bis disti mationem coocipiant... Maxime vero ubi de auscipiendo «acerdolio agitur, hujus digBitatem beaè attendant, et quantam