ROB. ELUS

interpretationes quas in Connu, ad u. 478 adlegaui, editionis meae p. 135. Itaque non defuerunt qui aliud aliquid in eo latere rati sint, ut i Adolphus Neubauerllebraicum mabar siue mabor odorari sibi uisus est, locuni sic interpretatus « quem tn pontem, non Itomano nomine, sed utunus e plebe Iudaeorum, Hebraico uocabulo ~nyn appellabis ». Atqui Ibis iste in quem inuectus est Ouidius non Iudaeus, sed Afer et ad Cinypem fluuium natus dicitur. Africum igitur nomen exquirendum erat. Estque in promptu ; <{uid enim propius potest baberi quam magar siue mager , quod tamquam singulare fertur nominis eius quod in plurali magalia bis posait Vergilius Aen. 1, 421 : Miratur molem Aeneas, magalia quondam-, IV, 259 : Ut primnm alatis tetigit magalia plan lis. De quo sic Seruius ad IV, 259 : Magalia Afroritm casas , significantius ad 1, 421 : Magalia antistoechon est , nam debuit magaria dicere, quia magar , non magal , Poenorum lingua uillam siqnificat. Cato Originum quarto magalia aedificia quasi cohortes rotundas dicit. Alii magalia casas Poenorum pastorales dicunt. In quibus dignissimum est animaduersione quod singulare fecit magar, non magal , rnutata littera (à'm'trtciyov) ut per r non per / efferretur. Non aliter inueni in Glossis, quales sunt in Goetzii Thesauro glossariorum bae, p. 608 : Magale xaXûêv]. magalia y.aXi Sy; ’Aspwv. In bis modo casae barbarorum, modo Gaetulorum, modo Afrorum id est seruorum dicuntur; praecipue uero ad rem ducimus illud quod eodem loco edidit Goetzius quasi magaria, quia mager punica lingua uilla dicitur. Erat ergo una littera commuta ta 1 pro r magalia , tuguria, id est rotunda aedifxcicia in furnorum modum parua , quas alii casas uocant. Fadem fere in glossariis tradita sunt de eognato uocabulo quod est map(p)alia, ([uod et ipsum sic interpretantur ut sint casae pastorum casa pastoralis, aedificia Numidarum (Goetz, p. 679). De eo sic Festus, loco non mutilo, scripsit, : Mapalia casae Poenicae appellantur, in quibus quia nihil est secreti, solet soluté uiuentibus obici id uocabulum. Nimirum magar tuguriolum siue gurgustiolum fuit in quo Mann habitantes non dubitabant apertius ea facere quae plerique mortalium cum pudore quodam et tectius faciunt, uelut cacare, mingere, corpus nudare, ueneris palaestram exercere. Nam hoc quoque innuere Festus uidetur. Iam cum al) Üuidio^ uel si < | n is alias scriptor Ibidis fuit, inimicus ille tam- (|uam Afer aliijuis uel Numida proponatur, a quo nibil abborreat quod in obscaenis accenseatur, Africo ucrbo magar non inconsulte usurus erat, hoc ei imprecationis loco dicens : Fortuna utaris I ri pauperis et eorum <jui in ponte mendicant, isque pons non suo tantum munere apud le fungetur ul in eo mendiccs, sed instar erit obscaeni tugurioli et