E PUER1T1 A

« Est Pater in caelo, dilectus sum puer illi »

Carmen erat primum, me mea quod docuit Mater, amor cuius brevis hic fuit : abstulit, Ille,

Qui dederat, summas inox mihi divitias.

Contigit inde mihi rerum pars, quas mihi pectus Optabat, deerat nee mihi cura gravis :

Pugnabam, angebar, desiderioque moyebar,

Lapsantique animum nox quoque saepe nigrans Turbabat, dubium me quae rogitare coegit,

Num regeret vitam fataque divus amor.

Invito me saepe (ides oppressa iacebat,

Torquebatque sitis pectus anbela meum.

Et tamen in tanto rerumque animique tumultu Ad spondam gratus nocte silente sonus Saepe meam strepit et dulci solamine lenit Me tessurn : matris naenia prisca redit! Paciferoque velut si caelitis ore saluter,

Aerumnas animi pax levât aima mei.