Ib
7« Vingt-trois exemples dans VIndex.
Martial (VII, 40, 5) :
Occidit illa prior, viridi firaadata juvento *. AusoNE {SepL Sap.j Chil.) :
Grata senectus homini, quœ parilis juoentœ.
nia juventa ^ est gravior, quœ similis senectœ.
Tout cela va de soi-même. Mais ce qu'on ne croit pas aussi généralement, c'est que juventa soit admis par les prosateurs. Cet emploi a donc besoin d'être confirmé.
Varron, cité par Servius {ad ^n. V, 295) :
a iEtates omnes Yarro sic dividit : infantianii pueritiam, adoiescentiam. juventamj senectam. x>
TiTE-LivE(XXXV,42):
* « Non ita se a juventa eum gessisse. »
Celse (II, i) :
t( Quœ (setas) neque juventœ calore, neque senectutis frigore infestatur. . . Longa statura ut in juventa décora est, sic matura senectute conficitur... Juvenes hieme, quique mier juventam senectutemque sunt. »
Velleius Paterculus (II, 402):
c( Lollius, quem veluti moderatorem juventœ filii sui Augustus esse Yoluerat. »
Le même (II, 129) :
(f Qmh^s juventam ejus exaggeravit honoribus. »
Séréque {Brev. vit. 19) :
« Quorumdam ultima senectus dum jn novas spes, ut juventa, disponitur. »
Tacite {Ann. III, 16) :
i( Narratum ab iis qui ad nostram juventam doraverunt ^. »
PUNE (XXXV, 40) :
(c Amavit in juventa Glyceram. » Le même auteur a dit : Juventa elephantorum (VIII, iO); juventa arbarum (XVI, 35), etc. J'omets les autres exemples fournis par V Index *.
QUINTE-GURCB (III, 5) :
« lUum florem juventœ, illam vim animi, eumdem regem et commilitonem, divelli a se et abrumpi ^. »
i. Le même, X, 50, 5.