TALAILOY, f e

μένον ὄρχοις, 4 ve , 4 pd 4 τις ἀμπλαχίῃσι φόνῳ φίλα γυῖα μιήνη, 7 74 il Î i l \ i A , Le ! , 4 ὃς καὶ ἐπίορχον ἁμαρτήσας ἐπομόσσῃ, , 6 Π = N y #1 4 δαίμονες OÙTE μαχραίωνος λελάχασ! βίοιο, " , ! 2,84 ᾿ τοῖς μιν μυρίας ρας απὸ μαχάρων ἀλάλησθαι : 7 x S 1 Van ( 3 «φυομένους παντοῖα OLA ρόνου εἴδεα θνητῶν

AATTOYTI KEAE ύθο υς.

In hoc proœmio, quod olim Physico, nunc fortasse rectius Lustrali carmini tribuunt, dubia est vox χρῆμα v. 369, quam Bernaysius in prælectionibus in ῥῆμα mutare solebat, quod qui publici iuris fecit F. Dümmlerus (Academica, p. 36), Gorgiam illud magistri in Helenæ suæ verbis ᾿Ανάγχης ψηφίσμασιν imitatum esse addidit (cf. Maassnr Orpheus, p. 270). Quod si verum est, ipsum illud χρῆμα satis defensum esse existimo; nam χρῆμα est τὸ χεχρημένον, vaticinium. quamvis aliud huius significationis exemplum certum mihi notum non sit. Ergo recte Karstenius, ne ille quidem Gorgiani loci immemor, Necessitatis fatum interpretatus est. Etymologia igitur fretus poeta sophista decantatam vocem nova induit vi ac specie, ut similem li-

126 HERM. DIELS

centiam eius in Poeticæ cap. xx1 notavit Aristoteles. Quo in genere eius audacia proxime accedit ad Sophoclis artificium, etymologicam dico translationem, quam nuper scite explicavit Kaibelius Electræ suæ pp. 70, 175, 267.

Insequentes versus si quis intellegere et emendare conetur, meminisse iuvat, concinnatos esse ex frustulis a Plutarcho seorsum excerptis et ex Hippolyti paraphrasi, cui ille intexuit Ipsos versus 372-376. Sic enim orsus est (Refut. omn. hær., ΝΠ, 29, p. 588,

no) - ἍΜ ελ, εν «ἡ , Ζ , , PARA TRE ESS Gotting) : Nelysi 4 φησι, HAIVSHÉVO πίσυνος, μαινόμενον χαὶ τεταραγ-