AU ONZIÈME SIÈCLE
ut ordo logis deposcit] et bergamena cum atremen[tario] de terra eleuaui, me paginam [Johanne notario sacri palatii Iradidi et scribere rogaui, in qua subter confirmans testibusque optuli roborandum]. Actum in burgo Naboli féliciter.
Signum [f] manus suprascripto Armanni qui hanc [cartulam vendicionis] ficri rogauii. et suprascripto 1 argento accep[it et ei] rclocta est.
Signum [f] manibus Costancii filius 2 quondam Ymarii et Bernardi fdii Rodulli ambo loge uiuentes salicha testes. Signum [fff] manibus Johanni filius quondam [Iohanjni :: et Robaldi filius quondam Michaeli seu Iohanni lilius quondam Andree testes.
Signum [fj-] manibus Stéfani filius quondam Do et Enoc qui
et Marinus filius quondam Andree testes.
[f] Ego qui supra Iohannes notarius sacri palacii scriptor liuius cartule vendicionis post tradita con[pleui] et dedi.
(Notes tachygraphiques dont les dernières ont été disposées sur trois lignes, certainement parce que le notaire n’a pas eu l’espace suffisant pour les ranger sur une seule ligne.)
Pocli fait suivre le document de cette remarque : « Sub dorso caratteri incogniti al solito. » D’où nous devons conclure que quelques notes tachygraphiques (peut-être plusieurs lignes) se lisaient aussi sur le verso du parchemin ; il est probable qu’elles contenaient une analyse du document.
hom ), qui, paléographiquement, diffère de sint moins qu’on ne pourrait croire. On peut supposer aussi : « ah omni [homme] sint defen[sati] »; cl-, une charte de 1059, Chart. I, 592-3; mais Poch n’indique pas de lacune après omni.