SUR LA VILLE DANCONE

(Pierre a adressé d'abord quelques félicitations au pape : Voici maintenant qu'il se livre à toute l'énergie de sa douleur.)

De Anconitanis autem, Venerabilis Domine, quotidie,

pereuntibus nimis doleo, et de confuso atquc commixto peccatorum innocentiumque periculo medullitus contremisco. Ecce enim per conditionem carnis eorum (piotidie corpora moriuntur, et per sententiaui vestrara Pétri gladius in animam eorum morte grassatur. Et nos quidem dormimus, sed evaginatus Sedis apostolicœ mucro non dormit, qui tothominum millia una cruentœ mortis stragc prosternit, non quidem in corporibus aliquando morituris; sed, heu ! proh doior, quod intolerabile est, in animabus sine fine victuris. Enim vero audenter dicam, quia postquam Dominus meusadapostolatûs culmen ascendit, numquamaliquid fecit quod a nobis, quiinejus.vigilaredebemus cuslodià, tantopere debeat fofmidari. Vobis enim subjici, vobis urbem tradere, vobis se et sua voluerunt humiliter subjugare ; sed eorum culpis obstantibus, non modo istis janua inisericordiae vestrae non patuit; quinetiam prolata sententia, a Regno Dei, eta liminibus Ecciesiae tanquam e diverso rebelles, et contumaces exclusit. Absit autem a Domino meo, ut cum vibrata tyranni cujuspiam dextera post cœdem duorum vel trium hominum mox timoré compescitur, iliius qui totius christianœ pietatis magister, gladius passira in tôt animarum internecione grasse tur. Nam et Abner cum in ipso belli certamine diceret ad Joab : 1 Num usque ad internecionem tuus mucro desieviet? Protinus ille respondit : Vivit Dominus, si locutus fuisses, mane recessisset